The Interview (2014)

Film was zeker niet speciaal... Had het niet over Noord Korea gegaan maar over iets fictief had deze film 100% zeker geflopt geweest.

Aardig.

Da's een nogal lauwe omschrijving voor een film die zóveel teweeg gebracht heeft. Maar eerlijk is eerlijk, die hele heisa heeft minder met de film zelf te maken dan met een wat ongelukkige samenloop van omstandigheden. Los van de kwaliteit is dit er wel een voor de geschiedenisboekjes.

De laatste week vol interesse de hele soap gevolgd. Zowel de gebeurtenissen rond deze film (het gekibbel tussen Amerika en Noord-Korea is van een andere planeet) als de hele internetwijsheid die met z'n alle wel weten hoe alles in elkaar steekt. FBI, Noord-Korea, de businessbeslissingen van Sony ... iedereen weet als geen ander hoe het er overal aan toegaat, alleen wel apart dat er dan toch zoveel verschillende versies van de feiten zijn.

Soit, de film dan maar. De vorige samenwerking tussen Goldberg en Rogen was een schot in de roos, deze film is merkbaar iets minder. Toch begint het allemaal best grappig. Eminem die over de nodige dosis zelfhumor lijkt te beschikken, Franco die een beetje too much is, maar samen met Rogen toch best grappig uit de hoek kan komen en best rechtdoorzeese humor.

Dat Noord-Korea uiteindelijk niet zo heel blij is met deze film is niet zo heel vreemd. Het gaat ook niet enkel alleen om de exploderende Kim Jong-Un, heel het land wordt wel even te kakken gezet, en een dik uur lang. Gezien de verhouding tussen de VS en Noord-Korea is het toch een raar gezicht. Ik kan me zelfs niet voorstellen om een Vlaamse film te zien die de Walen 90 minuten lang vol belachelijk zou maken, en wij leven nog best vredig in hetzelfde landje samen.

De film weet niet continue grappig te zijn, sommige gags vallen echt wel verkeerd, maar er is ook een hoop wat wel werkt. Heel fijnzinnig of subtiel is het zeker niet, maar dat hoeft ook niet. Rogen heeft de laatste 10 jaar een lange weg afgelegd, vind hem tegenwoordig veel beter te pruimen, meer gericht op échte gags, minder op lawaai, gevloek en platte taal (ondanks dat dat nog steeds deel uitmaakt van Rogen's trucendoos).

Geen idee hoe men binnen 10 jaar op deze film zal terugkijken. Deze hype zal in ieder geval niet aanhouden, daarvoor is de film iets te gewoontjes en té gericht op een niche die weinig waardering geniet onder wat serieuzere filmfans (de filmfans die van serieuze dingen houden). Los daarvan is het best een grappig tussendoortje.

3.0*

En als uitsmijtertje ... Sony die de film online gooit, op YouTube, via VOD ... maar enkel in Amerika?! Na al dit gedoe?! En dan weer op hun bek gaan dankzij érg gebrekkige DRM. Dikke middenvinger en op mijn geld hoeven ze niet meer te rekenen, kans verkeken.

Beetje saai.

Het Rogen clubje begint er iets te makkelijk over te doen. Het is wellicht onvermijdelijk. Maar de sleet raakt wat in de formule.

Dit is weer zo een film waar alle grappen in de trailer zitten die enigzins de moeite waren. De 109 minuten die over blijven zijn op momenten erg taai met hier en daar een opleving. Vooral het over de top einde is fijn maar te kort om echt een indruk achter te laten.

De fuzz is nogal onzinnig. Het is nergens een kritische film op het regime. Ergens ook wat vreemd dat ze niet voor een fictieve dictator hebben gekozen. De makers lijken nergens blijk te geven dat politiek tussen beide landen ze echt wat boeit. Dus voor men die wat schurende politieke satire verwacht laat het links liggen. Dit is gewoon een typische Rogen komedie.

Wel gek dat persons fictitious disclaimer stukje wat je altijd hebt op het einde. Denk dat Kim Jong-un best een zaak heeft als hij het daar niet mee eens is

Net te doen, maar die hackers hadden moeten weten dat negeren altijd beter is dan aandacht schenken.

2.5 sterren.

Een best aardig uitgangspunt wordt om zeep geholpen door onbenullige piemelgrapjes en een erg voorspelbaar plot. Van een zogenaamde chemie tussen Seth Rogen en James Franco is in ieder geval geen sprake. Of je moet gelukkig worden van heteroseksuele mannen die doen alsof ze een gay crush op elkaar hebben, want verder is het nogal een blamage van overacting en gemakzuchtige oneliners. Eigenlijk laat de animatie tijdens de aftiteling meer creativiteit zien dan de volledige speelduur van deze platte ellende. Gemiste kans, met veel meer media-aandacht dan verdiend.

Meh.

Franco en Rogen draaien teveel op de automatische piloot hun standaard flauwe grappen af. Al te vaak gezien, en de setting in Noord-Korea voegt er veel te weinig aan toe. De grappen die het beste werken zijn die waar het komische duo geen grote rol in speelt - maar helaas zijn dat er niet zoveel.

Absurd dat er over zo'n wanproduct als dit zoveel gedoe ontstaat.

Nouja, door alle ophef rondom deze film ben ik 'm maar eens gaan kijken, maar het is dan ook puur aan de ophef te danken dat de film misschien goed gaat scoren of cashen, want The Interview is echt heel matig als eindproduct.

Dit moet een actie-komedie zijn, maar dat laatste zit er alleen richting het slot in (en was inderdaad wel leuk), maar komedie? Ik heb 0 keer moeten lachen. Kan natuurlijk ook door Seth Rogen komen, waar ik nou bepaald niet gecharmeerd van ben. James Franco is ook niet boeiend. Al die puberale poep en plashumor is niet mijn ding, net als al die homo-opmerkingen. Maar misschien vinden ze zulke zaken in Amerika nog heel grappig. Ook op politiek satirisch vlak faalt de film hard.

Ze komen niet verder dan wat goedkope grappen over Noord-Korea en hun grote leider, maar ook dit zal misschien in Amerika heel schokkend of leuk zijn. Tsja. Wat houden we wel over? Ik vond het actiegerichte slot wel aardig, al is het wel goedkoop dat de goddelijke leider nou sterft door een saaie raketinslag. Dat heb ik nu wel in 1000 actiefilms gezien. Ik had op wat originelers gehoopt.

Ik kan me trouwens wel voorstellen dat Noord-Korea niet blij is met deze film, maar als ze hem zouden kijken, dan zouden ze er misschien wel een beetje om kunnen lachen, want niemand in de film zal dit serieus nemen. Ik verwacht dat de aandacht snel weg is en dat de film gewoon overal laag zal scoren. Het is de ophef niet waard.

PS: Die acteur die Kim-Jong-Un speelde bakte er echt niks van.

1,5*

Eigenlijk was deze film helemaal nog niet zo slecht, op de eerste 30 vreselijke tenenkrommende minuten na.

Het verhaal hoe flauw en belachelijk ook, was best leuk gevonden en op het moment dat het verhaal zich afspeelt in Noord-Korea valt er meer dan genoeg te lachen en te genieten (zelfs een beetje bloot). De zelfspot die er met Noord-Korea en America werd bedreven was opzicht best geinig. Ook met de uitvoering zat het wel goed en op het einde (best leuk) zit er zelfs actie in welke best hard en grof was. Wat dat betreft is het genre Komedie / Actie zeker terecht. Ook de cast deed het best leuk en vooral dan James Franco in de rol van talkshowhost Dave Skylark en Randall Park in de rol van Kim Jong-un.

Al met al gewoon een aardige onderbroekenhumor komedie, die zich op de eerste 30 minuten na lekker wegkijkt (zeker met een paar biertjes erbij). Voor dat laatste zorgen ook een beetje Lizzy Caplan (wel maar een kleine rol) en Diana Bang.

Niet slecht.

Het eerste half uur was inderdaad een slechte introductie (het beste wat je ervan kunt zeggen is dat het een flauwe satire is van de sensatiegeile media): puberaal, flauw en soms zelfs regelrecht irritant (vooral het personage van Franco is ergerlijk in zijn onnozele achterlijkheid). En na het eerste half uur zijn die gebreken niet weg. De infantiele humor blijft aanwezig, de personages blijven irritant en dat het af en toe buitensporig gewelddadig is vond ik de film er ook niet beter op maken.

Maar alleszins heb ik me - na dat half uur - toch best redelijk met de film vermaakt. Het tempo ligt hoog, en hoewel de scatologische humor lomp is vond ik de politieke satire die ook in de film verwerkt zit soms wel best geslaagd, niet in het minst door alle discussie rondom deze film. Het niveau van die satire is uiteraard niet hoog (ahum), maar dat had ik ook niet verwacht. Wat je wel krijgt is een ridiculisering van de ergste dictatuur in de wereld, met een happy ending, en dat is stiekem best bevredigend.

Is The Interview alle ophef waard? Enerzijds wel, anderzijds niet. Voor goed uitgewerkte kritiek op het Noord-Koreaanse regime moet je niet bij deze film zijn. Maar het gebeurt zelden dat een politiek leider (en zijn walgelijke regime in het algemeen) zo extreem wordt (worden) geridiculiseerd. En noem het leedvermaak, maar om die reden vond ik The Interview toch het kijken waard. 2.5*

(Zouden de makers van deze film trouwens eenzelfde doel beogen als hun hoofdrolspelers? Om de leider te kijk te zetten om hem van zijn goddelijke status te ontdoen (door te laten zien hoe weinig respect hij internationaal geniet)? Of deze film daarvoor een goed middel is, dat is uiteraard een tweede.)

Stalin? In our country we pronounce it Stalone

The Interview, misschien wel de meest besproken film van het afgelopen decennia. Niet vanwege de film zelf, maar wel vanwege de vele ophef die de makers over zich heen kregen. Sony werd gehackt, de film werd niet meer vertoond, er werden met aanslagen gedreigd waarna de film toch weer werd uitgebracht. Onder het motto 'slechte reclame is ook reclame' wou iedereen, inclusief mezelf, dit toch eens gaan kijken.

Temeer omdat de vorige samenwerking tussen Evan Goldberg en Seth Rogen (het apocalyptische This is the End) wel vermakelijk was. The Interview is dat echter niet. Het is sowieso al wat een vreemde keuze om een film te maken over de moordaanslag op een bestaande en nog levende president (al kreeg Bush er ook van langs in Death of a President), maar de uitvoering is maar bij vlagen grappig. Ik verwachtte meer een film die zich ging concentreren op verschillende belachelijke en van de pot gerukte ideeën om Kim Jong-Un te vermoorden, zowat in de vorm van de moordaanslagen op Castro door de FBI door onder andere een exploderende sigaar te gebruiken, maar Rogen en co geraken niet verder dan een wel erg flauw plotje rond een soort van dodelijke handdruk. Ondertussen wordt er nog de gebruikelijke Rogen humor gebruikt (lees: sex, veel gevloek en liefst nog iemand die iets in zijn anus moet steken) en de 100 minuten zijn om.

Al is niet alles even slecht natuurlijk, want in die 100 minuten zitten best wel een paar leuke vondsten. Het probleem zit hem er alleen in dat in die speelduur er niet veel anders is te beleven dan Seth Rogen en James Franco. Die eerste gaat helemaal los in een overdreven (en achterlijk) typetje en weet vooral in het begin van de film met onder andere Eminem in zijn talkshow overeind te blijven. Eenmaal in Noord-Korea is hij een stuk minder leuk. Rogen is zijn gebruikelijke zelve en de enige uitschieter is Randall Park in zijn vertolking van Kim Jong-Un. Lizzy Caplan is meer irritant dan wat anders en het zijn enkel een aantal cameos die dit nog interessant maken.

Sommige jokes gaan te lang door, heel het Lord of the Rings gebeuren had ik na de eerste verwijzing al wel gehad, en het uitgangspunt is zijn hype niet waard. Het is en blijft een vreemde zet weliswaar, maar Franco en Rogen doen er vooral te weinig mee. Geen satire, geen originaliteit en zeker geen goede film.

1.5*

Matige film met weinig goede grappen, de poep en pies grappen vind ik eigenlijk nog het leukst en dat zegt toch wel iets. Uit dit onderwerp valt veel meer te halen, maar helaas.

Dat gezeik tussen die twee landen intresseert mij vrij weinig....tuurlijk lees je wel het een en ander in het nieuws enz enz.

Ik heb mij eigenlijk prima vermaakt met deze film en vond het eigenlijk wel goed....dit soort humor is voor mij wel weg gelegd.....het was regelmatig best hilarisch.

Het duo doet het ook altijd wel goed bij mij met name Rogan.

Verder zag de film er gelikt uit

Jaaaa geslaagde film.

De actualiteit wat betreft dit onderwerp heb ik niet gevolgd, maar de film vond ik echt goed. Zeer amusant en grappig, Seth Rogen is een meester geworden in dit soort komedies.

Behoorlijk flauw en voorspelbaar, maar daardoor niet minder leuk. Aardige komedie.

The Interview

Na alle commotie ben ik deze film maar eens gaan kijken. Ik vond de film wel leuk. Maar ik snap nou niet waarom Noord-Korea zo boos werd.. Oke, die dictator Kim-Jung Un werd wel eens voor gek gezet, maar dat gebeurt zo vaak in komedie films.. Barrack Obama heeft ook de nodige opmerkingen in films langs zijn oren gekregen... Maar goed zou wel aan mij liggen, of hebben die mensen nou echt geen humor?

Seth Rogen vind ik in het algemeen in hele leuke komedie acteur. Ook in deze film doet hij het leuk, en ik heb goed gelachen om deze man... Ook met de tijger dat hij dat ding in z'n reet moest stoppen.. LOL. Maar uiteraard ook om meer dingen heb ik goed gelachen om die vent... Maar echter ook heel erg om James Franco.. Gods wat een kerel haha, met zijn LOTR / The Hobbit uitspraken haha! Randall Park vond ik niet lekker acteren, met dat irritante accentje.. Tja, nee dat was hem dan weer niet...

Het verhaal was wel leuk. Ik denk dat dit ook meer komt door de komedie die er in verwerkt zit. Het concept is iets minder, vooral in het begin, die overdreven overbodige zinnen die dat meisje zingt. Hadden ze mogen weg laten... Een interview met die grote leider krijg je echt nooit van je leven, volgens mij kan die man ook geen plezier hebben... Het is wel zo streng daar dat wel.. Maar goed, soms moet je er ook een beetje over heen kijken. Voor de rest zijn de meeste grappen wel gelukt in de film, vooral die van Seth en James.. Maar toen ik in die scene met het vinger afbijten kwam in die controle kamer, mochten ze beter weglaten.. Wat is dit nou weer voor overbodig stuk? Maar goed, al om al wel leuk om een keer te kijken!

3.0*

Is er nog iemand op deze aardkloot te vinden die geen hekel aan Seth Rogen heeft? Die nerveuze typetjes van hem beginnen me zo de keel uit te hangen, werkelijk... Film begint verder wel aardig maar het hele honeydick gedeelte in Korea is maar flauw en langdradig. De algehele opwinding over deze film is de inhoud in ieder geval niet waard, al moet ik daarbij zeggen dat ik This is the End ook al zo vervelend vond.

Af en toe wel een leuke grap maar over het algemeen weer zwaar slechte humor van onze Amerikaanse vrienden.

The Interview kijkt als een studentenkomedie over Noord Korea. Kim Jong-Un komt te Popie Jopie over. Helaas is het zelden echt absurd, dan zou het namelijk echt lachen zijn geweest. De film is aardig, niet meer dan dat. Het is jammer want er lag een kans om een echt hilarische film te maken.

Na alle ophef rondom deze film, was ik toch wel erg benieuwd geworden. De vrees dat deze niet meer te zien zou zijn, werd snel omgezet en plots stond de film al online.

Ik was een beetje huiverig na de reacties, maar The Interview is mij zeker niet tegen gevallen.
Qua humor moet dit wel je ding zijn, anders heb je wel een lange zit voor de boeg. Ik hou wel van die onzettend flauwe dialogen die eigenlijk nergens over gaan. Beetje zoals Clerks, alleen dan wat minder sterk. Franco zit goed in zijn rol als megalomane tv-ster en Rogen huppelt er een beetje achteraan. Vond de rol van Randall Park een beetje misplaatst. Niet vervelend qua acteerprestatie, maar hij lijkt echt voor geen meter op Kim Jong-un.

Heb een paar keer goed kunnen lachen, maar er is mij niet al teveel bijgebleven van de grappen, nu een week later. Dat is toch wel tekenend voor middelmatige grappen. Aan de andere kant heb ik tijdens de film vaak genoeg met een grijs op mijn gezicht gezeten, dus qua vermaak heeft de film zeker zijn doel bereikt. Ik vond de (minimale) actiescenes ook erg goed in elkaar zitten. De scene met de LMG en met de tank zagen er erg goed (en grof) uit. Vooral de scene waarin laatstgenoemde over die auto vol Koreanen reed. Awesome.

The Interview is een (best) vermakelijke film, die waarschijnlijk door de ophef veel verwachtingen heeft gecreeerd. Voor veel mensen zal deze niet opleven naar deze verwachtingen, maar ik heb me kostelijk geamuseerd.

3.5*

Deze politieke komedie film is het tweede samenwerkingsverband van Seth Rogen en Evan Goldberg. De commotie omtrent deze film heeft waarschijnlijk het belangstellingsniveau verder omhoog getrokken, dan de film cinematografisch zelf voor mekaar had gekregen. Het is satire die teveel leunt op stereotype en hiermee goedkope humor, grappen en dialogen creëert. Daarbij is het verhaal allemaal te voorspelbaar en kent het weinig diepgang. Het samenwerkingsverband tussen deze twee regisseurs brengt helaas niet echt hoogstaande cinema op.

De hype rond deze film is nu natuurlijk enorm, maar nu over de film zelf.

De film is een redelijk vermakelijke komedie geworden. Kim Jong-Un word best grappig neergezet. Vooral stukken waarin men er bijvoorbeeld achter komt dat hij van Katy Perry houd en meer van dat soort grappen zijn nog best effectief.

Sommige andere dingen komen dan weer wat minder over. Zo vind ik de band tussen Seth Rogen's personage en die Koreaanse dan weer wat minder geslaagd. Veel van de grappen met hen komen eigenlijk een stuk minder over. Neem nou die hele scene in de slaapkamer, die was zeker als grappig bedoeld, maar ik vond er niks aan.

Misschien een weinig vernieuwende komedie en ook een tikje te lang, maar over het algemeen was hij nog best vermakelijk.

Holy shit, wat zijn Seth Rogen en James Franco een irritant stel

Beide acteurs lijken de boel wel bij elkaar te improviseren en een groot deel van de 'grappen' moeten komen van Rogen en Franco die wat in het rond aan het schmieren zijn. Grappig vond ik het in ieder geval niet. Het wekte bij mij alleen maar ergenis op.

Hiernaast bestaat de rest van de film voornamelijk uit voorspelbare grappen die het gemiddelde puber-humor niveau nooit ontstijgen.

Toch nog 1,5* voor sommige fraai geschoten actie-scènes en voor de openingsscène (meteen ook het enige moment dat ik heb moeten lachen om de film).

Vond vooral irritante film. Jammer want de openingscène was nochtans zeer belovend. Wel nog mooi hoe sommige scènes gefilmd werden. Had heel de film beetje hoofdpijn..

Hoewel ik hun regime verafschuw heeft Noord-Korea toch altijd wel mijn belangstelling getrokken. Waarschijnlijk omdat het land zóver afstaat van onze westerse idealen dat het daarom juist fascinerende materie wordt. Als er vervolgens ook nog een film over het land in de 'ban' gaat is dat voldoende aanleiding om maar eens een poging te wagen.

Ik had geen recensies gelezen, de degelijke zeven op iMDB was voldoende geruststellend. Helaas blijkt maar weer eens hoever mijn persoonlijke smaak daar van af kan staan. In mijn hoofd zag ik het plaatje al voor me: Kim Jong-Un op zijn sofa, omringd door 20.000 DVD's die net de beste scène van Pulp Fiction (het zebrapad) nog maar eens afspeelt.

In plaats daarvan zien we één schijnbare setting, een heleboel puberale grappen en twee ontzettend irritante hoofdrolspelers. Het lijkt wel alsof Amerikaanse films een wedstrijdje houden wie de woorden 'pik' en 'anus' het vaakst in zijn script kan verwerken. Het gemis ervan op hun televisiekanalen (piep! piep!) moet op deze manier blijkbaar worden gecompenseerd.

Nee, het meest schokkende vind ik eigenlijk dat we in een wereld leven waarin deze rotzooi uit de bioscopen wordt geweerd. Creatieve verwijzingen naar de Grote Leider zijn schaars, en dat men zich beledigd kan voelen door iets wat mijlenver van de realiteit afstaat, geeft stof tot nadenken.

1,5*

Aiaiai, dit is behoorlijk slecht. De slimme marketingcampagne ten spijt worden we hier opgezadeld met een reeks waardeloze pies- en poepgrappen vermomd als komedie. De op de automatische piloot spelende Franco en Rogen zijn hoogst irritant en de plot gaat werkelijk helemaal nergens over. En dat duurt dan bijna twee uur. Het camerawerk en de vormgeving zijn in ieder geval veel te goed voor dit materiaal.

Hier kom ik aan met de deur in huis: ik heb er volop van genoten. Van ieder klein detail, zowel de subtiele grappen, als de pipi kaka humor, de wilde party-montages, als de absurde dialogen. The Interview kon na alle ophef eigenlijk alleen nog maar tegenvallen, maar hij viel me enorm mee. Ik weet met Rogen een beetje uit welke hoek de humor komt en dat ligt mij dus wel.

The Interview wordt vrijwel uitsluitend getrakteerd op negatieve recensies door filmkijkers (amateur-recensenten). Dat komt omdat door de Sony hack-affaire de film vreselijk gehyped was en dus ook mensen de film gingen zien die normaliter nooit een film met dergelijke humor zouden gaan kijken. Als je eerdere films met Seth Rogen al niet te pruimen vond, dan moet je deze ook zeker links laten liggen. Heb je er om kunnen lachen, dan ga je een hele leuke tijd hebben met The Interview. Want de kracht van de humor zit zoals met al zijn films heel erg in de dialogen. Vrij absurd, deels geïmproviseerd en zeer aanstekelijk.

Als je bijvoorbeeld de discussies over "honeydicking" en "honeypotting" enkel als opvulling ziet tussen een scène waarbij iemand een raket in zijn aars moet verstoppen en een scène dat iemand zijn hoofd er per ongeluk wordt af geschoten, dan is dit niet jouw humor.

Helaas hebben teveel verkeerde lieden naar deze film gekeken zodat het gemiddelde cijfer kant noch wal raakt. De vele zeer lage stemmen van pas geregistreerde gebruikers zonder avatar onderschrijven dat. Mensen die zich hebben geregistreerd enkel en alleen om deze film te bekritiseren met posts van amper 5 woorden (waarvan vaak meer dan de helft fout gespeld), waaronder verfijnde onderbouwingen en sterke argumenten als "bagger" en "belabberd".

Dit zijn Rogen en Franco in topvorm. Vond je hun films eerder leuk, dan vind je deze fantastisch.

4 sterren

Vanaf het interview met Eminem wist ik al niet meer wat ik moest verwachten. Maar al snel wist ik dat dit niet mijn film ging zijn. Franco kwam totaal niet goed over, alsof hij te hard werkte voor zijn rol en nog steeds de plank mis sloeg. Ik voelde de grappige vibe niet en vond hem ook niet het type grapjas. Zijn mimiek was volkomen over the top, tot het storende toe. Rogen vind ik sowieso al niet leuk, so I was screwed. Het verhaal is helaas niet om over naar huis te schrijven, dus er blijft weinig over wat de moeite waard is om bijna twee uur uit te zitten. Misschien alleen het snoetje van Lizzy Kaplan.

Na de zoveelste Lord of the Rings verwijzing was ik het zat. Het is gewoonweg niet mijn humor. De film heeft flink wat publiciteit gehad, maar of dat écht verdient was is een tweede.

Na alle overwegende negatieve reacties was ik huiverig om aan deze film te beginnen. Toch opgezet en blij verrast. Oké hij is over de top, maar dat is toch juist de bedoeling. Geen overdreven grappige film maar kijkt toch goed weg.

Geen gedachtes over acteerwerk dat beter zou kunnen of een verhaallijn. Daar gaat het bij deze film denk ik niet om. Gewoon lekker meevaren op de absurde scenes, sex, explosies en wat nog meer.

Heb wel een Avantar (Ben ook al lang lid van MM) maar ben idd niet de doelgroep. Kijk wel van alles maar komendies laat ik vaak links(of rechts) liggen. Te veel van dat soort films zijn geforceerd! Dialogen en grappen die leuk moeten zijn. Vaak zijn ze dat dus niet! Even terzijde deze film om aan te geven hoe lang geleden ik een komendie heb gezien. De laatste komendies die ik gezien heb moeten Night at the museum 2 en 21 jump street zijn. Deze films waren beide stukken beter dan dit! Natuurlijk veel poep (aars) en plas grappen maar na de zoveelste LOTR grap had ik het gehad! Ook Franco irriteerde me erg. Hij zwaaide en wapperde steeds maar met zijn handen en armen. En dan die gezichten ? Misschien dat acht- jarige er iets mee kunnen maar ik helaas niet!

"They hate us because they ain't us!"

Volgens mij ben ik één van de weinigen die gewacht heeft tot de reguliere bioscooprelease, zeker na de controverse aangaande de grote Sony hack.

Enfin, de trailer beloofde een grappige comedy waarin flink de spot wordt gedreven met Kim Jong-Un. De opbouw ernaartoe is op zich flauw; het gedoe met sterren interviewen die de meest rare ontboezemingen doen. Ik snap dat het satirisch gericht is naar de (roddel)media die dergelijke onzinitems produceren.

Gelukkig hebben James Franco en Seth Rogen een aardige chemie met elkaar, wat ervoor zorgt dat het geheel nog enigszins onderhoudend blijft. Qua humor is 'The Interview' namelijk aan de puberale kant. Je moet er van houden, desondanks zitten er een paar leuke running gags in en zijn de gestoorde situaties lekker dik aangezet.

Alleen jammer dat de misstanden rondom Noord-Korea maar lichtelijk aan bod komen. Daarvoor leunt de film net iets te veel op de onderonsjes waarin een andere kant van Jong-Un wordt getoond. Hierdoor blijft het vooral erg melig en bovenal plat. Toch kan ik de manier waarop er gespeeld wordt met Hollywoodclichés wel waarderen.

Al met al een redelijke comedy die helaas te lang doorgaat om vermakelijk te blijven. Achteraf gezien begrijp ik dan ook niet zo goed waarom er zo veel heisa rondom deze film gemaakt moest worden.

Dikke 2,5 sterren.

Niet zo slecht als ik had verwacht. Het is een origineel verhaal en de voorbereidingen naar het interview toe zijn vermakelijk maar helaas kakt de film naar het einde toe als een plumpudding in elkaar.