Onderschatte regisseurs

Omdat de tegenhanger er ook is (overschatte regisseurs), lijkt het me interessant juist ook deze variant in een forumtopic op MM te bespreken.

Regisseurs die wellicht wel gewaardeerd worden om (enkele) afzonderlijke films, maar die minder vaak in de spotlight staan en besproken worden (naamsbekendheid), en/of regisseurs die te weinig de gelegenheid hebben gekregen om nog meer films te maken.

Max Porcelijn

Ik zag vorige maand de Prime Video serie TRECX en was onder de indruk van enkele cinematografisch zeer goed uitgebeelde scènes.

Afgelopen weekend zag ik De Grote Zwaen (2015) en die film wist me ook positief te verrassen. Op een goede en inventieve manier worden Amerikaanse referenties aangehaald uit het misdaadgenre, zonder als een goedkope copycat over te komen. Je ziet aan deze fimmaker dat hij een filmfanaat is.

Ágnes Kocsis

Zij heeft nog maar 3 films gemaakt, maar maakte daar op mij al heel veel indruk mee.

Pál Adrienn (2010) is mijn favoriet, maar Friss Levegö (2006) vond ik ook erg goed. Éden (2020) ben ik enorm benieuwd naar, maar die film heeft tot mijn spijt hier nog geen release gekregen.

Bent Hamer

Mijn favoriet is O' Horten (2007) maar ook Salmer fra Kjøkkenet (2003) vond ik goed. Hjem til Jul (2010) is een van de meest originele kerstfilms die ik ken (samen met Dinner at Fred's (1999))

José Giovanni

Hij heeft bekende films op zijn naam, maar toch denk ik dat zijn naam niet vaak genoemd wordt en dat zijn films bekender zijn dan hijzelf. Al zal dat wellicht wel mee zijn gevallen toen zijn films uit kwamen.

Mijn favoriet is vooralsnog Dernier Domicile Connu (1970).

Voor Les Aventuriers (1967) en Le Deuxième Souffle (1966) schreef hij het scenario.

Abdellatif Kechiche is de beste Franse filmregisseur sinds Godard. En één van de beste filmers van het digitale tijdperk. Zo, het is gezegd. Maar vrees dat z'n toch al vrij beperkte oeuvre niet veel uitbreiding zal krijgen. Al voor Mektoub: intermezzo had hij problemen om projecten te financieren en rond te krijgen. Een DVD-release van La vie d'Adele leverde al blokkades op. Treurig.

Als het om persoonlijke voorkeur gaat zou ik zeggen:

Herschell Gordon Lewis

Hij heeft dan wel de titel de godfather of gore, maar er zijn ook nogal wat horrorliefhebbers die hun neus ophalen voor de man zijn oeuvre. En er zullen er ook veel zijn die hem niet eens kennen. Dat hij met zijn beperkte middelen een nieuw subgenre uit de grond wist te stampen en de concurrentie een decennium lang een paar stappen voor was, maar ondanks dat wordt hij niet vaak genoemd als een van de betere horror regisseurs.

Dick Maas en Johan Nijenhuis

Zullen nooit een platte prijs winnen, maar hebben gewoon een geweldig gevoel voor simpel vermaak. Waren er maar meer als hen.

Nee, dat van Nijenhuis vind ik zelf niets, uitzondering daargelaten, en dat van Maas kan ik van smullen, maar beiden hebben gewoon feeling met amusement, en benaderen niet alles alsof ze kunstenaars van niveau Rembrandt zijn.

Oz Perkins

De zoon van de beroemde Anthony Perkins, Norman Bates uit Psycho. Nadat hij in 1983 de jonge Norman Bates in ' Psycho II speelde, volgde er meer rollen maar het is pas als regisseur dat hij echt goed opvalt! In tegenstelling tot veel moderne horrorfilms die gebruik maken van jumpscares om het publiek vluchtig te vermaken maakt hij visuele, onderhuidse spannende karakter-gedreven genre-parels. Wat tot nu toe drie nagelbijtende horrorfilms opleverde, en alle gek genoeg onder de drie sterren?

Zijn eerste was nog even zoeken maar was het o zo fijne February (2015) die kreeg 3,5 *

En toen kwam zijn tweede I Am the Pretty Thing That Lives in the House (2016) uit op Netflix en BAM 4* En vorig jaar kwam zijn derde Gretel & Hansel (2020) die zelfs nog fijner was! 4,5* was dan ook geheel op zijn plaats! Hopelijk krijg hij de kans en genoeg geld bij elkaar om nog een fijn werkje te maken? Het zal doodzonde zijn als een talent als Perkins verloren zal gaan!

joolstein nu heb je mij toch nieuwsgierig gemaakt hoor! Al zou het niet echt mijn ding zijn.

Dat die zo weinig gewaardeerd wordt is wellicht omdat die niet de geëffende paadjes van de mainstream volgt. James Wan is eigenlijk een perfect voorbeeld van het toepassen van de jumpscares als aandachtstrekker en er de hemel mee wordt ingeprezen. Ik vond zijn Conjuring 2 wel heel goed, maar de rest is zo mainstream met een checklist erbij voor wat het publiek wil zien. Ok dit copy paste ik beste ook in het overschatte regisseurs topic.

Er zijn dan ook wel de liefhebbers die wel van die speciallekes houden zoals Climax. Dat is geen mainstream (hoewel in dat soort arty style over substance films ook wel een soort checklist aanwezig lijkt te zijn), maar ik vind het wel te makkelijk dat zulke films het horrorlabel meekrijgen. Ik vind het soms zelfs ronduit vervelend om dan zulke films als tip mee te krijgen in een horrorlijst

alexspyforever

Nee ik denk inderdaad dat je er niets mee kan! Zal je films ook niet direct aanraden om te kijken Het is niet het soort film waar ik je doorgaans enthousiast van ziet worden! February is denk ik nog de meest toegankelijke! Dit schreef ik o.a. bij I am the pretty..."verhalend op een trage poëtische manier" en tja Gretel & Hansel is...vooral anders!

Hm, begrijp me niet verkeerd, hé ik heb niets tegen de jump scares in films om het publiek te vermaken! Geef alleen aan dat Oz Perkins niet dat soort regisseur is! Wat ik wel veel beter vindt! James Wan is ook best uniek in wat hij doet! Hij bracht gedeeltelijk, met Saw weer meer bloederigheid terug in de (populaire)horror. Nadat we wel genoeg van Saw-look-a-likes hadden gehad, kwam hij met een sterke schrikfilm oftewel The Conjuring. Echter kwamen er teveel ; de Annabelle-reeks, The Nun enz. En ook andere regisseurs proberen natuurlijk ook mee te liften; de bekendste zoals Fede Alvarez (Don't Breathe), David F. Sandberg, (Lights Out) schieten me nu te binnen maar er zijn er meer!

joolstein

Oh ja Wan is zeker wel capabel en Saw was echt wel iets heel bijzonder in zijn tijd. Helaas werd deze reeks door anderen teveel en te lang uitgemolken. Deel 3 had naar mijn mening de laatste moeten zijn.

The Conjuring is technisch gezien goed gemaakt maar ik kon niet veel met dat spookverhaaltje, de nogal sentimentele al te makkelijke oplossing van het probleem en ik vond het spokenjagende duo niet bepaald sympathiek overkomen in deze. Ik kon niet meeleven met de karakters, in tegenstelling tot de opvolger.

Dus ja Wan een beetje overrated maar zeker niet zoals andere die ik heb aangehaald. Dan vind ik Shyamalan veel meer overgewaardeerd.

John Dahl - vooral zijn eerste films werden te weinig gewaardeerd, waardoor hij nooit de carrière kreeg die hij verdiende.

'Red Rock West' en vooral 'The Last Seduction' wil ik hierbij niet tekortdoen (ook zijn debuut 'Kill Me Again' was de moeite).

Bij de geweldige start kreeg Dahl niet de erkenning die hij had moeten krijgen, gooide het toen over een wat andere boeg (die ik persoonlijk wat minder interessant vond) en kwam uiteindelijk in de televisiewereld terecht. Dot al jaren vooral series, helaas.

Celine Sciamma

Haar film Portrait de la Jeune Fille en Feu wordt wel hoog geprezen, maar daarbij valt niet snel de naam van de regisseuse helaas. Andere films van haar zoals Tomboy, Bande de Filles en Naissance de Pieuvres doen het op MM ook zeer goed en zijn best wel de moeite. Zelfs bij de César Awards heeft ze nog maar 1x gewonnen met het script voor Ma vie de Courgette. Wel enkele andere nominaties voor haar regie.

Film Pegasus

Voor wat het waard is: in de serieuzere Nederlandse filmpers is Celine Sciamma naar mijn gevoel een van de vaker genoemde namen.

De Volkskrant plaatste Bande de Filles (2014) in zijn lijst van 100 beste films van de laatste 100 jaar.

De volledige lijst is te bekijken na gratis registratie. Ik weet niet of dat ook in België werkt overigens.

Het is me gelukt om in te loggen. Bedankt voor de tip!