It Follows (2014)

Oké.

Mitchell gaat graven in de 80s. Deze It Follows is er dan ook eentje voor de liefhebbers van Craven en Carpenter, al moeten ze er wel tegenkunnen dat Mitchell het op zijn manier moderniseert. Want een gewone ode is dit niet.

Qua plot krijgen we een mysterieus gebeuren met regeltjes (ala Candyman of Elm Street). Het enige waar Mitchell zich niet druk om maakt is één of andere verklaring, los van de basisregels biedt de film weinig houvast. De suburbs komen zo uit Carpenter's Halloween gerold, de lichtelijk tijdloze jeugd lijkt dan weer niet zo goed te weten in welke tijd ze leven.

Visueel is het een beetje saai. Effecten zijn schaars maar overtuigen niet helemaal, net zoals een paar expliciete scares trouwens, die beter uit de film waren gelaten. Qua sfeer wordt dat allemaal terug rechtgezet met een geweldige soundtrack. Denk weer Carpenter's Halloween, maar moderner qua geluid, met énorm veel brom en kraak. Best luid ook. Kon het wel hebben, zeker aangezien de soundtrack vaak maar een verplicht nummertje is.

Einde is erg abrupt (we hadden hetzelfde als Metalfist voor trouwens, dacht eerst dat er wat mis was gegaan), komt wel op een moment dat ik het hele gegeven een beetje aan het beuraken was, dus in dat opzicht wel oké, maar het laat de film ook wel een beetje doods achter. De climax bij het zwembad is wat povertjes, had toch op meer gehoopt (zeker na de eerste scene).

Mitchell focust zich echt op de kern, waardoor je best wat voor lief moet nemen. Gelukkig drukt hij het sfeertje zo hard door dat dat geen enkel probleem is. Vond het achteraf alleen wat makjes qua horror. Allemaal leuk en aardig, die populaire 80s throwbacks, maar er mag toch net wat meer pit inzitten vind ik.

Niet verkeerd dus, maar alle hosanna is wat mij betreft overdreven. Al had ik dat enigszins ingecalculeerd na de hype rond Babadook vorig jaar. Hoog tijd dat er weer eens iemand opstaat die het horrorgenre overhoop gooit.

3.5*

80s throwback, geweldige poster art, prima trailer, regisseur met een klein meesterwerkje als debuut. Zal dit dan toch nog die andere moderne pulp classic worden na House of the Devil?

Je gaat het een beetje in de verkeerde hoek zoeken vrees ik.

Desalniettemin erg veel zin in

Ik ben het wel eens met danuz, behoorlijk vergelijkbaar met de revival die West voor ogen had met House of the Devil en The Inbetweeners.

edit. The Innkeepers, excuus.

The Inbetweeners vind ik dan misschien een betere vergelijking. Toch iets serieuzer gebracht, niet echt pulp.

It Follows was een hit op het festival en Cannes en sindsdien was It Follows op mijn en met mij van vele filmliefhebbers, een vaste waarde op het verwachtingenlijstje. Mitchell gaf daar ook aan dat hij de ontwikkelingen van de hedendaagse horror movement als teleurstellend ervaarde. Mitchell gaat met It Follows terug naar de basis, lak aan jump scares of leunend op excessieve gore maar totale focus op suggestie en sfeer. Veel effectiever als het gaat om het creëren van psychisch ongemak, en Mitchell snapt dat.

Vanaf de eerste seconde pakt de atmosfeer je gelijk bij de strot, erg bevreemdend en vooral de cinematografie en de Carpenter-esque synthesizing score vallen op. De cinematografie van Gioulakis werkt enorm sfeerverhogend, zeer treffende registrerende longtakes en slimme composities die de premise en de 'dreiging' daarvan in de hand werken. Vreeland's score 'slechts' afdoen als een ode aan Carpenter schiet de effectiviteit van zijn score te kort, wat opzichzelfstaand is het een dijk van een score. Het overblazende volume, de 'ongemakkelijke' toon en het sfeerverrijkende karakter completeert de cinematografie van Gioulakis.

Een zeer sterke ode aan de essentie van horror en met name de slashers van eind jaren 70 / begin jaren 80 waar geile tieners de kroon spande. Mitchell heeft op basis van dat element een slim scenario in handen. It Follows leunt vooral op 'feels' van de kijker en zal dus ook vooral een beroep doen op het inlevingsvermogen van de kijker. Als je dat inlevingsvermogen (Phantasm) hebt, dan heb je echt een dijk van een horror te maken, met een hele kunstzinnige uitwerking. Veel suggestie en sfeer, en zeer effectief uitgewerkt in liquid narrative, cinematografie en audiodesign.

The Innkeepers bedoelde ik, al snap ik wel wat je bedoelt dat HotD en IF qua toon niet helemaal rijmt.

Echt "lak" aan jump scares zou ik niet zeggen. Mitchell poogt er toch een paar (vaak in de buurt van deuren), maar da's duidelijk zijn territorium niet. Waar ik het zeker wél mee eens ben is dat je als kijker goed die druk gaat voelen van iemand die je continue, altijd en overal achtervolgt.

Film was misschien beter geweest als er 10 minuutjes afgegaan waren. Op het einde had ik het wel een beetje gehad met de shots waar er iemand aan komt baggeren, ook het eindeloos staren naar niks of de tollende camera worden iets te vaak gebruikt, waardoor Mitchell wat in herhaling gaat vallen.

Oh, en ter verduidelijking, vond de soundtrack hier ook véél beter dan die van Carpenter. Het is zeker meer dan enkel een ode, maar de link is onmogelijk te missen

Snotverf*ck waar kijken jullie dit allemaal?!

Ben jij naar Antwerpen gereisd Naomi Watts? Ik zie dat hij daar gewoon regulier draait terwijl hij hier nog op zijn eerste filmfestival moet draaien. De persvoorstelling is hier nog niet eens geweest. Beetje jammer, Nederland

En jammer voor mij dus.

Ik keek er sinds Cannes best naar uit en België heeft wel vaker kwaliteitsfilms eerder in huis (Nederlandse distributie is vaak om te huilen) en dan vind ik 45 minuten rijden ook niet zo'n probleem. Ik brug wel eens gekkere afstanden af voor artistieke expressiviteit .

I know. Het klinkt altijd zo ver weg maar het valt best wel mee, voor jou helemaal. Ik ben een autoloze stumper waarbij de liquide middelen opeens op waren na 40 lessen (ik was 'geen talentje' achter het stuur), maar ik heb altijd centraal/stedelijk gewoond (Groningen, Woerden (naast Utrecht)), dus echt last heb ik daar niet vaak van gehad wat film betreft.

En qua reistijd, ik zit daar ook wel aan meestal, tien minuten fietsen naar station, kwartiertje in trein, kwartiertje lopen of 5 wachten en 5 in bus, dan zit je ook zo rond de 40 minuten. Vind ik geen enkel probleem. Maar meestal combineren we het met uit het werk komen, dan komen we beiden in de meeste gevallen toch langs Utrecht.

Ik zit er ook met smart op te wachten. Mijn familieding gaat niet door, dus ik zal hem op Imagine zien in dit geval. Ben erg benieuwd.

Je zult dit maar moeten pitchen bij de filmstudio's: We laten wat tieners achtervolgen door een gevaarlijke verschijning en dat wordt heel eng. Maar wat een uitvoering. Fantastische sfeer, en een geweldig krankzinnige score. Visueel voelt het ook erg naturel en behoudend aan, ook wel weer eens verfrissend. Eens met hierboven, dat er wel 10 minuutjes af hadden gemogen, maar een klein bezwaar voor een film met een al economische speelduur.

Beetje matig. Het is hoofdzakelijk de overdonderende onheilspellende score die het hem doet, maar het is toch net iets te vaak vals alarm, en als het dan wel raak is blijkt dat nooit erg eng te zijn. It Follows is wel heerlijk sfeervol en donker, maar aan de nogal trage sleur waar de film je in meeneemt wordt nooit een stroomversnelling gekoppeld. De film mist dan ook de power om de kijker af en toe naar het puntje van zijn stoel te drijven. Integendeel, het repetitieve karakter van de verhaallijn en het aanhoudende slome tempo doen je juist wegzakken. Er wordt niet echt toegewerkt naar die spannende climax, en de film ontwikkeld zich in dalende lijn. Ook de schrikmomentjes kunnen nooit zorgen voor de boost die de film mist. De achtervolgingen zagen er wel creepy uit, maar daar bleef het ook bij. Als Mitchell je dan ook nog eens laat meekijken door de ogen van de nevenfiguren en de dreiging wordt ook voor de kijker onzichtbaar ziet het er allemaal een beetje lullig uit. Vliegt er plots een haardroger van punt a naar punt b zonder dat je de persoon ziet die hem smijt. Rest het drukkende sfeertje, die in de bioscoop wel fantastisch tot zijn recht kwam.

Ben hier heel nieuwsgierig naar. Die geweldige 80s poster!!!

John Carpenter was erg enthousiast over deze film, dus mijn interesse is gewekt.

De buzz in horrorland (blogs, tumblr) is groot zeg! Komen mooie fanposters langs ook. Krijg hier steeds meer zin in

En Maika Monroe, vond haar erg fijn in The Guest.

De teleurstelling van de Imagine dag, al weet ik eigenlijk niet goed waarom. Deels heeft het er mee te maken dat er verschillende genre-elementen bij elkaar worden gegooid, die los misschien wel zouden werken, maar niet in deze mix. Ik weet ook eigenlijk niet wat deze film wil zijn,,,,,
Stilistisch gezien lijkt 80's horror de meest logisch keuze. Qua sound design neigt t naar Carpenter, maar dan wel een beetje een afgekeurd deuntje, dat hij toevallig nog op de plank had liggen? Het spelen met drones en lichte noise bevalt me dan al een stuk beter, flink overstuurd ook. Visueel gezien een duister suburbs horrortje, maar het is allemaal wat slaperig. Ik was bijna geneigd "dromerig" te zeggen, maar aangezien de film me niet wist mee te voeren in de sfeer, hou ik het maar bij slaperig en duf.

Een sterk coming-of-age element is ook in de film aanwezig. De film heeft de kans om de kijker te laten identificeren met de jongeren, maar daarvoor blijft het te hol, met uitzondering van het vieze boekjes verhaal. Echt sympathieke karakters zaten er ook niet bij, of het moet inderdaad Paul geweest zijn.

platte, onsympathieke karakters werken prima als slachtvee, maar daar is de film niet op uit. Al lijkt de hilarische beginsecene daar nog wel op aan te sturen. Uiteindelijk zou het goed als psychologisch drama kunnen werken, maar daar is het dan weer te flitsend en modern voor. Tel daarbij op scenes die me nogal deden denken aan slappe shock-horror (paranormal Activity?, ik ben niet zo thuis in t genre verder): de "followers" en dan vooral die vrouw met rare borsten en die hilarische vader op het dak. Het zwembad was al niet veel beter. .

Gezien het onderwerp is de film ook heel braaf en had het flink wat erotischer gemogen. Die seks-met-kleren-aan scenes, is dat een mislukte poging tot humor? Het maakte de horror er namelijk niet effectiever op. Rest me nog het tijdloze aspect, waarom? Dat device kon echt niet hoor!? Zie ook niet in wat het toevoegde aan het verhaal.

Zo weet ik dus vooral niet waar de film op aanstuurt. Het is geen echte horror, geen psychologisch drama, niet grappig, eerder slaperig dan dromerig en de coming-of-age werkt ook niet (al is dat persoonlijk, ik had de klik niet). Wat blijft er dan nog over? Af en toe een overstuurd sound design? Een aardige suburbs setting?Nou goed, daar gaan mijn punten dan maar heen....

niethie en Fueledable: de acteur die Paul speelt, deed ook Marshall uit United States of Tara. Dus vandaar de herkenning....

Ja, hier lust ik wel pap van. Nog...nog!

Stevige brok horror over een meisje dat na seksuele betrekkingen met een jongen achtervolgd wordt door een soort demon, die alleen zij kan waarnemen. De film kan als een metafoor gezien worden voor het losbandige leven dat hedendaagse tieners leiden (met SOA's tot gevolg), maar is los daarvan gewoon erg goed. De beklemmende soundtrack en de wijze waarop de camera langsheen de troosteloze suburbs en leegstaande gebouwen glijdt, creëren een aparte, onheilspellende sfeer. Absolute aanrader.

Zelfde boodschap als Contracted?

Redelijk goed, maar zwaar overgewaardeerd.

Sfeervol en duister filmpje. Goed gespeeld maar helaas niet zo schokkend als ik had verwacht. Weinig grote verrassingen en een ietwat vreemd einde. Ook het overmatig gebruik van geluidseffecten stoorde me.

Kleine 3*

Waarom staat er op MM dat deze film slechts 92 minuten duurt? De film die ik gisteravond in The Eye gezien heb duurde toch echt 107 minuten. En zo werd hij in de programmering van Imagine ook aangegeven.

Op IMDB staat 100. Dus geen idee waar de 92 vandaan komt.

92 minuten was de lengte van de Cannes cut.

@Inland Rabbit Aha, daar kenden we hem dus van.

Het moet voor de hedendaagse filmmakers die het horror-genre ambiëren niet gemakkelijk zijn nog iets af te leveren wat niet al honderd duizend keer door het slijk getrokken en herkauwt is. De goede ideeën zijn al heel wat jaren op haar retour geraakt en het enigste wat je tussen die wervelwind van commerciële, met effectbejag volgestampte haunted house filmpjes nog kan doen is een respectvol ode brengen aan je bronmateriaal. En hoe meer ik er over na denk hoe overtuigder ik raak dat Mitchell, als Amerikaan zijnde, hier de beste poging van de afgelopen vijf jaar mee aflevert.
Je ziet gewoon aan alles dat hier een liefhebber aan het werk is geweest. Het roept dan ook verscheidene associaties bij me op. Zo voelde het ergens voor mij als de eerste keer dat ik als kind, knus met met ouders op de bank, een Freddy Krueger film bekeek en het vrije verwonderlijke gevoel van het nog nooit zoiets eerder gezien hebben wat daar bij los kwam. Er zaten dan ook wel heel wat verstopte odes van in. Maar ook de zenuwslopende drones die bij de momenten van onheil opzweepte deden het gevoel herleven van het, rond dezelfde tijd, eerste keer horen van het Halloween theme. Je zou verwachten dat Carpenter's muziek niet naar deze tijd te vertalen zou zijn maar wat zijn die paar toetsen op een synth toch oneindig veel effectiever als die bombastische brol uit al eerder naar gereffereerde bioshitjes. Ook kwa make-up effecten gaat het helemaal terug naar de jaren 60 met Carnival of Souls.
Beslist niet de allerminste en It Follows bewijst maar weer dat er nog genoeg leven in het genre zit en er niet altijd een miljoenenbudget nodig is. Creepy tot op het bot met een ouderwets langzame spanningsopbouw (zie met name de scene waar Greg onverwacht door zijn naakte moeder vermorzelt word, brr) en een van begin tot eind voortdurende onheilspellende sfeer. Er kan elk moment iets voor je neus staan en echt niet alleen altijd op de momenten dat je het verwacht. Ik kan normaal best wel een hoop hebben maar hier zaten wel wat scenes in waardoor ik meermaals rechtop in mijn stoel kwam te zitten. Wat dan natuurlijk ook dient mee te tellen in mijn al niet misselijke eindoordeel.
Dat de protagoniste dan ook nog over een paar hersencellen lijkt te beschikken en sympathiek blijkt zorgen ervoor dat dit als drama, in tegenstelling tot verscheidene genre-genoten, ook goed serieus te nemen valt en is de themathiek een mooie afspiegeling van de hedendaagse losbandige jeugd dat maar met iedereen het bed in duikt, met alle geslachtsziekten van dien (edit: wat Halycon al zei dus)
Het open einde voorspelt dan weer een sequel, wat als je het mij vraagt het stomste is wat ze zouden kunnen doen. Jammer dat het toch een beetje een hype/box office hit lijkt te worden waardoor de kans toch wel wat groter is, maar verwacht niet dat ik er naar ga kijken. Nee, prima zo! (4*)

Wat een slechte film! Krijgt een 7,6 op IMDB met titel "The best supernatural horror flick I've seen in 40 years" laat je alsjeblieft niet net als ons misleiden door deze titel en rating. Ik denk dat die mensen nog nooit van hun leven een horrorfilm hebben gezien. De punt die ik nog gegeven heb is voor het acteerwerk dat was dan van de hoofdrolspelers wel goed voor nieuwe eendjes in de bijt. Maar super amateuristisch verder. Ze gaan op een gegeven moment bijvoorbeeld naar een zwembad. Ze nemen mee een paar lichte kleine koffertjes en de hele huisraad komt te voorschijn. Type machines, tv's, lampen noem maar op. Niet bepaald over nagedacht. Dan zegt ze hij komt, haar vrienden vragen hoe het er uit ziet, ze zegt dat zeg ik liever niet, dus dan denk je nou komt het! Maar is gewoon een doodsimpele man. Het enige schrik moment beleef je door een bal tegen het raam. Ze proberen de spanning er de hele film in te houden, met hun jaren 80 horrordeuntjes, maar er komt gewoon simpel weg geen spanning. Dit is eerder allemaal erg humoristisch. Welke zieke geest deze film bedacht heeft joost mag het weten.... Super vaag open einde ook. Slaat gewoon nergens op deze film.

Toch zijn er hier een aantal medegebruikers en vast ook op IMDB die best serieus genomen kunnen worden.

Ik ben het niet altijd met hun eens maar ze geven mij vaak wel een beeld(logisch)of een film goed is of niet.

Ik ga er dus ook van uit dat deze film mij redelijk zal gaan bevallen.