The Invitation (2015)

Beheerst in alles wat het doet. Vond 'm wel goed. Kusama vertilt zich alleen een beetje aan de balans tussen opbouw en climax. Met een twintig minuutjes minder had het wellicht iets puntiger voor de dag gekomen. Nu blijft het soms te lang aarzelen rondom Will, terwijl je als kijker zijn twijfel niet echt deelt. Er moet iets mis zijn met Eden, haar nieuwe man en de twee onbekende vrienden. Nette casting aldaar. Niet dat het grootse acteurs zijn, ook geen slechte trouwens, maar qua uitstraling precies wat je nodig hebt voor dit soort figuren. Mensen waar ik de kriebels van krijg. Levert alles bij elkaar een behoorlijk ongemakkelijk sfeertje op dat, meer dan iets anders, de film stevig in z'n greep houdt.

Aardige film waarin een aantal vrienden elkaar na 2 jaar weer zien als ze worden uitgenodigd voor een etentje thuis. Een goed opgebouwde thriller die het vooral moet hebben van de mysterieuze en soms zelfs paranoïde sfeer. Het feit dat de film zich op één locatie afspeelt draagt hier zeker aan bij. Het verhaal zelf is wat voorspelbaar en het einde ook wat gemakkelijk.

Traag en vrij saai. Pas richting het einde wordt het wat interessanter, maar toen was ik de aandacht al kwijt.

2*

Je moet met deze film best wat geduld hebben aangezien het tempo laag ligt en er bovendien feitelijk weinig gebeurt. Je zit constant te wachten tot de film doorschakelt naar een wat hoger tempo, tot het einde blijft dit uit. Door de kijker constant in het ongewisse te laten, je weet tenslotte dat er iets niet klopt, wordt spanning wel opgebouwd. Helaas wordt dit deels teniet gedaan doordat de film te lang blijft hangen in dezelfde versnelling waardoor je het wellicht niet echt meer interesseert.

De film is inderdaad erg traag, maar door de mysterieuze sfeer blijf je toch wel kijken. Je wil weten wat er achter dit vehaal zit, welk complot. Het einde vond ik trouwens wel top!

De goede vertolkingen houden deze prent tot aan de ontknoping boeiend genoeg, maar uiteindelijk moet je concluderen dat het een stuk beter had gekund. Er is weliswaar sprake van een bepaalde onderhuidse spanning, al blijft het allemaal keurig binnen de lijntjes. Uiteindelijk is The Invitation te braaf. Er zijn al betere sekte-films gemaakt en dat heeft voornamelijk te maken met het feit dat een scherp randje hier ontbreekt. Verontrustend wordt het met andere woorden nooit en dat is toch iets waar je naar op zoek bent in een horrorfilm.

Totaal geen horror en weinig thriller ! Erg langdradig en veel te veel dialoog !! En als er eindelijk wat gebeurt ,is de film bijna afgelopen.

Erg onder de indruk van deze film. Ik houd wel van films waarin de opbouw van spanning langzaamaan onder je huid gaat kruipen. Deze film is daar een perfect voorbeeld van!

Verder ga ik niet teveel op het verhaal in, dat is al genoeg gedaan, lees ik. Alleen: de laatste scène voegt echt iets toe aan de film en dat onderhuidse-spanning-gevoel. De mooiste scène van de film!

Inderdaad! En die scène zegt ook zoveel over de rest van de film. Alhoewel je daar ook een beetje je eigen idee over kan vormen.

De puzzelstukjes vallen allemaal op zijn plek ja

Ja precies dit dus. Trage saaie film pas toen alles gebeurde had ik al nergens meer zin in 1*

Ik heb het 45 minuten volgehouden maar hield deze kwelling niet langer vol. Een trage, saaie film met zeer irritante personages.

Ik ben niet eens benieuwd naar het einde.

Jammer! Maar ieder zijn ding.

Niemand die zich ergerde aan de onlogische handelingen op het eind? Kira die niet direct voor het wapen gaat, Kira die geen dekking zoekt nadat Eden zichzelf in de buik schiet, David die niet meteen op het geluid van het pistool afgaat, sloeg echt helemaal nergens op allemaal.

In tegenstelling tot vele anderen vond ik het begin juist goed, maar is het rommelige einde wat de film voor mij sterk in waarde doet dalen. Jammer zeg.

Verrassende normcore horror waarin een groep verloren 30-ers wat apart doen tijdens een ongelooflijk saai diner, en een hipster wordt daar compleet paranoia van. Ik zag 'm zonder voorkennis. Maar je snapt vanaf de eerste minuut dat het een macaber gevalletje zal zijn. Typische hoe saaier hoe enger-horror, maar het werkt! Doch hoe je het went of keert; het is een hele saaie film.

Ronduit slecht, zelfs op een manier dat het grappig wordt. Het ligt niet eens aan het tempo dat niet laag maar zeer laag ligt. Het ligt ook niet aan de stijl, want die kon er wel mee door en ook de dialogen waren oké en realistisch/mysterieus. Wel vond ik het inhoudelijk erg zwak. Er loopt iets mis wanneer het hoofdpersonage enger is, dan dehenen die eng zouden moeten zijn. Ook gaat de film meermaals uit de bocht, en is het gedrag van enkelen niet normaal (zie hoofdpersonage). Als je je niet op je gemak voelt, ga dan weg in plaats dan op iedereen te staan gapen en elke kamer te gaan inspecteren. Het einde vond ik verder ook vrij zwak.

Leuke thriller/horror. Verhaal is origineel en bleef me wel boeien om dat ik wilde weten waar het naar toe ging. Acteren was ook wel goed. (nice: Michiel Huisman). Uiteindelijk wordt alles duidelijk. Wel slechtere films gezien de afgelopen tijd. Deze is het wel waard om te kijken.

1 puntje voor de spanning + een half puntje erbij voor de laatste minuut

Uitnodiging ingetrokken

The invitation is al net zo saai als bepaalde ''verplichte'' familiediners waarvan je je afvraagt wat je er nu precies aan het doen bent. Met die oom of tante die net iets te veel aan het woord is, gesprekken van anderhalf uur over de afgelopen Libelle jaarbeurs en onderhuidse spanningen omdat oom Johan tante nel 5 jaar geleden een keer verkeerd aangekeken heeft. Je zit bij dit diner aan tafel, en vraagt jezelf af wanneer de avond in godsnaam een keer gaat eindigen. Vervolgens kijk je op de klok en zie je dat er pas 5 minuten om zijn in plaats van de vermeende anderhalf uur. De avond is vervolgens helemaal compleet als er dan ook nog vis geserveerd wordt, en dat is nu net het enige eten wat je niet lust.

Hetzelfde gevoel wat de meeste mensen wel zullen herkennen, kreeg ik ook bij deze film. Een langdradig, zoutloos geheel, met veel te veel dialoog en weinig spanning. Als de spreekwoordelijke bom uiteindelijk barst is het dan ook al te laat. Het kan je geen zier meer schelen wat er met de personages gebeurt en je had je avond dan ook liever anders ingedeeld. Met wél een goede film bijvoorbeeld.

1,5*

Lekkere film waarin de spanning goed wordt opgebouwd, je mee gaat twijfelen met of aan de hoofdpersoon en een passende climax. De slotscène is niet per se verrassend, maar geeft zeker een finishing touch. Overigens vind ik het meer een drama/thriller dan een horror. *4.0

Goede suspens film. De spanning wordt netjes opgebouwd in rustige scenes die net lang genoeg duren om niet te verzanden in gekeuvel. Enige dat je verhaal kunt verwijten is dat het er iets te dik bovenop ligt van begin af aan waar het naar toe gaat. Gelukkig dat de acteurs over algemeen het weten te verkopen wat ze aan het doen zijn.

En ondanks dat het binnen het mystery genre valt wordt er deze keer een opgebouwd slot aangeknoopt zonder er gekke wendingen in te gooien.

Suffe toneelfilm met oppervlakkige karakters.

Ik zat tijdens het kijken te bedenken wie die Marshall-Green eigenlijk is. Hij heeft zo'n bekende kop. En toen ineens wist: Hij lijkt op Tom Hardy!

Dit is toch absurd:

https://img.buzzfeed.com/buzzfeed-static/static/campaign_images/terminal05/2012/6/8/18/tom-hardy-or-logan-marshall-green-1-22549-1339193915-4_big.jpg

Helemaal mee eens. Ik zit nu de serie Qaurry te kijken en hij speelt hier ook in en ik dacht precies hetzelfde. Wat lijkt hij toch op Tom Hardy

Goede film,maar ik schijn de enige te zijn die de laatste minuut niet begrepen heeft.....Wie helpt me???

"You know, it's really a science rather than, like, some weird religious cult or anything."

Dit soort titels liggen me altijd wel, maar qua uitwerking loopt deze film niet helemaal lekker.

'The Invitation' is in principe de zoveelste film waarin een groepje vrienden samenkomt om bij te praten, met als kanttekening dat er een geschiedenis is tussen twee exen die elk hun eigen pad hebben bewandeld. Vanzelfsprekend is het wachten tot de spanning dusdanig oploopt dat de bom barst.

Voordat je daar aankomt moet je echter wel veel dialogen doorstaan die niet altijd even interessant zijn. In typische slow burn stijl tracht Karyn Kusama een ongemakkelijke en bovenal duistere sfeer te creëren die niet zo goed uit de verf komt. Mede door het wisselvallige acteerwerk valt de spanning dan ook grotendeels weg.

De opbouw leunt te veel op de gedachte dat er meer aan de hand is, maar alle hints daartoe worden gemakkelijk opzij geschoven. Hierdoor voel ik me als kijker enigszins bedrogen, omdat er flink geleund wordt op de bevreemdende ervaring. Jammer genoeg omvat dit niet meer dan een paar gestoorde momenten en de uiteindelijke climax.

Al met al een matige thriller die met meer scherpte beter zou smaken.

2,5 Sterren.

Had hier toch iets meer van verwacht. Het tempo ligt bijzonder laag, op zich niet echt storend maar in The Invitation gebeurd er ook letterlijk niets. De eerste 70 minuten kijk je naar een groep vrienden waarvan er één de boel niet echt vertrouwd. Pas de laatste 20 minuten komt de film op gang en wordt het iets beter, al vond ik het nooit echt bijzonder goed worden. Het was wel even verschieten toen die ene opeens begon te schieten. Na zo een traag begin had ik amper nog iets verwacht. Films over sektes vind ik op zich wel interessant, maar deze kon mij minder overtuigen. Het eindshot met die sirenes en rode lampen toen bleek dat het allemaal nog niet over was, was wel goed gevonden en misschien wel nog het beste deel van de film. Het acteerwerk van de hoofdpersonages was zeker niet slecht, al waren er misschien teveel personages die echt geen meerwaarde waren. De film was op zich wel nog sfeervol maar mocht voor mij nog iets spannender en van een iets hoger tempo zijn.
Heb zeker geen spijt dat ik deze film zag, maar hoef hem zeker geen tweede keer te zien.
2.75/5

Er kon meer ingezeten hebben al is 't concept niet verkeerd. Komt echt traag op gang en zoals eerder aangehaald pas spanning in de laatste 20 min ofzo. Acteerprestaties vond ik te min, hoofdpersonage kon er nog mee door.

Ik sluit me hierbij volledig aan, het idee vond ik wel goed maar dit had evengoed in een half uur verteld kunnen worden.