Le Beau Mariage (1982)

Heerlijk relaxt, net als alle Rohmers. De zoektocht naar een liefde die gedoemd is ook maar van start te gaan, vond ik erg leuk. De slenteringen in de pittoreske straten van Le Mans, de herkenbare situaties, de gesprekken over niets, de feestjes, de subtiele humor. Ik mag die Rohmer wel. Het kabbelt wat voort, hij kiest voor onsympathieke hoofdpersonages, hij voert het gewone (de gewone situaties en mensen) tot het extreme door en het is eenvoudigweg anders dan andere films. Echt bijzonder wordt het hierdoor nooit, maar het is op een vreemde manier wederom zeer vermakelijk. De dialogen, de ontmoetingen, de zoektocht naar vrienschap en liefde. Het klopt allemaal.

Opnieuw 3,5 sterren.

De open en eerlijke en vaak geanimeerde dialogen, samen met het subtiel spel van Béatrice Romand (En ook André Dussolier, natuurlijk) vormen de kracht van deze film.

Eric Rohmer weet een romantisch en eigelijk banaal gegeven in een anderhalf uur durende film in te blikken en er voor te zorgen dat hij geen seconde verveelt.

Wie "Pauline à la Plage" gezien heeft zal in deze "Le Beau Marriage" (niet toevallig eveneens met als acteurs als Arielle Dombasle en Féodor Atkine) de stijl, gedachten en opgewekte emoties van Eric Rohmer herkennen

Sabine woont in een dorp nabij Le Mans en studeert kunstgeschiedenis in Parijs. De tegenstelling tussen stad en platteland speelt een rol, maar ook die tussen romantische dromerij en een praktische ingesteldheid. Sabine (Béatrice Romnand) gelooft in een huwelijk op basis van ware liefde. Om dat te bereiken wil ze de werkelijkheid manipuleren. Ze voelt wanderlust, de drang om aan haar milieu te ontsnappen. Haar vriendin Clarisse (Arielle Dombasle) ziet het huwelijk als een maatschappelijke conventie en neemt de werkelijkheid zoals ze komt. De tegenstelling tussen deze twee vriendinnen uit zich ook in hun kledingstijl. Een detail is dat Clarisse geen trouwring draagt hoewel ze getrouwd is. De titel is ironisch.

Het antiquariaat en Sabines kamer staan vol snuisterijen, in contrast met het zakelijk ingerichte kantoor van de in pak met das geklede advocaat Edmond (André Dussollier). Wanneer zij de deur van haar kamer dichttrekt, zie je hem denken: hoe kom ik hieruit zonder haar te kwetsen? Hij heeft een succesvolle carrière en wil zich niet laten strikken door een dromerige studente.

De locaties dragen bij tot de sfeer: hellende kasseiweggetjes, herfstbladeren, de kathedraal van Le Mans, het openbaar vervoer... Binnenscènes hebben vaak een raam centraal op de achtergrond, waardoor je de natuurlijke lichtinval en de beweging van het verkeer ziet. De zon en de maan zijn terugkerende motieven op lampen en schilderijen, symbool voor de droomwereld waarin Sabine leeft.

Sabine wil een goede man vinden en haar vriendin Clarisse stelt haar daarom voor aan de Parijse advocaat Edmond. Aangemoedigd door Clarisse tracht Sabine Edmond te versieren, maar hij lijkt niet op haar avances in te gaan.

Le Beau Mariage is een film van de Franse regisseur Éric Rohmer, bekend van het veel betere Ma Nuit chez Maud (1969). Hooguit vind ik deze film een sympathieke praatfilm; het verhaal gaat echter nergens de diepte in en er is nauwelijks sprake van enige karakterontwikkeling. De filmmuziek is echt te slecht voor woorden; het is immers begin jaren '80 en men heeft een 'hippe' muzikant ingehuurd om nietszeggende synthesizerdeuntjes in te spelen. 2*