It Follows (2014)

Heerlijk! Spannend verhaal, knap en beklijvend uitgewerkt, en nog een halve ster erbovenop voor de bizarre, angstaanjagende score. Topper!

Kan niet wachten om deze film binnenkort ook te kijken! Gezien de beoordeling en de recensies is het een prima film!

Ben benieuwd!

IMDB is altijd Pro USA en block buster films worden altijd geprezen. Kijk maar naar Paranormal Activity ook zo'n lachwekkend slecht.

Ik oordeel pas als ik films gezien heb maar volg geen stemmers want de stemmers daar en hier verschillen te vaak om ze klakkeloos te kunnen volgen.

Dat ligt er dus aan wie je volgt;-)

Er is maar één persoon hier die ik vrijwel altijd klakkeloos kan volgen en dat is Onderhond. Vrij weinig personen dus.

oke!

Net terug uit de bioscoop. Geen onaardige film, maar ben het niet eens met de lovende recensies. Ik vind dat het in mysterie en afwachting gehuld zijn, net iets te lang duurt en teveel gebeurt. Ook is het einde ronduit rommelig. Open eindes zijn niet altijd goed

Ik begin mij toch ernstig zorgen te maken. Ik heb hier een erg 'Warm Bodies'-gevoel bij waar de bioscoopzalen vol vrouwen liepen die allemaal massaal hoog gestemd hebben op hun eerste horrorfilm. Ik vrees dat deze in hetzelfde bedje ziek gaat zijn. Van horror schijnt nauwelijks sprake te zijn, enkel een aangrijpende score, een hele hoop nonsens en een zaal vol gillende pubermeisjes zouden aan de grondslag liggen van het hoge cijfer op imdb en hier. Ik wacht dus wel tot hij te pindakazen valt.

Wat een stom en vooringenomen bericht.

Over een hele hoop nonsens gesproken...

We zullen zien. Ik zal niet nalaten mijn mening bij te stellen, indien nodig. Leren uit ervaring is echter nooit stom, heren. Er is een verschil tussen ongegronde vooroordelen en gezond wantrouwen. Ik zie dat Prudh een ruime score gaf aan Life after Beth en Naomi Watts is een man met een vrouwennaam. Dit versterkt enkel mijn ergste vermoedens omtrent deze film, maar ik begrijp waarom jullie zich aangesproken voelen.

Eerlijk is eerlijk; touché .

Gniffel Kom maar op met je review. Maar wel gewoon in de bios kijken. Qua beeld en geluid enzo.

De trailer spreekt me echt toaal niet aan....de scores hier en op imdb daarentegen doen me dan wel weer verleiden om de film toch te gaan bekijken in de bios.

Alleen dat er steeds Craven en Carpenter worden genoemd maakt me juist weer terug houdend.

Ik vond The Ward bijvoorbeeld echt helemaal niks...en Craven films ben ik ook geen fan van.

Lastig haha.

Nog even toevoegend aan de na mijn reactie geplaatste reacties: de soundtrack is wél erg goed. Dan toch maar een halve * erbij!

Ik betrapte mezelf er stiekem toch wel op dat ik bij het 's nachts naar huis lopen na deze film in mijn eentje toch wel een stukje vaker achterom over mijn schouder een kijkje nam.

Ik had het horrorgenre een tijdje heel weinig aandacht gegeven en ik begon het flink te missen, dus It Follows was zeer welkom. Het is geen knaller, maar de mysterie in combinatie met de beklemmende soundtrack en de manier waarop het voelt alsof je als kijker zelf achtervolgd wordt werkt wel en zorgt voor een goede horrorfilm.

Toch blijft het veel van hetzelfde, meer mysterieus dan eng en blijf ik een beetje onverzadigd achter na het einde en daarom blijf ik hangen op een *3.5 wat voor dit genre zeker geen slechte score is.

It follows viel me heel zwaar tegen. Er zaten zeker wat sterke momenten in maar over het algemeen was de film wat saai. De muziek en geluid waren wel goed maar niet evenwichtig gedoceerd. Er zijn heel veel momenten dat de muziek veel te intens is voor de scene. Te dramatisch ook. Ik heb het niet over de creepy momenten. Daar is het dik in orde. Nee de momenten daar omheen. Vrijwel alles wordt door dromerige, bezwerende ietwat melancholieke 80s synths begeleid. Zelfs als er helemaal niks aan de hand is. Iets te veel van het goede als je het mij vraagt. Daarnaast waren er nogal wat momenten dat de film slordig aanvoelde qua timing. Soms zelfs knullig. Ik weet dat liefhebbers van Horror bereid zijn het een en ander te accepteren gedurende een horrorfilm. Er zijn altijd zaken die onduidelijk blijven. Maar wat mij betreft is er een bepaalde hoeveelheid realisme(of down to earth achtig iets) nodig om het enge in een horror film eng te kunnen maken. Deze film heeft dat niet echt. Alles is een beetje vaag en dromerig(maar totaal niet als Lynch die dat weet om te toveren tot iets tofs). Jammer want ik had enorm hoge verwachtingen. Een 6.

Matige Halloween rip off. Film mist de strakke cameravoering en heeft een te volle soundtrack om in de buurt van de klassieker te komen. Het begint best aardig, maar al snel wordt het een herhaling van zetten en slaat de verveling toe.

2,5

Prachtige hoes!

Apart. Één ding is zeker: de film blijft je nog even bij. Althans, mij wel.

It Follows is typisch zo'n film waar ik lang naar uit heb gekeken en waar ik (misschien wel te) hoge verwachtingen van had. Maar wat ik er precies van vind is lastig te beschrijven.

Het is origineel, wat tamelijk verfrissend werkt zeker bij het horror genre, en het kent zeker momenten dat de film je onder de huid kruipt. Het voelt aan als een aparte achtbaanrit, bij vlagen ontzettend vet maar ook momenten dat je denkt "ik ken dit nu wel".

Wat goed is (en misschien wel iets waar ik blijkbaar ook moeite mee heb) is dat de keuze gemaakt is om de kijker niet teveel uitleg te geven. Het hoe en wat werd eigenlijk heel minimaal uitgelegd, waardoor ik zat te 'puzzelen' hoe de vork nou werkelijk in de steel zat.

Door de sterke sfeer, de ijzingwekkende muziek (wauw!) en de goed gekozen locaties (lege parkeergarage, strandhuis, de schommels in het park etc) werd ik ook meegezogen. De acteurs daarentegen deden me niet veel. Ze waren niet slecht, wel inwisselbaar. De followers vond ik wel ontzettend eng en zij lieten me dan ook een enkele keer goed schrikken.

Het idee dat iets je achtervolgt (door seks nota bene), geen vast gezicht maar elke keer iets anders is ontzettend creepy. Dat je achter blijft met het gevoel dat er losse eindjes zijn en daardoor zelf gaat speculeren is misschien de kracht achter dit kleine concept. Was het net zo eng als ik gedacht of gehoopt had? Nee, dat niet. Maar dat hij zo 'under your skin' gaat is zelfs nog beter.

Kleine release, 18 bioscopen. In Utrecht alleen Wolff Catharijne

Dan ga ik wel naar Amsterdam. Filmhallen toch wel even gezelliger (en 'gratis', want Cineville. Compenseert het treinkaartje weer).

Was ook mijn gedachte, Catharijne is sowieso een no-go, maar alleen 21u30 is helemaal erg. Dus was ik gisteren in Pathé ArenA om 11u40. Lekker rustig - en ik had nog een Pathé voucher.

Over de film: sterk eerste deel wat mij betreft. De verzorgde looks, de ideale tieners en de -wat mij betreft- geslaagde 80s synth tribute, werden gaandeweg toch wel steeds meer overschaduwd door de verwikkelingen. Geen idee of dat ook onderdeel van het tribute aan de 80s was, maar de uiteindelijke keuze was normaal gesproken natuurlijk iets dat in minuut 1 had kunnen gebeuren, maar goed dan heb je geen film.

Dus kregen we nu allemaal halfbakken, de een nog halfbakkener dan de ander, alternatieven en daardoor ging het middendeel enorm slepen. De scène in het zwembad was vast bedoeld als hoogtepunt dat Mitchell voor ogen had, maar het kwam totaal niet uit de verf. Sowieso ontging me het punt ervan, omdat in de scène op het strand al duidelijk was dat 'It' niet dood zou gaan, bovendien had 'It' steeds een andere gedaante, dus het punt was toch het doorgeven, niet het doden ervan? Het feit dat ik me daaraan en aan feitelijke fouten ging storen verloor ik toch gaandeweg de binding met de film. Met feitelijke fouten bedoel ik dan dat werd gezegd dat 'It' alleen recht op je af zou lopen, wat in de praktijk vervolgens helemaal niet zo werd uitgewerkt. Logica en consequent zijn is natuurlijk sowieso niet iets waarvoor je bij horror films moet zijn, dus zal dit misschien opzettelijk zo gedaan zijn, maar het feit dat ik me er toch aan ging storen, terwijl ik in de eerste drie kwartier door de vorm door Mitchel mij uitgenodigd voelde in zijn universum mee te gaan, begon mij toch teveel tegen te staan.

Wel een dikke plus voor Maika Monroe en vooral Keir Gilchrist. Die hadden beiden een goed geschreven rol en de spanning die op hun relatie zat werd zowel goed overgebracht door regie als acteurs.

Nou inderdaad! Ik ben daar vorig jaar 1 keer geweest om daar Godzilla te zien, maar never NOOIT meer!

Meer dan prima horror/thriller. Vooral tijdens het eerste uur zat ik bijna constant in spanning, echter leverde de film in het laatste half uur wel wat in. Het idee vindt ik erg origineel en is op een mooie manier uitgewerkt, met een prachtige sfeer die doet denken aan een 80's horror film (á la Halloween). Het acteerwerk was prima evenals het camerawerk, maar wat er voor mij echt uit sprong was de soundtrack, echt geweldig!! Al met al een goede horror/thriller film die eindelijk weer eens een andere kant van horror laat zien.

"It could look like someone you know or it could be a stranger in a crowd."

Na The Babadook (2014) de volgende film in dit genre die zo hoog aangeschreven staat. Helaas vind ik het lichtelijk tegenvallend.

Op zich is het uitgangspunt wel leuk gekozen; een soort van seksueel overdraagbare ziekte die je in de vorm van een persoon blijft achtervolgen. Het is ietwat vergezocht, maar in deze opzet werkt het prima. Bovendien is het voor de kijker ook flink gissen hoe de vork in de steel zit, aangezien het gebeuren miniem uitgelegd wordt.

Wat volgt is een gedegen spanningsopbouw waarin de dreiging al gauw om de hoek komt kijken. David Robert Mitchell kiest hier niet voor goedkope jump scares, ondanks dat er wel een paar in zitten. Hij neemt namelijk rustig zijn tijd om de sfeer te schetsen wat zich o.a. resulteert in enkele long takes en de vervallen omgevingen van Detroit.

Maar wat ik echt tof vind aan 'It Follows' is de ode aan de jaren '80. Als geheel voelt het tijdloos aan, al valt een moderne e-reader van één van de tieners wel enigszins uit de toon. Desondanks weet men wel goed te refereren aan een John Carpenter middels de heerlijke/harde retro synthesizer score. Alleen jammer dat de film tegen het einde begint te slepen.

Al met al best vermakelijk, maar van mij had het dreigender gemogen.

Dikke 3,0 sterren.

Het romantische filmgenre Horror staat in bijzonder laag aanzien onder de critici en net als haar muzikale equivalent – metal – wordt zij dan ook bijna altijd of volkomen genegeerd of de grond in geschreven. Toen de horrorfilm It Follows echter jubelende kritieken kreeg, moest ik de film daarom wel zien want dat beloofde iets bijzonders. Maar dat viel vies tegen: de film is misschien goed gemaakt maar ik heb geen idee wat er bijzonder aan is. De film leent duidelijk van eerdere horrorklassiekers en het verhaal is daarmee al weinig origineel (maar de critici lijken een zwak te hebben voor meta-horrorfilms waarin uitbundig uit de filmhistorie wordt geciteerd: zo werd de uitermate slappe horrorfilm ‘The Cabin in the Woods’ die alle horrorclichés uit de historie oplepelde ook al door de critici de hemel in geprezen). Maar wat erger is: het verhaal is ook buitengewoon zwak. Eigenlijk gebeurt er niets in de film: uit de premisse – meisje krijgt seksueel overdraagbare spook – volgt geen conclusie. Je zit tevergeefs op een interessante plotwending te wachten. De kracht van de film lijkt ‘m in de metafoor te zitten (zoals elke goede horrorfilm bepaalde diepe angsten visualiseert in haar monsters), maar het is niet duidelijk wat hier de metafoor zou moeten zijn. Er is wel gesuggereerd dat het ‘it’ dat zijn slachtoffers achtervolgt een metafoor is voor een SOA, maar dat komt niet overeen met hoe het zich gedraagt. Wel lijkt het iets over seks te willen zeggen en ik vermoed dat de boodschap is dat seks niet alleen een bevrijding op het moment zelf is – zoals de jeugd seks ziet en gebruikt – maar ook een last geeft omdat seks consequenties heeft. Seks heeft een donkere zijde: de jongere die haar/zijn maagdelijkheid verliest, verliest daarmee ook zijn onschuld/jeugd. De bevrijding die seks geeft is ook een stukje bevrijding van het leven richting de dood. Zoiets. Op zo’n manier kan men enige diepgang in de film vinden. Het vervelende is alleen dat het gissen blijft – misschien heeft de maker de bedoeling opzettelijk vaag gehouden zodat ‘elke kijker zijn eigen interpretatie kan maken’ – en dat je eventuele diepgang er zelf in moet stoppen. Want in de film zelf komt het niet echt overtuigend naar voren.

It (De personificatie van een soa) is een eng concept. Alleen in tegenstelling tot zijn grote broer Halloween 78, heeft deze film nauwelijks plot zodat ie een saaie bedoeling wordt ondanks de fantastische eerste 30 minuten. De literatuurklas waarin het meiske haar belager voor het eerst ziet, is wel een feest der herkenning.

Laat ik hem een combi noemen van halloween en Kids of zo. Met de nadruk op de laatste voorloper, zonder gore, moorden, nudity en (al gezegd) verhaal. Maar wel een lame sociale boodschap, althans dat meende ik te zien in de korte winterbeelden, voorruitshots van apocalyptisch Detroit, die raar genoeg door de film zijn verknipt

Een slasher voor meisjes. Blijf liever bij de klassiekers uit de 70/80's!

Om deze recensie te snappen moet je de film zien

Ziet niemand de overeenkomst met Shivers en The Hidden? Zo origineel vind ik de overdraagbare horror niet....

Zou ik misschien eerder Twin Peaks: Fire Walk with Me (1992) noemen. 'Meisje ziet een sexmonster'.

Met veel verwachting naar deze film gaan kijken, en voor een deel ook ingelost. De soundtrack was dreigend, maar soms wat te veel van het goede. Het gaf de film wel een speciale sfeer mee. Het mysterieuze deel was dik in orde, alleen begon het wat te veel van het zelfde te worden naar het einde toe, en was er geen grote climax. Ik zie er zelf ook wel wat symboliek in, en dat maakt de film toch ook weer wat sterker. De followers waren dreigend en eng en het was telkens spannend als je weer iemand zag aan komen... is het er één of niet? Kortom ik heb me zeker vermaakt, maar er had waarschijnlijk iets meer ingezeten, zeker naar het einde toe. 3;5*