It Follows (2014)

Veel te overhyped, zoals verwacht.

Het verhaal is aan de potsierlijke kant. Spook-SOA's, het soort taferelen die je eerder zou verwachten in één of andere vreselijk foute pulpkomedie. In deze ''It Follows'' wordt het echter met de grootste serieux aan de kijker toegediend. Gelukkig is het vormpje waarin het gegoten wordt zeker niet geheel slecht uitgewerkt, maar toch is het al bij al een weinig opzienbarend filmpje geworden.

Naast een verhaal van twijfelachtig allooi, was het acteerwerk ook maar zozo. Sowieso is het groepje jongeren er eentje waar ik het liefst met een grote bocht omheen zou lopen in het echt, ze weten er stuk voor stuk aardig in te slagen om te irriteren. Het dieptepunt wordt bereikt bij de scene waarin onze koters het onzichtbare spook proberen te verdrijven op het strand. Zag er nogal ridicuul uit.

Maar dan het belangrijkste van alles: de horror. Tevergeefse pogingen om angst in te boezemen komen in grote aantallen, maar eng, goor, of spannend wil het eigenlijk nergens worden. De soundtrack is welliswaar best sterk, alleen is het op zo'n beetje alle andere gebieden zó braaf dat de horrorfactor nauwelijks aanwezig is. En alsof Mitchell het al niet bont genoeg gemaakt had, doet hij daar nog een schepje bovenop met een aantal flauwe jumpscares, of beter gezegd: pogingen tot.

De best goede soundtrack red het nog enigszins, maar voor de rest is It Follows, in tegenstelling tot wat de hype doet geloven, niks om wild van te worden. 2,0*.

Strakke pulp. Toch apart dat men deze film zo serieus neemt (en dus belachelijk vindt). Als de vorm serieus is, hoeft de inhoud dat nog niet te zijn. Om die reden extra genietbaar. Gave setting vooral, lekkere old school suburbs vibe. Poogt ook niet teveel sensatie te zoeken d.m.v goedkope scares, vond het allemaal vrij ingetogen. Richt zich vooral op een luchtige, jeugdige vibe met een dikke geluidsband eronder geknald. Lekker pretentieloos wegbrommen geblazen. Geweldige manier van eindigen ook!

Tachtiger jaren poster en een boekje van Dostojevski. Dan heb je (een deel van de) inspiratie en thema wel te pakken. Dat laatste vind ik in eerste instantie niet zo razend interessant, maar het ligt er zo wel dik bovenop. Maakt verder niet uit, ik kom hier voor de horror en daar weet Mitchell wel raad mee. Niet eens dat hij zoveel met It in de weer is, het is een film die voor een heel groot deel kan leunen op z'n uitgekiende, rustige en dreigende camerawerk samen met een sinistere soundtrack.

Ander troefje is hangerig suburbia en een cast met jongeren die zowaar enige beheersing aan de dag leggen. Een verademing. Zo heeft Mitchell het qua toon, tempo en setting ook voor elkaar en als er dan weer eens zo'n enge loper opdoemt, weet dat toch elke keer weer effect te sorteren. Die met die lange bijvoorbeeld. Het mist al met al een beetje een punch (en dat leek er wel even in te zitten, daar in het zwembad), maar qua stijl en sfeer heeft het eigen smoel die ik wel kan waarderen.

Bizar ding dat o.a. beïnvloed is door John Carpenter (o.a. het gebruik van zware synths), maar ook pulp uit de jaren '80. De affiche alleen al doet me denken aan een andere stalk film, namelijk Eyes of a Stranger (1981).. Deze thriller is technisch gezien redelijk geslaagd en weet de sfeer aan te dikken met de minuut, zonder dat (helaas) de registers opengetrokken worden. Soms knappe camerashots (herinner me één in die school), een surreëel sfeertje (naakte man op het dak... WTF!) , seksueel geladen, een paar jumpscares die redelijk onverwacht waren. Komt er wel goed mee weg, maar naar het einde toe begon de film in herhaling te vallen en zeg maar gerust te vervelen, en dooft het lumineuze idee helemaal uit.

Sorry ,niets voor mij;heb er ook niet veel van begrepen!

Word misschien dement(ben al 63 jaar).

Kijk naar de eerste 5 minuten en dan de 10 laatste , zo heb alle "spanning" gezien.

"De Drownsman" had ook veel met water te maken en was ook geen topper,maar was volgens

mij een "meesterwerk" tov. deze-in mijn ogen- mislukking.

Maar respect voor iedereen; velen zullen dit toch goed vinden.

Heel matig, de soundtrack is hetgene wat het beste uit de verf komt. Maar wat was dit slap zeg..

Het begin is best redelijk. Maar verder zat ik echt te wachten totdat het eng, spannend, vies of een combinatie daarvan ging worden. Maar niks. Absuut niet eng. Nee, als dit de horror van tegenwoordig is, is het niet best gesteld.

Dan nog het slot.:wat voor ding die follower ook is, het word gewoon even doodgeknalt. Einde. Man man man, wat flauwtjes zeg.

Heel af ten toe heb je er van die films tussen zitten die anderen overwegend goed vinden en ik dus helemaal niets. Zo ook deze. Relatief hoog gemiddelde, met dito reviews.

Toch vond ik deze film dus geen ene klote aan. Ik snap de achterliggende gedachte(s), etc, maar vond het nog steeds geen ene klote aan. Had op de een of andere manier iets anders verwacht, want ik ben normaal gesproken best wel te porren voor Horror met een mysterieus randje in een depressieve omgeving. Deze viel gewoon verkeerd. Niets aan te doen. Next...

1,5*

Ik vond het een vermakelijke film. Het gevoel zelf achterna gezeten te worden was zeker aanwezig. Ik vind het persoonlijk zelf altijd belangrijk dat een horrorfilm ook echt een soort angst bij mij opwekt. Een film a la 'Annabelle' wordt ik niet echt door geraakt. Kijk ik meer met een hand onder mijn wang.

Hier zat ik toch aardig rechtop. Steeds afvragende wanneer de follower weer kwam..

Uiteraard wat cliché dingen die een horrorfilm heeft. Vaak 's nachts en het slotakkoord wat zich met storm moet afspelen. Doodse stiltes plaatsen om het 'schrikmoment' in te luiden.

Het einde laat inderdaad alle opties open, niet in het minst die van een sequel.

Net voor het einde, dicteert Yara een stuk uit The Idiot (Fyodor Dostoyevsky)

Now with the rack and tortures and so on — you suffer terrible pain of course; but then your torture is bodily pain only (although no doubt you have plenty of that) until you die. But here I should imagine the most terrible part of the whole punishment is, not the bodily pain at all — but the certain knowledge that in an hour, — then in ten minutes, then in half a minute, then now — this very instant — your soul must quit your body and that you will no longer be a human being — and that this is certain, certain! That's the point — the certainty of it. Just that instant when you place your head on the block and hear the iron grate over your head — then — that quarter of a second is the most awful of all.

Een interpretatie is dat men het spuugzat is als opgejaagd wild door het leven te gaan, wetende dat "it" hen ooit te pakken krijgt.

the certainty of it is the most terrible part.

Wat een saaie film was dat, één van de slechtste horrofilms van de laatste jaren en die vervelende filmmuziek..wat een afknapper. Je zit maar te wachten op, wie hoe wat enz? Totaal geen antwoorden op je vragen, sommigen voelen zich geroepen om hun eigen versie van te maken ivm seks enz;.je doet maar...het is en blijft een afknapper.

Flinterdun verhaal, maar wel met een goede spanningsopbouw. Heerlijk die onwetendheid van zowel de hoofdrolspelers als mijzelf. De muziek in de film deed me vooral denken aan de vroegere horrorfilms/thrillers. Paste goed bij het mysterieuze sfeertje. Net wanneer je denkt dat je 'the boogieman' hebt overgedragen, wordt deze persoon van het leven geroofd en ben jij weer het volgende slachtoffer. Goede film, zeker een aanrader!

Had er net wat meer van verwacht, maar het is wel behoorlijk tof. Subtiel onderhuids, gelaagd, en met een hele coole soundtrack. 3.5*

Uitstekende soundtrack. Ben een groot fan van de 80's synths, heerlijk en vooral naar het einde toe steeds beter toegepast in deze 'It Follows'. De diepere lagen zijn duidelijk aanwezig in deze prent (de vele foto's (van de ouders o.a.), het coming of age gebeuren, de onvermijdelijke dood - want ja dat gaan we allemaal en noem het maar op). De film moet het echter vooral hebben van de onderhuidse spanning en het lekkere tempo. Wanneer regisseur Mitchell een hoogtepunt wil bereiken, doet-ie nét even te weinig z'n best, maar verder is dit gewoon heerlijk wegkijken. Qua verhaal erg vlak, maar wel goed uitgewerkt. Uiteindelijk is het zeker dat ze gepakt zullen worden, aldus Dostojevsky. 'It Follows' is goed, maar mist net een paar hoogtepunten die het tot een echte topper maken. Toch weinig minpuntjes te ontdekken, leuke prent.

Zeer goede horror film. Leuk nieuw origineel gegeven. De regels zijn simpel, maar effectief. Geen slasher en gore. Maar vette spanning. De dialogen zijn erg puur en realistisch. De kleuren en camera werk zijn erg mooi. De synth muziek ook. Echt één van de betere griezelfilms van de laatste tijd. Af en toe echt eng.

Teleurstellende film, vooral het einde.

Erg jammer, we hadden er meer van verwacht.

Leuk concept voor een horrorfilm, die de gehele speelduur een vrij constante spanning heeft. Helaas wordt de film genekt door een aantal dingen.
De personages (met name de vrienden van de hoofdpersoon) hebben soms rare reacties op wat er gebeurt en het acteerwerk laat soms te wensen over.
Het plot was bij vlagen raar uitgewerkt. Vooral de scene in het zwembad voelde nogal nutteloos aan en was ook onlogisch uitgewerkt. Het moment dat Paul op een extreem lompe manier Yara in haar been schoot had een hoog 'wtf'-gehalte, laat staan dat dat hele plan met het elektrocuteren ontzettend dom was.
Ook de montage is wat warrig en inconsistent; hard cuts, crossfades, long shots en snelle montage liepen allemaal door elkaar. Het voelde maar rommelig aan. Wel levert de buurt waar ze gefilmd hebben (veelal de suburbs van Detroit) mooie plaatjes op, waarmee de juiste sfeer voor de film werd neergezet. Helaas is het niet genoeg om een voldoende te scoren.

Kunstzinnige, bijna cliché-vrije horror: het werd weer eens tijd! It Follows is niet per se eng, maar voelt vooral aan als een arthouse project met behoorlijk wat psychologische diepgang. De tieners en de seks zijn niet exploitatief in beeld gebracht, de horror is subtiel zonder gore en scares en de acteurs en actrices zijn niet vervelend karikaturaal waardoor je voor de verandering sympathie voor ze heeft.

De film ademt een broeierige zomeravond sfeer uit en lijkt daarnaast ook uit de jaren '80 te komen qua kleurenfilter en soundtrack. De film voelt zodoende ook erg nostalgisch aan, alsof het over een periode gaat waar ik zelf lang geleden ook onderdeel van was en die ik nog prima mezelf kan voorstellen. Het concept van een monster die als een soort van seksueel overdraagbare ziekte zijn/haar slachtoffers eist zorgt aan de ene kant voor een absurde, maar andere kant ook zeer originele en beklemmende invalshoek. De hoofdpersone is sympathiek, helemaal omdat zij buiten eigen schuld in deze situatie terecht is gekomen en niet omdat het een vervelende losbol is. Wat haar overkomt raakt je als kijker zodoende op een persoonlijker vlak dan bij de meeste films het geval is. Knap en een welkome afwisseling. Niet heel spannend of eng, maar vooral intrigerend en goed gefilmd/geschreven/geacteerd en zodoende een prima aanbeveling!

Instant classic.

Eens in de zoveel jaar komt er weer eens een horror film die het genre weer opnieuw leven inblaast. Craven deed dat al met zijn geweldige "Scream". Nu doet David Robert Mitchell dat met zijn "It Follows"

Een erg frisse wind weer in het genre wat het af en toe even nodig heeft om een nieuwere generatie fans aan te spreken of de wat oudere generatie iets nieuws voor te schotelen. Mitchell gebruikt hierbij veel genre elementen die al eens eerder zijn gedaan en geeft daar zijn eigen unieke draai aan. Hij giet hierbij een lekker 80's sausje overheen die vooral terug te zien is aan de setting en te horen is aan de geweldige soundtrack die Disasterpeace gemaakt heeft. Doet vaak terug denken aan de eerste Halloween van Carpenter. In de feel lijkt het ook haast op guerilla film making.

In de chaos van hetgeen wat Follows weet de regisseur haast een serene rust in zijn film te creëren. Dit maakt het nog een stukje ongemakkelijker om te aanschouwen allemaal. Zeker in een aantal scenes zorgt dit voor veel kippenvel, de scene op het strand in het midden van de film is daar een goed voorbeeld van. En dat hebben we toch een beetje gemist de laatste tijd in dit genre. Een echt goede sfeer.

Verhaal is toch best goed. We hebben vaker een film met dit soort antagonisten gezien, maar nog nooit echt op deze manier. Ook de manier waarop het wordt opgeroepen/overgedragen is een geweldige vondst. Je vraagt je af waarom niemand ooit eerder met dit idee is gekomen. Toch lijkt dit wel het juiste moment voor deze film en voelt het nodig.

Acteerwerk is echt goed. Erg naturel gespeeld door iedereen. Monroe is een prachtige verschijning in zowel haar performance en haar uiterlijk. Perfecte casting keuze. Maar ook zeker de rest van de cast begrijpt de film, het verhaal en de setting.

Een geweldige film en een heerlijke frisse wind in het horror genre. Een van de beste films van 2015.

Origineel verhaal en sterk uitgevoerd. Behoorlijk spannend, zeker een aanrader.

film reviews in 100 woorden: It Follows (in 100 woorden) - filmreviewsin100woorden.blogspot.be

.... ps ik ben geen professionele schrijver dus excuseer me voor de schrijffoutjes.

It follows is geen parodie maar eerder een excentrieke knipoog naar klassieke horrorfilms. Dit achtervolgingsverhaal is niets nieuws en zit boordevol horrorclichés, maar wat deze film uniek maakt is de abstracte stijl, de beklemmende atmosfeer, de muziek en zelfs het gebrek aan een duidelijke tijdsperiode. Deze film neemt genoeg de tijd om spanning op te bouwen maar er worden teveel specifieke regels gegeven over hoe “het” werkt en te weinig uitleg over wat “het” precies is waardoor de film nergens echt eng overkomt. It follows is niet mijn smaak maar er is zeker een publiek voor dit soort kunstzinnige films.

2.5*

Deze eindelijk ook eens gezien en vond hem wel goed maar aan het einde ben 'k nog niet helemaal aan uit. Het is niet echt een griezelige film (niet echt veel schrikmomenten), maar de film heeft wel een goeie sfeer. Het acteerwerk is ook prima.

Uiteindelijk toch blij dat 'k deze eens heb gezien, misschien dat 'k deze nog wel eens zal herbekijken.

Zichzelf veel te serieus nemend voor een horror-film over een SOA-spook. Of nou ja, als je het natuurlijk horror mag noemen, want met metaforen en originele camera-standpunten wordt een heleboel diepgang gesuggereerd. Visueel geniale vondsten worden te vaak afgewisseld met goedkope jump scares of trage momenten die nergens toe leiden. Flinterdunne personages komen nauwelijks uit de verf in een plot dat weinig aandacht heeft voor logische karakterontwikkeling. Eigenlijk is de entiteit waar het om draait eng noch interessant, maar vooral een geforceerd middel om een andere draai aan geijkte genreconventies te kunnen geven. Allemaal minpunten waar humoristische zelfrelativering van het gekke uitgangspunt in ieder geval tot een meer plezierige kijkervaring zou leiden.

Een film met twee gezichten. Sommige stukken zijn wel spannend en hier en daar zelfs wel angstaanjagend, maar er zitten ook veel stukken in die dan weer wat saai zijn. Het is de makers niet gelukt om de spanning er continu in te houden (ook tijdens de momenten dat ze niet achtervolgd worden door "het"). Dat is jammer, want dat zorgt ervoor dat het tussen de achtervolgingsscenes in steeds wat inzakt.

Wel een redelijk origineel concept, maar de uitwerking had naar mijn mening beter gekund.

Geslaagde horrorfilm die wat uit de toon valt door het bespottelijke gegeven, dat zich uitstekend leent voor een komische insteek, maar juist erg serieus wordt gebracht. De suburb setting is sterk en Monroe doet het aardig. Op een gegeven moment heb je wel zoiets van 'snap je het nu nog niet' en blijft de film even wat haperen. Echt eng wordt het niet, wel best spannend. Denk overigens wel dat een komische insteek beter had gepast, maar ligt ook weer (te veel) voor de hand misschien.

Wat betreft verhaal en acteerwerk niet echt een bijzondere rolprent maar de typische 80's sfeer,het zowel prachtige als desolate camerawerk en de briljante soundtrack tillen It follows ver uit boven het niveau van de gemiddelde horror film.Goed.

"It could look like someone you know or it could be a stranger in a crowd. Whatever helps it get close to you."

Naar It Follows was ik al langere tijd benieuwt (met name omdat John Carpenter de film op internet aanbeveelt), maar het kwam er steeds maar niet van om hem te bekijken. Vandaag ben ik vrij en ik had wel even zin in een horror-filmpje, dus heb ik hem dan eindelijk bekeken.

Na een afspraakje met haar nieuwe vriendje word Jay over achtervolgt door een vreemde kracht. Het schijnt dat ze 'iets moet overdragen' maar samen met haar vrienden slaat ze op de vlucht. Eerst gelooft niemand haar, maar de gevolgen van de stalkers zijn uiteindelijk niet meer te negeren.

Qua plot is het niet echt mijn soort Horror-film, maar het verhaaltje is wel mysterieus en redelijk innovatief. Het tempo had wat beter gekund, want hoewel de film goed opgang komt vond ik het einde net wat slordiger.

Visueel is It Follows mooi gedaan. De cinematografie is goed (Anamorphic formaat heeft altijd pluspunten bij mij) en mooie smooth camer-bewegingen. De muziek van Rich Vreeland vond ik ook erg sterk. Had af en toe echt die John Carpenter-sfeer en mooie analoge suspense-klanken.

Ook een leuk dingetje in de film is dat een beetje in het midden wordt gelaten in welke tijd het zich afspeelt. Oude tv's, oude auto's, oude interieurs, oude foto's, oude bioscopen maar wel mobieltjes, moderne auto's en een smart-phone-achtig ding. Volgens de regisseur is het om de illusie van een droom te wekken.

Alles bij elkaar vond ik It Follows een leuke film om gezien te hebben en voor moderne horror zeker niet slecht. De film is best spannend en heeft af en toe een fijn sfeertje. David Robert Mitchell heeft ook gezegd dat John Carpenter en George A. Romero zijn belangrijkste inspiratie waren voor de film.

het duurt even voordat je er in zit maar als hij er eenmaal inzit voel je dat het mis gaat.

Eerst nog wat subtiel,rustig vormgegeven.

Maar de spooky scene's zijn een goede toevoeging.en geeft het een wat aparte balans.

Wel een uitschieter in het middelmatige afgelopen horror seizoen . Maar die was dan ook niet zo best,van wat ik heb meegekregen.Maar das uit het blote hoofd,kan me vergissen.

De 80's soundtrack is leuk.

net aan 3,5 *

"This thing.

It's going to follow you.

Somebody gave it to me.

And I pass it to you."

Dit was nu eens een film waar ik enorm naar uitkeek. Als horror fanaat die steeds op zoek is naar films uit dit genre die qua originaliteit en sfeer anderen ver achter zich laten (zoals “He never died”, “Goodnight Mommy”, “The Babadook” en “Spring”) , werd me deze door velen aangeraden. Het feit dat de hype over deze film buiten alle proporties was, zorgde ervoor dat de verwachtingen bij mij hooggespannen waren. Voldeed “It follows” aan de hoge verwachtingen. Gedeeltelijk wel en gedeeltelijk niet. Het feit dat ik na de film eventjes buiten een luchtje ging scheppen en bij het terug naar binnen gaan eventjes over mijn schouder keek met het gevoel dat ik werd bespied, betekent dat het qua sfeer wel dik in orde was. Anderzijds was het niet echt creepy en voelde het eerder aan alsof ik naar een ridicule voorlichtingsfilm had gekeken.

De associatie met seksueel overdraagbare aandoeningen is snel gemaakt. Het enige verschil is dat het zich hier niet beperkt tot de verspreiding van microscopisch kleine cellen die ervoor zorgen dat je vreselijke aandoeningen krijgt of erger. De dodelijke seksuele aandoening, dat zich ook verspreidt van de ene op de andere door besmetting, wordt in “It follows” voorgesteld door zich langzaam voortbewegende en soms toch redelijk angstaanjagend en luguber uitziende individuen. De gedaante die “It” aanneemt is willekeurig. Van totaal onbekend tot iemand uit je nabije kennissenkring. Het enige waar de besmette persoon voor moet zorgen, is dat hij of zij er niet mee in aanraking komt. Een gewisse dood is het eindresultaat, waarna “It” zich vervolgens richt op de vorige in de lijn van besmette slachtoffers.

Het begin van de film was zeker geen ontgoocheling. Om eerlijk te zijn was dit in zekere zin zelfs briljant te noemen. Een verwarde tiener die paniekerig wegrijdt en tenslotte ergens aan een strand nog een laatste telefoontje pleegt met haar ouders om afscheid te nemen. Het eerstvolgende beeld is een gemolesteerd lichaam. De toon was gezet en mijn verwachtingen bleken ingelost te worden. Dacht ik. Want naarmate de film vorderde, bleef de sfeer wel onheilspellend waarbij je bleef zitten met een onaangenaam gevoel. Maar echt spectaculair angstaanjagend is het nu ook weer niet. Erger nog. Naarmate dat de film vorderde, stapelde de dommigheden zich op. Zo vond ik het slotstuk erbarmelijk slecht en dom. En men kon er weer niet aan weerstaan om te eindigen op de meest clichématige wijze. De enige die nog in staat is om zijn hersencellen in te schakelen is Paul (Keir Gilchrist). Zijn oplossing is tegelijkertijd doeltreffend als doodsimpel.

Maar sfeer is er in overvloed. Dat constant gevoel van dreiging, doet je terugdenken aan de betere horrorfilms uit de jaren 80 zoals “Halloween” of “Friday the 13th”. Het enige verschil is dat het nu niet gaat over een doorgedraaide psychopaat met een blinkend scherp mes, maar iets bovennatuurlijks. Een soort sluipende ziekte. Ook de soundtrack met opzwellende synth-muziek en gekende geluidseffecten deden denken aan de films van die periode. Zelfs attributen uit die tijd werden hier gebruikt. Alhoewel ik soms de indruk had dat er twee tijdperken werden vermengd (een zwart-wit TV en een e-Reader). Ofwel waren de personages aanhangers van vintage interieurdesign. Qua originaliteit scoort “It follows” enorm hoog. Maar qua uitvoering mocht het griezelgehalte toch wat hoger zijn. Misschien zouden ze deze film beter gebruiken als voorlichtingsfilm voor de jeugd van tegenwoordig.

3*

Film was goed te volgen! Een spannende en vermakelijke film. Niet een spetterende horror, maar wel genoeg spanning. Verwacht geen ranzigheid. Voor mij 3,5*