menu

Mijn Updates +
Overig / Algemeen / Het grote taaltopic

zoeken in:
avatar van kos
kos
Dr. Minway Zhang: Since 1875 we've all believed the Mariana Trench was the deepest place on Earth. I've had a theory that we think is the bottom might actually be a layer if hydrogen sulfide. Beneath that cloud, and a freezing cold thermocline there could be a completely different world.

avatar van Donucius
arno74 schreef:
Deze discussie lijkt me leuker dan de film .

(quote)
Dat is niet zo moeilijk, als een Fransman, een Duitser, een Nederlander, een Schot en een Engelsman Engels praten pluk je vaak er zo uit waar ieder van hen vandaan komt. Idem voor een Italiaan, Spanjaard, Indiër, enz.


Je moet zijn eerste post erbij halen, want hij reageert er eigenlijk op.

Aziaten die met een normaal accent perfecte Engelse volzinnen oreren.
Iets vreselijkers kan niet.


De Chinese actrice praat helemaal niet met een normaal accent. Deze vrouw praat met een typisch Chinees accent Engels, (a la Jackie Chan accent), dus hij zit hier al fout.

Perfecte Engelse volzinnen? Geef mij eens een voorbeeld van een niet-perfecte volzin? Een niet-Nederlander krijgt toch ook niet onderwezen om niet-volzinnen te maken? Ik Jan, ik niet praten, ik honger. Ik eten wil.
Wat voor b*llshit redenatie is dat? Dergelijke Aziatische stereotyperingen zijn allang al achterhaald.
Denk hij nog steeds dat Chinezen geen r kunnen uitspreken ofzo?

Verder is wat jij noemt ook niet het punt hier. Ik weerleg niet dat je het niet zou kunnen horen.
Volgens hem zou een niet-native Engels speaker geen correct Engels kunnen spreken. Zie quote boven. Want hij vindt dit vreselijk als men dat wel kan. Iemand die hier gewoon correct Engels spreekt? Wat is hier vreselijks aan? Dat accent is een ander verhaal, maar zoals gezegd dat heeft zijn redenen en heeft als je er goed over nadenkt iedereen. Dat iemand met een accent praat wil verder ook niet zeggen dat hij/zij geen correct Engels spreekt. Dat is het eerste dat je moet begrijpen. Want als je op deze idiote manier gaat redeneren dan spreekt eigenlijk niemand correct Engels behalve de originele bedenkers van de taal.

arno74 schreef:

(quote)
Ook dat bestaat niet, wereld van verschil tussen een Texaan en New Yorker bijvoorbeeld.


Nee joh, volgens hem moet je 'gewoon' Engels praten. Niet met accent en al die shit.

avatar van kos
kos
Ja joh, ga je moeder woorden in de mond leggen of zo.

avatar van Donucius
Onderhond schreef:
Ik denk niet dat iemand de acteurs de schuld geeft, maar dat maakt het er verder niet fijner op natuurlijk. Het is gewoon storend. Producers en regisseur dragen de eindverantwoordelijkheid voor zulke dingen.


Ja, er valt eigenlijk weinig aan te doen. Ik kan meerdere Aziatische acteurs noemen die gewoon wel zonder accent Engels kunnen praten. Maar het merendeel is gewoon niet daarop geschoold, vandaar.
Als een Aziatische acteur bij wijze van spreken bijv. 70% goed verstaanbaar Engels spreekt bij een cut dan is dat al goed genoeg voor de regisseur. Want 100% halen is onmogelijk ivm tijd en budget, etc. Dat moet je echt in je achterhoofd erbij houden als je dit soort producties bekijkt. Dit is gewoon hoe het op dit moment ervoor staat dus hoger verwachten is in mijn optiek niet reëel...

avatar van Onderhond
Donucius schreef:
Dat moet je echt in je achterhoofd erbij houden als je dit soort producties bekijkt. Dit is gewoon hoe het op dit moment ervoor staat dus hoger verwachten is in mijn optiek niet reëel...

Dat is het probleem van de kijker niet. Niemand moet een film gaan zitten kijken met een hoop asteriksen in het achterhoofd, dan is het einde zoek. Het is aan de hele crew om een film af te leveren die kwalitatief hoog is op alle punten, als men op bepaalde zaken geen kwaliteit kan garanderen moet men maar op zoek naar andere oplossingen (zoals bijvoorbeeld de acteur in z'n originele taal laten spreken of de taalbarriere deel laten uitmaken van de film zelf).

Ik kijk verder genoeg Aziatisch werk maar kan amper Aziatische acteurs opnoemen die zich kunnen redden in het Engels. Uitzonderingen zijn Aziaten die ofwel elders geboren zijn of naar het buitenland getrokken zijn om daar te studeren/werken. Maar de lokale A-listers? Misschien zijn ze er wel, maar dat zijn dan toch skills die ze in hun films zelf niet moeten aanwenden.

avatar van Donucius
Onderhond schreef:
(quote)

Dat is het probleem van de kijker niet. Niemand moet een film gaan zitten kijken met een hoop asteriksen in het achterhoofd, dan is het einde zoek. Het is aan de hele crew om een film af te leveren die kwalitatief hoog is op alle punten, als men op bepaalde zaken geen kwaliteit kan garanderen moet men maar op zoek naar andere oplossingen (zoals bijvoorbeeld de acteur in z'n originele taal laten spreken of de taalbarriere deel laten uitmaken van de film zelf).

Ik kijk verder genoeg Aziatisch werk maar kan amper Aziatische acteurs opnoemen die zich kunnen redden in het Engels. Uitzonderingen zijn Aziaten die ofwel elders geboren zijn of naar het buitenland getrokken zijn om daar te studeren/werken. Maar de lokale A-listers? Misschien zijn ze er wel, maar dat zijn dan toch skills die ze in hun films zelf niet moeten aanwenden.



Waarom niet? Als je verwacht een compleet Amerikaanse productie met accentloos Engels te gaan zien dan schrik je snel genoeg wakker. Zelfde verhaal bij de recente samenwerkingen. Pacific Rim Uprising, Geostorm, Great wall, Skyscraper zo even uit mijn hoofd. Het is niet reëel te verwachten dat dit niet meer gaat gebeuren, want zo zit de Aziatische markt op dit moment in elkaar. Als niet-A-lister kom jij gewoon niet in zo'n film.

Heb het wel puur over grote Azië-Amerika samenwerkingen gericht op vooral de Amerikaanse (en/of Chinese) markt. Wat jij al zelf zegt. Lokaal natuurlijk niet. Het zijn vooral mensen die in het buitenland geboren zijn, van Chinese afkomst zijn, maar Engels direct als 1e of 2e taal hebben gehad. Van lokale A-listers weet je op voorhand al dat zij dat niet zijn, want zij zijn groot geworden op de lokale markt. De mensen die goed Engels spreken zijn daarom ook nooit de A-listers, uitzonderingen daargelaten. Maar dat zijn er maar echt heel weinig naar mijn weten.

avatar van Donucius
kos schreef:
Ja joh, ga je moeder woorden in de mond leggen of zo.


Goeie argumentatie.. .not!
Moet wel zeggen dat het steeds korter wordt..
Hoef ik gelukkig niet zoveel te quoten

avatar van Donucius
(quote)

Nogmaals, als kijker niet mijn probleem. Ze moeten maar een goeie oplossing vinden, is dat niet reel dan heb je als kijker et recht daarover te zeiken, de enige manier om het wél reëel te maken.


Natuurlijk is het jouw recht om erover te zeiken. Maar ik zeg enkel dat ik je een heads up kan geven dat je dat bij soortgelijke films elke keer dan mag gaan doen. Want ik zie voorlopig nog geen verandering hierin in de nabije toekomst. En denk je nou echt dat een filmmaatschappij wat om jou geeft? Het gaat hen om geld verdienen. Dat is het primaire doel. Slecht of goed Engels boeit hen 0,0. Als het verstaanbaar is komt het erdoorheen.

Want je vergeet ff 1 ding, alhoewel ik niet zeker weet of dat nog steeds het geval is en of dat nog steeds bij elke film gebeurd... Op de Chinese markt wordt Engels gewoon nagesynchroniseerd. Dus voor hen boeit het helemaal 0,0!

avatar van Onderhond
Donucius schreef:
En denk je nou echt dat een filmmaatschappij wat om jou geeft? Het gaat hen om geld verdienen. Dat is het primaire doel. Slecht of goed Engels boeit hen 0,0. Als het verstaanbaar is komt het erdoorheen.

Een goed argument, vooral omdat China vanalles en nog wat probeert, maar steeds lijkt te falen op de internationale markt. De filmmaatschappijen moeten dus niet naar mij luisteren, maar allicht even wat meer nadenken over de redenen waarom ze hun Chinese sterren niet aan de wereld verkocht krijgen. Dat belabberde Engels helpt er echt niet aan mee, aangezien het hun acteerwerk zelf ook gewoon in de weg zit. Je ziet gewoon aan alles dat ze zich niet op hun gemak voelen in hun rol.

En die sterren verkopen is uiteraard het échte doel. Of The Meg wel of niet geld in het laadje brengt is ongetwijfeld belangrijk, véél belangrijker is dat namen als Bingbing Li of Andy Lau (hoewel die ondertussen misschien wat oud is) internationaal verkocht kunnen worden en mensen op een natuurlijke manier naar hun films lokken. Dan hoeven ze ook niet meer samen te werken met die Amerikanen maar kunnen ze gewoon hun eigen ding verkopen aan het buitenland.

avatar van Donucius
Onderhond schreef:
(quote)

Een goed argument, vooral omdat China vanalles en nog wat probeert, maar steeds lijkt te falen op de internationale markt. De filmmaatschappijen moeten dus niet naar mij luisteren, maar allicht even wat meer nadenken over de redenen waarom ze hun Chinese sterren niet aan de wereld verkocht krijgen. Dat belabberde Engels helpt er echt niet aan mee, aangezien het hun acteerwerk zelf ook gewoon in de weg zit. Je ziet gewoon aan alles dat ze zich niet op hun gemak voelen in hun rol.

En die sterren verkopen is uiteraard het échte doel. Of The Meg wel of niet geld in het laadje brengt is ongetwijfeld belangrijk, véél belangrijker is dat namen als Bingbing Li of Andy Lau (hoewel die ondertussen misschien wat oud is) internationaal verkocht kunnen worden en mensen op een natuurlijke manier naar hun films lokken. Dan hoeven ze ook niet meer samen te werken met die Amerikanen maar kunnen ze gewoon hun eigen ding verkopen aan het buitenland.


Over het algemeen mee eens met wat je hier zegt. Maar gezien de toenemende China-Amerika samenwerkingen moet je ook denken dat dit een politieke agenda heeft. Markten open gooien, vriendjes worden/-politiek, tastende testcases die best mogen floppen maar liever niet, omdat het doel eigenlijk een demo aan de grote bazen geven is. Natuurlijk moeten ze wat meer aan hun Engels werken als ze serieus genomen willen worden, maar dat gaat echt meerdere meerdere jaren tijd kosten. Dit is echt niet van de een op de andere dag gedaan, zeker niet als je de gevestigde A-listers blijft gebruiken. De next-gen A-listers zullen misschien wat beter Engels ten gehore brengen, dus de hoop is dan op hen gevestigd.

Bing Bing Li doet eigenlijk wat iedereen in haar schoenen zou doen. Meerdere markten onderzoeken en gebruik maken van haar naam en kansen. Waarom jezelf beperken tot enkel de Chinese markt als je jouw terrein kunt vergroten (en dus je inkomsten). Ik weet niet zeker of zij zichzelf per se wilt verkopen, maar als dit op dit moment goed voor haar carrière is dan waarom niet. Er is inderdaad nog niet echt een visitekaartje uit China die je met gemak aan Amerikaanse producties kunt hangen. Dit gaat er ongetwijfeld wel komen. Als dit een succesvol uitstapje is zul je haar dus vaker terug gaan zien op de Amerikaanse markt.

Andy Lau heeft de Amerikaanse markt helemaal niet nodig. Zeker niet als artiest/acteur whatever. Uit bedrijfsoogpunt een ander verhaal natuurlijk, maar dat is enkel logisch. Als ondernemer wil je toch ook dat jouw business verder groeit over de hele wereld. Amerika is hierin een markt apart. Ik denk dat hij eerder de Chinese markt zou kiezen over de Amerikaanse omdat hijzelf eigenlijk ook een product is. En uiteraard zit hij allang (30 jaar) in die markt.

avatar van Mescaline
Mescaline (moderator)
Berichten van The Meg(2018) verplaatst naar dit topic.

avatar van Onderhond
Donucius schreef:
Ik denk dat hij eerder de Chinese markt zou kiezen over de Amerikaanse omdat hijzelf eigenlijk ook een product is. En uiteraard zit hij allang (30 jaar) in die markt.

Toch laat hij het ook niet na om op te duiken in USA/China cross-over films, dat doet hij vast niet voor de geweldige rollen. Ik denk dat iemand als Lau best gefrustreerd is over z'n lokale status vs globale status. Wereldberoemd in eigen land (of continent) is altijd wat ondankbaar.

China (in z'n geheel) wil gewoon globaal meespelen in de filmmarkt, want niks zo krachtig dan export van cultuur. Ze proberen het langs alle kanten (eigen A-listers in Amerikaanse producties, Amerikaanse A-listers in eigen producties, productie van puur Amerikaanse films - vooral de Huayi Brothers, animatiefilms ...) maar niks blijft plakken. Blijkbaar is het toch wat moeilijker dan er gewoon wat geld tegenaan gooien.

Dat ze daar dan acteurs en actrices (die graag meedoen voor eigen gewin) voor inschakelen is niet meer dan logisch, maar dan zullen ze toch ook rekening moeten houden met de wensen van Westerlingen, want anders blijven ze tegen dezelfde muur lopen.

avatar van Donucius
Onderhond schreef:
(quote)

Toch laat hij het ook niet na om op te duiken in USA/China cross-over films, dat doet hij vast niet voor de geweldige rollen. Ik denk dat iemand als Lau best gefrustreerd is over z'n lokale status vs globale status. Wereldberoemd in eigen land (of continent) is altijd wat ondankbaar.

China (in z'n geheel) wil gewoon globaal meespelen in de filmmarkt, want niks zo krachtig dan export van cultuur. Ze proberen het langs alle kanten (eigen A-listers in Amerikaanse producties, Amerikaanse A-listers in eigen producties, productie van puur Amerikaanse films - vooral de Huayi Brothers, animatiefilms ...) maar niks blijft plakken. Blijkbaar is het toch wat moeilijker dan er gewoon wat geld tegenaan gooien.

Dat ze daar dan acteurs en actrices (die graag meedoen voor eigen gewin) voor inschakelen is niet meer dan logisch, maar dan zullen ze toch ook rekening moeten houden met de wensen van Westerlingen, want anders blijven ze tegen dezelfde muur lopen.


Uiteraard. Je kan wel groot zijn in eigen land, maar als niemand jou kent buiten Azië hoe groot ben je dan echt? Amerika is als het verboden fruit. The holy grail toch wel hoor. Als je als Aziaat het in the USA maakt, dan heb je het gewoon gemaakt, period. Natuurlijk zal hij de buitenlandse kansen met beide handen aangrijpen als ze zich voordoen. Staat toch wel mooi op je cv. Hij is wellicht licht op leeftijd, maar op zich hoeft dat geen probleem te zijn. Zijn basis is geen martial arts dus dat scheelt een hoop. En soms is de reden gewoon iets heel eenvoudigs. Een grote geldschieter wil soms gewoon per se een A-list acteur in een film. Of een hele specifieke. Als het de grootste geldschieter is dan komt die A-list er gewoon. Die heeft wat dat betreft weinig inbreng hoor! Maar wie is er nou geen fan van Andy Lau, toch?

Het is al jaren duidelijk dat de Amerikaanse markt een markt apart is voor de Aziatische filmindustrie. Het is niet te vergelijken met de eigen lokale markt. Er hangen andere (ongeschreven) regels wat er wel of niet in een film moet/kan/mag en de bedrijfscultuur is ook heel anders. Het is wel een aantrekkelijke markt, want het biedt veel mogelijkheden als je eenmaal binnen bent. Maar daarentegen moet het ook van twee kanten komen. Buitenland moet er ook voor open staan. Een cross-over samenwerking kost achter de schermen denk ik ook veel meer geld dan als je het binnenlands zou houden. En onderschat deze kosten niet. Die zijn echt niet mals hoor. Niet elke geldschieter is bereid dit risico te nemen.

Het valt verder echt wel mee hoor met het accent van Bing Bing Li. Waarschijnlijk heeft zij ook een goeie coach. Ik kijk films altijd zonder ondertiteling, dus als ik dan nog steeds dit Engels kan verstaan dan doet ze het echt niet verkeerd. Ik heb deze film in de bios gezien, maar heb net nog even de film thuis even snel gescanned. Dat hameren op de juiste correcte Engelse uitspraak getuigt juist dat men er nu echt serieus mee bezig is. Niemand wil als een grap overkomen in zo'n grote productie. Vooral niet als dit ook een soort visitekaartje is.
30% van de inkomsten kwamen uit China. Evenveel als Amerika. Verder heeft Bing Bing Li Best Actress in a Leading Role en de Chinese American Film Art Exchange and Contribution Award gewonnen. Haar gaan we dus nog wel vaker terugzien vermoed ik.

avatar van Onderhond
Donucius schreef:
Het valt verder echt wel mee hoor met het accent van Bing Bing Li. Waarschijnlijk heeft zij ook een goeie coach. Ik kijk films altijd zonder ondertiteling, dus als ik dan nog steeds dit Engels kan verstaan dan doet ze het echt niet verkeerd. Ik heb deze film in de bios gezien, maar heb net nog even de film thuis even snel gescanned. Dat hameren op de juiste correcte Engelse uitspraak getuigt juist dat men er nu echt serieus mee bezig is.

Da's leuk voor haar leraar Engels dan, maar je ziet haar compleet haperen wanneer ze de Engelse teksten moet opdreunen. Het verschil met de lijntjes in haar moedertaal is enorm. In die scenes komt ze daadwerkelijk toe aan acteren en kan ze makkelijk mee, in de andere scenes is alsof ze voor het eerst voor de camera staat. Daar heeft echt niemand wat aan.

Verder denk ik dat amper iemand Andy Lau kent buiten Azië om, laat staan dat ze fan zijn om voor hem een biosticketje zouden willen kopen. Het is die kentering die China wil teweegbrengen, maar daar slagen ze gewoon niet in. Ze proberen al bijna 15 jaar en zijn nog geen stap dichter gekomen.

avatar van Donucius
Onderhond schreef:
(quote)

Da's leuk voor haar leraar Engels dan, maar je ziet haar compleet haperen wanneer ze de Engelse teksten moet opdreunen. Het verschil met de lijntjes in haar moedertaal is enorm. In die scenes komt ze daadwerkelijk toe aan acteren en kan ze makkelijk mee, in de andere scenes is alsof ze voor het eerst voor de camera staat. Daar heeft echt niemand wat aan.

Verder denk ik dat amper iemand Andy Lau kent buiten Azië om, laat staan dat ze fan zijn om voor hem een biosticketje zouden willen kopen. Het is die kentering die China wil teweegbrengen, maar daar slagen ze gewoon niet in. Ze proberen al bijna 15 jaar en zijn nog geen stap dichter gekomen.


Nee, ik begrijp dat je er als kijker niks over wilt weten en het jou niet boeit, maar je moet deze mensen gewoon wat slack geven. Wanneer je uit een cultuur komt die geen Latijns alfabet kent en dan op later moment in je leven gevraagd wordt 'even' wat Engelse teksten op te dreunen hoe doe je dat dan? Zij kennen geen abc alfabet! Wel pinyin, maar dat is niet hetzelfde. Daarom is het vele malen gemakkelijker voor iemand met een Latijns alfabet om Mandarijns te leren. Gewoon pinyin gebruiken en je bent klaar. As simple as that. En je uitspraak is 99% van de tijd gewoon correct. Andersom is een heus nachtmerrie. Hoe ga je even van streepjes/lijnen naar abc? Wat ik al zei, deze mensen verdienen hun geld op de lokale markt. Ze gaan echt niet even voor een filmpje een jaartje naar de Universiteit om correct Engels te leren spreken. Ze hebben gewoon iemand die hun lijnen/teksten voor hun vertaald naar klanken (pinyin, denk ik) en die klanken leren ze uit hun hoofd. Negen van de tien keer weten ze niet eens wat ze aan het zeggen zijn. Iemand zegt bijv. dat deze tekst met die emotie gezegd moet worden en dat doen ze dan. Jackie Chan is/was daar een goed voorbeeld van. Het is hoe het is op dit moment met deze sterren. Engels heeft nooit prioriteit gehad, omdat het marktaandeel nihil was dus men heeft het ook nooit hoeven leren spreken. Dat is nu wel aan het veranderen, maar als kijker ga je dat nog niet snel merken.

Ik denk dat alleen buitenlandse Aziaten Andy Lau kennen, maar dat is logisch toch? Maar wat ik al eerder heb gezegd. Deze productie is gericht op de Chinese markt. Als de mensen in China de acteurs/actrices maar kennen, boeit het niet of Amerika hen kent. De extra publiciteit is alleen maar meegenomen. Lau heeft naar mijn weten enkel kleine bijrolletjes gehad in Amerikaanse films. Dus een ticketseller is hij sowieso niet in het buitenland. Maar in het binnenland... Ik denk dat je onderschat wat voor status hij heeft. Daar zorgt hij wel voor het verschil in de box office hoor.

En de kentering is niet nu pas op gang hoor. Het is enkel dat het nu iets breder in de publiciteit is en dat er meer grote cross-over samenwerkingen op het grote scherm te zien zijn. Het is eigenlijk al begonnen sinds Bruce Lee en Jackie Chan, Jet Li, wie nog meer ik weet het niet, heeft het verder uit proberen bouwen. Soms succesvol, soms niet. Lau is echt niet nu pas de Amerikaanse markt aan het verkennen hoor. Als hij dat wilde dan had hij dat 20 jaar geleden al gedaan. Waarom wachten tot nu?

Of ze dichterbij gekomen zijn durf ik niet te zeggen. Ik weet alleen dat het iets gemakkelijker te accepteren is om een Aziaat in een Amerikaanse productie terug te zien. In Skyscraper zag ik dat en je ziet bepaalde Aziaten steeds vaker terugkomen in Amerikaanse films. Bing Bing Li is een voorbeeld. Andy Lau, Daniel Wu. En bepaalde Chinese regisseurs die de regie van op Amerikaanse markt gerichte films in handen hebben.
The great wall, the hulk. Ze zijn wel aan het proberen hoor, maar het is net alsof de markt er gewoon niet klaar voor is. Ik maak me daar niet teveel druk om. Ik zie wel hoe het loopt en laat me ondertussen wel gewoon entertainen. Want als je lokale producties gewend bent dan is voor mij persoonlijk zo'n internationale productie wel leuk voor de verandering. Het niveau is 'anders' zou ik maar zeggen.

avatar van Onderhond
Het gaat er niet over dat de Chinese A-listers de Amerikaanse markt opkomen, het gaat erom dat de Chinese cinema globaal gaat aanslaan. Net zoals wij een "buitenlander" als Brad Pitt of George Clooney gewoon kennen, wil China dat hun sterren ook wereldwijde faam oogsten. Dan kan je normen en waarden uitdragen op de rug van populaire media, iets wat Amerika perfect gedaan heeft en waar China maar al te jaloers op is.

Mannen als Jackie Chan, Jet Li, Donnie Yen en een resem regisseurs zijn inderdaad naar Amerika getrokken, buiten Woo is er eigenlijk niemand die er wat klaargekregen heeft. Maar waar ik het over heb is over de opkomst van de Chinese cinema, en die is pas zo'n 20 jaar geleden écht losgebarsten. Bing Bing Li zit niet in The Meg om populair te worden in Amerika, ze zit er in om mensen fan te maken van de Chinese acteurs en zo de overstap naar Chinese cinema te vergemakkelijken.

Maar bijna alles wat ze proberen flopt gewoon. Zowel commercieel als kritisch gezien. De reden daarvan is vaak dat het erg geforceerd overkomt, waardoor het ook gewoon moeilijk fan te worden is. En alle respect voor de moeilijkheid, maar nogmaals, daar heb ik als kijker echt niks mee te maken. Laat ze gewoon Chinees spreken, vind ik veel fijner, vinden zij veel fijner, komt het acteerwerk ten goede. Als er dan toch eens een Aziaat is die in het Westen wat lof oogst, dan is het vaak eentje die niet is Azië geboren is (ik denk aan een John Cho).

Want als je lokale producties gewend bent dan is voor mij persoonlijk zo'n internationale productie wel leuk voor de verandering. Het niveau is 'anders' zou ik maar zeggen.

Doorgaans slechter. Verder is de status van Andy Lau mij echt niet vreemd, die meet zich in Azië makkelijk met de grootste Amerikaanse sterren, maar vreemd genoeg raakt hij de grens van het continent niet over. Toch vreemd.

avatar van Donucius
Onderhond schreef:
Het gaat er niet over dat de Chinese A-listers de Amerikaanse markt opkomen, het gaat erom dat de Chinese cinema globaal gaat aanslaan. Net zoals wij een "buitenlander" als Brad Pitt of George Clooney gewoon kennen, wil China dat hun sterren ook wereldwijde faam oogsten. Dan kan je normen en waarden uitdragen op de rug van populaire media, iets wat Amerika perfect gedaan heeft en waar China maar al te jaloers op is.

Mannen als Jackie Chan, Jet Li, Donnie Yen en een resem regisseurs zijn inderdaad naar Amerika getrokken, buiten Woo is er eigenlijk niemand die er wat klaargekregen heeft. Maar waar ik het over heb is over de opkomst van de Chinese cinema, en die is pas zo'n 20 jaar geleden écht losgebarsten. Bing Bing Li zit niet in The Meg om populair te worden in Amerika, ze zit er in om mensen fan te maken van de Chinese acteurs en zo de overstap naar Chinese cinema te vergemakkelijken.

Maar bijna alles wat ze proberen flopt gewoon. Zowel commercieel als kritisch gezien. De reden daarvan is vaak dat het erg geforceerd overkomt, waardoor het ook gewoon moeilijk fan te worden is. En alle respect voor de moeilijkheid, maar nogmaals, daar heb ik als kijker echt niks mee te maken. Laat ze gewoon Chinees spreken, vind ik veel fijner, vinden zij veel fijner, komt het acteerwerk ten goede. Als er dan toch eens een Aziaat is die in het Westen wat lof oogst, dan is het vaak eentje die niet is Azië geboren is (ik denk aan een John Cho).

(quote)

Doorgaans slechter. Verder is de status van Andy Lau mij echt niet vreemd, die meet zich in Azië makkelijk met de grootste Amerikaanse sterren, maar vreemd genoeg raakt hij de grens van het continent niet over. Toch vreemd.


Daar heb je zeker gelijk in. Het is een dubbele agenda zowel voor de maatschappij als voor het land (in dit geval China) die het toelaat. Politiek getint, maar dat is altijd zo geweest met cinema.

Dat klopt zeker. En hoe meer fans en geaccepteerder het wordt des te meer van dergelijke producties er zullen komen. Want geld hebben ze genoeg in China. Maar het van elke etniciteit 1 karakter in de film concept wordt toch altijd al toegepast? Dit is alleen een extended version daarvan.

Wellicht... Maar The Meg is zeker niet geflopt. Een cross-over productie die half Chinees en half Amerikaanse markt omvat 100% chinees laten praten? Lees ik dat correct? Ik denk dat je Amerikanen uit de bioscoop wilt jagen met zo'n idee.

Waarom is dat vreemd? Er zit niemand op een Aziatische A-list acteur te wachten die de lead in een Amerikaanse film gaat doen. Dat is gedoemd te falen. Geen grote maatschappij die dat ook zal toelaten, tenzij het een Chinese is. (die dus een verlies op de koop toe zou nemen in dit geval). Denk niet dat de geldschieters dat zullen goedkeuren.
Het is meer dan logisch eigenlijk. Niemand kent Lau. Is geen box-office-vuller. Is geen gevestigde acteur in Amerikaanse producties. En het is eigenlijk ook niet zo moeilijk te begrijpen. Als je je inkomsten in Azië haalt waarom zou je zoveel tijd besteden aan een buitenlandse film. Het is financieel en qua tijd totaal niet waard. Je zou er zelfs verlies op maken. En vergeet niet dat je eigenlijk niet van 2 walletjes kunt eten. Het is of Amerikaanse markt of de Chinese markt. Het is niet mogelijk beiden te doen als je serieus bezig wilt zijn/ geld wilt verdienen.

avatar van Onderhond
Donucius schreef:
Wellicht... Maar The Meg is zeker niet geflopt. Een cross-over productie die half Chinees en half Amerikaanse markt omvat 100% chinees laten praten? Lees ik dat correct? Ik denk dat je Amerikanen uit de bioscoop wilt jagen met zo'n idee.

Niemand loopt weg uit een bios bij een film waar alleen maar Engels gepraat wordt.

Donucius schreef:
Als je je inkomsten in Azië haalt waarom zou je zoveel tijd besteden aan een buitenlandse film. Het is financieel en qua tijd totaal niet waard. Je zou er zelfs verlies op maken. En vergeet niet dat je eigenlijk niet van 2 walletjes kunt eten. Het is of Amerikaanse markt of de Chinese markt. Het is niet mogelijk beiden te doen als je serieus bezig wilt zijn/ geld wilt verdienen.

Huh? Amerikaanse studios hebben daar toch geen enkel probleem mee? Zij kunnen hun films aan de gehele wereld kwijt. Dat is uiteindelijk de end game voor de Chinese studios, die momenteel nog steeds opgesloten zitten binnen hun eigen landgrens.

avatar van Donucius
Onderhond schreef:
(quote)

Niemand loopt weg uit een bios bij een film waar alleen maar Engels gepraat wordt.

(quote)

Huh? Amerikaanse studios hebben daar toch geen enkel probleem mee? Zij kunnen hun films aan de gehele wereld kwijt. Dat is uiteindelijk de end game voor de Chinese studios, die momenteel nog steeds opgesloten zitten binnen hun eigen landgrens.


Ik volg je even niet. Dit is nu toch het geval bij The Meg? De Aziaten in de film praten Engels, omdat de film de Amerikaanse markt op moet. Kijk, ze konden ook net zoals bij Skyscraper de Aziaten de lokale taal laten spreken en gewoon alles ondertitelen. Maar dat is echt not done als je een lead rol hebt. Dan moet je gewoon de taal leren en spreken van de markt waar je op gaat. Een kwestie van respect. Jackie Chan heeft toch ook altijd half gebrekkig Amerikaans lopen praten? Denk je dat hij dat voor de lol heeft gedaan dan?

Een Aziaat gedurende de hele film de eigen taal laten praten in een Amerikaanse film? Hoe wil je dat voor elkaar krijgen? Dat gaat never nooit gebeuren! Zie je de dubbele ondertiteling al voor je? Hard coded en dan de vertaling in de eigen taal nog? Echt een nachtmerrie! In Koreaanse rips zie je dat wel geloof ik. Maar daarom is het ook een Koreaanse rip. Die is specifiek gericht op de Koreaanse markt.

Ik heb het over Andy Lau en niet over de studios. Andy Lau is geen vertegenwoordiger/pion van China of iets dergelijks. Hij maakt zijn beslissingen nog steeds zelf. Bing Bing Li weet ik niet, want die komt uit China. Wat de Chinese regering/studios willen heeft niks met Lau te maken. Als ondernemer misschien een beetje, maar als artiest zal hij er echt niet wakker van liggen. En zoals ik al zei, als hij dus zou moeten kiezen zal hij altijd voor de Aziatische markt kiezen. Andy Lau kan niet de Amerikaanse markt op willen én in de Aziatische markt blijven opereren. Dat is praktisch, operationeel, etc. onmogelijk! Dan zou hij moeten kiezen. Zijn Amerikaanse uitstapjes met kleine bijrolletjes zijn ook altijd in een cross-over samenwerking geweest meen ik. Ik denk niet dat hij er had gestaan als de studio er niet was geweest. Kijk, Amerika is nog steeds het land van de dromen, met veel kansen en een volwassen markt. Een raam hier openen kan betekenen dat je de volgende keer een deur ergens anders mag openen. Business wise een gelegenheid die alleen maar voordelen heeft. Maar ik denk niet dat hij ooit de lead in een Amerikaanse productie zal spelen. Ook niet als het hem gevraagd wordt. Misschien als hij met pensioen is en echt geld nodig heeft.. maar echt no way!

Dat end game verhaal is waar en is altijd al een droom geweest, maar is nu allang achterhaald. De economie van China is opkomende, richt zich steeds meer op zelfvoorziening en streeft naar verminderde afhankelijkheid van Amerika. Dit geldt in dezelfde mate voor de Chinese filmindustrie. De Amerikaanse economie en filmmarkt is aan het krimpen. De Chinese technologische ontwikkelingen, technieken, fx studios, (tech) bedrijven, branding, whatever je maar kan bedenken zijn gewoon op een niveau dat buitenland (Amerika) kan evenaren, zoniet kan overtreffen. De binnenlandse filmindustrie en -markt is booming en groeiende. Het is niet meer zo dat China de partij is die de Amerikaanse markt per se op moet. Het moment is denk ik zelfs aangebroken dat het verlangen om Amerika te veroveren gedoofd is. Amerika heeft zijn ogen ook niet dicht. Die snapt ook dat hun economie en filmindustrie aan het afzwakken is en snel ook. Amerika heeft de Chinese markt op dit moment zelfs meer nodig dan China durf ik te zeggen. De rek is eruit in Amerika terwijl er nog genoeg rek in de markt van China zit. Zie ook de toename van dit soort cross-over samenwerkingen. En ik durf te voorspellen dat het alleen maar meer gaan worden. De Amerikaanse dominantie in film is allang aan het vervagen. Dat je weinig in China en van China ziet komt doordat China dat niet toelaat. Censuur, politiek, al die op de achtergrond gespeelde spelletjes zie je als domme kijker niet. Maar er speelt wel degelijk wat af achter de schermen. Het is op dit moment voor een Amerikaans productiebedrijf aantrekkelijk zoniet aantrekkelijker om een cross-over film op de Amerikaans en Chinese markt te zetten toch? Veel minder risico en 50/50 kostenplaatje. Laat ik het zo zeggen. Het risico is veel minder dan wanneer je zelf een film op enkel de Amerikaanse markt op gooit. Het risico dat je loopt (kans op verlies) is dan vele malen groter.

Propagandawijs zal China alle middelen gebruiken die het ter beschikking heeft of krijgt dus waarom niet als die gelegenheid zich voordoet? Elke ziel die je via cinema en alles eromheen kunt brainwashen is er 1 meer dus waarom niet? De vraag is natuurlijk of Amerika het toelaat en dat denk ik dus niet.

Verder zijn cultuurverschillen/-barrières nog steeds niet overkomen hoor. Deze zijn echt enorm. Grappen zijn totaal anders, opvattingen, slang, cultuurgebonden tradities en gewoontes, teveel dingen om op te noemen. Een film onge-edit voor het betreffende publiek vertonen is altijd een mis voor 1 van de 2 doelgroepen. Gedoemd te falen! En als je de film wel edit dan kan je bij wijze van spreken de helft van de film opnieuw schrijven/filmen. Zo erg is het gewoon. Het is eigenlijk een wonder dat The Meg een positief financieel resultaat heeft opgeleverd op beide markten. 50-50 op beide markten zegt mij wel wat. Als je de statistieken erbij haalt dan zie je zelfs dat de Chinese markt bij bepaalde films tegenwoordig meer opbrengt dan de Amerikaanse. Opvallend detail op zijn minst…

avatar van Onderhond
Je blijft maar spreken over twee aparte markten, maar dat geldt enkel voor China. Amerikaanse films zijn niet voor de Amerikaanse markt, Amerikaanse films zijn voor de gehele wereld. Brad Pitt ligt er niet wakker van dat zijn films ook in Spaanstalig of Franstalig gebied uitkomen en dat ze daar ondertiteld moeten kijken of de Engelse taal machtig moeten zijn.

Dat is de end game voor China. Lokale films globaal verspreiden, zonder daarbij zich al te veel zorgen te hoeven maken over lokalisatie. Andy Lau moet ook niet expliciet wakker liggen van de Amerikaanse markt, zijn lokale films moeten gewoon globaal geapprecieerd worden en dan komt die waardering vanzelf wel.

Dat kan maf klinken, maar dat is wél waar Amerika in geslaagd is en dat is absoluut waar China van droomt. Elke Belg of Nederland kan bijv wel een grap over de Amerikaanse jocks/nerds contradictie volgen, terwijl dat een stukje cultuur is dat ons in de Benelux verder compleet vreemd is.

avatar van Donucius
Onderhond schreef:
Je blijft maar spreken over twee aparte markten, maar dat geldt enkel voor China. Amerikaanse films zijn niet voor de Amerikaanse markt, Amerikaanse films zijn voor de gehele wereld. Brad Pitt ligt er niet wakker van dat zijn films ook in Spaanstalig of Franstalig gebied uitkomen en dat ze daar ondertiteld moeten kijken of de Engelse taal machtig moeten zijn.

Dat is de end game voor China. Lokale films globaal verspreiden, zonder daarbij zich al te veel zorgen te hoeven maken over lokalisatie. Andy Lau moet ook niet expliciet wakker liggen van de Amerikaanse markt, zijn lokale films moeten gewoon globaal geapprecieerd worden en dan komt die waardering vanzelf wel.

Dat kan maf klinken, maar dat is wél waar Amerika in geslaagd is en dat is absoluut waar China van droomt. Elke Belg of Nederland kan bijv wel een grap over de Amerikaanse jocks/nerds contradictie volgen, terwijl dat een stukje cultuur is dat ons in de Benelux verder compleet vreemd is.


Ja, maar Chinese films niet. Dat Amerikaanse films voor de hele wereld zijn wil nog niet zeggen dat al die films in China ook gedraaid worden. Amerika market helemaal niet op China, dat is helemaal niet hun doelgroep. Dat is ook het hele punt. Ze zien nu een markt die geld op kan leveren terwijl hun eigen markt aan het krimpen is. Europa kan je bijna negeren. Daar doen de studio's het niet voor. Er zijn voor hun eigenlijk maar 2 markten.
Verder boeit het ook niet, want in die gebieden wordt toch alles nagesynchroniseerd.

Andy Lau wil helemaal niet op de Amerikaanse markt komen. Hoe kom je er elke keer bij dat hij die markt op wil? Jackie Chan heeft het geprobeerd en is er niet in geslaagd. Jet Li meh, beetje.
En dat gaat echt nooit nooit gebeuren. Zijn lokale films zijn gericht op de Aziatische markt. De culturele verschillen zijn gewoon te groot. De kijkers zullen er geen reet van snappen. Dingen als Infernal Affairs, Crouching Tiger Hidden Dragon bijv. Ik denk dat de meeste niet-Aziaten dergelijke films mooi vinden, thema aantrekkelijk vinden, etc. etc. maar inhoudelijk geen reet snappen van waar die films over gaan. Zolang je niet van die culturen komt zul je zulke films nooit snappen. Je kunt het proberen, maar echt 100% snappen, nooit!

Wat bedoel je met lokale films globaal verspreiden? Zolang Mandarijns niet als leidende taal in een Amerikaanse film zit zal dat nooit gebeuren. Ik zie het ook nooit gebeuren. Niet nu, niet nooit. Engels als tweede taal in een Amerikaanse bioscoop? Zie je het al voor je?
China gaat hun lokale producties echt niet in het Engels opnemen om het te exporteren hoor. Dan kan je lekker verder blijven dromen. Amerika was/is een markt waar China op wilde komen, omdat de binnenlandse markt toen relatief klein was. Dit is nu helemaal niet meer het geval. Natuurlijk willen ze er nog steeds op komen, maar de redenen zijn allang veranderd. Cinema is nog steeds een effectieve manier om een grote groep mensen te manipuleren. Manipulatie is macht. En wat wil China?

Het gaat helemaal niet om nerd grappen of iets dergelijks. Het gaat om de culturele normen en waarden, tradities, cultuurgebonden dingen, kleuren, etc. etc. Het is moeilijk uitleggen als je niet weet waar ik over praat.

Heb je Skyscraper gezien? Weet je dan ook dat de vertaling compleet anders is dan wat ze in het Chinees zeggen? Als ze het letterlijk zouden vertalen zou denk ik 99% van het publiek er geen reet van snappen. Dit is een heel simpel voorbeeld. Een ander voorbeeld kun je terugvinden in animaties. Het script van de stemacteurs wordt gewoon overhoop gegooid en aangepast naar bijv. Aziatische dingen. Een animatie als Kung Fu Panda laat dat nog duidelijker zien. Ik denk dat 99% van de Amerikanen niet weten wie de schildpad is, terwijl 99% van de Aziaten dat wel zouden weten. Die film is een Amerikaanse productie, gemarket op Amerika en dan nog snapt een Amerikaan eigenlijk nog steeds niet wat bepaalde dingen voorstellen. Hoe komt dat toch denk je? Dit komt veel vaker voor dan je denkt en is maar een heel simpel voorbeeld om jou een idee te geven waar ik over praat. Als je denkt dat je een op de Chinese markt gerichte film direct zonder aanpassingen op de Amerikaanse markt kunt gooien heb je het mooi mis. Neem bijv. een Crouching Tiger Hidden Dragon. Een kassucces in Amerika, maar hoeveel van de Amerikanen snapten die film denk je?

avatar van Onderhond
Het lijkt soms alsof je meer met je eigen zit te discussiëren dat leest wat ik neerpen en daar op inhaakt.

Amerika is een "default" binnen de filmwereld. Als een Nederlander spreekt over een "buitenlandse film" bedoelen ze alles daarmee niet-Nederlandse maar soms eerder nog niet-Amerikaanse films. Nochthans er is voor ons ook een erg grote culturere gap met Amerika, maar omdat zij er wél in slagen hun cultuur te exporteren over de hele wereld voelt dat niet zo aan.

Er is niks dat China in de weg staat hetzelfde te doen en China wil niks liever dan die rol overnemen van Amerika. Zodat ze, om jouw voorbeeld te nemen, niemand meer moeten uitleggen wat "de schildpad in Kung Fu Panda" voorstelt, maar dat iedereen er wel mee vertrouwd mee is. Net zoals wij vertrouwd zijn met "prom queens" en dat soort Amerikaanse bullshit waar geen Nederlands of Belgisch kind verder ooit wat mee te maken heeft.

En wees maar gerust dat elke acteur hoopt wereldwijd beroemd te zijn, in plaats van enkel lokaal roem te oogsten. Zonder daar verder een andere taal voor te hoeven aanleren, nét zoals als die bekende Hollywood acteurs daarin geslaagd zijn.

avatar van Donucius
Onderhond schreef:
Het lijkt soms alsof je meer met je eigen zit te discussiëren dat leest wat ik neerpen en daar op inhaakt.

Amerika is een "default" binnen de filmwereld. Als een Nederlander spreekt over een "buitenlandse film" bedoelen ze alles daarmee niet-Nederlandse maar soms eerder nog niet-Amerikaanse films. Nochthans er is voor ons ook een erg grote culturere gap met Amerika, maar omdat zij er wél in slagen hun cultuur te exporteren over de hele wereld voelt dat niet zo aan.

Er is niks dat China in de weg staat hetzelfde te doen en China wil niks liever dan die rol overnemen van Amerika. Zodat ze, om jouw voorbeeld te nemen, niemand meer moeten uitleggen wat "de schildpad in Kung Fu Panda" voorstelt, maar dat iedereen er wel mee vertrouwd mee is. Net zoals wij vertrouwd zijn met "prom queens" en dat soort Amerikaanse bullshit waar geen Nederlands of Belgisch kind verder ooit wat mee te maken heeft.

En wees maar gerust dat elke acteur hoopt wereldwijd beroemd te zijn, in plaats van enkel lokaal roem te oogsten. Zonder daar verder een andere taal voor te hoeven aanleren, nét zoals als die bekende Hollywood acteurs daarin geslaagd zijn.


Dat gevoel heb ik hetzelfde met jouw tekst. Je hebt het de hele tijd over Amerika als de leidende in de filmwereld. Er zit wel een beetje waarheid in, maar ze zijn niet leidend in China. Hoe groot denk je dat Amerika binnen China is?

Dat exporteren is ook niet zo moeilijk aangezien Engels door meer mensen over de wereld gesproken wordt als Mandarijns. Tel alleen maar hoe vaak Engels de eerste of 2e taal is van iemand ivm Mandarijns. Alleen om die simpele reden hebben ze direct al een groter bereik. Alhoewel er al wel verandering merkbaar is. Veel mensen leren nu Mandarijns als 2e of 3e taal. Dat doen ze niet omdat ze de taal zo mooi vinden.

Natuurlijk, dat zou elk land willen.
Ik denk dat je het verkeerd leest. Als ze er echt rekening mee hadden gehouden dan zouden ze wel een ander figuur genomen hebben en niet een Aziatisch karakter. Wat jij zegt is: In Amerika kennen ze geen sinterklaas en ze zetten sinterklaas erin ipv de kerstman, omdat ze rekening met de Amerikanen houden. Nee, dat doen ze juist niet.

Je zegt allemaal dingen die vanzelfsprekend zijn. Maar weet je ook waarom het niet gebeurd dan? Het is helemaal niet zo vanzelfsprekend. Globale roem is een keuze. Een risico die je neemt. Er is nul garantie op succes. Negen van de tien keer kiest het publiek jou en niet jij het publiek.
Niemand kent jou. Who the fuck is Andy Lau? De Amerikaanse markt is een totaal ander beest. Dat jij in Azië succesvol bent wil helemaal niet zeggen dat je dat succes ook erbuiten kunt bereiken. Gooi even alles wat je hebt opgebouwd in Azië even weg en bouw iets nieuws op in een markt waar je al vanaf het begin van droomt in te kunnen domineren? Op een markt waar niemand je kent? Dit soort dingen moeten opgebouwd worden en dat kan o.a. met screen time.
Verder is Hollywood helemaal niet zo open als je denkt. Dat hij ernaartoe zou willen wil nog niet zeggen dat Hollywood hem wil. De Amerikanen willen dat al helemaal niet.
Bijv. een Jackie Chan, leuk en aardig. Een komediant. Maar wat doet hij hier in Amerika? Jackie Chan is helemaal geen komediant, maar zo kennen ze hem in Amerika. Martial Artist en Super Cop? Een pionier. Zegt dat wat?
Jij denkt echt dat een Aziaat even naar Amerika gaat om daar zijn droom na te jagen? Geef mij 1 voorbeeld van iemand die dat gedaan heeft? En 1 die succesvol is teruggekomen? Mannen bedoel ik en niet vrouwen. En kom niet met Chow Yun Fat, Bruce Lee, Yet Li, Donnie Yen, of die hele mikmak. Kom in ieder geval niet met China export artiesten of martial artists...

avatar van Onderhond
Donucius schreef:
Je hebt het de hele tijd over Amerika als de leidende in de filmwereld.

Eh, ja. Ik besefte niet dat dat ter discussie stond? Globaal gezien is Amerika gewoon hét filmland, daar kunnen India en China met hun voorkeur voor lokale producties weinig aan veranderen.

Donucius schreef:
Dat exporteren is ook niet zo moeilijk aangezien Engels door meer mensen over de wereld gesproken wordt als Mandarijns. Tel alleen maar hoe vaak Engels de eerste of 2e taal is van iemand ivm Mandarijns. Alleen om die simpele reden hebben ze direct al een groter bereik.

En de halve wereld heeft Engels als tweede taal omdat het vanaf jonge leeftijd via TV, film, games en muziek ingelepeld wordt. Het is nét die culturele dominatie die China zoekt.

Donucius schreef:
Je zegt allemaal dingen die vanzelfsprekend zijn. Maar weet je ook waarom het niet gebeurd dan?
Verscheidene redenen allicht, maar eentje ervan is ongetwijfeld dat je Aziatische acteurs die volwaardig Engels proberen spreken evengoed kan vervangen door een zak aardappelen. Mijn favoriete acteur is Tadanobu Asano, maar geef hem in een Engelstalige rol en hij heeft geen enkele appeal of uitstraling meer. China probeert nu onder andere via Hollywood wat sterretjes globaal te verkopen door zich in te kopen in bepaalde films, maar volgens mij bereiken ze alleen maar het tegengestelde effect: namelijk dat mensen in het Westen de indruk krijgen dat die Chinese acteurs helemaal niet kunnen acteren. En geef ze eens ongelijk.

Donucius schreef:
Globale roem is een keuze.

Nee hoor, veel Amerikaanse sterretjes zitten gewoon in een lokale Hollywood productie en worden zodoende bekend over de gehele wereld. Da's het gevolg van groot te worden in de Amerikaanse cinema. Je krijgt er meteen de gehele wereld gratis bij.

avatar van Donucius
Eh, ja. Ik besefte niet dat dat ter discussie stond? Globaal gezien is Amerika gewoon hét filmland, daar kunnen India en China met hun voorkeur voor lokale producties weinig aan veranderen.

okay, mee eens.

Het is nét die culturele dominatie die China zoekt.

ook mee eens. maar het is niet 1 op 1 gelijk. Hoeveel van de niet-Aziaten krijgen Mandarijns standaard als 2e taal onderwezen op school?

een Engelstalige rol en hij heeft geen enkele appeal of uitstraling meer

dat is inderdaad heel goed opgemerkt en ook mee eens. Maar zoals ik al eerder zei, dit moet je zien als een transitiefase. De next gen zal dit probleem minder hebben. Het is zoals het is op dit moment.
Ik geef ze groot gelijk. Maar omdat ik de redenen weet/begrijp weegt dat bij mij veel minder zwaar. Dus bij deze: klacht is genoteerd!

Da's het gevolg van groot te worden in de Amerikaanse cinema. Je krijgt er meteen de gehele wereld gratis bij.

ook dit is waar en ook volledig mee eens. maar het is ook een geval van vraag en aanbod. Hoeveel Amerikaanse zenders willen een Chinees-talige productie kopen en hoeveel Chinese zenders zouden Amerikaanse producties willen kopen? Het is gewoon eenrichtingsverkeer op dit gebied. Vraag en aanbod. Zolang Amerika hot is in China is dit gewoon zo. En hoe hot is China in Amerika dan?

avatar van Onderhond
Donucius schreef:
Hoeveel van de niet-Aziaten krijgen Mandarijns standaard als 2e taal onderwezen op school?

Weinig tot geen, maar dat is eerder een gevolg van de Amerikaanse (culturele) dominantie.

Donucius schreef:
Zolang Amerika hot is in China is dit gewoon zo. En hoe hot is China in Amerika dan?

Wel ja, en daarom dat je ziet dat China er alles aan doet om dit te keren, maar vooralsnog zijn de resultaten bedroevend, zeker gezien het geld dat ze er tegenaan gooien. Producties als The Meg zijn maar één piste die ze proberen. Het aantrekken van befaamde Amerikaanse acteurs in lokale producties (Michael Douglas, Adrien Brody, Hugh Jackman, Kevin Spacey, ....) heeft ook niks opgeleverd, het (mede)producen van puur Amerikaans werk levert ook maar weinig op, de animatieproducties die ze maken slaan ook niet echt aan ondanks toch een hoge kwaliteit.

Wat de oplossing is weet ik ook niet, maar ik vind het wel interessant om te aanschouwen. Vooral omdat de enige Chinese films die wél lijken aan te slaan in het Westen in het poverty porn arthouse segment vallen. Zolang we die Chinezen maar als arme sloebers in hun brakke achterland kunnen zien is het blijkbaar wél boeiend

avatar van kos
kos
Onderhond schreef:
Het lijkt soms alsof je meer met je eigen zit te discussiëren dat leest wat ik neerpen en daar op inhaakt.



Dat was vanaf het begin al.

avatar van Donucius
kos schreef:
(quote)


Dat was vanaf het begin al.


lol.. leef je nog? Ik wacht nog op je tegenargumentatie ...

maar eerlijk gezegd verwacht ik er niet veel van..

avatar van Donucius


Eigenlijk ben ik het helemaal eens met wat je allemaal zegt en is het gewoon de waarheid. Dat is nooit ter discussie geweest. Maar laat ik het zo zeggen. Jouw informatie is niet helemaal volledig en als ik zo vrij mag zijn laat mij het proberen een beetje aan te vullen:

1. China is altijd gesloten geweest. Cultuur is veelal binnenlands gebleven. Maar dit geldt in grote mate ook voor invloeden van buitenaf. Chinese films zijn altijd al voor de eigen markt geweest en gebleven. Martial Arts of filmfestival films en documentaires uitgezonderd. Dit is nu zoals ik zeg aan het veranderen.

2. Er is een wezenlijk verschil tussen China-cinema en Hong Kong-cinema. Ik kijk geen China-cinema precies om de redenen die jij geeft. Ik moet dan altijd gelijk denken aan filmfestival films. Films die een specifiek doel hebben met een bepaald thema, inhoud, politiek getint, nationalistisch, zelfverheerlijkend, etc. Als jij vooral dit soort films kijkt dan ben je voor mij echt hardcore. Als ik kijk dan kijk ik op Martial Arts of actiegedreven films uit China. Bij HK-cinema kijk ik alles afhankelijk van het genre. Maar ook niet meer zoveel als voorheen moet ik zeggen.

3. China-cinema doet mij altijd denken aan filmfestival films. Publiek dat in kleine filmhuisjes met dergelijke arthouse in aanraking komt. Nooit via het grote scherm. Ik heb eerlijk gezegd nog nooit een Chinese film die bestemd is voor de Aziatische markt in een grote Westerse bioscoop gezien. Crouching Tiger Hidden Dragon is een uitzondering. Verder? Het zijn altijd of cross-over samenwerkingen of festival films die bijv. Awards hebben gewonnen die gedraaid worden. Als een grote bioscoop nooit een main stream China film draait dan moet je je toch een keer afvragen waarom dat zo is niet? Misschien hetzelfde waarom een grote Nederlandse bioscoop nooit Russisch-talige films vertoont…?

4. Bij China-cinema dat op globaal niveau geëxporteerd wordt moet ik gelijk denken aan Martial Arts films. Films die o.a Yet Li, Donnie Yen, etc. groot hebben gemaakt. Een mix van sterren uit Hong Kong en mainland China met allemaal een achtergrond in Martial Arts. Bruce Lee is de enige die met succes de Amerikaanse markt op is gegaan. Een pionier die deuren heeft geopend voor bijv. Jackie Chan en Yet Li. Op dit gebied is de globalisering van Chinese Martial Arts film eigenlijk een gigantisch succes. Want bij Martial Arts denk je niet aan Hollywood. Nee, dan denk je aan Bruce Lee, China, Azië, etc. Niet als eerste aan de USA.

5. Een film als Crouching Tiger Hidden Dragon was een test op de Amerikaanse markt. Een succesvolle. Het heeft deuren geopend en er zijn ook vervolgprojecten geweest. Echter het succes was eenmalig. Er is helemaal geen behoefte aan of vraag naar Chinese films in Amerika, laat staan niet-Hollywood films. Buiten Martial Arts en Festival films zie ik geen markt hiervoor. Buiten dat is het vele malen makkelijker voor een festival film omdat er al een speciaal platform bestaat om de film te promoten. Men wil er ook naartoe, er is specifiek vraag naar. Dit is wezenlijk anders bij niet-festival films.

6. Amerika wordt nog altijd gedomineerd door Hollywood. Wil je Amerika in dan is er geen andere manier dan via Hollywood. Niet alleen via maar belangrijker nog alleen mét goedkeuring van Hollywood. Als zij jou niet willen dan kom je er gewoon niet in! Bruce Lee was de eerste die dat ondervonden had.

7. Ik ben niet echt bekend met China sterren. Al helemaal niet met degene die het goed doen in Amerika. Ik ben voornamelijk bekend met Hong Kong-sterren die zich op de Amerikaanse markt hebben begeven. Maar nog altijd, buiten Bruce Lee, kan ik geen één naam opnoemen die echt naam hebben gemaakt buiten Azië. Het zijn veelal Martial Arts artiesten of vrouwelijke A-listers. Maar buiten dat? Het is dus uitermate moeilijk om het te maken in het buitenland als je geen bovengenoemde skills bezit. Als acteur/actrice kan je het al helemaal vergeten. Echt, je kan nog beter een boyband beginnen als je aan mij vraagt. Kans op succes is echt nihil. Andersom is een compleet ander verhaal. Als Westerling ben je per definitie al hot in Azië. Als Aziaat ben je niet per se hot buiten Azië. Je bent eerder een zero dan een Hero. Jammer maar waar.

8. Een CAFF Award voor Bing Bing Li, The Meg zegt toch al genoeg? De erkenning uit Amerika wordt nog eens onderstreept. Natuurlijk is er een politieke agenda achter de schermen en is het een China-US Coop. Dus US geeft zichzelf ook een klopje op de schouders. Maar naar de buitenwereld toe en vanuit de Amerikaanse filmindustrie, wordt in een industrie die door Amerika gedomineerd wordt, ook een beetje erkenning aan China gegeven. Zij spelen ook mee en hebben zichzelf steviger op de kaart gezet.

9. Er is echt een groot verschil tussen een film voor China binnenland bedoeld is en één die voor erbuiten is. The Meg, The Great Wall zijn toch al een overduidelijke voorbeelden. Een mixed cast. A-listers bedoeld als gezicht voor de Chinese markt. Volledig Engelstalig. Big Theatre film en niet alleen voor kleine filmhuizen. Wanneer een film niet voor buitenland (niet-Azië) bedoeld is, dan zie je dat ook aan de productie. Dat zulke producties nooit het grote doek in Amerika of welk ander land halen is toch vanzelfsprekend? Ze zijn daar nooit voor bedoeld. Cross-over samenwerkingen (uitwisselingsprojecten) zijn precies met dat doel in het leven geroepen. De Aziatische invloed en aanwezigheid is duidelijk te zien. Een stevig bewijs dat de deur in Hollywood momenteel op een kier staat voor China in plaats van potdicht!

avatar van Onderhond
Donucius schreef:
Ik kijk geen China-cinema precies om de redenen die jij geeft. Ik moet dan altijd gelijk denken aan filmfestival films. Films die een specifiek doel hebben met een bepaald thema, inhoud, politiek getint, nationalistisch, zelfverheerlijkend, etc.

Het gekke is dat dat idee al 10-15 jaar compleet achterhaald is. Het Chinese aanbod is énorm verbreed. Ze hebben daar nu ook het eigen blockbusters, een eigen genrecircuit én uiteraard nog steeds de arthouse films die globaal aanslaan. Op zich is er voor ieder wat wils.

Verder wel redelijk eens met wat je verder zegt, alleen redeneer je sterk vanuit de huidige situatie als onaantastbaar, terwijl ik die eerder in twijfel trek. De positie die Amerika nu heeft, heeft ze ook maar verworven door hun cultuur op alle mogelijke manieren uit te zaaien. Er is op zich geen enkele barriere voor China om niet hetzelfde te doen. Alleen krijgen ze blijkbaar, met alle beste wil (en budget) van de wereld die balans niet gekanteld.

Gast
geplaatst: vandaag om 08:42 uur

geplaatst: vandaag om 08:42 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.