Beoordeling van klassiekers

Je realiseert je dat je hier op een discussie van 4,5 jaar geleden reageert ?

Dragje wil de onderste steen boven. Maurice de Hond is er niets bij.

Heeft u enig idee hoe oud Ludwig van B. is?

Het betrof een doorverwijzing van een andere draad. Gezien de verhitte "discussies" omtrent klassiekers lijkt mij deze draad nog steeds relevant

Bij North by Northwest (1959):

Van oude klassiekers die de hemel in worden geprezen merk ik anders ook niet meteen veel, de meeste zakken alleen maar in score terwijl de loze piefpafpoef van de laatste jaren die plekken inneemt

Over veroudering: zaken als goed script, regie, acteerwerk, mooie belichting of cameravoering verouderen niet of nauwelijks.. het lijkt me bovendien niet voor de meest fijngevoelige filmkijker een zaak alleen maar op special effects te letten, meer iets voor de doffe grauwe meute

Over die oude klassiekers: dit was meer een algemene opmerking dan specifiek over NbNw. Maar ik heb inderdaad het idee dat Hollywoodklassiekers toch enigszins hoger beoordeeld worden 'omdat het een klassieker is' (en niet andersom).

Wat het acteerwerk betreft ben ik van mening dat we tegenwoordig gewend zijn geraakt aan acteurs die zo natuurlijk mogelijk over proberen te komen (realistisch). Dit is dan ook iets waar ik veel waarde aan hecht bij het beoordelen van een acteur/film. En alhoewel het acteerwerk (vaak erg overacted) in die tijd normaal was, komt het tegenwoordig wat ouderwets over. Als je je daar niet aan stoort of het zelfs erg goed vindt, verschillen we op dat punt gewoon van mening en dat is geen doodzonde.

Wat scripts betreft wil ik de oude Hollywood-cinema niet over één kam scheren, maar bij de paar Hitchcock films die ik tot nu toe heb gezien, was ik nou niet bepaald onder de indruk van het script (veel onwaarschijnlijkheden in de daden of gedachtengangen van de hoofdpersonages). Desalniettemin ga ik zeker het andere werk van Hitchcock de komende weken bekijken en misschien dat ik hier dan op terug moet komen.

Dat heb ik dus met de moderne (Hollywood)-film. Krijgen meestal een meute mee, komen in toplijstjes van MM, Imdb etc voor en zakken dan na een aantal jaartjes weer in de vergetelheid. Ik geloof best dat er mensen zijn die alles van Tarantino blind de hemel in prijzen, ik geloof best dat er mensen zijn die bewust (misschien wel onbewust) klassiekers wat meer * -en geven dan dat 'ze eigenlijk vinden', maar dat geldt ook voor de moderne cinema. Zelf heb ik ooit mijn twijfels tav bepaalde Aziatische films. Doet er verder ook niet toe.

Voor elke moderne Loach film is er in de filmgeschiedenis ook wel een Ozu of een Cassavetes te vinden. Of Marlon Brando in een Kazan film etc. Zeer realistisch acteerwerk.

En Grant zal best manisch acteren in bijv Arsenic and Old Lace, maar films als Ace Ventura en 300 tonen dat dat nog steeds niet passe is. Ik vind je uitspraak dus je reinste kul. Ik denk niet dat het acteerwerk over het algemeen beter of realistischer is geworden.

Maar dan toe je het voor het gemak toch maar.... (met die ene kam). De filmgeschiedenis (en zijn scripts) bestaat wel uit wat meer dan Hitchcock. Meer gaan zien.

Dit heb ik ook nooit tegengesproken oid; sterker nog, ik ben het wat betreft die moderne films ook met je eens (een film met een beetje mozaïekvertelling wordt al gelijk als diepzinnig bestempeld; met bijbehorende score). De Aziatische cinema kan ik (nog) niet over oordelen maar er is wel te merken dat sommige mensen erg fanatieke aanhangers ervan zijn (misschien volledig terecht, misschien ook niet).

Vergeet niet dat mijn kritiek voornamelijk gericht was op North by Northwest maar verplaatst is naar dit forum; doordat het dus enigszins uit zijn context is gehaald moet je het niet direct opvatten als kritiek op alle klassiekers. Zo was ik persoonlijk bijv. erg onder de indruk van On the Waterfront waar het acteerwerk juist weer heel sterk is.

Lastig om hierop te reageren aangezien ik Arsenic nog nooit gezien heb; van wat ik uit de commentaren bij die film op kan maken is die film van een hele andere orde dan Ace Ventura en 300. Komt dus een beetje over als een ietwat scheve vergelijking, maar misschien moet ik daarop terugkomen als ik de film heb gezien.

Nogmaals, mijn kritiek was met name gericht op NbNw en vergelijkbare films uit die tijd. Als je een vergelijkbare thriller van nu daarnaast legt, komt het acteerwerk een stuk natuurlijker (op mij) over en zoals ik al aangaf hecht ik daar veel waarde aan; dit maakt het acteerwerk (voor mij) beter.

Volgens mij gaf ik duidelijk aan het juist over enkele Hitchcocks te hebben; dat ik die over een kam scheer, oké, maar de rest toch niet?

Dat besef ik me maar al te goed en ik doe mijn best om veel films uit alle genres en tijden te zien. Ik heb ook nooit beweert filmkenner of wat dan ook te zijn. De opmerking die je hier plaatst is ietwat denigrerend richting de minder ervaren filmkijker; of is er een minimum aantal films voordat je überhaupt iets mag toevoegen aan een discussie?

Sorry, maar dan zaai jij die verwarring toch echt zelf hoor:

Wat het acteerwerk betreft ben ik van mening dat we tegenwoordig gewend zijn geraakt aan acteurs die zo natuurlijk mogelijk over proberen te komen (realistisch). Dit is dan ook iets waar ik veel waarde aan hecht bij het beoordelen van een acteur/film. En alhoewel het acteerwerk (vaak erg overacted) in die tijd normaal was, komt het tegenwoordig wat ouderwets over. Als je je daar niet aan stoort of het zelfs erg goed vindt, verschillen we op dat punt gewoon van mening en dat is geen doodzonde.

Waar jij zelf dus je kritiek verplaatst van North By Northwest naar de 'klassieke film'. Ik zie geen spoken hoor. Zo ook over de scripts. Je twijfelt over de scripts naar aanleiding van een paar films die je van Hitchcock zag. Is dat niet wat vroeg dan?

Verder dus niets denigrerends aan mijn aangehaalde woorden. Iedereen moet mee kunnen discussieren, alleen moet je niet te snel gaan veralgemeniseren natuurlijk. Mijn volste recht om naar aanleiding van 10 geziene Aziatische films te uiten dat de Aziatische cinema nogal traag is, maar ik heb natuurlijk geen poot om op te staan als Tetsuo, Dead Leaves of Hard Boiled door anderen naar mijn gezicht worden gesmeten.

Nu ik die zin teruglees begrijp ik dat ik enigszins verwarring heb gezaaid; ook hier doelde ik meer op de geziene Hitchcocks (sinds dat bericht trouwens Rope en Rear Window van Hitch gezien: erg degelijk acteerwerk moet ik zeggen).

Het is nooit te vroeg voor twijfels, die kunnen altijd weggenomen of bevestigd worden; conclusies moeten echter nooit te vroeg genomen worden. Dat heb ik dan ook niet gedaan.

No hard feelings, Ramon Als ik enkele zinnen wat secuurder geformuleerd had, zou het waarschijnlijk ook duidelijk zijn dat ik niet probeerde te generaliseren.

Ik ben trouwens nog lang niet uitgekeken wat Hitchcock betreft: hoe je het wendt of keert, de man heeft klassieke cinema afgeleverd en erg veel invloed gehad op de ontwikkeling van het medium. De kans zit erin dat zijn werk me niet helemaal ligt, maar de komende weken staan nog een tiental films van Hitch te wachten op hun toegang in mijn dvd-speler (waaronder Vertigo en Psycho). We, of eigenlijk ik, zal zien!

Bij Vertigo (1958):

Ik snap niet dat je nog (Hitchcock) films wil zien als je op voorhand weet dat je het niks aan vindt.

Ik snap steeds dezelfde reacties niet. Laat OH lekker zijn films kijken. Zijn lage stemmen zijn toch meer een statement van zijn kant. Stiekem blijft hij nieuwsgierig .

Is geen geheim dat ik de Top250 films van MM aan het doorlopen ben. Die heeft toevallig nogal wat Hitchcock films rond dezelfde posities hangen.

Verder zijn mijn stemmen niet zozeer een statement dan wel een afspiegeling van mijn persoonlijke waardering voor een film.

Zijn er sowieso films van vóór 1980 waar je wel iets aan vindt?

Ja hoor, tussen m'n 4* films staan er een aantal. Kan je zelf ook gewoon even nagaan.

Binnenkort Novecento dan toch OH? Zal een ware marteling worden die 318 minuten .

Vermoed dat ik die in twee keer kijk (net als Meglio Gioventù). Eerst Paths of Glory maar een keertje

Een stuk of 3

In m'n 4* lijst tel ik er iig 6:

Alien, Halloween, Stalker , Suspiria, THX 1138, Yuke Yuke Nidome no Shojo

Verder uiteraard Eraserhead die op 5* staat, in m'n 3.5*-lijst tel ik er 5.

Zijn er niet veel, maar toch al 12 antwoorden op je vraag.

T komt nog helemaal goed met je jongen

Ik pretendeer ook niet dat het er veel zijn, ik antwoord gewoon op je vraag ...

Vraag me serieus af of je plezier schept in het kijken naar films die bij voorbaat gedoemd zijn een 0.5 of een 1 te ontvangen gezien je smaak en beoordelingen.

Mag hoor, ieder zo z'n hobby en het staat je vrij het landschap te verkennen van niet alledaagse klassiekers gemaakt door Stanley Kubrick.

Ik kijk liever films waarvan ik op z'n minst van "vermoed" dat ze mij kunnen boeien maar dat betreft een zijdelingse opmerking.

Sterkte met de zware taak de film uit te kijken!

Het kijken van die films boeit mij ook, ik vind de meesten alleen niet erg goed, of niet interessant genoeg om een positieve score aan uit te delen.

Ja, je bent een en al correctheid, sorry.. Ik kan er best inkomen dat mensen een bepaald genre dismissen vanwege voorkeur, maar om een fictieve scheidslijn te trekken in tijd snap ik niet echt. Maar je zult je weloverwogen redenen wel hebben.

Eens. Heel af en toe pak ik nog wel een filmpje waarvan ik vermoed dat het niets voor me is, louter en alleen om er over 'mee te kunnen praten', maar voor de rest zoek ik dingen die op zijn minst interessant zijn voor me. Dus die 'zelfkwelling' snap ik ook niet helemaal.

Al kan ik me hier ook wel iets bij voorstellen hoor. Aangezien ik als filmliefhebber gek ben op bewegend beeld, bevredigen ook de slechtste films me ergens. Alleen moet je dan ook nog gradaties aanbrengen, waardoor alles wat meer cru lijkt dan het in werkelijkheid is.

Die verzin je er dan ook maar zelf bij natuurlijk.

Verder zal het voor veel mensen inderdaad wel vreemd lijken. Al denk ik dat de meesten met een beetje inlevingsvermogen de fascinatie wel kunnen begrijpen.

Naast mijn filmwereld is er nog een hele andere (veel courantere) filmwereld die de klassiekers aanbidt en vaak de oudere films boven de recente films verkiest. Ik ben daar gewoon nieuwsgierig naar. Als filmliefhebber zijn dat ook steeds de films die je naar boven ziet komen, dus vaak toch lastig als je die niet gezien hebt.

De Top 250 is gewoon een handig middel om de belangrijkste klassiekers een keertje te kijken. Weet zelf ook wel dat het niet die films zijn waar ik het meest aan ga hebben, maar ik heb geen tijd en zin om zelf te experimenteren met klassiekers. Héél af en toe kom ik nog eens wat tegen wat mij interessant lijkt, verder baseer ik mij gewoon even op geijkte lijsten.

Het boeit mij dus wel, en ik zou het zeker geen "zelfkwelling" willen noemen, maar echt positieve scores komen er inderdaad niet vaak uit. Aangezien het dan nog eens gaat om films die in de Top 250 staan zijn die daar ook best wel bestand tegen.

... evenals je dit er zelf dan maar even bij verzint:

Rare stelling om te denken dat die mensen alleen maar iets verkiezen omdat het 'ouder' zou zijn Als je eens goed door mijn stemmen (of vele anderen) had gestruind, had je allang kunnen zien dat ik niet op basis van leeftijd van film kies

ik ben het niet altijd met OH eens, maar nu wel. Zolang hij alles goed onderbouwt (en dat doet hij vrijwel altijd) mag hij van mij lage scores uitdelen aan films die ik wel goed vind. Smaken verschillen nou eenmaal. De meesten weten onderhand wel wat voor elementen een film moet hebben om een positieve score van OH te krijgen. Ik wel iig. soms raad ik hem dan wel eens een film aan waarvan ik vermoed dat het hem wel kan boeien(le samourai bijv).

Volgens mij kijken wel allemaal wel eens een film waar we totaal niet van snappen waarom hij zo'n hoge score heeft. Ik wil niet zeggen dat ik mainstream films niet kan waarderen maar vaak kom ik lager uit dan het gemiddelde met mijn stem.

Rare stelling inderdaad.

Wel de laatste keer dat ik reageer op een stelling die helemaal niet de mijne is. Ik wil hier best mijn mening onderbouwen, maar wordt het een beetje moe om mij telkens te distantiëren van opgedrongen meningen.