Wild at Heart (1990)

Ik reageer op orbit, veron. Ik wist inderdaad niet dat je fan bent van elvis en van romantische films.

Oké, meschien kun je de volgende keer het bericht beter quote.

Absoluut de minste Lynch die ik heb mogen aanschouwen.

Vooral verhaaltechnisch loopt Wild at Heart gewoonweg niet lekker. Waar normaliter je bij zijn films langzaam maar zeker meegezogen wordt in een onderwereld vol gekke personages, absurde humor, abstracte gevoellens en gitzwarte ruimtes, zijn al deze elementen hier min of meer wel aanwezig, maar van het meezuigen is absoluut geen spraken.

Ik stond erbij en keek ernaar, maar mijn gedachten dwaalden meer dan eens af. Wel moet gezegd worden dat Dafoe een puike rol neerzet, en de gekte van alle personages behoorlijk in beeld wordt gebracht.

Het lijkt wel of Lynch bij deze film puur gek wilde doen om het gek doen. Zonder besef van hoe het bij de kijker over te laten komen, hoe de kijker mee te nemen in zijn wereld, of hoe een samenhangend geheel te maken.

Jammer, aangezien ik nog geen van z’n films onder de 4* had beoordeeld.

Leuke film. Lekker ongecompliceerd, en ontzettend grappig!

Dern en Cage acteren zo ontzettend overdreven en corny, dat 't een hilarisch schouwspel vormt.

Geen hoogstandje van Lynch, maar ook zeker niet z'n slechtste.

3.5*

Samen met 'Leaving Las Vegas' vind ik dit de beste film met Nicolas 'Puppy-eyes' Cage.

Maar mijn mening mag je deze film in het hokje Cult stoppen.

Cijfer: 4,5

In eerste instantie vond ik dit een wat mindere Lynch, maar nu ik hem herzien heb(na een paar jaar) is mijn mening totaal omgeslagen. Ook dit is één van Lynch geniale meesterwerken. Geweldig acteerwerk, geweldige dialogen, een aantal prachtige absurde en surrealistische scènes en een prachtig liefdesverhaal. 4.5* met kans op verhoging.

cage de perfecte man voor deze film, samen met dern

cage zette zich imo in 1 keer op de grote kaart der film

zijn acteerwerk is perfect voor het personage

wat zei cage ook weer:

u make me hotter then georgia asphalt?

nice line

Na het zien van Mulholland Drive is dit de tweede film van David Lynch die ik heb gezien. Wild At Heart is geen schim van Mulholland Drive maar is ook een heel andere film. Vooral Nicholas Cage zet in deze film een erg goede prestatie neer wat mij betreft, terwijl zijn collega's Dern en Dafoe het ook goed doen! Vooral Dafoe doet het erg geinig in zijn betrekkelijk kleine rol! De score van Badalmenti is niet zo goed als zijn score in Mulholland Drive, maar doet het ook zeker in deze film goed! De muziek is overigens goed toegepast in deze film! De film kent echt een paar prachtige momenten! Vooral de momenten dat Cage en Dern gaan dansen op de ''rock'' muziek vind ik erg geinig! Maar de beste scene is voor mij toch een van de laatste scenes uit deze film: het moment dat Cage over straat loopt en dat er ineens allemaal lui om hem heen komen! What the fuck do you faggats want?! Prachtig gewoon!

Voor de rest is dit toch wel een film die eigenlijk nooit echt op gang komt! Dat hoeft zeker niet altijd een probleem te zijn, maar in deze film vond ik dat wel! Ondanks dat zeker een voldoende!

* * * 1/2

Ik vind sowieso dat de films van Lynch nooit echt op gang komen, ze blijven altijd schipperen tussen plot, danwel geen plot.. Maar dat is juist zijn charme vind ik.

Terwijl deze nu juist veel meer (samenhangend) plot heeft dan de meeste van Lynch.

En dat klopt ook zeker.. naast Blue Velvet (en Straight Story) zijn meest coherente film.

Heb deze film gister gezien. Ik heb echt genoten, vooral de teksten die erin voorkomen zijn prachtig!

Dit is de 2de film die ik zag van david lynch (eerste was mullholland drive) maar dit word ook zeker niet de laatste! Twin peaks en blue velvet staan hier nog in de kast, dus ik heb waarschijnlijk nog wel een paar uurtjes film genot

Ik vond nicolas cage trouwens verbasend goed in deze film, ik vond het echt prachtig hoe hij die 'elvis' -achtige personage speelde!

Een beetje een vreemde eend in het oevre van david lynch.

Ik weet (net als de eerste keer dat ik hem keek) nou nog steeds niet precies wat ik er van moet vinden, moet ik het zien als een bizar soort van kunstwerk of gewoon als briljante zwarte komedie ?? ik weet het niet.

In ieder geval is het geheel erg onevenwichtig en lijkt vanaf het begin af aan geen richting weet te vinden.

Aan de andere kant is de film erg interessant, door de heerlijke bizarre scenes, dialogen, personages en steeds terugkomende elementen (zoals bv een close up bij het aansteken van een lucifer) dit zijn natuurlijk weer typische lynch elementen.

Verder werd er op een hele aparte manier geacteerd, dit werd echter erg leuk gedaan cage (grappig eigenlijk om hem in alles wat hij doet in de film, precies op elvis lijkt) in een van zijn prettigste rollen en geweldige bijrollen van dafoe en glover.

Ondanks dit alles moet ik toch met pijn in mijn hard zeggen dat ik dit een van lynch zijn mindere films vond, gewoon omdat het de hele film eigenlijk helemaal nergens over ging. Kortom een interessante film vol prachtig gefilmde scenes die veel weg hebben van bizarre trips, een hoop over acting (die acteurs spelen hun rollen echt lekker overdreven en komisch) en ook de dialogen waren hilarisch, aan de andere kant vond ik de film maar een raar werkje dat zijn weg maar niet wilde vinden, en de gehele speelduur eigenlijk nergens over ging.

IK zit nu te twijfelen tussen een 3 en 3,5 sterren, ik denk dat ik voorlopig voor het eerste ga, maar dat kan de komende weken nog kunnen veranderen aangezien die lynch films nog weken door mijn hoofd blijven spoken. 3 sterren dus

Wat dacht je van allebei?

Ja waarom ook niet

Duidelijk ontsproten aan het fantasierijke en duistere brein van David Lynch die eerder "Blue velvet" en later "Lost highway" op de mensheid los liet. Beide films zijn me niet bijgebleven als supergoed, maar wel als speciale en sfeervolle films die toch een eindje blijven hangen.

Ook "Wild at heart" valt in deze categorie. De film is dan misschien niet supersterk, toch slaagt Lynch er in je opnieuw twee uur aan het scherm te kluisteren terwijl je samen met de personages op reis gaat door een geheimzinnige streek. In "Wild at heart" volgen we het liefdesduo Sailor en Lula. De moeder van Lula -een prachtige rol van Diane Ladd- is niet gediend met de aanwezigheid van Sailor en besluit een aantal handlangers in te schakelen om hem uit de weg te ruimen. Marietta is werkelijk een over-the-top personage dat in elke scène gewoonweg schittert. Lynch creëert daarnaast nog een aantal onvergetelijke personages met o.a. Cousin Dell en Bobby Peru, gespeeld door een onherkenbare Willem Dafoe. Als "Twin Peaks"-fan was het uiteraard ook erg leuk om Grace Zabriskie en Sherilyn Fenn terug te zien in kleine, maar toch bijzondere rollen.

"Wild at heart" is zo'n film die je even meeneemt in het bijzondere brein van Lynch en je niet zomaar los laat. Zeker iets anders dan de standaard Hollywood film.

Deze is goed op weg om m'n favoriete Lynch te worden, wat een klasse. Gewoon kunst. 4.5*

Gaaf!

Vooral die scene met die 3 bejaarden met die wandelstokken in die hal vond ik zeer lachwekkend.

En zo zitten er nog wel een 10 tal gave shots bij.

Het acteren is over-acting, als je daar niet in mee kan gaan zet hem

dan maar uit.

De soundtrack was met vlagen heerlijk (Blue Hotel) en uiteraard

express foute rock muziek, die in combinatie met de scene's goed

past.

Dat ik deze film nu pas bekeken heb, onbegrijpelijk!

Beter laat dan nooit!

Inderdaad, trouwens welkom Wibro !

Je kan wel duidelijk zien aan deze film dat het een van de eerst films van Lynch is. Het verhaal loopt niet echt lekker naar mijn idee. Er zijn gigantisch veel verhaallijnen die stuk voor stuk niet worden uitgewerkt. En naar mijn idee is dat toch jammer.

Verder zitten er wel goede punten in. Een aantal prachtige karakters als die 'Peru' en een paar heeeele rare scenes. Die het toch nog wel kijkenswaardig maken. Ook vind ik dat Nicholas Cage prima speelde in deze film. Beter dan ik van tevoren had verwacht.

3*

Een van zijn eerste films David Lynch maakt al films vanaf 1977. Kijk maar eens naar zijn filmografie. Ik vind deze film een van zijn meest toegankelijke, die absoluut niet vergeleken kan worden met o.a. Mulholland Drive. "Wild at heart" is zeker niet zijn beste film, maar dat ligt niet aan de verhaallijn.

"Mulholland Drive" (2001) en "Blue velvet" (1986)! beschouw ik als zijn beste films. Anderen zullen o.a. "The elephant man" (1980)! weer als zijn beste film beschouwen.

Dus dat volgens jouw idee het verhaal niet lekker loopt is echt niet omdat het volgens jou een van de eerste films van Lynch is.

Klopt, ze lopen allemaal niet lekker.

Ik vermoed dat er opzet in het spel zit!

Waarom geef je dan vijf sterren?

En in in je top 10, zag ik....

Zeker weten!

Ik ben het wel eens met de mensen die zeggen dat het deze film aan een overkoepelende sfeer ontbreekt. Nu ogen veel van Lynch ` films op een bepaalde manier fragmentarisch maar sluit het allemaal toch naadloos op elkaar aan. Hier was dat allemaal een stuk minder het geval.

Wat niet betekent dat dit geen vermakelijke film is. Soms weer lekker vreemd bij momenten. Ik heb mij samen met mijn vriendin kapot gelachen toen Cage uit de auto sprong en zich voegde bij Dern. En dan die scene dat wij 3 dikke dames op een schijnbaar erotische manier in beeld zagen dansen. En hoewel het Bobby Peru personage kut was, was zijn ondergang grappig in beeld gebracht. Net zoals die andere huurmoordenares een vervaarlijk maar hilarisch spel speelde op leven en dood met die andere man de achter Cage en Dern aanging.

Veel minder waren die constante herhalingen van een brandend huis en de rompslomp rondom de moeder, die in het begin nog wel grappig was in haar rol als bemoeizuchtig kreng. Qua muziek soms wel sfeervol, maar soms nikszeggend. 3,5*

Klopt.

Heb 'm in de tussentijd herzien, en het is inmiddels één van mijn favoriete films. Duidelijk een groeier dus.

Ik vind de humor heerlijk. Lekker over de top geacteerd, geniaal gewoon. Tegelijkertijd heeft 't een prachtige roadmovie-allure.

Wel een aardige film waarin Nicolas Cage goed op dreef is. Willem Dafoe ziet er lekker creepy uit in deze film en ik moest lachen toen hij zijn kop eraf schoot

De muziek is ook trouwens goed. Vooral deze scene in de bar waar Powermad het nummer Slaughterhouse speelt is wel gaaf.

3,5 sterren dus.