Ergernissen in de bioscoop

Heb jij dat effectief al weten gebeuren Onderhond? Ik zie altijd wel de reclame hangen dat je een nummer kunt bellen maar a) vergeet eigenlijk al wat je juist moet sturen en naar welke nummer en b) vind het zo belachelijk dat ik mijn GSM ga moeten bovenhalen waarmee ik naar alle waarschijnlijkheid ook mensen mee irriteer. Die smartphones geven tegenwoordig precies meer licht dan dat je rechtstreeks in de zon kijkt.

Moeilijk te zeggen, wij zitten altijd redelijk vooraan (sowieso vermijd je daar meer gedoe en lawaai), maar af en toe toch wel al opzichters de zaal halverwege zien binnenwandelen. Dus neem aan dat ze er wel op reageren.

Heb het zelf nog nooit gedaan, de hele code die je moet doorsturen is inderdaad wat omslachtig, maar 't is beter dan zelf de zaal te moeten uitlopen, niet?

Bij Pathé hebben ze dat ook, maar ik vind het nog een flinke drempel om te gebruiken. Ik zou me zo'n kinderachtige klikspaan voelen.

Het werkt trouwens wel goed. Ik heb het wel eens gebruikt toen de lichten aanbleven terwijl de film al startte. Ik kreeg nog geen minuut later de bevestiging en tegelijkertijd gingen de lichten uit. Het wordt dus in ieder geval wel gelezen.

Jongens, de enige manier om dit op te lossen is op te treden. Dat kan zoals ik een paar maanden terug heb meegemaakt met je wapen ... Of zoals ik het de laatste tijd doe gewoon met een vinger aan de mond. Mocht het verder weg zijn dan loop ik er even naartoe met de opmerking dat de film al begonnen is. Als ze echt niet willen stoppen laat ze dan uit de bioscoop / filmhuis zetten. Heb ik al twee keer laten doen dus wees gewaarschuwd als je bij mij in de zaal zit.

Als je niet optreedt blijven deze mensen in hun volgende uitstapjes naar de bioscoop of filmhuis hetzelfde gedrag vertonen. Kortom optreden. Wel altijd met een glimlach.

Ik zou me geen klikspaan voelen, maar het is me wel te omslachtig. Ik SMS al jaren niet meer, dat alleen is al ouderwets haha. Maar je telefoon in het donker pakken (dat soort anderen weer), een bericht tikken (en zorgen dat degene naast je waar je last van hebt niet mee kijkt) en wachten op een medewerker (moet hij ook nog maar zorgen dat het opgelost wordt en weet wat er nou is) vind ik allemaal weinig handig. Keertje vragen of iemand gewoon stil kan zijn werkt meestal beter. Gelukkig heb ik niet al te veel nare ervaringen in de bios.

Ik dagelijks. iMessage en sms zijn geïntegreerd op de iPhone.

Iedereen met een smartphone whatsapped toch tegenwoordig?

SMS is toch ook goed en zit in het tegoed verwerkt dus boeit niet.

Heb ooit, heel lang geleden, bij een concert van TooL tegen iemand gezegd dat hij moest stoppen met meezingen in mijn oor... Hij was groter en breder maar luisterde heel netjes.

Bij films gelukkig nooit grote ergernissen gehad.

Ik niet, vreselijke dienst. Maar ik ga nu wel een beetje off topic...

Misschien meer een John Milton ergernis dan een bioscoop ergernis, maar ik zal het jullie alsnog niet onthouden...

Vanmiddag Amodóvars Julieta gezien in het Louis Hartlooper, lekker terrasje gepakt met wat Vedettjes, en daarna op het gemak naar station gewandeld in het zonnetje om de trein naar Utrecht Leidsche Rijn te pakken waar de Cinemec zit, om ook The Shallows toch even een kansje te geven. 'Goedenavond meneer, wat kan ik voor u doen?' Ik vertelde dat ik twee kaartjes voor The Shallows had gereserveerd en overhandigde onze Unlimited passen die ook daar geldig zijn. 'Het spijt me, ik kan uw reservering niet vinden'

'Dat kan niet..', dacht ik. 'Ik heb een bevestig hier in de mail'... Ik haalde de phone tevoorschijn en liet het meisje de mail zien. Langzaam verscheen een glimlach. 'U heeft gelijk meneer, u heeft inderdaad gereserveerd voor The Shallows om 19 uur... maar bij Pathé Rembrandt... fuuuuuck. We waren daar notabene langs gelopen.

Zucht. Helaas alle andere films al gezien, op War Dogs na, maar die geloof ik wel. Jammer, dan maar op huis aan. Dat krijg je dus als je iedere week zoveel verschillende films pakt bij zoveel verschillende bioscopen.

Mijn vriendin kon er wel om lachen. But yes. She did call me a Dufus...!

Maar..eh... was het dan zo druk, dat je niet gewoon alsnog twee kaartjes kon kopen/omruilen voor deze bioscoop? Zo'n geweldig druk bezochte en populaire film zal dit toch niet zijn, dat ie helemaal uitverkocht was? Mijn ervaring van afgelopen week is dat met dit goede weer, de zalen amper voor een derde gevuld zijn (bij Absolutely Fabulous waren we zelfs in totaal met zijn zessen).

Mensen die in een vrijwel lege zaal naast je komen zitten. Dan ben je ook niet goed in je hoofd. Schuif dan één plek extra op, zit een stuk fijner, doe ik zelf ook regelmatig als er al iemand naast m'n plek zit.

Ik had het in Pathé Arnhem nog bonter. Kaartje besteld, zaten al twee naast mijn plek dus één plekje opgeschoven zodat er een vrije plek tussen ons was. Komt er iemand aan, gaat die precies op die lege plek ertussenin zitten. Nu was dit ook een man met korte broek, sokken en sandalen, dus dan weet je het wel, maar toch. (Ik heb toen nog gecheckt op de site of ik op zijn plek zat toeavllig, maar alleen die drie plekken dus waren gereserveerd).

Ik had met gemak kaartjes kunnen kopen voor die film in die bioscoop , alleen had ik dan drie uur moeten wachten

Ahaa! Nee, dat zou ik ook niet gedaan hebben.

Brakke krappe stoeltjes. Heb je zo'n nieuwe bios, Lantarenvenster, rust je de zaal 1 uit met krappe klapstoeltjes met precies te hoge armleuningen en waarvan ik een paar had waar al flink wat speling in zat. Onbegrijpelijk en oncomfortabel. Zelfs de krakersbios hier zit nog lekkerder (hét lekkerst nog altijd, trouwens...)

Inderdaad, wat een gare zaal is dat. De Luxor is er niets bij ...

Een kopieerwaarschuwing in de bioscoop bij Absolutely Fabulous: The Movie (2016) : bij aanvang van de film volgde eerst een lap tekst met artikel nogwat Auteurswet alsof iemand een DVD'tje had opgezet in dezelfde lap tekst ook even het verzoek aan de bioscoopganger om even goed de NSB'er uit te hangen en medebezoekers in de gaten te houden die evt. filmen etc.

Best wel een dieptepunt dit (net als de film zelf, er kwam een hoop treurigheid samen).

Die heb ik wel vaker gezien eigenlijk.

Ik stoor me vooral altijd aan die spatiefout die al eeuwen in de laatste zin van die waarschuwing zit. "Bioscoop personeel" volgens mij.

Eigenlijk niet zozeer een bioscoop-ergernis, maar meer een ergernis bij gezamenlijk een film kijken. Het liefst kijk ik een film helemaal alleen. Een film die je al eerder hebt gezien of zo slecht is dat het grappig is, vind ik wel leuk om met vrienden of mijn vader te kijken. Maar wat ik echt verschrikkelijk vind en dat is denk ik mijn grootste ergernis bij het filmkijken: Mensen die de film niet snappen.

En dan de hele tijd vragen gaan stellen terwijl jij gewoon de dialogen probeert te volgen. Of het nu gewoon dommigheid is niet te snappen dat je moet luisteren naar wat de personages zeggen of gewoon de (overduidelijke) beeldtaal van Hollywood films te volgen, of gewoon een onvermogen om film te kijken weet ik niet.

"Waar gaan ze nou heen?" "Wie is dat?" "Is dat nou die ene?" of is "Is dat nou de vader/broer/zus/moeder/zoon/dochter van die ene?" zijn nog de meest ergerlijke vragen. Op een of andere manier gaan mensen zich allerlei verbanden afvragen tussen de personages. Terwijl als dit belangrijk zou zijn, het heus wel duidelijk zou worden uitgespeld in de film.

Mijn favoriete variant daarvan is als er helemaal aan het begin van een film iemand wordt doodgeschoten en mijn vriendin vraagt: "Waarom doet hij dat?"

Altijd nog beter dan dat zure mwah-gezicht naast je wanneer je vol verwachting opzij kijkt of de ander ook zojuist de allerbeste film aller tijden heeft gezien.

Tegenovergesteld stoort mij minstens zo erg. Iemand die vanaf het begin laat merken dat hij deze film (die hij of zij nooit gezien heeft) helemaal perfect begrijpt en natuurlijk weet wat er uiteindelijk allemaal gaat gebeuren. Wijsneusjes die je film komen verkl***n zijn net zo storend als de totaal onwetenden.

Ik zie nu een situatie voor me waar je naast xgogax zit bij Blackhat.

Precies dit is de reden dat ik nooit met vrienden naar een film ga welke ik zelf al helemaal geweldig vind. Ik kan het simpelweg niet accepteren dat een ander dan niet minstens zo enthousiast is. Eigenlijk is ieder bioscoopbezoek dat ik niet alleen doe al een ergernis, maar ik neem mezelf dan ook vaak in bescherming tegen dergelijke ergernissen.

Komt toch voort uit een klassiek gegeven waar:

eerst wordt uitleg gegeven en dan wordt het vervolg getoond. Dat is vrij standaard hoe je dingen geleerd krijgt.

Veel vaker dan vroeger zie je in films dat eerst een uitkomst wordt getoond en dan pas uitgelegd wat er aan de hand is cq wat de oorzaak is. Inception is hier een bekend voorbeeld van.

Vaak merk je dat dat patroon (simpel weergegeven nog) niet direct wordt herkend en dus tot vragen gaat leiden. Kinderen kun je daarin nog beste aansturen en ze leren dat gewoon kijken en verhaal volgen blijven kijken het vanzelf duidelijk wordt.

Daarnaast heb je films die bewust dingen openlaten. En daar moet je als kijker tegenkunnen. Genoeg mensen die het irriteert. Moet me alleen nog bedenken of het meer aan het verstand of hart appelleert in deze. Of dat het gewoon kwestie van... hobby is? Film kijken om alleen ge-entertaint te worden is iets anders dan film kijken omdat je film kijken leuk vind.

Dit overkomt mij heel vaak . En andersom ook overigens...

Wat een verhalen, zeg! Ik heb het hele topic gelezen, af en toe met flinke verbazing. Het is al een aantal jaren geleden dat ik voor het laatst naar de bioscoop ben geweest, maar ik heb nooit echt van die extreme situaties meegemaakt. Ik weet nog wel dat ik, volgens mij was het in 2003, naar Pirates of the Caribbean ging op de tweede dag dat ie uit was ofzo, en dat de bioscoop echt tot de laatste stoel vol zat. Op zich gedroeg iedereen zich netjes, maar ik zat ergens in het midden en het voelde niet echt prettig om in zo'n overvolle zaal opeengepakt te zitten. Maar goed, ik heb ook weleens het totaal tegenovergestelde meegemaakt, dat ik met een date in een verder helemaal lege zaal zat, en dat voelde ook opgelaten.

beter kan niet toch