MM Filosofie

Kanttekening van een off -topic-denker bij uitstek: de scepticus

Expansieve grenzen van het denken: de vraag stellen veroorzaakt juist het probleem. Alle kenniswerving (vastlegging) vindt zich binnen een taal af. Elk door de taal opgeworpen probleem schept nieuwe contexten, d.w.z nieuwe betekenissen, die geleidelijk aan nog ontdekt 'moeten' worden. Zo ontstaat in evolutie een nieuwe taal en vergroot de kosmos, via die vreemde taal, haar mysterieuze sluier.

Kwestie van communicatie?

Het is intussen inderdaad de toren van Babel op aarde met al die mensen die elkaar niet verstaan en ieder hun eigen taal spreken. Grappig dat die toren en die stad (in de bijbel) niet konden worden afgebouwd door de plotseling opgetreden spraakverwarring. In die zin kun je inderdaad ook wel over sluiers spreken. Er is een gebrek waardoor we niet verder kunnen bouwen, door minder mogelijkheid van samenwerken door verschillende talen (klanken, trillingen, begrip en opvatting van zaken)? Minder begrip van het heelal, minder kennis van resonantie? Hier kan dus ook weer iets diepers achter steken.

Voer voor filosofen

Ik denk sowieso dat taal oftewel klanken van oudsher een diepere betekenis en uitwerking hebben dan wij denken. Elke klank heeft een eigen trilling en kan effect hebben op, corresponderen of resoneren (resonantie) met van alles en nog wat: weefsels, vloeistoffen, metalen, gehoororganen, planeten, mensen, dingen, etc. Iets met frequentie, massa, elektronen, ionen, herzen,

Je zou taal met muziek kunnen vergelijken, een serie of harmonie van klanken.

Wat dat betreft zijn gedachten over het heelal als een enorm muzikaal spektakel van trillingen niet vreemd. Wij kunnen er alleen heel weinig van horen met onze beperkte zintuigen.

Als kind lijkt de barriere tot het volwassen universum eindeloos. Een kind groeit op, in de greep van omringend begrip, met vreemde klanken, maar omdat veel vreemd is valt het niet echt op. Door opvoeding, op school en streetwise wordt die vreemdheid, door opbouw van een woordenschat, meer en meer gewoon. Veel vreemde klanken worden eigen gemaakt en zo ontwikkelt iedereen zijn eigen tongval binnen een dialect of landstaal. Een specialist in een laboratorium ontwikkelt een heel eigen woordenschat net als een slager...Maar een omgeving kan ook een boek of film zijn. Wat je omgeeft is een bepalend medium: taal 'domesticeert' (thuisbrengen, temmen, tam maken, beschaven etc in allerlei gradaties) de mens, maar ook omgekeerd: domesticeert een bewust levend mens de taal en zo eventueel een omgeving. Een levensvatbare taal in het wild heeft immers de neiging systematische grammatica te ontglippen en ontwikkelt nieuwe vormen. Zo onstaat, binnen de bio-logisch aanleg bepaalde bandbreedte, bij ieder mens zijn eigen golflengte en frequentie: afhankelijk van de omgeving waarin de mens zich thuis voelt, of een plek dat men zich eigen heeft gemaakt en waar men om geeft en naar taalt...

Terwijl de meeste kinderen vreemde woorden assimileren, als vanzelfsprekend de meest innige vorm van domesticatie, is de omgang met vreemde woorden (klanken) een belangrijke factor in het universum van volwassenen. Het bepaalt de identiteit. Hoe ouder hoe moeilijker het wordt een vreemde taal te leren...opbouw woordenschat kost meer energie. Maar wie zelfbewust het belang van het woord vroeg inzag heeft het makkelijker: oefening baart kunst. Opbouw van woordenschat bepaalt mede de mate van starheid van iemands karakter.

De ontdekking van communicatie spits zich dus bij de ontwikkelende mens (bij uitstek bij politici, wetenschappers, kunstenaars... schrijvers) vaak toe tot manipulatie en eindigt in domesticatie. Het begrip "massa" associeert men meestal met elementaire deeltjes. In het ontdekken en beheersen van vreemde deeltjes worden miljarden geïnvesteerd als een offergave. Op zoek naar 'de kern' (het 'goddelijk' mechanisme) proberen natuurkundigen de 'grammatica' van het uni-versum te ontdekken. Maar kosmos lijkt steeds een ander vreemde taal, bij monde van een energiek deeltje, uit te zenden. Higgs is waarschijnlijk, volgens (kans)berekeningen, de komende meest energieke 'boodschap'. Elk gedetecteerd nieuw deeltje is een potentieel medium voor de mens. Wat dat betreft lijkt moderne wetenschap op animisme: door speciale rituelen hoopt men 'energieke geesten' gunstig te stemmen....De wetenschappelijke methode probeert materie in te palmen tot heil en nut van de mensheid:..b.v:.de electronische media. Hiermee kan een handige polticus een massa mensen domesticeren...

Maar het begrip "massa" wordt niet vaak toegepast op wat we woordenschat noemen, terwijl dat toch de meest 'elementaire energieke deeltjes' zijn die de mens direct raken: ze bepalen immers onze identiteit. "Snelheid van begrip" wordt meestal niet letterlijk genomen en spraakverwarring (misverstand) wordt niet gezien als een nadering van (te) snelle begrippen die als woordvuisten, eigen betekenis energiek samenballend, tegen de vuisten van de ander stoten...en in gevecht klemvast verstrengeld raken (rond een nieuw idee of een oude obsessie) of elkaar juist afstoten met nieuwe energie. Dit lijkt 'kwantummechanisch' een te bijdehande taalmetafoor, toch zijn woorden, in een vertelling eenmaal begrepen en onthouden, een onderdeel (verlengstuk) van ons lichaam geworden: een schat aan woorden geeft de handelende psyche extra massa...gereedt voor manipulatieve raakvlakken met de (denkende en voelende) ander.

Woordenschat zit, als kwalitatief medium curieus discreet, tussen ons brein en de omringende wereld in en bepaalt kwantitatief, als maat der dingen, ons (zelf)bewustzijn. In Nederland gezichtsbepalende hersenonderzoeker Dick Swaab, opmerkelijk neuro-linguistisch onbewust, vergeet in "We zijn ons brein" het plastisch (vormgevend) belang van medium taal (vooral in de vorm van afzonderlijke woorden) op de neuronverbindingen. Het had noodzakelijke wijs het uitgangspunt van het boek moeten zijn...

wat zijn dit voor lappen tekst, mensen weten niks

ha ha ha waar ben ik nu in beland?

Zin van 't leven? Werken, veel belasting betalen, en dan hopen dat je op je 66 á 68e nog geen hulp nodig hebt bij het billen afvegen. Voor de rest is het leven vrij nutteloos, aangezien er na de dood toch niks is. Geen gedachtes, geen herinneringen, je bent gewoon helemaal weg. Dus als je er over nadenkt, is het bijna net zo nutteloos als dood zijn. Alleen hetgeen je achter laat, kan van enige waarde zijn voor de dan nog 'wel' levende personen.

zin van het leven? heb ik ook momenteel moeite mee om enige nut van in te zien,

maar ik hoop dat er na dit leven wel iets is,ergens geloof ik ook dat dat zo is.

tot die tijd doe je wat je moet doen en ik probeer te genieten van juist de mooie dingen om ons heen zoals de natuur en de simpele kleine dingen in het leven zoals een lekker kop koffie in het zonnetje en de hond die zijn kop op mijn schoot legt.

de simpele kleine dingen in het leven ,eenvoudig leven, tevreden zijn en blij zijn dat de dierbare mensen om je heen gezond zijn.

zo zie en voel ik het en ik kan me voorstellen dat dit ongelooflijk saai is

@mar007:

Helemaal niet saai, wel veel moois

Zoals jij het ziet is het leven inderdaad volslagen nutteloos.

In het boek "De Ondraaglijke Lichtheid van het Bestaan" van Kundera kwam ik oa deze uitspraak tegen:

Einmal ist keinmal. Wat maar een maal gebeurt, hoeft net zo goed helemaal niet te gebeuren. Als we maar één leven mogen leven, hoeven we net zo goed helemaal niet te leven

Aldus Tomas uit het gelijknamige boek.

En wat de dood betreft; hoe kunnen wij de dood begrijpen als we nog niet eens het leven kunnen begrijpen.

De op dit moment oudste man van de wereld is 115 jaar oud en zegt zo oud te kunnen worden door steeds te blijven genieten van de kleine dingetjes zoals de zonnestralen. Heel leuk, maar natuurlijk is het ook een beetje geluk hebben.

Wetenschap is het enige wat leven na de dood niet duidelijk kan erkennen (of waarnemen). Toch zijn er over de hele wereld culturen die heilig overtuigd zijn in leven na de dood en dus niet als wishful thinking!

Ja, wetenschap heeft vele antwoorden en verklaringen. Alhoewel er geen absoluut wetenschappelijk bewijs voor een persoonlijk voortbestaan na de dood bestaat, zijn er toch wel sterke convergerende argumenten gebaseerd op ervaringen en verschijnselen, die daarvoor pleiten. Maar omdat het wetenschappelijk niet bewezen is en mensen nadenken met hun gezonde verstand, is er dus geen leven na de dood!

Zaken die mogelijk (met de nadruk op mogelijk) iets meer duidelijk (kunnen) geven over leven na de dood zijn:

Tibetaans dodenboek

De Bijbel

Het bewustzijn kan zich buiten hersenactiviteit manifesteren

Bovennatuurlijke gaven

Creatieve en geestelijke vermogens

Uittredingen/buitenlichamelijke ervaringen

Bijna-Dood-Ervaringen

Ervaringen van terminale patienten/sterfbed ervaringen

(Fysieke) verschijningen

Berichten van de doden

Gevallen die duiden op reïncarnatie

Maar nogmaals, wetenschap (en onze persoonlijke visie) kan genoeg weerleggen!!! Maar ik geloof wel in leven na de dood! Maar ik kan mij erg goed indenken dat mensen vinden dat leven na dood niet kan en dus niet logisch is! Wanneer m'n niet spiritueel is aangeled, is zoiets heel erg vreemd! Tot op het belachelijke af!

En veel jonge mensen houden zich niet bezig met de dood. Waarom zou je? Je bent nog jong en gaan denken dat het zomaar ineens afgelopen zou kunnen zijn is een te negatieve gedachte! Zoiets komt pas vaak op het sterfbed. Sommige halen het sterfbed natuurlijk niet en zijn gewoon ineens dood. Ach ja, iedereen moet het maar lekker zelf weten. Iedereen gaat dood, dus ooit is het zover. Wanneer we dan geen bewustzijn meer hebben, kunnen we ons ook niet meer afvragen of er misschien nog iets is na de dood. Dus krijgen we toch nog het antwoord, alleen kunnen we het ons dan niet meer beseffen.

Wel grappig dat ik Richard Dawkins een keer hoorde zeggen dat evolutie een prachtig iets is. En ik moet zeggen, dat is het ook. Het is zelfs zo prachtig dat we dood moeten! Waarom moeten we dood? Bij evolutie komt dus ook een stukje degeneratie kijken waardoor alles wat leeft uiteindelijk doodgaat! Goh, wat is die evolutie toch prachtig!

P.S. ik doe nu gewoon een beetje cynisch, niks van aantrekken!

dit heb je echt allemaal heel mooi geschreven,goed gedaan

ik ben het grotendeels met jouw verhaal eens en kan me hier helemaal in vinden.

fijn dat er mensen zijn zoals jij die hier over nadenken,en het ook begrijplijk voor andere vertellen.

ik vind dit een leuk forum,zal hier vaker eens kijken

er gebeuren veel onverklaarbare dingen in het leven,en als iets wetenschappelijk

niet te bewijzen is, hoeft het niet zo te zijn dat het dan niet zo is of kan.

even terug komend op jouw verhaal jacobaco stel dat we na de dood wel een bewustzijn

zouden hebben en onze ziel voortleeft in een andere wereld of dimensie?

veel mensen geloven in de hemel en dat je herenigd word met de mensen

waar je van houdt en er zijn mensen die geloven in reincarnatie.

ik denk dat de meeste mensen liever willen geloven dat er iets is na de dood

dat maakt het draaglijker.

Over de hemel en de hel durf ik geen uitspraken te doen. Het zijn twee extreme uiterste. De hemel is eeuwig geluk wat nooit saai wordt of zal vervelen en het andere een plaats waar je voor altijd eenzaam en ongelukkig zal zijn. Ik ben van mening dat niemand zo'n eeuwige straf verdiend. Hitler niet en Stalin ook niet. Zij waren er immers ook van overtuigd om een betere wereld te creëren Als je het Oude Testament leest, kunnen we God ook wel zien als een massamoordenaar. Maar ook met de achterliggende gedachte dat het louter was om zijn volk te beschermen. In de Bijbel is Israël het oogappeltje van God. Waarom zien we daar nu dan niets meer van terug?.. Of misschien toch wel? In 1967 toen Israël de 6 daagse oorlog won, zijn er volgens getuigen ook bovennatuurlijke dingen gebeurd.

Op zich is het op z'n minst al best bijzonder.

Aan Israëlische kant vielen in deze oorlog 679 doden en 2563 gewonden; aan Arabische kant werden 21.000 doden en 45.000 gewonden gemeld. 15 Israëli’s werden krijgsgevangen genomen, terwijl Israël zelf bijna 6000 krijgsgevangen had gemaakt. Israël vernietigde tussen 452 en 469 vliegtuigen en verloor er zelf 36. Van Egypte werden 320 tanks en 10.000 andere voertuigen veroverd en het meeste andere oorlogsmateriaal vernietigd. Jordanië verloor 179 tanks en Syrië 118.

Maar leven na de dood... Ja, wereldwijd en al eeuwen lang zijn er mensen die hier melding van doen. Is het idee van leven na de dood zijn eigen leventje gaan leiden? Ik denk het niet. Overal zit wel een kern van waarheid in en het één sluit het andere niet uit. Jammer alleen dat het totaal niet duidelijk is. Moslim mannen die als martelaar sterven krijgen even 72 maagden cadeau, terwijl de vrouwen niks krijgen. Andere stromingen geloven alleen in reïncarnatie. Weer andere denken dat je lichaam uit energie bestaat en die energie zal altijd blijven bestaan en misschien is datgene na de dood wel helemaal niet leuk, voor niemand niet. Of De ziel is energie met een bepaalde trilling (frequentie). Hoe hoger de trilling hoe hoger de ziel in het zielenrijk staat. Door reïncarnatie en te promoveren naar een hogere sfeer wordt deze trilling ook verhoogd. Erg vaag eigenlijk allemaal. Dus als er iets is na de dood, wat is dan de aandrijfkracht? Wat maakt leven na de dood mogelijk? Wat maakt de ziel mogelijk? Of is die wat toch een wie?

Ik had laatst een vriendin op bezoek en zij zag een gedaante in mijn huis. Ook voelde ze zijn aanwezigheid. Dit heeft ze al jaren. Ze was op vakantie in het buitenland en liep toen een hele oude kerk binnen. Vanaf het moment dat ze binnenliep werd ze heel emotioneel, kreeg de behoefte om te bidden en er kwam een enorme druk op haar schouders alsof iets haar wilde laten knielen. Heel raar, maar zo ervoer ze het. Om nou tegen haar te zeggen dat je hersenen steeds stofjes aanmaken waardoor je entiteiten kan zien die niet bestaan, vind ik niet rationeel. Ze voelt ook aanraking. En dat mijn 2 katten soms ineens naar iets beginnen te staren met grote ogen en ook iets lijken te volgen wat zich voortbeweegt, vind ik ook vreemd.

Bekend met de stof DMT?

Deze stof word natuurlijk aangemaakt in onze hersenen door de pijnappelklier, tijdens je leven word er zo weinig van aangemaakt dat je het nauwelijks merkt en als je het merkt herken je het eigenlijk niet.

Tijdens de geboorte/dood worden er enorme hoeveelheden DMT aangemaakt door de hersenen. DMT (DemethylTryptamine) Is de meest krachtige/intense psychedelic op aarde die voorkomt in bijna alle planten (in sommige planten in hoge concentraties).

Tijdens trips op synthetische DMT of ayahuasca (plantenbrouwsel met oa DMT) maak je reizen door mysterieuze werelden met goden/oude culturen... je komt in een compleet andere wereld inclusief inwoners waar je interactie mee kan hebben. Over de hele wereld maken mensen op ayahuasca dezelfde dingen mee ongeacht culturele achtergrond.

Ik begin er niet aan, maar is dit niet gewoon een aanwijzing dat er veel meer is dan wij denken?

En natuurlijk wil ik mijn grote vriend Richard Dawkins er weer even bij betrekken. Ik vind dat zo'n charmante man! Hij wordt gezien als de meest beroemde atheïst ter wereld, maar professor Richard Dawkins heeft moeten toegeven dat hij niet met zekerheid kan zeggen dat God niet bestaat.

Hij ziet zichzelf liever als een agnosticus dan een atheïst. Dawkins nam recentelijk deel aan een debat dat op internet leidde tot een verhitte discussie onder twitteraars.

'He-me-l' is 'me in Hel'? Ik durf er ook geen uitspraken over te doen

(over bovennatuurlijke zaken in Israël zal ik mij ook niet uitlaten)

Toevallig had ik bij de film Pi deze week deze link gepost. Het gaat over de 216 'letters' van de 'naam van God', welke o.a. bestaat uit 72 x een groepje van 3 'letters', welke namen van engelen of intelligenties vormen. Niks exclusief Moslims aan, zo je ziet en ook niet alleen voor mannen. We hoeven alleen nog te ontdekken wat die 'letters' precies zijn. Het zal een vorm van taal zijn, communicatie in trilling.

Als je de groepjes van 3 letters omdraait krijg je de namen van demonen (zeggen satanisten)

Zo kun je alles 'ten goede' of 'ten kwade' gebruiken, ter opbouw of ter vernietiging. Ik heb hierin geen waardeoordeel, want ik zie dit als twee zijden van 1. De motivatie/intentie erin (erachter) telt.

Over frequenties; ja, dat denk ik dus ook, alles is frequentie of trilling en waarnemen berust m.i. op ontvangen, afstoten of als beste mogelijkheid van communicatie 'resoneren met' de trilling. Zoals ik al eerder schreef denk ik dat licht (en geluid) meer in zich bergen dan hetgeen wij kunnen waarnemen, meer (soorten) straling, golven en deeltjes.

Of er iets is in de ruimte rondom ons? Energie, denk ik. Wederom trilling, golven en deeltjes, welke wij ook waarschijnlijk (nog) niet goed kennen.

hallo jacobaco

ik heb net jouw verhaal gelezen en ik zal me eens in jouw vriend richard dawkins verdiepen,zal

eens kijken wat ik kan vinden op internet.

wat betreft of iemand eeuwig straf verdient ben ik het niet met je eens,stel dat het zo is dat we

in het evt hiernamaals ons moeten verantwoorden voor onze daden en hoe we geleefd hebben,en dat een hogere macht je hier op veroordeeld vind ik dat mensen zoals hitler eeuwig gestraft mogen worden,maar goed als dit al zo is dan is het niet aan ons om dit te bepalen.

en wat jouw katten betreft,dieren en ook kinderen zijn gevoeliger in het ontvangen van paranormale activiteiten,als jouw katten iets zien of horen dan is er waarschijnlijk iets op dat moment aanwezig maar dat hoeft niet negatief te zijn.

Hi mar007,

Die vriendin van mij zei ook dat het een positieve aanwezigheid was wat ze waarnam in mijn woning.

Ik ben het met je eens hoor. We hebben het niet voor het zeggen. Ik vind het alleen een beetje vervelend dat iemand oneindig zijn straf moet uitzitten. Maar als dit wordt beslist door hogere hand, so be it, want we hebben het niet voor het zeggen.

De zin van het leven? De causaliteit van elk wezen zou wel eens een louter mechanisch proces kunnen zijn. Een proces waarin zingeving niet bestaat, enkel feitelijkheden. Wanneer een steen in het water ploft, ligt daar geen zinvolheid in verscholen, enkel een feitelijkheid. Bij een mechanisch, procesmatige causaliteit spelen de vraag en zin geen rol. Er zijn enkel feitelijkheden en mogelijkheden die tot realiteit/werkelijkheid zijn verworden.

En daar sta je dan als weldenkend wezen, te midden van dit eeuwigdurende proces, zonder ook maar enig nut. Op dit punt komt er een goddelijke entiteit bij kijken; als een goddelijk wezen ons bestaan zou hebben geschapen, zouden mensen deze entiteit naar de zin van dit alles kunnen vragen. De mens heeft deze goddelijkheid dus gecreëerd om te trachten het leven nog enige vorm en zin mee te kunnen geven. In dit geval zijn de hel en de hemel slechts een doctrine (idolen van onze angst) die bijverschijnselen zijn van deze creatie.

@ Rensie32

Ik ben het voor een groot deel met je eens, nl dat veel zaken in het leven verklaard zouden kunnen worden als mechanisch proces (fysica/chemie), nu of in de toekomst. Ik ga ook niet alles wat ik niet begrijp meteen als onverklaarbaar wonder beschouwen of als iets dat dan persé van een goddelijk wezen afkomstig moet zijn. Eerder dat dan 'alles één' is, inclusief alle wonderen:)

Ik lees wel dat je er vanuit gaat dat ons bestaan een eeuwigdurend proces is?

En ik ben ook benieuwd óf (en hoe) jij eventueel zingeving voor jezelf invult.

In 1692 werd in de oude St. Pauluskerk te Baltimore een tekst gevonden

die misschien ook hier wel gewaardeerd zal worden:

(http://www.jaczitman.nl/columns/gedichten/baltimore.htm)

'Wees kalm temidden van het lawaai en de haast, en bedenk, welk een vrede er in stilte kan heersen. Sta op goede voet met alle mensen, zonder jezelf geweld aan te doen. Zeg je waarheid rustig en duidelijk, en luister naar anderen: ook zij vertellen hun verhaal.

Mijd luidruchtige en agressieve mensen: zij belasten de geest. Wanneer je je met anderen vergelijkt, zou je ijdel en verbitterd kunnen worden, want er zullen altijd kleinere en grotere mensen zijn dan je zelf bent. Geniet zowel van wat je hebt bereikt als van je plannen. Blijf belangstelling hebben voor je eigen werk, hoe nederig dat ook moge zijn: het is een werkelijk bezit in het veranderlijk fortuin van de tijd.

Betracht voorzichtigheid bij het zaken doen, want de wereld is vol bedrog. Maar laat dit je niet verblinden voor de bestaande deugd: veel mensen streven hoge idealen na, en overal is het leven vol heldendom.

Wees jezelf. Veins vooral geen genegenheid. Maar wees evenmin cynisch over de liefde, want bij alle dorheid en ontevredenheid is zij eeuwig als het gras. Volg de loop der jaren met gratie, verlang niet naar een tijd die achter je ligt. Kweek geestkracht aan om bij onverwachte tegenslag beschermd te zijn. Maar verdriet jezelf niet met spookbeelden.

Vele angsten worden uit vermoeidheid en eenzaamheid geboren. Leg jezelf een gezonde discipline op, maar wees daarbij lief voor jezelf. Je bent een kind van het heelal, niet minder dan de bomen en de sterren. Je hebt het recht hier te zijn, en ook al is het je al of niet duidelijk, toch ontvouwt het heelal zich zoals het zich ontvouwt, en zo is het goed. Heb daarom vrede met God, hoe je ook denkt dat Hij moge zijn, en wat je werk en aspiraties ook mogen zijn: houd vrede met je ziel in de lawaaierige verwarring van het leven. Met al zijn klatergoud, somberheid en vervlogen dromen is dit toch nog steeds een prachtige wereld. Wees waarachtig. Streef naar geluk'.

Ook weer lekker vaag:

Bestaat datgene wat we zien wel echt? Of zijn de dingen en mensen die ik rondom me heen het gevolg van mijn eigen hersenspinsels?

Solipsisme (solo: alleen, en ipsus: zelf) is een filosofische stroming waarin beweerd wordt dat men enkel zeker kan zijn van het bestaan van het eigen individu en vooral: de eigen gedachten. Over het bestaan van de wereld rondom het individu en andermans gedachten kan men niet zeker zijn, ze kunnen als gevolg mogelijk niet eens bestaan.

De bekendste zin die te maken heeft met solipsisme is ongetwijfeld dat van René Descartes: “ik denk, dus ik ben”. Als iemand twijfelt aan zijn eigen bestaan, is het zeker dat hij bestaat omdat hij moet bestaan om te kunnen nadenken over het bestaan. Het bestaan van alle andere zaken en personen kan in twijfel getrokken worden, behalve het eigen “ik” dat erover nadenkt. Dit wil echter nog niet zeggen dat de hele persoon die erover nadenkt bestaat. Enkel het denkproces van het ik bestaat zeker. De handen kunnen bijvoorbeeld nog altijd een constructie van het brein zijn, en niet reëel. Het denkproces zou zo evengoed in het hoofd van een ezel kunnen plaatsvinden, die droomt over hoe het is om mens te zijn.

Verschillende stromingen

Metafysisch solipsisme

De meest verregaande variant: ik ben de realiteit de rest is mijn denkwerk

Epistemologisch solipsisme

Ook hier kan enkel met zekerheid gesteld worden dat de eigen persoon en zijn denken realiteit zijn. De vraag of er hierbuiten nog dingen 'bestaan' wordt ontweken door te stellen dat deze vraag niet te beantwoorden (bewijzen) is. Hier wordt het bestaan van realiteiten buiten het eigen brein dus minder sterk ontkend. “Het zou kunnen zijn dat x bestaat” maar de vraag is nooit met zekerheid te beantwoorden en als gevolg overbodig om te stellen. Dit is te vergelijken met hoe een agnost denkt over het bestaan van God(en).

Methodologisch solipsisme

Alle geïnduceerde kennis is twijfelachtig. Ik kan 1000 witte meeuwen zien, maar daaruit opmaken dat alle meeuwen wit zijn kan niet. Dit kan niet bewezen worden en is daarom niet met zekerheid waar. Enkel empirie (proefondervindelijk) of ratio (de eigen gedachtegang) kunnen waarheden opleveren in de filosofie. Dit is een belangrijke grondslag voor het westerse wetenschappelijke denken.

En dan hebben we nog een andere vorm bedacht door Valère De Brabandere: supra-solipsisme. Alles is een illusie, gecreëerd door een niet-stoffelijk bewustzijn. Er is geen materie, niks. Enkel een bewustzijn dat het hele universum creëert. 'Ik' zie de wereld vanuit enkel mijn eigen perspectief, en kan het niet zien vanuit dat van jullie. Het bewustzijn heeft gewoon alles gecreëerd en heeft zichzelf in deze wereld geplaatst, aanschouwt zijn creatie door de ogen van een willekeurig, gemiddeld persoon ('ik' dus) en heeft dit alles zo realistisch gemaakt dat hij niet eens meer weet dat het het een illusie is.

Solipsisme - wereldgeheimen.nl

Weet je, ik heb nou toch een lekker biertje gedronken en weten jullie wat ik denk? De hersenen is een orgaan wat het minst begrepen wordt en hoewel we enorm ons best doen om het te begrijpen, is het nog steeds niet volledig duidelijk. We worden door iedereen om ons heen getrakteerd op de waarheid. Althans, hetgeen waarvan zij denken dat het de waarheid is. De waarheid bestaat, maar niemand kan met zekerheid zeggen wat het is. We blijven beperkt. Maar blijf filosoferen, dat is mijn credo!

En denk maar niet dat we maar 10% van onze hersenen gebruiken. Ook dat is hoogstwaarschijnlijk niet waar.

Gebruiken we echt maar 10% van onze hersencapaciteit?

Dit is een oud fabeltje dat zich ver heeft verspreid. Omdat het verhaal nog steeds wordt verspreidt, is het nodig om eens kritisch naar deze vraag te kijken. Hoeveel procent van onze hersencapaciteit gebruiken we nu eigenlijk, en hoe gebruiken we het?

Dit 'feit' wordt soms gebruikt om psychische gaven en de ziel te verklaren, maar ook ook om te verklaren waarom we maar steeds onze autosleutels kwijtraken: 'We gebruiken maar 10% van onze hersenen, logisch dus dat er veel informatie verloren gaat.' Wat als we ervoor kunnen zorgen dat we ook de 'andere 90%' zouden kunnen gebruiken, stel je eens voor tot wat voor een geweldige dingen de mens dan in staat zou kunnen zijn!

Gelukkig is deze laatste stelling met wat logisch denkwerk vrij gemakkelijk te ontkrachten. Onze hersenen gebruiken namelijk 20% van de totale energie in het lichaam. Als het totale energieverbruik van de hersenen dus zou worden vertienvoudigd, zouden de hersenen 200% van de energie in het lichaam moeten gebruiken.

In werkelijkheid blijkt dat de hersenen enorm efficient werken. Er is tot op heden nog geen duidelijke relatie gevonden tussen bijvoorbeeld intelligentie en hersencapaciteit. Ook is al lang aangetoond dat een toename in hersenactiviteit slecht is. Dit wordt in de medische wereld een insult (engels: seizure) genoemd. Zo'n insult kan in ernstige gevallen zelfs leiden tot permanente hersenbeschadiging. We moeten dus niet uitkijken naar een manier om onze hersenen 'actiever' te maken.

Om te begrijpen waarom onze hersenen zo efficient omgaan met de 'ruimte' die ze hebben, moeten we kijken naar de ontwikkeling ervan, beginnend met één enkele cel, totdat uiteindelijk onze hersenen compleet zijn gevormd. Baby's en kleine kinderen hebben over het algemeen veel meer hersencellen dan volwassenen. Dit komt omdat er tijdens het opgroeien een 'massale sterfte' is onder de neuronen. Tijdens deze sterfte blijven alleen de neuronen over die connecties hebben gemaakt met andere neuronen. Hoewel het misschien wat overdreven is om te zeggen dat al de neuronen die na deze sterfte zijn overgebleven van essentieel belang is voor het goed functioneren van de hersenen, blijkt dat zelfs het beschadigen van een relatief klein deel van deze cellen de functie van het lichaam (negatief) kan beïnvloeden. Dit laatste weten we al bijna een eeuw, nadat de neuroloog K.S. Lashley erachter kwam dat een grotere beschadiging aan de hersenen leidt tot een groter verlies van lichaamsfuncties.

Hoewel we niet de volledige capaciteit van onze hersenen gebruiken, kunnen we dus zeggen dat het gedeelte dat we wel gebruiken (het verschilt iets van persoon tot persoon, afhankelijk van de ontwikkeling tot volwassene), efficiënt wordt gebruikt.

De hersenen bevatten 500 biljoen neuronen

Ook dit is fout. De hersenen bevatten ongeveer 100 miljard neuronen en 100 miljard gliacellen (dit zijn cellen die de neuronen in een aantal functies ondersteunen).

Dit lijkt misschien maar een klein verschil ("500 biljoen - 100 miljard: het zijn nog steeds beide gigantische getallen"). De werkelijkheid is echter anders. Stel je voor dat we zouden zeggen dat onze hersenen 500 biljoen neuronen bevatten, dan zou je lichaam in verhouding ongeveer 8 kilometer hoog zijn.

Daarnaast moeten we onthouden dat zelfs deze getallen slechts ruwe schattingen zijn. Het is onmogelijk om het totale aantal cellen te gaan tellen. Het enige wat we kunnen doen is het aantal cellen in een klein deel van de hersenen tellen, en het vermenigvuldigen met de totale omvang van de hersenen. Deze getallen moeten we dus met een korreltje zout nemen, we kunnen echter wel zeggen dat we er niet met een factor 5.000 naast zitten.

De hersenen bevatten veel meer gliacellen dan neuronen

Tot kort geleden werd inderdaad gedacht dat de hersenen tot wel 50 keer zoveel gliacellen bevatten dan neuronen. Deze schattingen werden gedaan na het tellen van cellen in kleine gedeelten van de hersenen. Aanvankelijk in niet-primaten, en later ook in mensen.

Onderzoek door Suzana Herculano-Houzel en anderen aan de Federal University in Rio de Janeiro spreekt dit tegen. Nauwkeurige analyse van de hersenen heeft aangetoond dat de hersenen ongeveer evenveel gliacellen bevatten als neuronen. Dit betekent dat hoewel gliacellen een groot gedeelte van de hersenen innemen, hun totale aantal ongeveer gelijk is aan het aantal neuronen.

Dit is ook goed nieuws voor neurologen. Tot voor kort hadden zij namelijk grote problemen met het verklaren van bepaalde eigenschappen van de hersenen, omdat werd gedacht dat er veel meer gliacellen waren. In huidig onderzoek blijkt ook steeds meer dat de gliacellen een zeer belangrijke rol spelen bij het functioneren van de hersenen dan ooit werd gedacht.

Is grootte belangrijk?

Ja. Dit moeten we echter even nuanceren. Het aantal cellen in de hersenen doet er niet echt toe. Wat er wel toe doet is het aantal verbindingen dat tijdens de jeugd tussen deze cellen is gevormd. Hoe meer cellen met elkaar zijn verbonden, des te beter kunnen de hersenen werken.

Recent onderzoek laat zo bijvoorbeeld zien dat kinderen die al op zeer jonge leeftijd worden 'uitgedaagd' om verbindingen te vormen, later gemakkelijker leren. Dit gebeurt met verschillende simpele spelletjes, die de hersenen uitdagen om verschillende specifieke gedeelten intensief te gebruiken.

De werking van de hersenen: 4 fabels | Wetenschap: Anatomie - wetenschap.infonu.nl

hoi jacobaco

heb je de film limetless gezien? daar moest ik aan denken na aanleiding van het verhaal over onze hersenen.

bestaat dat gene wat we zien wel echt? heb een hoop vraagtekens bij dat verhaal,solipsisme heb ik ook vraagtekens bij.

hoe zit het dan bv met schizofrenie?

hallucineren?

pshychoses?

heavy stof

hallo jespert kom nog even terug bij jou,laat me niet helemaal los.

jouw verhaal jouw woorden daar zit een gevoel achter en ik denk dat ik weet waar dat vandaan komt,als je wilt kunnen we hier dieper op in gaan dan hoor ik het graag van je.

Met de antieke, doch tijdloze leefregels van Jimmiie komen we wellicht al een aardig eind op weg naar naastenliefde en eigenwaarde

@ JacoBaco

Over de hersenen was laatst nog een programma op tv (weet de naam niet meer) met allerlei deskundigen en scans (en andere methodieken) ter illustratie, waarin hetzelfde werd uitgelegd.

We gebruiken gewoon alles (niet slechts een klein percentage) en er is aanpassing en regeneratie mogelijk van de cellen en zenuwverbindingen en daarmee van de mogelijkheden.

Ook op latere leeftijd is training tot verandering mogelijk.

Supra-solipsisme (wat een taalgebruik:P) vind ik een interessante stellingname. Alleen met de laatste zin ben ik het dan niet eens, want bewustzijn op dat niveau is 'weten' voor mij. Dat het detail geen overzicht over het geheel kan hebben is waarschijnlijk over het algemeen wel een feit.

De ruimte-tijd illusie kan inderdaad waarheid zijn.

Ik vind een versie waarin wél materie/ruimte/tijd kan bestaan als uiting van creatie ook nog steeds interessant.

Thuisbrengen?

Interpreteren is een vorm van domesticeren. Woord is een virus dat ingekaspeld zich dood kan houden maar door de lezer als gastheer tot leven gewekt kan worden.

De parasiet in zijn 'solipsistische woning' wacht op het juiste moment.

Klinkt leuk!

Maar ik ben niet blij, want ik heb mijn hersenen laten uitdrogen en nu heb ik hoofdpijn. De hersenen krimpen iets wanneer ze uitgedroogd zijn en beweegt zich van de schedel!

Zoals elke drug, alcohol introduceert toxines of gifstoffen in het lichaam. Om het hoofd te bieden met deze toxines produceert het lichaam enzymen om ze te bestrijden en te verwijderen uit het lichaam. Het is het bedrag van toxines een opneemt die de grootste bijdrage aan de kater.

@mar007: Ja, die film heb ik gezien. Alleen is het een beetje in tegenspraak met het artikel We gebruiken namelijk al bijna alles. Toch heb ik het al best vaak gehoord in films dat we maar 10% van onze hersenen gebruiken. Ongeveer een kwart van onze hersenen gebruiken we direct, om na te denken en informatie van onze zintuigen te verwerken. De overige delen zorgen ervoor dat die 25% goed functioneert.

@Dreiecke: Ik kan mij er ook niet volledig in vinden wat dat supra-solipsisme betreft.

Na een avondje stappen een giftige kater thuisbrengen...da's dodelijk voor hersens die willen 'domesticeren' .. .

nog even terugkomen op richard dawkins.

het atheiisme

een atheist ontkend het bestaan van een schepper.

van nietzsche zijn beroemde stelling; god is dood.

mogelijkheid van het bovennatuurlijke word vaak verworpen.

dan heb je natuurlijk zwak en sterk atheisme.

in feite zijn er ook atheistische natuurgoddiensten,denk aan de twee voornaamste

indiase filosofische stomingen buiten de hindoefilisofie nl het jainisme en het

boeddhisme.

ik vind dat je niet kan uitsluiten dat god bestaat

net zo min dat je zeker kan weten dat god wel bestaat

ik neig dus meer naar het agnosticisme.

en wat de bijbel betreft

er zijn verhalen uit de bijbel die wel degelijk wetenschappelijk zijn onderzocht

en dus bewezen zijn.

Zit me net even iets af te vragen. Ik geloof wel in de evolutietheorie maar 1 ding snap ik niet: Hoe is het nou mogelijk dat die miljoenen (of miljarden?) jaren van evolutie maar 1 intelligente soort heeft voortgebracht: nl. de mens. En dat je voor de rest alleen maar dieren hebt die eigenlijk niets meer doen dan slapen eten en voortplanten. Dit maakt het voor mij wel aannemelijk dat de mens geschapen is door God of hier op aarde geplaatst is door intelligent buitenaards leven.

Dit zou dan gelijk de UFO waarnemingen en "abduction" verhalen verklaren. Dan komen ze gewoon even kijken hoever we zijn in onze ontwikkeling.

Zomaar een gedachtekronkel...