The Anomaly (2014)

Een zwak en gezocht basisgegeven. Maar na het wat saaie eerste halfuurtje begon ik het toch wel een aardige film te vinden - best onderhoudend, af en toe een aardig georchestreerde matpartij ertussen door, en niet al te veel verhaal om bij te moeten opletten. Best eens vermakelijk als je eigenlijk op de bank in slaap dreigt te vallen.

Visueel gezien is deze film zeker niet slecht, maar daarmee is eigenlijk wel het meeste in positieve zin wel gezegd. Toch zijn de time freeze effecten en misplaatste soundtrack tijdens actiescènes behoorlijk afgezaagd en weinig origineel. Het ontbreekt hierdoor in zekere zin aan eigen identiteit of stijl. Waarschijnlijk tracht dit de verbloeming te zijn van een tevens te oppervlakkig script. Het script mist karakterontwikkeling en de samenhang van de telkens kleine tien minuten oogt wat rommelig binnen het geheel. Waarschijnlijk heeft de regisseur zichzelf iets te overschat en voelde deze productie voor mij meer aan als een een komische parodie van een sci-fi film, i.p.v. een serieuze en potentiele film binnen het genre.

Kansloze SF/ aktiefilm, met een onzinnig plot dat slechts dient om een aantal knokpartijen enigszins begrijpelijk aan elkaar te plakken. Regisseur Noel Clarke heeft zichzelf een stoere hoofdrol toebedeeld, maar hij is behoorlijk miscast. Als een kip zonder kop rent hij rond, slechts af en toe stoppend om iemand in elkaar te rammen. De aktiescenes, hoewel aardig qua choreografie, leunen teveel op slowmotion en gaan snel vervelen. Visueel ziet de film er sowieso bedenkelijk uit. Men heeft moeite gedaan om één en ander een look te geven die boven het lage budget uitstijgt, maar de production design en special effects zijn karig. Voornaamste pluspunt is de mooie Alexis Knapp, die de hele film schaars gekleed mag rondrennen aan de zijde van Clarke.

“Is there a technology that allows people to control somebody else's mind?

Tell me about mind control!”

Ooit stond ik eens naar een schilderwerk te kijken in een kunstgalerij. Een creatie uit de moderne kunst waar ik na een half uur bestuderen, nog steeds niet kon vatten wat het nu eigenlijk wou aantonen en dat als je het een kwartslag zou draaien, er essentieel niks zou veranderen. En dan herinner ik me nog het verplicht lezen van een literaire werk uit het magisch-mythisch oeuvre van een Nederlands schrijver , waarbij 2 pagina’s nodig waren om dode vliegen op een vensterbank te beschrijven. En dan herinner ik me nog dat uur “Statistiek” op de universiteit waar ik mezelf na een uur afvroeg wat al die ingewikkelde stellingen waren op het bord. Bij “The Anomaly” had ik na een tijdje eigenlijk hetzelfde gevoel. Na een half uur kijken vroeg ik me eigenlijk ook af waar ik in godsnaam naar aan het kijken was en wat nu eigenlijk de bedoeling was van het hele gebeuren. Om voor de vijfde keer het hoofdpersonage te zien ontwaken op een andere locatie, suf voor zich uit kijkend en niet begrijpend hoe hij op een ander tijdstip in de toekomst daar is terechtgekomen , begon toch snel te irriteren. Dat ik ondertussen het bevallige achterwerk van een wulps uitziende vamp mocht bewonderen, zorgde er niet voor dat mijn nieuwsgierigheid naar meer geprikkeld werd. In tegendeel, de drang om er de brui aan te geven werd met de minuut groter.

Recensie The Anomaly

Heel erg matig, waarin ik juist het acteerwerk beneden peil vond. Vooral de hoofdrolspeler bakte er in mijn ogen niet veel van. Ook is het sneu om te zien dat Brian Cox steeds vaker in dit soort producties te zien is...