Waarom geen top 100 regisseurs

Mwah weet ik niet, heb slechts 2 films van Hiroshi Ishikawa gezien (zijn ook z'n enigste) maar zie hem toch als 1 van m'n lievelings regisseurs.

ik vind het ook wel een goed idee want ik ken er niet zoveel

en denk wel dat ik wat bewuster ga kijken naar regisseurs.

acteurs zijn ook belangrijk en daar kijk ik nu meer naar

misschien veranderd dat daarna wel een beetje

Ik heb net hetzelfde, maar dan bij Aronoksky.

Heb alle drie z'n films al gezien en heb ze elk gequoteerd op 5*!

Maar ik denk dat zo'n toplijst niet samengesteld moet worden aan stemgemiddeldes. Misschien kan het beter zoals de alternatieve toplijst, dat ieder zijn top 10 (of top 5) maakt en dat vanuit daar een lijst berekend wordt. Dan wordt de lijst waarschijnlijk wat zinniger dan als we van de gemiddeldes uit gaan.

Idd. gewoon een top 10 in je profiel en dan net zoals bij films. Eerste plek 10 punten waard enz.

Juist niet. Dan is het gewoon een lijst van de meest populaire regisseurs en daar kan helemaal niemand iets mee. Dan komt de nieuwe Pirates of the Caribbean uit en zie je Gore Verbinski als een gek stijgen waarna Transformers uitkomt en Michael Bay ineens de top10 in komt zeilen.

Tja de echte meesters zullen toch nooit hoger scoren dan een Bay of wie dan ook, maar zo kan wel iedereen z'n top 10 vormen. Toplijsten zullen altijd wel worden gedomineerd door actie films en vals sentiment.

En dat is dus weer elitair gelul. Jij doet het voorkomen dat regisseurs uit het rijtje die je onlangs hebt opgenoemd per definitie beter zijn dan regisseurs als Verbinski en Bay. Als jij Tarkovsky's en Kurosawa's aan het grote publiek voorschotelt, blijft er ook niks over van die hoge gemiddeldes. Een regisseur die slechts in de smaak valt bij een select groepje verdient het niet om een toplijst aan te voeren. Nu krijg ik natuurlijk te horen dat de massa op het gebied van film niet ervaren genoeg is om Tarkovsky's en Kurosawa's op waarde te kunnen schatten, maar dat is wat mij betreft de reinste flauwekul. Film moet vermaak bieden ongeacht het aantal films dat je hebt gezien; hierop krijg ik te horen dat je smaak ontwikkelt naargelang je meer films ziet, maar,dat moge duidelijk zijn, die stelling trek ik in twijfel; volgens mij heeft dat meer met persoonlijkheids- en leeftijdsontwikkeling te maken.

Natuurlijk kan je wanneer je een groot aantal films hebt gezien beter de vergelijking maken tussen verschillende films , maar dat heeft dan vooral betrekking op de punten die tamelijk 'objectief' te beoordelen zijn: thema's, karakterontwikkeling en cinematografie; ik heb de indruk dat dit door de ervaren filmkijker belangrijker wordt bevonden dan hoe de film beleefd wordt: saai of boeiend.

Technisch gezien zijn Tarkovsky en Kurosawa beter dan een Bay of Verbinski en bieden ook meer vermaak. Kijk liever the seven samurai dan bad boys. Ieder z'n smaak maar elitair gelul m'n neus.

Ik vind dan weer het grote nadeel van lijstjes zoals de alternatieve lijst of de top 250 van musicmeter dat mensen die de regisseurs niet kunnen pruimen geen invloed hebben. Het is een lijstje van wie heeft de meeste fans. Ik vind gemiddeldenlijstjes veel interessanter.

Het heeft natuurlijk met alledrie te maken. Voorbeelden te over op deze site (waaronder ikzelf).

Er is helemaal niks objectiefs aan karakterontwikkeling en al helemaal niet aan cinematografie, niet eens tamelijk. En je laatste zin is natuurlijk helemaal nonsens. Ik ben veel geboeider tijdens elke film die ik hoog geef dan tijdens elke film die ik laag geef. Sterker nog: een goede film boeit me nog lang nadat ik gezien heb.

Dat is wel zo.

Och, misschien ben je wel een uitzondering. Ik heb namelijk de indruk gekregen dat vele users die de klassiekers in de vorm van veel sterren waarderen, als bijvoorbeeld Freud zijn; hij verwoordt zelf misschien wel het beste wat ik bedoel:

Bovenstaand bericht is hier(mits 30 berichten per pagina ingesteld) te vinden en is geplaatst naar aanleiding van een eerder bericht van Freud waar hij een reactie op kreeg:

Voor mij is het al dan niet saai-zijn van een film het belangrijkste criterium waarop ik een film beoordeel en het verwondert mij dat ik daarin niet de enige ben. Film kijken doe je toch voor je plezier? Voor filosofie vind ik film niet bepaald het meest geschikte medium...

Ben het best deels eens met dat stuk van Freud, vind dat ook niet in tegenspraak met wat ik zeg, maar totaal niet hetzelfde als wat jij zegt. Hij geeft nota bene zelf aan dat hij in dat berichtje traag bedoeld en dat een film niet goed is als hij zich ècht zit te vervelen en de film niks meer te bieden heeft.

Ik heb doorgaans veel plezier met filosofie hoor. Ik snap niks van het idee dat dat een zelfopgelegde verplichting zou zijn ofzo. Begrijp echt niets van dit soort zinnen.

Het mooie van film is dat het een medium is dat voor zo ongelofelijk veel geschikt is trouwens.

Dat is een oud bericht, toen schreef ik nog 'Odyssea' .

Maar ik sta er nog steeds achter, als is het wat gammel geformuleerd. Een film 'saai' vinden, is een emotie die heel erg samenhangt met het moment waarop je hem kijkt. Dan zit je te denken pfoeh, wat saai, je geraakt wat uit het verhaal, kortom het boeit allemaal niet meer. Maar achteraf, ben je dat vaak al direct weer vergeten, en dat is de reden waarom ik er weinig rekening mee houd. Een film kan een saai moment hebben tijdens het kijken, maar wel waanzinnig goed geconstrueerd zijn, een interessante inhoud hebben, prachtige beelden tonen, en dat zijn dingen die veel meer invloed hebben op mijn beoordeling dan de zogenaamde saaiheid.

Als een scene heel cool is, of geweldig grappig, dan kun je daar achteraf aan terugdenken en dan komt de emotie die je had tijdens het kijken terug, maar bij saaiheid heb ik dat niet. En dus negeer ik het vaak.

Het is níet zo dat ik een specifieke voorkeur heb voor saaie films en ik heb ze ook veel liever non stop boeiend, maar films die tijd nemen om hun verhaal te doen kunnen wel een diepgang bereiken die met een film waar je ingezogen wordt van begin tot einde vaak moeilijker is te bereiken, omdat die meer op effect drijven (wat geweldige films kan opleveren, maar voor mij geen top tien materiaal). En diepgang is trouwens iets dat vaak pas achteraf blijkt, als je het hele prentje gezien hebt en alles op zijn plaats valt. Vaak is het dus zelfs zo dat een film die de eerste keer wat saai lijkt (dat had ik bij Zerkalo, bij 2001, bij Elephant, bij Dolls, bij Andrey Rublev, bij Innocence, noem maar op) de tweede keer wel kan boeien, omdat je de reikwijdte dan wel beseft van waar je naar aan het kijken bent. Dat zijn geen van alle films die ik kijk als ik 'zin heb om een filmpje mee te grissen', want ik weet dat ze vrij veeleisend zijn, maar dat neemt niet weg dat ik ze waanzinnig geniaal kan vinden.

Ik had de discussie eigenlijk niet gelezen, even mijn mening daarover: ik beschouw mezelf als elitair wat mijn filmsmaak betreft. Ik ben daar niet per se trots op, al vind ik wel dat ik gelijk heb en de rest minder, dat is nu eenmaal de consequentie van een eigen smaak. Ik vind dat ook niet erg van mezelf, dat is gewoon zo gegroeid.

De neiging bestaat om films kijken te gaan beschouwen zoals kruiswoordraadsels oplossen: je begint met één ster, maar naarmate je woordenschat groeit (je kruiswoordwoordenschat dan toch, wat iets helemaal anders is dan echte woordenschat ) kun je moeilijkere puzzels aan, en bieden de oude geen voldoening meer omdat ze te simpel, misschien zelfs te 'oppervlakkig' zijn. Kruiswoordraadsels die op effect drijven, quoi .

Daar ben ik het niet mee eens, films kijken is geen intellectueel leerproces. Die opbouw bestaat trouwens ook niet echt: het lijkt zo omdat je in eerste instantie niet in aanraking komt met andere films dan wat in de cinema draait, pas als je je meer in film verdiept komt je bij andere namen terecht en dat lijkt dan een gradient, maar ik geloof daar niet in. Er is niet zoiets als een automatische weg richting 'betere' film. Ik ging vroeger amper naar de bioscoop, en als je Titanic, De Kleine Zeemeermin en Saving Private Ryan even buiten beschouwen laat want toen was ik nog te jong, was de eerste film die ik gezien heb Dekalog II, dus dat van die trap gaat absoluut niet op.

Ik denk wel dat als je veel films ziet dat je dan op zoekt gaat naar variatie, naar nieuwe ervaringen of zo, en op die manier misschien in een nichegenre terecht komt waarna je de conventionele films (want zo ga je die dan automatisch aanzien) niet meer zo waardeert als eerst. En iemand die rechtstreeks in het nichegenre terecht komt zal misschin verrast zijn en afkerig omdat het niet is wat hij gewend is bij films. MAar dat nichegenre kan evengoed elitaire saaie brol van Ingmar Bergman zijn als gore splash horror of zingende Indiërs.

Wat de regisseurs betreft: ik vind Gore Verbinski geweldig, mag van mij gerust in de bovenste helft van de top 100 . Maar wél onder Tarkovsky, Lynch en Kubrick, dat spreekt vanzelf

Ik vind het dus verwonderlijk dat je een film goed kan vinden als je je hebt verveeld. De film mag dan wel over een prachtige inhoud beschikken, dat is geen reden om een film goed te vinden. Als deze prachtige inhoud oeverloos saai wordt gebracht, kan je de film gewoonweg niet goed vinden. Je vindt de ideeën van de regisseur goed(althans, als het de ideeën van de regisseur zijn), maar de regisseur is er niet in geslaagd deze ideeën op een juiste manier over te brengen.

Verder vind ik het curieus dat Freud zo weinig waarde hecht aan saaiheid. Als ik een film kijk, en ik denk een poos later terug aan die film, zijn de herinneringen onlosmakelijk verbonden met de gemoedsgesteldheid waarin ik verkeerde tijdens het kijken van de film; die gemoedsgesteldheid wordt bepaald door de film. Ik denk met afschuw terug aan bijvoorbeeld Solyaris, omdat die film niks dan bijna 3 verloren uren heeft opgeleverd. In tegenstelling tot Solyaris vind ik de inhoud van 2001 erg interessant; toch heb ik tijdens het kijken van 2001 niet iets ervaren als bij onder andere Donnie Darko het geval is geweest. Ik zal 2001 dan echt niet een hoog cijfer geven, enkel omdat de film een interessante theorie over de mensheid geeft.

Overigens moet nog opgemerkt worden dat 2001 slechts als voorbeeld fungeert. Ik weet wel dat Kubrick niet de grondlegger is van de desbetreffende theorie.

Tja ik vind die films dus wel boeiend en leuk om naar te kijken. Ik vind zowel films als tetsuo, 2001, stalker als once upon a time in the west vermakelijk. De films van Bay vind ik dan weer saai.

Dat zeg ik toch ook niet? Als ik me echt vooral heb zitten vervelen dan is een film niet goed. Maar een trage film waarin erg weinig gebeurd kan ik oneindig veel boeiender vinden dan een film met heel veel snelheid waarin constant wat gebeurd. Ik vond Solyaris bijvoorbeeld totaal niet saai en The Boondock Saints en Heat (om maar eens twee willekeurige films die veel mensen leuk vinden te noemen) vond ik wel saai.

Je doet nu wel alsof ik degene ben die niet nauwkeurig leest, maar jij ziet dingen die er niet zijn.

Heb je wel een beetje gelijk in, maar ik zit nu een beetje tussen jou en Freud in te discussieren. Je quote mij, terwijl je eigenlijk indirect reageert op Freud. Dat is wat verwarrend. Heb niet zo'n behoefte om Freud te verdedigen. Dat moet hij zelf maar doen (hoewel ik 'm wel begrijp, zou het alleen anders formuleren).

Is dit wat ?

GG = V/(V+N) * GF + TLP/(10*N)

GG =Gewogen gemiddelde

GF = Gemiddelde regisseur

V = Aantal stemmen op regisseur

TLP= Totaal TopLijst Punten

N = aantal noteringen in Top lijsten

Dit zou bijvoorbeeld bij Tarkovsky dit inhouden:

Als voorbeeld 50 toplijst noteringen met een totaal van 240 punten

GG = 1043/(1043+50) * 3.87 + 240/(10*50)

GG = 3.69 + 0.48 = 4.01

En bij Leone

Als voorbeeld 140 toplijst noteringen met een totaal van 700 punten

GG = 5489/(5489+140) * 4.10 + 700/(10*140)

GG = 4.00 + 0.50 = 4.50

Zo neem je in principe alles mee plus een extra waardering als regisseurs in een toplijst voorkomen.

Mensen mogen dan bang zijn voor Bays, ik zie vooral een lijstje met Tarantino, Kubrick, Hitchcock, Leone en andere meer dan gevestigde waarden bovenaan.

Dan kijk ik doorgaans nog liever een Bay film.

Knap werk!

oeps rekenfoutje bij Tarkovsky

GG = 3.69 + 0.48 = 4.17

Maar meer mensen die dit een goede methode vinden ??

Tja nog steeds vallen vele geweldige regisseurs naast de boot. (ishikawa, tsukamoto etc.) Maar het ik vind het op dit moment wel de beste methode.

hoezo ik heb toch geen minimum genomen.

Ishiwaka: (15 top noteringen met totaal 65 punten)

GG = 83/(83+15) * 3.86+ 65/(10*15)

De regisseurs die jij noemt zijn ook maar bij een klein publiek populair. Je weet bij voorbaat al dat deze mensen niet echt zullen scoren bij enige toplijst.

Is dit topic nog beetje levend ?? Vond het wel een top idee, dat je niet alleen je eigen top 10 films gaat neerzetten, maar ook je favoriete regisseurs gaat rangschikken.

Om het levend te houden, ik ben het met je eens Lijkt me erg leuk. Vind de methode die je hebt bedacht ook sluitend. Natuurlijk zullen er veel fantastische filmmakers buiten de boot vallen, maar dat geldt ook voor de top250-films.

Vooral een top10 regisseurslijstje maken lijkt erg gaaf.

Hier ben ik het zeker mee eens! Al wordt dat weer een lastige klus...