The In-Laws (2003)

Mwoah...

Douglas heeft duidelijk schik in z'n rol maar het verhaal is eigenlijk maar rommelig en concentreert zich te veel op het huwelijk, wat nogal wat klefheid oplevert. Brooks is niet echt slecht maar wordt toch eigenlijk wel overspeeld; in zijn rol had een A-ster misschien meer charme eraan kunnen geven. Suget verder heeft een heerlijk rolletje natuurlijk...

2,5*.

Best een leuke film. Beetje Meet-the-Parents achtig. Het is wel geinig uitgewerkt. Een lekker overdreven verhaal en uitwerking. Het enthousiasme van de hoofdrolspelers maakten dat de film zeker wel een voldoende bij me scoorde. Niet supergrappig of goed, maar bepaald niet slecht.

3*

Matige comedie waarin de aanstaande schoonvader van een jong bruidspaar een undercover CIA-agent is. De grap is er al snel vanaf en ook het hele plotje met de onderzeeer is nogal flauw. Ook zien de special effects er bijzonder slecht uit. Hier en daar wordt het gelukkig nog wel grappig en Michael Douglas en Albert Brooks maken er nog het beste van.

Een weinig bijzondere film, die nooit echt grappig wordt.

Schoonfamilie is voor sommige mensen een gevoelig onderwerp. Heel vaak lijkt er toch wat mis te zijn met deze aparte mensen, die er vaak niet in slagen om je te begrijpen. Daarom worden er ook veel films over gemaakt. Meet the Parents is wat mij betreft wel de leukste op dit gebied.

The In-Laws komt hier duidelijk niet bij in de buurt. De film is een remake van de filmuit 1979, die ik overigens niet ken. Het verhaaltje stelt niet zo heel veel voor, maar er wordt op zich best aardig geacteerd. De film raast als een gek door alle voorspelbare situaties, maar het grote manco van de film is dat deze duidelijk niet echt grappig wil worden. Verder heb ik er niet zoveel over te vertellen.

2,0*

Redelijk vermakelijke komedie die het moet hebben van de wisselwerking tusen Douglas en Brooks. De interacties tussen beide heren leveren een paar hilarische fragmenten en een paar hele snedige dialogen op. Goed voor een paar lachsalvo's en een goede stemming.

Brooks speelt de typische burgerman met Joodse achtergrond. Hij doet dat goed. De subtielere komedie komt van zijn neurotische personage. Douglas is er meer voor de opgeblazen actiehumor. Hoewel mijn voorkeur uitgaat naar de subtielere vorm van humor, werkt de combinatie prima.

Tegen het einde droogt het hoge entertainmentgehalte ineens op en raakt de film het komische spoor wat bijster. Als de verhaallijntjes bij elkaar komen, gaat dat gepaard met onleuke feelgood en veel fysieke bombarie. De grappige gebeurtenissen en leuke situaties komen vanaf dat moment tamelijk geforceerd over. Het laatste halve uur is de film niet meer dan een doorsnee actiekomedie met veel hectiek en rumoer. Elke vorm van subtiliteit is definitief verdwenen. De humor ook.

Gelukkig is het eerste uur van de film wel erg leuk.

“This wedding is going to be as normal as butter on mashed potatoes.”

Douglas steelt weer eens de show. Hij weet in zijn eentje The In-Laws te redden (samen met Ryan Reynolds), want voor de rest is de film zeer matig en niet echt grappig. Brooks is in het begin nog wel aardig, maar hij wordt eigenlijk steeds vervelender. Reynolds had van mij best een grotere rol mogen hebben (vader/zoon actiekomedie met Douglas?), want zijn droogkomische opmerkingen en de relatie met zijn vader leveren leuke momenten op.