Annie (2014)

Geweldige remake van de oubollige film van 1982 naar de hedendaagse cultuur met pakkend swingende muziek.

Wat wel een tikkeltje tegenviel was dat sommige scenes te gemaakt, over geacteerd over kwamen. Maar al met al zeker waard om gezien te hebben en in de kast te bewaren voor een regenachtige zondag of om mee opgewarmd te worden tijdens de koudere kerstdagen.

Remakes kan ik over het algemeen niet zo waarderen, maar tegenover die van Annie met een multi-culturele cast stond ik absoluut niet negatief. Het is dan ook jammer dat ik weinig plezier heb beleefd aan deze film, waarvoor ik waarschijnlijk ook absoluut niet de doelgroep ben geweest. Ik was vergeten hoeveel liedjes er in de originele versie zaten (veel te veel) en dat kwam mijn kijkervaring zeker niet ten goede. Wel is de insteek om deze film op deze manier, met deze cast, te remaken een goed idee geweest en zal deze film voor de mensen die het origineel niet gezien hebben, zeker de juiste snaar raken. Helaas gebeurde dit niet bij mij.

'Annie' (2014) Recensie - Filmtakers

In de Nederlandse versie is het helemaal niet raar om Katje Schuurman te horen bij de personage Cammie. De verhaallijn blijft hetzelfde dus daar valt niets over te katten. De Nederlandse versie is nu eenmaal bedacht voor mensen die (nog) niet kunnen lezen en dus voor kinderen perfect geschikt. Mijn kinderen hebben dan ook genoten van deze film.

Een geweldig leuke remake met eigentijdse muziek en leuke personages. De oude originele versie

kon toch echt niet meer en ben daarom blij dat er een nieuwere versie is bedacht met hedendaagse dingen zoals bijv. Twitter. Zo vinden de ouders van nu deze film ook nog leuk. Voor iedereen die denkt dat de film slechter is dan het origineel kan ik het volgende aanraden: Ga 'm zien en je zult ook deze remake fantastisch vinden. (Ook in het Nederlands)

Het meest lachwekkende was de Nederlandse voice-over bij de betreffende acteurs, terwijl dat volgens mij helemaal niet zo komisch was bedoeld. Ik vond Cameron Diaz wederom erg vervelend, en het meisje dat centraal stond kom me ook niet echt charmeren. Het geheel was vrij nep en kinderachtig en ik kon er maar weinig mee.

Ik was erg benieuwd naar deze versie, ik ben opgegroeid met het origineel en ik heb die film ontzettend vaak als kind gezien. In eerste instantie is het dus wennen dat Annie geen rood krullend haar heeft, maar een getint meisje is.

De volledige recensie vind je op: Recensie Annie

Lijkt misschien veel 5 sterren.

Ik heb de film al zeker 10 keer verplicht meegekeken met mijn dochtertje van 4 jaar.

Ik vraag altijd welke Annie ze wil en altijd kiest ze voor Annie 3.

Oké nu mijn sterren!

1 muziek veel beter als origineel!

2 meer humor als origineel!

3 realistischer als origineel.

4 beter acteerwerk als origineel.

5 De belangrijkste mijn dochtertje vindt hem geweldig.

Veel plezier allemaal met deze leuke film!!!!

Annie, Annie, Annie..... Zucht.

Wat zou ik liever doen.... nog een keer bijna 2 uur lang deze Annie kijken, of twee uur lang luisteren naar 'Annie, hou jij me tassie effe vast?' Dat laatste klinkt wel heel verleidelijk.

Ik vind Annie niet leuk. Rooie Annie uit de jaren '80 herinner ik me nog héél vaag, maar deze Annie heeft een talent om mensen snel geïrriteerd te maken. Ik krijg daarnaast ook jeuk van die vreselijke zoete liedjes en dialogen. Als ik moet kiezen welke versie ik over een x-aantal jaar aan mijn dochter laat zien, is de keuze snel gemaakt: In ieder geval niet deze. Hoewel het natuurlijk hartstikke gericht is op kinderen, voor volwassenen blijkt er bitter weinig plezier aan te beleven. Of je moet houden van het gekrijs van Diaz, maar daar teken ik ook niet voor.

Kinderlijk is niet erg, totaal niet. Mits er zo'n heerlijke 'magische sfeer' voelbaar is. En dat ontbrak hier op alle fronten. Zelfs Foxx wist me niet te bekoren. De humor slaat niet aan, het voelt geforceerd en opgedrongen en dat is erg jammer. Dingen die 'schattig' horen te zijn, zijn ergerlijk.

Dan maar de 1982 versie uit het stof halen, over een jaar of... 4? 5? Misschien is dat wel de moeite waard, om samen met ons kleine meisje te kijken en hopelijk dat nostalgische gevoel te herkennen.

Kwalitatief staat deze zondermeer lager dan het origineel, bij mij scheelt dat een volle ster. In vergelijking met Annie (1982) is deze vooral op kinderen gericht, is het vooral aan het begin veel te kinderlijk en kunnen de liedjes zich absoluut niet meten aan die film. Het voorspelbaar en zoetsappig einde maakt op zich nog wel wat goed, het niveau van de film stijgt wel wat na het belabberde begin, waardoor ik nog nipt op de 2,5* uitkom.

Heel matige remake, blijft helemaal niet hangen, zoals die van 1982.

wil hem niet afbreken, maar hoop dat ik hem niet meer moet zien...

Stiekem, had ik wat anders / meer verwacht van deze film. Ik keek vroeger graag naar de originele Annie en had bij een reboot eigenlijk gewoon exacte dezelfde film verwacht, maar dan met nieuwe mensen, maar dat was natuurlijk niet zo slim van mij. Ik heb gewoonweg gewoon een beeld van wie Annie is, en dat is die roodharige krullenbol. Deze nieuwe Annie kan trouwens ontzettend goed zingen (misschien té goed voor de film?). Helaas vond ik Cameron Diaz niet helemaal geschikt voor haar rol als gemene pleegouder. Maar ook hiervoor geldt, ik zie telkens het origineel voor mij en die vrouw was voor mij veel overtuigender in haar rol. Desalniettemin kon ik wel van deze nieuwe versie genieten en krijgt het vier hartjes van mij.

Annie [Quvenzhané Wallis] werd op 4-jarige leeftijd te vondeling gelegd en woont in het pleeghuis van de drankzuchtige, onvriendelijke Miss Hannigan [Cameron Diaz] in de hoop dat haar ouders haar komen oppikken. Een alternatief dient zich aan in de vorm van de steenrijke ondernemer en burgemeesterskandidaat Will Stacks [Jamie Foxx] die op advies van zijn campagnemanager besluit Annie te gebruiken om zijn imago op te poetsen. Cynische hervertelling van de musical die al twee keer eerder (in 1982 en 1999) is verfilmd. Wallis speelt Annie als een betweterig, verwaand nest, Stacks is een opportunistische kluns en Diaz maakt zich schuldig aan ernstig overacteren. Alle bekende liedjes komen voorbij in gepolijste, lusteloze uitvoeringen (inclusief autotune) en met moderne arrangementen die de ellende alleen maar vergroten. Enig lichtpuntje is Byrne als Grace en het nieuwe liedjes ‘Who Am I?’ gezongen door Foxx, Diaz en Wallis. Als je dit hebt doorstaan, vergeet dan niet: “The sun will come out.”