Ergernissen in de bioscoop

Op zich niet, maar het was de eerste date, dus ik was behoorlijk nerveus. En dan in zo'n stille lege zaal zitten, zonder enige afleiding, maakte dat ik toch niet echt op mijn gemak was. Toen de lichten eenmaal uit gingen en de film begon, ging het beter. Toen was het juist een voordeel dat we de enige waren, want ik hoefde niet bang te zijn dat iemand mijn onhandige pogingen tot toenadering zou opmerken. Nou ja, behalve mijn date dan, maar daarvan was het ook de bedoeling.

Bij de film gummo viel opeens het scherm uit gisteren, bleek dat het over heel de bioscoop was. Toen het euvel in orde was en de film van ongeveer het begin terug starte begonnen ze opeens die film door te draaien en te vragen tot waar het publiek al had gezien. :s

Ik heb het bijna allemaal al meegemaakt: huilende babies, ruzie (niet bij betrokken), telefoongesprekken, kletsende mensen, mensen die 3/4 van de film met hun telefoon op facebook of whatsapp zitten, iemand die zodra de aftiteling van destijds The Blair Witch Project in beeld kwam, de slappe lach kreeg, mensen die om de meest vreemde dingen keihard gaan lachen, degene naast me de hele tijd diepe zucht geluiden maakt, mensen die roepen bij een twist voorspelbaaaaaar!! Of ik zeeeeeiiii het toch!!

Te veel om op te noemen. Alles irritant, maar mensen die hun kop niet kunnen houden tijdens een film, blijft het vervelends omdat dat te vaak het geval is. Horrorfilms zijn vaak ook geen succes in de bioscoop. Altijd weer die gil meisjes! En morgen naar Blair Witch.., leuk!

Oja, toch ook wel de harde krakende geluiden van verpakkingen (zak chips of snoep), popcorn geluiden en mensen die in de Pathé bioscoop zo hard mogelijk proberen hun fles Grolsch open te maken. En wanneer 1 het doet, doen minimaal 4 andere het ook. Soms hoor ik ze nog opengaan wanneer de film nog maar een kwartier duurt ofzo.

En tot slot... Stoelen gereserveerd en dan zitten er andere mensen op je plek. Komt nog best vaak voor. Wij hebben vaak geen zin in 20 min reclame en trailers, dus ja, we komen altijd 5 mijn voor de film echt gaat beginnen, pas binnen.

Maar eigenlijk moeten ze in iedere zaal gewoon een gong neerhangen: GONGMAN or Man hitting Gong - YouTube

Bélon

Ergens is het ook wel grappig, alleen de Grolsch beugel flessen in kwestie geven nog meer geluid tijdens het ploppen en dan moet de kettingreactie nog komen. Maar sommige maken hem nog even open wanneer de film al 45 min bezig is en wanneer diegene dan precies naast mij zit en ik hoor ineens PLOP! Ja, dan schrik ik daar soms van.

Ik drink er soms wel drie, maar het hard ploppen heb ik inmiddels wel afgeleerd. Deed dat hoe dan ook vroeger alleen tijdens de grolsch reclame. Heel volwassen zoveel mogelijk in sync met het ploppen in de reclame. Maar nu probeer ik überhaupt geen geluid te maken, op een uiterst incidentele, praktisch onhoorbare fluistering naar mijn vriendin na, wellicht.

Liever ploppende beugels dan van die vieze Bavjes die de Vue/JT sinds een aantal jaar heeft. Vond toentertijd ook wel dat het ploppen erbij hoorde in de bios.

Hier in Twente heb je sowieso geen leven als je je aan ploppende beugels ergert.

Dat kan inderdaad irritant zijn: onnodige lompe herrie maken als de film allang bezig is kan erg storend zijn. Al hangt het m.i. af van het soort film: bij een gevoelig drama stoort het over het algemeen, bij puberale ongein als Sausage Party (2016) hoort 't er zelfs een beetje bij.

Drie beugels vind ik best veel zonder sanitaire stop, dat zit niet echt lekker, zeker bij een lange film. Ik hou het meestal bij eentje -ook omdat je bijna 4 euro mag aftikken per fles- tenzij iemand anders wil gaan halen of de film echt ruk is, maar tegenwoordig ga ik dan meestal niet meer terug

Cinemec heeft nog pauze, anders wordt het inderdaad lastig op het blaasfront. Ik haal die derde dan ook in de pauze. In het filmhuis waar geen pauze is houd ik het netjes bij een Jopen en

een Vedettje met de dop er nog op voor later in de film.

Naar de wc gaan probeer ik inderdaad ook te voorkomen, niet alleen omdat het ergerlijk is voor anderen (dat opstaan) maar ik wil zelf ook niets van de film missen. Maar als we twee films op een dag pakken, wat vaak het geval is, en de tweede film is een lange film in het filmhuis zonder pauze, dan lukt het mij ook niet altijd. Zeker niet als je tussen die twee films uitgebreid een terrasje hebt gepakt.

Eigenlijk vind ik een beetje geluid op zich niet zo heel hinderlijk. Als ik thuis film kijk hoor ik ook wel geluiden van buiten, of de koelkast die aanslaat, of het gesnurk van de kat of wat dan ook. Ergerlijk wordt het pas als mensen gaan praten, omdat de menselijke stem mijn aandacht trekt en ik onwillekeurig gefocust raak op wat er gezegd wordt. Zeker als mensen dan nog heel zachtjes gaan praten/fluisteren wordt het lastig, want dan ga ik zonder dat ik het wil nog meer moeite doen om me te focussen op wat er gezegd wordt. Liever een paar F16's die overvliegen dan het gefluister van een mens.

Lachen bij serieuze films vind ik nog storender dan praten, vooral ook omdat er zo'n arrogante houding bij komt kijken. Ik had dat bij de première van Under The Skin, waar twee domme senioren achter me steeds gingen giechelen omdat ze de film zo dom vonden. En die film is zelf al zo stil.

Ja, daar kan ik me wat bij voorstellen. Giechelen/lachen heeft ook met de stem te maken. Ook dat trekt meteen de aandacht. De arrogantie-factor boeit me dan weer minder, de reden dat mensen (onbedoeld) aandacht trekken van mij maakt me niet uit, ik wil gewoon niet dat mijn aandacht afgeleid wordt.

Dat laatste is inderdaad het belangrijkst, maar in dit geval stoort de reden me wel. Ik kan er heel slecht tegen als mensen laten merken dat ze zich boven de film verheven voelen en kleinerend gaan doen. Het valt me ook op dat dat meestal senioren zijn, terwijl 'de jeugd' vaak het stempel van onbeschoft gedrag heeft.

Ja, onbeschoftheid is volgens mij ook niet leeftijdgebonden.

Gister was het dus weer raak tijdens Blair Witch.. Te veel mensen praten schaamteloos hardop en er iets van zeggen helpt ook niet. Dan vraag ik vriendelijk, willen jullie alsjeblieft fluisteren. Krijg ik een arrogante blik met de opmerking bijna iedereen praat, dus zeg dit dan ook tegen de andere... Nee zeg ik, want jullie zitten naast mij en ik heb het meest last van jullie. En dan 5 min later gaan ze vrolijk verder met praten.

Bizar. Ik zou me zó schamen als iemand dat tegen me zei dat ik de rest van de film m'n mond niet meer open durfde te doen. Veel mensen zien naar de film gaan helaas als een 'sociale activiteit' waarbij sociaal gelijk staat aan babbelen. Dat zoiets juist asociaal is, komt niet bij ze op of willen ze niet horen.

Wat ik vooral opmerkelijk vind, is dat men in een museum direct weet: dit is kunst, ik houd m'n bek. Maar in een bioscoop komt dat besef blijkbaar totaal niet binnen. Ga eens met een bak popcorn door een museum stampen, lachen en schreeuwen. Dat wordt echt niet geaccepteerd, maar in de bioscoop is het blijkbaar volstrekt normaal.

In een grote bios die zichzelf expliciet zo profileert is het nog tot daaraan toe, maar in een filmhuis? Ik begrijp er niks van. Ik erger me al aan het geluid van m'n eigen ademhaling.

Tijdens horrorfilms heb ik vaak het meeste last. Een aantal mensen lijken standaard haast nerveus te worden wanneer het te spannend of te eng voor ze wordt en gaan vervolgens met elkaar praten.. Of ook zo typisch na een schrikmoment. Eerst gegil, dan gelach en dan praten.. Dan denk ik echt, pfff we zijn hier niet in het spookhuis op de kermis!

Gister zat een groepje van drie naast ons. 2 jonge vrouwen en 1 man. Ik denk alle 3 rond de leeftijd van 28 a 30. En dan lijkt het wel alsof ze mij het gevoel willen geven dat ik degene ben die vervelend is door er wat van te zeggen. Echt de wereld op z'n kop. Nou, dan kan ik wel een sms sturen naar dat nummer van Pathé, maar ik zeg het liever meteen direct tegen de mensen in kwestie. Het is zo jammer dat ik er nog rekening mee hou het zo vriendelijk mogelijk te zeggen i.p.v. meteen een geïrriteerde reactie.

Ik vraag mezelf af of 1 van jullie daar ooit gebruik van heeft gemaakt dat sms nummer.

Ik niet, behalve een keer toen de zaallampen niet uitgingen. Ik zou het haast nóg storender vinden dat iemand dan binnen komt en er iets van moet gaan zeggen. Nog los van dat ik me ontzettend laf zou voelen.

Ach, het is de vraag hoeveel effect zo'n SMS daadwerkelijk zou hebben. Ik heb begin dit jaar bij 13 Hours: the Secret Soldiers (Pathé Eindhoven) gehad dat een groepje jongens van gemiddeld een jaar of 11 (hoe ze erin gekomen zijn is mij een raadsel) luidruchtig lachte, praatte, at, en het zelfs nodig vond met m&m's te gaan gooien. Uiteraard zeiden meerdere mensen hier iets van, maar iemand had kennelijk ook wel gesms't, want op Den duur kwam er wel iemand binnen. Een jonge gast die heel voorzichtig even vroeg of ze wat stiller wilden zijn. Het einde van de film haalden ze gewoon, ik vraag me af of ze daar überhaupt genoeg body zouden hebben zulke mannetjes gewoon weg te sturen.

In museums waar ik kom wordt toch vaak wel gepraat, en verder is het te simpel om elke film maar per definitie als "kunst" te bestempelen. Veelal is het gewoon entertainment. Als elke film kunst zou zijn, dan is iedereen kunstenaar en heeft het woord kunst definitief geen waarde meer.

Bij de Vue hebben ze de speciale stoelen in de middelste rijen geplaatst. Nu komt er regelmatig een medewerker, soms als de film al begonnen is, mensen daar wegsturen omdat ze daarvoor niet hebben betaald. Meer last van de medewerker dan de bezoekers zo.

Ook niet goed, vlak voor het einde, als een medewerker al naar binnen loopt en een en ander klaar zet voor het vertrekkende publiek. Dat merk je gewoon in je ooghoek maar ook door het geluid dat ze maken.

Wat voor bioscopen bezoeken jullie eigenlijk? Hier kom ik in de stadsbioscoop van Hengelo of in de regionale bioscoop in Enschede (Kinepolis tegenwoordig), maar wat jullie allemaal meemaken... ongelooflijk. Hier is het hooguit wat geklets of heel zelden wat geklooi met mobieltjes, maar eigenlijk nooit veel meer. Is het in het westen dan zo veel erger dan hier??

Maar die bioscoop in Hengelo zit ook ergens achter verstopt in een verder ook vrij dood centrum, die weet niemand te vinden Eigenlijk zou die op de plek van V&D moeten komen trouwens, nu ook zo'n dode hoek daar.

Ja, wrijf het er maar in.

Is ook inderdaad een bunker, die bioscoop in Hengelo

Je bedoelt bij elke film neem ik aan? Apart. Het lijkt mij irritant om uit de flow gehaald te worden -behalve bij erg lange films van 3 uur of meer-, dat vind ik juist een voordeel van de bioscoop: het dwingt mij om mij meer te concentreren dan thuis waar iets stop zetten erg makkelijk is maar de uiteindelijke kijkervaring niet ten goede komt.

Lantaren Venster & Cinerama in R'dam. Binnenkort komt daar nog Kino bij: bioscopen waar de Cineville pas geldig is. Met LV heb ik de arthouse afgedekt en Cinerama gaat van arthouse tot mainstream. Fijne bioscopen. In het centrum zit ook Pathé Schouwburgplein dat qua filmprogrammering dikwijls overlapt met Cinerama maar om dat Pathé bekender is en meer de massa trekt is het in Cinerama bij dezelfde films nooit zo druk en hangt er eigenlijk altijd een relaxte sfeer. Geen gedoe met reserveringen en stoelnummers etc. daar heb ik ook helemaal geen zin in. Als je de beste plek wilt geldt gewoon "wie het eerste komt die het eerst maalt"

Lastig geval gister. Iemand twee rijen voor me die af en toe (het leek wel of er vaste intervallen van stilte tussen zaten) ineens heel harde geluiden maakte (lastig te definiëren, het zat tussen gillen, praten en lachen in). Al snel was me duidelijk dat de man gewoon echt niet honderd was. Gelukkig deed 'ie verder niets, maar het hield me bij vlagen wel erg uit de film. Ik heb één keer luid en duidelijk gevraagd of de man stil wilde zijn, maar daarop kwam geen respons. Tsja, wat doe je dan? Hoe storend ook, deze man deed volgens mij niets moedwillig. Maarja, waarom gaat zo iemand naar een bioscoop?...

Ik heb gesmst maar er kwam helaas niemand langs. Toen maar gewoon uitgezeten, maar bij vlagen was het gewoon eng wat die man allemaal uitkraamde. Zelden zoiets meegemaakt.

Het filmhuis is meestal genieten, omdat je vaak maar met een aantal man in de zaal zit. Maar die enkele keer dat de zaal wel goed gevuld is zit ik me zowat alleen maar te ergeren. Het typische filmhuis publiek, en hiermee bedoel ik ouderen die over het algemeen wat hoger zijn opgeleid, lijken niet door te hebben dat constant roezemoezen en lachen om elke zin (ook al is het niet grappig bedoeld) fucking irritant is.

Zo zat ik laatst bij Chinatown en was ik blijkbaar de enige die de film nog nooit had gezien. Naast me en om me heen zaten er allerlei stelletjes en mensen die de film tot in de details kenden. Werd er niet gelachen om elke zin, dan werd er wel door geroezemoes of gebaren duidelijk gemaakt wat deze (en de komende) scène moest voorstellen. Eerste kwartier heb ik me hier flink aan zitten ergeren. Gelukkig wist ik me daarna volledig op de film te focussen, ook al heb ik me nog een aantal keer flink zitten ergeren.