It Follows (2014)

Ik heb de film bij een speciale screening gezien vandaag en ik vond deze film echt goed. De film gaat onder je huid zitten. De goede cameravoering en aparte keuzd voor muziek, dat deze film zeker bij je bijblijft.

Sexual Transmitted Curse

Ik probeer wel wat bij te blijven met de nieuwste films, maar het gebeurt me toch vaak dat een film aan mijn aandacht ontsnapt is. Ligt meestal wel aan mij, maar het bewijst ook hoe weinig moeite er vandaag de dag eigenlijk nog in promotie wordt gestoken. Ik leerde It Follows kennen via MovieMeter en was direct gecharmeerd door de poster. Aangenaam verrast dan ook dat dit in België al in de cinema bleek te draaien, dus gisteren gaan kijken.

ik verschiet dan ook eerlijk gezegd wat van het gebrek aan stemmen, de zaal was gisteren ook niet echt gevuld, maar hopelijk komt de film hiermee terug wat onder de aandacht. It Follows is dan ook een film die het waard is om wat meer in the picture te komen, want David Robert Mitchell levert een wel erg geslaagde horror film af. Verwacht geen darmen die in het rond vliegen of iets dergelijks, maar gewoon ouderwetse spanning die echt onder de huid kruipt en die je ongemakkelijk in je stoel laat zitten. Veel van die spanning is te danken aan een uitstekende muziekkeuze, maar Mitchell weet gewoon over het algemeen erg leuke dingen op het scherm te toveren. De scène waar Hugh na hun vrijpartijtje Jay verdoofd en op een rolstoel vastbindt ziet er gewoon heerlijk dynamisch uit, maar Mitchell slaagt er ook in om de meeste clichés te ontwijken. Favoriet stuk is ongetwijfeld de twist waarin blijkt dat 'It' niet zo achterlijk is om in het zwembad te lopen (en geëlektrocuteerd te worden), maar in de plaats met de toestellen begint te gooien. Onverwachts en het voelde vooral fris aan. Ik ben verre van een horrorkenner, maar het was geleden van Cabin in the Woods dat ik nog zo'n originele film in het genre ben tegengekomen. De twee films zijn overigens verder niet vergelijkbaar.

Tieners die achtervolgd worden door één of ander kwaad, het is een subgenre dat ik altijd wel leuk vind. Meestal bevatten die films een niet al te denderende cast, maar zelfs daar weet It Follows interessant uit de hoek te komen. Maika Monroe draagt de film dan overduidelijk als Jay. De manier waarop ze meer en meer begint door te draaien.. Heerlijk! Op de rest van de cast is weinig op aan te merken. Alleen jammer dat het einde iets te abrupt was naar mijn goesting, maar dat kan ook te wijten zijn aan het feit dat die idioot van Kinepolis besloot om de lichten al aan te doen vooraleer de film gedaan was. Onvoorstelbaar eigenlijk dat een regisseur die zo zijn best doet om een impact te maken met sfeer de nek wordt omgewrongen door een externe partij die er enkel en alleen op uit was om het volk zo snel mogelijk uit de zaal te krijgen.

Het moet al lelijk gaan doen mocht dit geen top 10 2015 materiaal gaan worden. Komt nog wel wat interessant spul uit in de loop van het jaar, maar It Follows is een film die je gaat blijven (hier komt de flauwe pun) achtervolgen. Verwachtingen waren hoog en komen volledig uit.

Dikke 4*

Oké.

Mitchell gaat graven in de 80s. Deze It Follows is er dan ook eentje voor de liefhebbers van Craven en Carpenter, al moeten ze er wel tegenkunnen dat Mitchell het op zijn manier moderniseert. Want een gewone ode is dit niet.

Qua plot krijgen we een mysterieus gebeuren met regeltjes (ala Candyman of Elm Street). Het enige waar Mitchell zich niet druk om maakt is één of andere verklaring, los van de basisregels biedt de film weinig houvast. De suburbs komen zo uit Carpenter's Halloween gerold, de lichtelijk tijdloze jeugd lijkt dan weer niet zo goed te weten in welke tijd ze leven.

Visueel is het een beetje saai. Effecten zijn schaars maar overtuigen niet helemaal, net zoals een paar expliciete scares trouwens, die beter uit de film waren gelaten. Qua sfeer wordt dat allemaal terug rechtgezet met een geweldige soundtrack. Denk weer Carpenter's Halloween, maar moderner qua geluid, met énorm veel brom en kraak. Best luid ook. Kon het wel hebben, zeker aangezien de soundtrack vaak maar een verplicht nummertje is.

Einde is erg abrupt (we hadden hetzelfde als Metalfist voor trouwens, dacht eerst dat er wat mis was gegaan), komt wel op een moment dat ik het hele gegeven een beetje aan het beuraken was, dus in dat opzicht wel oké, maar het laat de film ook wel een beetje doods achter. De climax bij het zwembad is wat povertjes, had toch op meer gehoopt (zeker na de eerste scene).

Mitchell focust zich echt op de kern, waardoor je best wat voor lief moet nemen. Gelukkig drukt hij het sfeertje zo hard door dat dat geen enkel probleem is. Vond het achteraf alleen wat makjes qua horror. Allemaal leuk en aardig, die populaire 80s throwbacks, maar er mag toch net wat meer pit inzitten vind ik.

Niet verkeerd dus, maar alle hosanna is wat mij betreft overdreven. Al had ik dat enigszins ingecalculeerd na de hype rond Babadook vorig jaar. Hoog tijd dat er weer eens iemand opstaat die het horrorgenre overhoop gooit.

3.5*

It Follows was een hit op het festival en Cannes en sindsdien was It Follows op mijn en met mij van vele filmliefhebbers, een vaste waarde op het verwachtingenlijstje. Mitchell gaf daar ook aan dat hij de ontwikkelingen van de hedendaagse horror movement als teleurstellend ervaarde. Mitchell gaat met It Follows terug naar de basis, lak aan jump scares of leunend op excessieve gore maar totale focus op suggestie en sfeer. Veel effectiever als het gaat om het creëren van psychisch ongemak, en Mitchell snapt dat.

Vanaf de eerste seconde pakt de atmosfeer je gelijk bij de strot, erg bevreemdend en vooral de cinematografie en de Carpenter-esque synthesizing score vallen op. De cinematografie van Gioulakis werkt enorm sfeerverhogend, zeer treffende registrerende longtakes en slimme composities die de premise en de 'dreiging' daarvan in de hand werken. Vreeland's score 'slechts' afdoen als een ode aan Carpenter schiet de effectiviteit van zijn score te kort, wat opzichzelfstaand is het een dijk van een score. Het overblazende volume, de 'ongemakkelijke' toon en het sfeerverrijkende karakter completeert de cinematografie van Gioulakis.

Een zeer sterke ode aan de essentie van horror en met name de slashers van eind jaren 70 / begin jaren 80 waar geile tieners de kroon spande. Mitchell heeft op basis van dat element een slim scenario in handen. It Follows leunt vooral op 'feels' van de kijker en zal dus ook vooral een beroep doen op het inlevingsvermogen van de kijker. Als je dat inlevingsvermogen (Phantasm) hebt, dan heb je echt een dijk van een horror te maken, met een hele kunstzinnige uitwerking. Veel suggestie en sfeer, en zeer effectief uitgewerkt in liquid narrative, cinematografie en audiodesign.

Beetje matig. Het is hoofdzakelijk de overdonderende onheilspellende score die het hem doet, maar het is toch net iets te vaak vals alarm, en als het dan wel raak is blijkt dat nooit erg eng te zijn. It Follows is wel heerlijk sfeervol en donker, maar aan de nogal trage sleur waar de film je in meeneemt wordt nooit een stroomversnelling gekoppeld. De film mist dan ook de power om de kijker af en toe naar het puntje van zijn stoel te drijven. Integendeel, het repetitieve karakter van de verhaallijn en het aanhoudende slome tempo doen je juist wegzakken. Er wordt niet echt toegewerkt naar die spannende climax, en de film ontwikkeld zich in dalende lijn. Ook de schrikmomentjes kunnen nooit zorgen voor de boost die de film mist. De achtervolgingen zagen er wel creepy uit, maar daar bleef het ook bij. Als Mitchell je dan ook nog eens laat meekijken door de ogen van de nevenfiguren en de dreiging wordt ook voor de kijker onzichtbaar ziet het er allemaal een beetje lullig uit. Vliegt er plots een haardroger van punt a naar punt b zonder dat je de persoon ziet die hem smijt. Rest het drukkende sfeertje, die in de bioscoop wel fantastisch tot zijn recht kwam.

Stevige brok horror over een meisje dat na seksuele betrekkingen met een jongen achtervolgd wordt door een soort demon, die alleen zij kan waarnemen. De film kan als een metafoor gezien worden voor het losbandige leven dat hedendaagse tieners leiden (met SOA's tot gevolg), maar is los daarvan gewoon erg goed. De beklemmende soundtrack en de wijze waarop de camera langsheen de troosteloze suburbs en leegstaande gebouwen glijdt, creëren een aparte, onheilspellende sfeer. Absolute aanrader.

Het moet voor de hedendaagse filmmakers die het horror-genre ambiëren niet gemakkelijk zijn nog iets af te leveren wat niet al honderd duizend keer door het slijk getrokken en herkauwt is. De goede ideeën zijn al heel wat jaren op haar retour geraakt en het enigste wat je tussen die wervelwind van commerciële, met effectbejag volgestampte haunted house filmpjes nog kan doen is een respectvol ode brengen aan je bronmateriaal. En hoe meer ik er over na denk hoe overtuigder ik raak dat Mitchell, als Amerikaan zijnde, hier de beste poging van de afgelopen vijf jaar mee aflevert.
Je ziet gewoon aan alles dat hier een liefhebber aan het werk is geweest. Het roept dan ook verscheidene associaties bij me op. Zo voelde het ergens voor mij als de eerste keer dat ik als kind, knus met met ouders op de bank, een Freddy Krueger film bekeek en het vrije verwonderlijke gevoel van het nog nooit zoiets eerder gezien hebben wat daar bij los kwam. Er zaten dan ook wel heel wat verstopte odes van in. Maar ook de zenuwslopende drones die bij de momenten van onheil opzweepte deden het gevoel herleven van het, rond dezelfde tijd, eerste keer horen van het Halloween theme. Je zou verwachten dat Carpenter's muziek niet naar deze tijd te vertalen zou zijn maar wat zijn die paar toetsen op een synth toch oneindig veel effectiever als die bombastische brol uit al eerder naar gereffereerde bioshitjes. Ook kwa make-up effecten gaat het helemaal terug naar de jaren 60 met Carnival of Souls.
Beslist niet de allerminste en It Follows bewijst maar weer dat er nog genoeg leven in het genre zit en er niet altijd een miljoenenbudget nodig is. Creepy tot op het bot met een ouderwets langzame spanningsopbouw (zie met name de scene waar Greg onverwacht door zijn naakte moeder vermorzelt word, brr) en een van begin tot eind voortdurende onheilspellende sfeer. Er kan elk moment iets voor je neus staan en echt niet alleen altijd op de momenten dat je het verwacht. Ik kan normaal best wel een hoop hebben maar hier zaten wel wat scenes in waardoor ik meermaals rechtop in mijn stoel kwam te zitten. Wat dan natuurlijk ook dient mee te tellen in mijn al niet misselijke eindoordeel.
Dat de protagoniste dan ook nog over een paar hersencellen lijkt te beschikken en sympathiek blijkt zorgen ervoor dat dit als drama, in tegenstelling tot verscheidene genre-genoten, ook goed serieus te nemen valt en is de themathiek een mooie afspiegeling van de hedendaagse losbandige jeugd dat maar met iedereen het bed in duikt, met alle geslachtsziekten van dien (edit: wat Halycon al zei dus)
Het open einde voorspelt dan weer een sequel, wat als je het mij vraagt het stomste is wat ze zouden kunnen doen. Jammer dat het toch een beetje een hype/box office hit lijkt te worden waardoor de kans toch wel wat groter is, maar verwacht niet dat ik er naar ga kijken. Nee, prima zo! (4*)

Wat een slechte film! Krijgt een 7,6 op IMDB met titel "The best supernatural horror flick I've seen in 40 years" laat je alsjeblieft niet net als ons misleiden door deze titel en rating. Ik denk dat die mensen nog nooit van hun leven een horrorfilm hebben gezien. De punt die ik nog gegeven heb is voor het acteerwerk dat was dan van de hoofdrolspelers wel goed voor nieuwe eendjes in de bijt. Maar super amateuristisch verder. Ze gaan op een gegeven moment bijvoorbeeld naar een zwembad. Ze nemen mee een paar lichte kleine koffertjes en de hele huisraad komt te voorschijn. Type machines, tv's, lampen noem maar op. Niet bepaald over nagedacht. Dan zegt ze hij komt, haar vrienden vragen hoe het er uit ziet, ze zegt dat zeg ik liever niet, dus dan denk je nou komt het! Maar is gewoon een doodsimpele man. Het enige schrik moment beleef je door een bal tegen het raam. Ze proberen de spanning er de hele film in te houden, met hun jaren 80 horrordeuntjes, maar er komt gewoon simpel weg geen spanning. Dit is eerder allemaal erg humoristisch. Welke zieke geest deze film bedacht heeft joost mag het weten.... Super vaag open einde ook. Slaat gewoon nergens op deze film.

Net terug uit de bioscoop. Geen onaardige film, maar ben het niet eens met de lovende recensies. Ik vind dat het in mysterie en afwachting gehuld zijn, net iets te lang duurt en teveel gebeurt. Ook is het einde ronduit rommelig. Open eindes zijn niet altijd goed

Ik betrapte mezelf er stiekem toch wel op dat ik bij het 's nachts naar huis lopen na deze film in mijn eentje toch wel een stukje vaker achterom over mijn schouder een kijkje nam.

Ik had het horrorgenre een tijdje heel weinig aandacht gegeven en ik begon het flink te missen, dus It Follows was zeer welkom. Het is geen knaller, maar de mysterie in combinatie met de beklemmende soundtrack en de manier waarop het voelt alsof je als kijker zelf achtervolgd wordt werkt wel en zorgt voor een goede horrorfilm.

Toch blijft het veel van hetzelfde, meer mysterieus dan eng en blijf ik een beetje onverzadigd achter na het einde en daarom blijf ik hangen op een *3.5 wat voor dit genre zeker geen slechte score is.

Apart. Één ding is zeker: de film blijft je nog even bij. Althans, mij wel.

It Follows is typisch zo'n film waar ik lang naar uit heb gekeken en waar ik (misschien wel te) hoge verwachtingen van had. Maar wat ik er precies van vind is lastig te beschrijven.

Het is origineel, wat tamelijk verfrissend werkt zeker bij het horror genre, en het kent zeker momenten dat de film je onder de huid kruipt. Het voelt aan als een aparte achtbaanrit, bij vlagen ontzettend vet maar ook momenten dat je denkt "ik ken dit nu wel".

Wat goed is (en misschien wel iets waar ik blijkbaar ook moeite mee heb) is dat de keuze gemaakt is om de kijker niet teveel uitleg te geven. Het hoe en wat werd eigenlijk heel minimaal uitgelegd, waardoor ik zat te 'puzzelen' hoe de vork nou werkelijk in de steel zat.

Door de sterke sfeer, de ijzingwekkende muziek (wauw!) en de goed gekozen locaties (lege parkeergarage, strandhuis, de schommels in het park etc) werd ik ook meegezogen. De acteurs daarentegen deden me niet veel. Ze waren niet slecht, wel inwisselbaar. De followers vond ik wel ontzettend eng en zij lieten me dan ook een enkele keer goed schrikken.

Het idee dat iets je achtervolgt (door seks nota bene), geen vast gezicht maar elke keer iets anders is ontzettend creepy. Dat je achter blijft met het gevoel dat er losse eindjes zijn en daardoor zelf gaat speculeren is misschien de kracht achter dit kleine concept. Was het net zo eng als ik gedacht of gehoopt had? Nee, dat niet. Maar dat hij zo 'under your skin' gaat is zelfs nog beter.

"It could look like someone you know or it could be a stranger in a crowd."

Na The Babadook (2014) de volgende film in dit genre die zo hoog aangeschreven staat. Helaas vind ik het lichtelijk tegenvallend.

Op zich is het uitgangspunt wel leuk gekozen; een soort van seksueel overdraagbare ziekte die je in de vorm van een persoon blijft achtervolgen. Het is ietwat vergezocht, maar in deze opzet werkt het prima. Bovendien is het voor de kijker ook flink gissen hoe de vork in de steel zit, aangezien het gebeuren miniem uitgelegd wordt.

Wat volgt is een gedegen spanningsopbouw waarin de dreiging al gauw om de hoek komt kijken. David Robert Mitchell kiest hier niet voor goedkope jump scares, ondanks dat er wel een paar in zitten. Hij neemt namelijk rustig zijn tijd om de sfeer te schetsen wat zich o.a. resulteert in enkele long takes en de vervallen omgevingen van Detroit.

Maar wat ik echt tof vind aan 'It Follows' is de ode aan de jaren '80. Als geheel voelt het tijdloos aan, al valt een moderne e-reader van één van de tieners wel enigszins uit de toon. Desondanks weet men wel goed te refereren aan een John Carpenter middels de heerlijke/harde retro synthesizer score. Alleen jammer dat de film tegen het einde begint te slepen.

Al met al best vermakelijk, maar van mij had het dreigender gemogen.

Dikke 3,0 sterren.

Het romantische filmgenre Horror staat in bijzonder laag aanzien onder de critici en net als haar muzikale equivalent – metal – wordt zij dan ook bijna altijd of volkomen genegeerd of de grond in geschreven. Toen de horrorfilm It Follows echter jubelende kritieken kreeg, moest ik de film daarom wel zien want dat beloofde iets bijzonders. Maar dat viel vies tegen: de film is misschien goed gemaakt maar ik heb geen idee wat er bijzonder aan is. De film leent duidelijk van eerdere horrorklassiekers en het verhaal is daarmee al weinig origineel (maar de critici lijken een zwak te hebben voor meta-horrorfilms waarin uitbundig uit de filmhistorie wordt geciteerd: zo werd de uitermate slappe horrorfilm ‘The Cabin in the Woods’ die alle horrorclichés uit de historie oplepelde ook al door de critici de hemel in geprezen). Maar wat erger is: het verhaal is ook buitengewoon zwak. Eigenlijk gebeurt er niets in de film: uit de premisse – meisje krijgt seksueel overdraagbare spook – volgt geen conclusie. Je zit tevergeefs op een interessante plotwending te wachten. De kracht van de film lijkt ‘m in de metafoor te zitten (zoals elke goede horrorfilm bepaalde diepe angsten visualiseert in haar monsters), maar het is niet duidelijk wat hier de metafoor zou moeten zijn. Er is wel gesuggereerd dat het ‘it’ dat zijn slachtoffers achtervolgt een metafoor is voor een SOA, maar dat komt niet overeen met hoe het zich gedraagt. Wel lijkt het iets over seks te willen zeggen en ik vermoed dat de boodschap is dat seks niet alleen een bevrijding op het moment zelf is – zoals de jeugd seks ziet en gebruikt – maar ook een last geeft omdat seks consequenties heeft. Seks heeft een donkere zijde: de jongere die haar/zijn maagdelijkheid verliest, verliest daarmee ook zijn onschuld/jeugd. De bevrijding die seks geeft is ook een stukje bevrijding van het leven richting de dood. Zoiets. Op zo’n manier kan men enige diepgang in de film vinden. Het vervelende is alleen dat het gissen blijft – misschien heeft de maker de bedoeling opzettelijk vaag gehouden zodat ‘elke kijker zijn eigen interpretatie kan maken’ – en dat je eventuele diepgang er zelf in moet stoppen. Want in de film zelf komt het niet echt overtuigend naar voren.

Dit is echt een van de slechtste films die ik ooit heb gezien. Geen moment spannend, geen moment boeiend, geen moment eng. Gebeurt eigenlijk vrijwel niets in de hele film. Hoge beoordeling is me een raadsel. Wat een verspilling van je tijd. Groot fan van horrorgenre, maar dit is echt bagger.

Geweldige indie horror. Regisseur David Robert Mitchell heeft bewezen dat het mogelijk is om een unieke film in de zwaar verzadigde horror wereld uit te brengen. Na het zien van deze film kan ik al de ophef begrijpen. It Follows voelt heerlijk fris aan en weet de kijker regelmatig de stuipen op het lijf te jagen. Het plot achter It Follows is heel simpel maar tegelijkertijd heel effectief. Eigenlijk is er vrij weinig poespas te ontdekken. De film neemt de tijd om de spanning op te bouwen. Als die spanning er eenmaal is dan gaat die niet meer weg. Je zit dan op het puntje van je stoel totdat de film voorbij is.

Een belangrijk aspect van It Follows is de retrosfeer die het uitstraalt. De wereld in de film staat namelijk in het teken van de 80s. Toch speelt de film zich waarschijnlijk in het heden af want je ziet moderne auto's en zelfs een e-reader. In het begin is het even verwarrend maar al vrij snel kom je als kijker helemaal in dat 80s sfeertje. De film is dan naar mijn mening ook een ode aan 80s horrorfilms. Tel hierbij op die geweldige synthesizer en keyboard geluiden en de film is zo 80s als de band Tears for Fears.

De onbekende cast doet het goed. De acteurs zijn goed op elkaar ingespeeld. Er is naar mijn mening geen duidelijke hoofdrol en dat is in deze film een voordeel. De focus ligt niet op één personage maar meer op het groepje jongeren. het camerawerk is in ieder geval subliem. De shots zijn zo gefilmd dat alles heel ruimtelijk lijkt. Dit zorgt ervoor dat je als kijker heel het scherm afspeurt naar gevaar. Ik betrapte me er zelf op dat ik intens naar de meeste shots keek.

It Follows maakt geen gebruik van goedkope schrikeffecten maar weet heel effectief gebruik te maken van de spanningsboog van de kijkers. De kijker is continu op zijn hoede, een moment zal zijn/haar aandacht verslappen en dan slaat de film toe. Het is soms vermoeiend om zo de film te kijken maar het is de ervaring dubbel en dwars waard. De intense sfeer en spanning zorgt ervoor dat deze film mij lang zal blijven heugen.

4*

Ik heb enorm uitgekeken naar deze film en de fillm heeft grotendeels mijn hoge verwachtingen wel weten in te lossen. Ik was meteen voor die eighties vibe die er doorheen de hele film heerst. De tieners leven in het nu, maar met die heerlijke soundtrack kreeg je het gevoel dat het niet volledig in het "nu" afspeelde .

De film opent sterk een tienermeisje die in paniek de straat oploopt en probeert "it" te ontlopen. Door het camerawerk voel je je ook meteen in het verhaal en dichtbij het tienermeisje staan. Je ontmoet dan later Jay, die in mijn ogen nogal omschreven kan worden als een zweverig typetje. Ze gaat op date met een jongen en heeft de tijd van haar leven. Tot dat ze halfnaakt wakker wordt, vastgebonden aan een stoel in the middle of nowhere. Hij vertelt haar dan wat er met haar gaat gebeuren en hij laat haar meteen zien waar ze aan toe is. Vanaf dat moment start het hele verhaal en kan de paranoia beginnen voor de kijker. Het gevoel dat eender wie diegene kan zijn is zenuwslopend, maar naarmate de film vordert verdween voor mij die spanning. Je ziet "it" afkomen en ik schrok niet meer van deze verschijning. Ik had ook vaak het gevoel van dat de vloek niet zo moeilijk was om door te geven. "just do it already " Hoogtepunt voor mij was toch wel de scène wanneer Jay thuis zit en 's nachts achtervolgt wordt door "it". Enorm spannend momentje . Ik lees hier dat velen teleurgesteld waren door het plot van de film, maar ik vond deze best wel goed gevonden. Die omgeving is eng en ik denk dat de tieners niet veel opties meer hadden. Het feit dat je "it" in de eindscène de tieners nog ziet achervolgen vond ik top. Het is dus nog steeds niet voorbij en hiermee werd deel 2 al op een kier gezet

De film blijft mysterieus omdat je nergens echt een verklaring krijgt over hoe "it" is ontstaan. Nu, de invloeden van enerzijds Carpenter (die soundtrack ) en anderzijds Wes Craven (theorie over horrormovies) waren zeker aanwezig. Ik ben een grote Halloween fan en deze film wist me wel te bekoren.

Topfilmpje waarbij je zeker nog een tijdje op je hoede bent als je over straat loopt

Sexueel Overdraagbaar Spook

Ondanks het redelijk originele gegeven, ga ik niet mee in de hype. Om de een of andere reden kon ik de film niet serieus nemen en kreeg ik eerder de slappe lach, dan dat ik nagelbijtend naar het scherm zat te staren. Kan er ook niet echt de vinger opleggen, maar het ontbreken van een verklaring en een plausibel verhaal er omheen, is één van de hoofdoorzaken. Alles voelde nogal random aan.

Het deed me in opzet aan The Ring/Ringu denken: een vloek die van persoon tot persoon wordt overgedragen. Toen was het een videoband, nu is het casual seks. Na de eerste verbazing (en schrikeffecten), was het vooral de spannende zoektocht naar een verklaring voor het bovennatuurlijke dat me op het puntje van mijn stoel deed zitten. Uiteraard hoeft niet alles uitgelegd te worden, maar het geeft een film enige focus. Dat ontbrak in deze film.

Het groepje retro hipster jongeren in It Follows is maar een raar clubje. Gelaten en ongeïnteresseerd ondergaan ze alles, zonder ook een moment echt van hun stuk te raken. Zelfs de hoofdrolspeelster blijft emotieloos de lame tiener spelen. Graag zie ik in dit soort films ook enige psychologische impact op de hoofdpersoon, denk bv. aan die andere hype, The Babadook. Als het clubje vrienden dan eindelijk echt in actie komt (de zwembadscene), voelt het totaal ongeloofwaardig aan. Slappe finale kortom.

Terwijl er ook best goede dingen in de film zitten. Bij tijd en wijle is het sfeertje behoorlijk dreigend en unheimisch. De soundtrack is sterk, echter slecht getimed. Elk schrikmoment kondigt zich met harde synthesizer dreunen ruim van te voren aan. Jammer, want het monster had dat niet nodig. Tempo werkte wel; een traag spook is weer eens wat anders dan al die vliegende en uit het niets verschijnende geesten.

Denk dat de regisseur op de goede weg is, maar voor een topnotering prefereer ik een iets completere film. 3***

Merkwaardig was het woord wat als eerste bij me opkwam nadat de film afgelopen was.

Een merkwaardig filmpje met een merkwaardig verhaal, niet echt origineel, met een merkwaardige duffe cast en de Halloween-achtige soundtrack vond ik eerder storend dan een geniale vondst van de makers.

Spannend werd het geenszins met een anti-climax in het zwembad.

Maar omdat ik hem hem niet al na 10 minuten heb afgezet en hij overall best vermakelijk was om te zien geef ik het een voldoende.

Seksuele voorlichting

It Follows bracht bij mij gemengde gevoelens teweeg. Het idee is, hoewel simpel, een origineel gegeven en dit verdiend dan ook kudo's. Het doet dan wel een beetje denken aan The Ring, maar beter goed gejat dan slecht verzonnen zullen we maar zeggen. Het idee van een sexueel overdraagbare aandoening die zich uit in een demoon die je overal achtervolgt klinkt daarbij een stuk slechter, dan dat het in de praktijk wordt uitgevoerd. Aanvankelijk dan. De eerste helft van de film is ijzersterk en de veelbesproken achtervolging van het wezen in het huis van de hoofdrolspeelster is beklemmend en eng. Het is alleen zo jammer dat de spanning al gauw weg ebt naarmate je ''It'' vaker in beeld ziet komen, en er ook een aantal voorspelbare schrikmomenten voorbij komen. Zo was er een bepaald moment in een schuur, die gewoon echt niet meer kon in deze tijd en de sfeer nogal onderuit schopte. Sowieso vond ik deze horror in kwaliteit dalen vanaf het moment dat de vriendengroep zich op een strand bevond, en het verhaal opeens een loopje lijkt te nemen met de spanningsboog die voorheen nog zo sterk aangespannen stond.

De tweede helft van het verhaal is namelijk een stuk zwakker omdat er veel onlogische en ondoordachte keuzes door de personages gemaakt worden, en eveneens is ''It'' naar verloop van tijd ook helemaal niet meer eng. De finale is een behoorlijke sof, en daarnaast eveneens overbodig omdat ik in ieder geval het idee had dat ''It'' toch niet om te brengen zou zijn. Ook vond ik de dood van een van de vrienden van Jay ongeloofwaardig. Hoe kun je namelijk nog steeds niets doorhebben als er een ruit bij je thuis wordt ingegooid en je vriendin vervolgens schreeuwend bij je in de gang staat om je te waarschuwen? en dan alsnog zonder dat je enig besef lijkt te hebben zo gemakkelijk je slaapkamerdeur open doet? Sowieso was het eveneens ongeloofwaardig dat de ouders van deze jongeren eigenlijk bijna nergens te bekennen waren, en zo ook het idee gaven hun kroost maar aan hun lot over te laten, maar dat terzijde.

Wat betreft de slotscène moet ik hier over zeggen dat ik deze nog niet eens zo heel slecht vond, maar ik hoop niet dat ze hier een vervolg op gaan maken. Het type film die dit echter is (toch ergens ook wel een beetje art-house achtig vanwege zijn aparte stijl) zie ik dit echter ook niet voortbrengen. Denk ook niet dat dit open einde daarmee perse die intentie hoeft te weken vanuit het oogpunt van de regisseur.

Ik twijfel een beetje tussen 3* en een 3,5* als eindbeoordeling omdat ik vind dat de beoordeling ergens in het midden ligt rond de 3,25*. De hoogste tijd dat het stemsysteem hier op Moviemeter dan ook preciezer gaat worden. Voor nu ga ik dan toch voor de 3* omdat een 7 in mijn optiek toch echt te hoog is. Een nette 6,5 verdiend deze echter wel, en het is dan ook zeker een kijkbeurt waard. Al is het maar vanwege de sterke openingsscène, de spannende eerste helft, en het originele gegeven. Be careful who you fuck with

3,0*

Bij vlagen wat spannende scenes maar verder vond ik het wat zaai.

Ik vond het ook wat weghebben van een tienerfilm....een beetje te zoetsappig allemaal,wel een goede soundtrack.

Acteerwerk was wel oke maar verder voor mij vond ik het over algemeen een tegenvaller.

Zeer matige en over gewaardeerde film over de vreselijke soundtrack maar te zwijgen die deed denken aan de horror muziek uit Italiaanse films rond jaren '80 brrrrrr. Veel van verwacht maar wat een draak van een film de film was ook nooit eng of zelfs maar spannend.

Meh. Ik had hier tot heel recent nog nooit van gehoord, maar kwam de film op MM tegen en de hoge cijfers maakten me wel benieuwd. Het idee is wel origineel en leuk, de uitwerking viel me tegen. Waar anderen hier reppen over spanning, daar heb ik daar te weinig van gemerkt. De film kabbelde maar voort met hier en daar wat interessants. De scene met het zwembad vond ik wel sterk, maar het zijn te weinig momenten om me te overtuigen van de klasse van de film. Ook de wat vervelende acteurs en actrices werken daar niet aan mee.

2,5*

Eindelijk een horror die het net even anders doet. It Follows is een film die door velen misschien als saai kan worden bestempeld, maar ik was juist erg blij met de toonzetting. In plaats van een hele reeks schreeuwerige jumpscares (waar we de laatste jaren echt mee doodgegooid worden in horrorfilms) gaat deze film geleidelijk aan onder je huid zitten. Ook al gebeurt er niet veel en is de film erg traag opgebouwd, je zit als kijker voortdurend op het puntje van je stoel, omdat je steevast voelt dat er iets aan de hand is. Het trage helpt de film daar juist enorm bij.

Naast het gebrek aan jumpscares is het ook een verademing dat de personages een keer sympathiek genoeg zijn. Geen geile en domme tieners met modeshow- looks, maar de gewone boy and girl next door. Zoals Carpenter en Craven destijds wisten te casten in hun klassiekers. Over Halloween en Nightmare on Elm Street gesproken, de film lijkt in zekere zin veel op die meesterwerken. Vooral door de Carpenter- achtige muziek en setting en de sfeer en mysterieuze plot dat een flinke Nightmare on Elm Street- vibe heeft. Regisseur Mitchell heeft zich duidelijk laten inspireren door de beste. Als laatste is de eenvoud en het mysterieuze van de plot erg aangenaam. Ergens verwachte ik tijdens de derde akte zo'n scène waarin iets wordt uitgelegd, maar gelukkig bleef dat volledig achterwege.

4 sterren.

Spannende en vrij originele mysterythriller die dankzij de beklemmende sfeer en fantastische score zijn doel zeker bereikt. Veel dreigender dan de standaard horror van de laatste jaren door de toon die de film weet neer te zetten. Beetje Drive vs. Halloween. De soundtrack is erg op de voorgrond en weet de spanning sterk op te bouwen, ook al gebeurt er soms niks, de suggestieve audio staat als een huis. Erg veel ongemakkelijke distortion ook, die de scènes automatisch als naargeestig neer zet.

Het einde vond ik misplaatst, het had meer afgesloten mogen worden in dit geval. Aan de andere kant is het een dikke middelvinger naar de clichématige eindes van de hedendaagse horror en siert dat It Follows ook wel weer.

Ben normaliter geen fan van het horror genre, maar deze vond ik erg vermakelijk. 3.5*

Wellicht teveel van verwacht na alle positieve geluiden, maar ik vond de film best tegenvallen. Het uitgangspunt van een seksueel overdraagbare vloek is leuk gevonden, maar al snel werkt het beperkte gegeven in het nadeel van de film. Het begin is intrigerend en er zijn een handjevol echt enge momenten, maar de herhaling en het gebrek aan wat voor uitleg dan ook is niet bepaald bevorderend voor de spanning. Heel suf einde ook. Maika Monroe is leuk in de hoofdrol en de film zit technisch knap in elkaar, ondersteund door een fraaie retro electronische soundtrack, maar de moderne klassieker die ons werd beloofd is het zeker niet geworden.

Goeie film waarin een meisje achtervolgd wordt door een persoon die alleen zij kan zien. Deze originele horrorfilm heeft een constant dreigende sfeer die mede wordt opgewekt door het camerawerk en een uitstekende soundtrack. Een aantal spannende scenes en een ouderwets horror-einde.

Tegenvallend. De typisch Noord-Amerikaanse sfeer is aardig gevangen Detroit leent zich daar ook goed voor. Maar als geheel oogt de film wat goedkoop.

Acteerwerk is matig en het plot is een herhaling van zetten met vrijwel ontbreken van een climax.

Ik heb me er uitstekend mee vermaakt, moet ik zeggen. Geen modern meesterwerk of genre herdefiniërend stuk cinema, maar wel een uiterst vakkundige en effectieve horrorfilm met een behoorlijk creepy sfeer. Moeilijk in de tijd te plaatsen, maar de knik naar horrorfilms uit de jaren '80 lijkt duidelijk. Een sterke soundtrack, prima (maar niet heel opvallend) camerawerk en zeker voor een horrorfilm behoorlijk acteerwerk maakten voor mij It Follows een van de betere horrors die ik dit jaar gezien heb, al zijn dat er in 2015 nog niet zo heel veel.

Maika Monroe viel me in de The Guest al wel positief op, en ook hier doet ze het prima. Minpunten waren voor mij het einde, een aantal van de bijrolletjes en de opvallende afwezigheid van volwassenen. Je op bepaalde karakters concentreren is uitstekend, volwassenen geen belangrijke rol laten spelen ook, maar hier werkte het voor mij licht bevreemdend.

Verrassing: de scène in het zwembad. Die pakte heel anders uit dan ik dacht en werd wat mij betreft uitstekend uitgewerkt.

Vraagteken: ik neem aan dat ze naar die boot zwemt om zich 'te laten gangbangen', maar Mitchell kiest ervoor hier niets van te laten zien, maar maakt gelijk een sprong in de tijd naar wanneer ze weer thuis is. Dat lijkt smaakvol, maar ik vraag me af of het voor de tragiek van haar situatie niet effectiever was geweest er toch iets mee van te laten zien, op afstand, of alleen de aanloop. Dit werkt, want je kunt het je wel indenken, maar het kwam toch wat als een veilige keus op me over.

Overigens, de wederhelft vond het eng, maar het was doable
3,5*

Dit was zeker een originele en ook wel een spannende Horror / Mystery, die me min of meer vanaf de eerste minuut tot de laatste minuut wist te boeien en te vermaken.

Het verhaal zit goed in elkaar (zeker wat betreft de opbouw ervan) en ook met de uitvoering (inclusief spannende creepy soundtrack) van het verhaal zit het wel goed. Hier en daar misschien wel een tikkeltje saai en omdat de gebeurtenis steeds repeterend is, is het op een gegeven moment wel niet meer verrassend m.u.v. de zwembad scene die er zeker wezen mocht. De voor mij onbekende jonge cast deed het verdienstelijk en dan met name de best fraaie hoofdrolspeelster Maika Monroe (ik vond haar wel wat weghebben van de overleden Brittany Murphy) in de rol van Jay Height. Visueel (inclusief wat bloot zoals o.a. een flinke rondborstige borst van Leisa Pulido) zag het er ook wel allemaal aardig uit en zeker wat betreft het in beeld brengen van de spannende scenes.

Wat ik vooral sterk aan deze film vond, was de spanningsopbouw in combinatie met de soundtrack. Ondanks dat deze film geen echte climax op het einde heeft, vond ik het einde best aardig gevonden (zoals ik het interpreteer werd het nu overgedragen aan een straathoer).

Al met al gewoon een spannende en zeker ook originele Horror / Mystery, die het kijken zeker waard is.