Gett (2014)

Deze lag in de bib en me er eens aan gewaagd. Ondanks het eigenlijke summiere verhaal wist de film me toch te boeien. Dit mede door de acteerprestaties, 'k vond het toch wel meeslepend gebracht. Toch ongelofelijk dat dit nog bestaat.

Het is wel geen film die 'k nog eens hoef terug te zien, maar vond hem toch wel het bekijken waard.

Precies de dag waarop ik in het journaal hoor dat de echtsscheidingsprocedures alhier worden versoepeld, krijgt ge een film als "Gett" te zien...

Een rechtspraakfilm, eigenlijk niets anders dan een schertsvertoning, inzonderheid wanneer de getuigen worden gehoord maar ook de houding van de rechters doet de wenkbrauwen fronsen.

Merkwaardig dan toch dat deze film die zich volledig in een klein zaaltje afspeelt toch blijft boeien. Enerzijds kijkt ge er meer dan eens geamuseerd naar toe, maar anderzijds is dergelijke belevenis toch zonder meer een drama.

Te waarderen is zeker de acteerprestatie van het hoofdpersonage, vertolkt door Ronit Elkabetz, die er in slaagt emoties als wanhoop, ongeloof, onmacht en woede knap weer te geven.

Een kleine 4 lijkt mij wel verdiend.

Een goede drama film...

Goed verhaal, maar wel langdradige verhaal...

Goed acteerwerk...

Goed camerabeweging...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Rechtbankdrama over (het gebrek aan) vrouwenrechten in Israël, waar een vrouw alleen met toestemming van haar echtgenoot kan scheiden. Een rechter en een Rabbijn mogen kennelijk het huwelijk ontbinden, maar niet zonder toestemming van de echtgenoot, waardoor zij amper meer voorstellen dan een mediator, maar dan wel (in het geval van de rechter) een mediator die straffen mag opleggen, wat het enige middel is om druk op te voeren na een uitspraak wanneer de echtgenoot niet meewerkt.

Met die basis brengt deze film een interessant scenario waarbij man en vrouw bij de rechter met elkaar en met de hulp van hun advocaten strategisch moeten kibbelen om hun tegenstrijdige doelen te bereiken. Bizar dat dit soort taferelen zich in een "modern" land als Israël zich voordoen. 3*, vooral voor de indrukwekkende prestatie van de vrouwelijke hoofdpersoon. Geen volmaakte film, maar voor wie het verhaal aanspreekt zeker een kijkbeurt waard.

Tot de dood ons scheidt.

Interessant inkijkje in de Joodse huwelijks- en vooral scheidingstraditie. Nooit geweten dat het zo werkt. Rechtbankdramas zijn aan mij in de regel niet besteed maar ik heb hier toch wel vol ongeloof geboeid naar zitten kijken.

Eigenlijk niet meer dan een rechtbankdrama, maar het voelt niet zo aan in dat groezelig zaaltje met 3 bebaarde fossielen die eerder onwetend dan wijs overkomen. Er is weinig juridische (of religieus) aan het hele gebeuren door de totale besluiteloosheid. Als die het al niet meer weten ...

De situatie is schrijnend en is o zo typisch voor het patriarchale systeem in vele landen waarbij de vrouw ondergeschikt is. Dit steeds onder het mom van religieuze wetten en gebruiken. Het probleem is dat de film wat monotoon en repetitief overkomt. Er zit geen schwung of climax in. De beginsituatie wijzigt 100 minuten niet: het wordt niet erger, maar ook niet beter. Mocht je de film in tijd hermonteren, je zou geen verschil merken. En dat is niet bevorderlijk voor de kijker.

Desondanks wel een interessant gegeven. Redelijk acteerwerk allemaal, maar toch dat tikkeltje te weinig boeiend gebracht.