Vera Cruz (1954)

Een degelijke western die duidelijk leunt op zijn sterrencast. Vooral Burt Lancaster valt op met zijn eerder genoemde hagelwitte grijns. Daarnaast is het een big-budget western met vele figuranten en grote gevechten. De liefhebber van het genre kunnen deze film waarschijnlijk nog meer waarderen dan mijzelf.

Vermakelijke cowboy film met de nodige actie erin.

Leuk verhaal.

Goed geacteerd door beide hoofdrol spelers.

3,5 ster

I don't trust him. He likes people, and you can never count on a man like that

Ik noem mezelf geen westernkenner. Ik heb er al wel een aantal gezien, de meer bekendere, en het genre ligt me ook wel wat maar ik weet er bijlange na niet zo veel over als sommige users hier. Soit, genoeg geleuterd want de enige reden waarom ik Vera Cruz lang geleden heb opgenomen, was omdat het met Cooper was die ik fantastisch vond in High Noon.

Al vanaf de eerste minuten weet ik terug waarom westerns me wel liggen. Gunslingers zijn gewoon uitermate cool. Ze hebben een zekere epische vorm maar wat me vooral aantrekt is het leven als een outlaw zonder regels met alleen maar jezelf als vertrouweling. Aldrich weet dit dan ook dit gevoel uitstekend te bespelen met het introduceren met twee ontzettend coole revolverhelden, Ben Trane en Joe Erin. Ze konden niet meer verschillend zijn maar toch voel je en zie je als kijker toch een zekere band ontstaan naarmate de film vordert. Vooral de tegenstrijdigheden tussen Ben, iemand die volgens eer en geweten handelt, en Joe, iemand die alleen maar aan zichzelf denkt, is leuk om te zien. De twee proberen elkaar continu te overtreffen en dit zorgt gewoon voor een paar uitstekende scènes. De film draait vooral om de strijd tussen de held en de anti-held maar toch is het plot er rond nog meer dan vermakelijk. Geen idee of de Mexicaanse oorlog een thema is in westerns dat nog niet veel aan bod is gekomen, ik kan momenteel geen titel opnoemen, maar het geeft wel een leuk tintje aan de film en is natuurlijk de springplank om de verschillen tussen Ben en Joe nog eens te benadrukken. Aldrich maakt de goede keuzes en de film verveelt dan ook nergens.

Vera Cruz is voor meerdere redenen het kijken maar degene die er het meest uitspringt is de cast. Ten eerste heeft de legendarische Charles Bronson een bijrolletje onder de naam Charles Buchinsky maar vooral Cooper en Lancaster zijn fantastisch. Cooper kende ik al van die andere western die ik daarjuist opnoemde, High Noon, maar dat neemt niet weg dat hij een uitstekende rol vertolkt. Willens nillens een zwervende huurling geworden maar wel één met eer en geweten. Geweldig neergezet door Cooper maar het is toch Burt Lancaster die rol steelt. Het is dan ook de meest opvallende van de twee, misschien zitten de overdreven gebleekte tanden er voor iets tussen, maar ergens heb ik wel een zwak voor dit soort personages. Geen idee hoe het komt maar ik vind het vaak leuker om naar een bad-guy te kijken dan zijn tegenovergestelde. Soit, Cooper en Lancaster houden elkaar perfect in evenwicht en zorgen zonder twijfel eigenhandig voor de hoge score die de film krijgt. De rest van de huurlingen zijn vuil en smerig maar voor dit soort films is dat ideaal. Zitten perfect in hun rol, zo goed zelfs dat wanneer Bronson en Borgnine in hun outfit eens sigaretten gingen halen, ze werden tegen gehouden door marshalls omdat die dachten dat het om echte bandieten waren. Westerns zijn vooral een mannenwereld maar de vrouwelijke kant van de film doet het ook lange na niet slecht. Soms wou ik wel iets meer van Denise Darcel en Sarita Montiel zien, ze worden iets te vaak opzij geschoven en vooral Montiel heeft een erg stereotiepe rol, maar dat had natuurlijk tijd ingenomen die nu beter is besteed aan Lancaster en Cooper.

Erg, erg vermakelijk. Qua plot is het allemaal vermakelijk, nergens vernieuwend maar dat zal ook de reden zijn waarom de film niet zo heel bekend is. Film is geheel in Mexico opgenomen en dat geeft wel een extra realistische tint aan de film maar toch wordt het allemaal naar een hoger niveau gebracht door de cast.

4*

Verhoevens motivatie om juist deze Western uit te kiezen blijft voor mij echter vaag en/of kwam onvoldoende uit de verf door die matige interviewer. Die inderdaad mooie came-rashoot vanaf Lancasters hoed wordt toch weer teniet-gedaan door die vele shoots met zijn extreem witte tanden. Daarmee is deze Western in elk geval uniek te noemen.

On-topic:

Qua review wil ik me eigenlijk bij die van Barfly (16/12/2008) aansluiten.

Bovenaan staat genre Avontuur/Western, maar 1e indruk is eerder Western/Comedy. Had dus een serieuze Western verwacht, geen vermakelijke.

Voor het eerst een dansende Jack Elam (outlaw Tex) gezien trouwens.

Joe Erin demonstreert de Mexicaanse keizer Maximiliaan zijn nieuwe Winchester repeteer-geweer, model 1872; knap, aangezien de film zich rond 1866 afspeelt...

Historisch gezien zijn wel meer gebruikte wapens in Vera Cruz incorrect. Erins gang had 'Colt-Peacemakers' uit 1873 bijvoorbeeld. Beetje vreemd, dat de keizer Maximiliaan zijn strijd tegen de opstandelingen denkt te winnen met de hulp van Amerikaanse huurlingen met wapens, die pas 5-6 jaar later op de markt kwamen....

Brix zal wel bij de Franse lanciers als hun zadels de 'U.S. Army MacLellan model 1904' in herkend hebben.

De good-guy (Cooper) draagt lichte kleding, de bad-guy (Lancaster) een donkere outfit. Beetje een spoiler, maar een typisch Hollywood innuendo uit die jaren.

Ludiek vind ik nog wel, dat 't budget voor deze Western hetzelfde was als de waarde van goudschat.

De DVD is onderweg; binnenkort maar herzien. Voorlopig een IMDb *5/10.

Vera Cruz is niet een van de hoogtepunten van het westerngenre, maar toch wel een zeer fijne film. IMDb vermeld bij de trivia dat de film enorm invloedrijk was op de spaghettiwestern, al vind ik het moeilijk te zien waarom, want dit is toch wel echt herkenbaar een Amerikaanse western. Alleen het plot, waarin de personages constant verbonden sluiten, om elkaar daarna weer te verraden, doet ergens denken aan The Good, the Bad and the Ugly. Alleen heeft deze film meer personages die uit zij op de hoofdprijs, wat een erg leuk verhaal oplevert. Daarbij hebben de acteurs zichtbaar plezier in het spelen van onbetrouwbare karakters, Lancaster voorop. Gary Cooper lijkt helaas te merken dat hij als een goede man de saaiste rol heeft en speelt vrij futloos. Het vermakelijke verhaaltje en het prima acteerwerk worden bijgestaan door erg mooie beelden en opvallend goed kleurgebruik. De scène die in Zomergasten te zien was, vormde duidelijk het hoogtepunt. Prachtig gefilmd moment.

3,5*

Lekkere film. Kijkt lekker weg. Niet al te ingewikkeld, niet spectaculair, niet hoogstaand, maar wel een degelijke film. Verveelt ook geen moment, waarschijnlijk door de vele actiescènes.Uitstekende keuze van Verhoeven. Ik zie nog wel groeipotentie.

Leuk keuze van Verhoeven was dit. Had de film een paar weken geleden opgenomen, maar ik was de film een beetje uit het oog verloren, tot daarnet dus. Vond de film over het algemeen een zeer vermakelijke western, mede dankzij het uitstekende spel van de acteurs. Ik zag Burt Lancaster vanmiddag nog in Sweet Smell of Success waar hij een compleet andere rol neerzette. Daar speelde hij de nette gluiperd, terwijl hij hier erg veel weg heeft van een smerige huurmoordenaar. Onwijs witte tanden had hij trouwens!

Dat hele gedoe rond de Mexicaanse revolutie was ook best interresant, al moet je niet al te veel naar het verhaal kijken bij deze film, die overral best een goed niveau kent. Het kent misschien een inzinkingkje in het midden, maar het einde was bijvoorbeeld weer erg sterk. Tijdens de final shout-out stopte mijn opname trouwens, dat heb ik dus op Youtube nog even gekeken. Ook Cooper zette best een goeie rol neer, maar ik ben het wel eens met The One Ring. Cooper was zeker wel een minst interresante personage, al wil dat natuurlijk niet zeggen dat hij slecht acteert.

Leuk om te zien dat de film erg veel bijrolletjes kent. Charles Bronson natuurlijk, maar ook de ''viegenspeler'' uit de beginscene van Once Upon a Time in West had een rolletje, leuk! Schijnt ook dat dat een inspiratie was voor de Spaghetti western. Zaten misschien wel wat overeenkomsten in, maar dit is toch absoluut een Amerikaanse western.

Verder was dit dus best een leuke western. Verhaal was redelijk boeiend, maar dankzij de goeie acteerprestaties en de prettige sfeer, is dit best een leuke film binnen het western genre. Het western genre ga ik trouwens leuker en leuker vinden de laatste tijd.

Dit was in ieder geval een erg leuke film.

3*

Mijn interesse was gewekt door Verhoeven, net als simonvinkie. Film een beetje uit het oog verloren maar nu toch eindelijk gezien. En een erg fijne ervaring. Heerlijk tempo, bad- en goodguy's. Groots opgezet en prachtige locaties. Wat wil je nog meer. Of het allemaal waarheidsgetrouw was? Who cares! Ik heb genoten en daar gaat het bij mij om. Brix en anderen hebben al genoeg vertelt over deze film. Maar de rating mag nog wel iets omhoog.

Komt dat zien! 3½

Erg vermakelijke western dit.

Het is de eerste film van Robert Aldrich die ik zie, maar het toeval wil dat ik ook twee andere films van hem in bezit heb gekregen. Ik ga dus snel meer van hem zien.

Vera Cruz is een western die van begin tot einde vermakelijk is. Het tempo is redelijk hoog en qua actie heeft de film ook genoeg te bieden. Het plot is simpel, maar doordat er aardig wat mensen achter het goud aan zitten en de kansen continu keren heeft de film ook op dat gebied genoeg te bieden.

Qua acteerwerk is de film meer dan in orde. De bijrolletjes zijn goed verzorgd waarbij vooral Ernest Borghine en ook de piepjonge Charles Bronson in positieve zin opvallen. Gary Cooper speelt inderdaad wat stijfjes, zoals anderen ook al aangeven, maar daarentegen is Burt Lancaster echt geweldig. Heeft geeft zijn rol veel schwung en overtuigd echt als onbetrouwbare cowboy, waarvan het regelmatig onvoorspelbaar is hoe hij op een bepaalde situatie gaat reageren. Verder kent de film af en toe mooie plaatjes en beelden en qua sfeer is het allemaal ook in orde.

De film kent een enkel inzakmoment, maar gelukkig duurt dat nooit lang. Leuk filmpje dus!

3,5*

Lekkere klassieke iedereen wil elkaar een loer draaien-film. Sommige acteurs hebben duidelijk lol in hun rol, al zijn de vrouwen beetje kleurloos. Aantal actiescenes en dan vooral de bestormingsscene zijn heel goed gedaan.

Goeie film waarin twee Amerikaanse zich laten inhuren door een keizer tijdens de Mexicaanse Burgeroorlog. Een onderhoudend verhaal. Voor een Amerikaanse western uit de jaren '50 is deze film vrij cynisch van toon en heeft zowel een held als een anti-held. Verder genoeg mooie plaatjes van het Mexicaanse landschap en Gary Cooper en Burt Lancaster zijn goed gecast.

Heerlijke film met top-acteurs Gary Cooper en Burt Lancaster. Waarbij ik Lancaster net iets beter vond. Heerlijk hoe hij die bad/good guy neer zette. De setting was Mexico tijdens de revolutie. Nadat het zuiden van Amerika was overwonnen trokken er cowboys naar Mexico om zich daar te verhuren. En zo maken we dus kennis met de held Benjamin Trane en anti-held Joe Erin. Deze worden ingehuurd door Keizer Maximilian. Hierna vertrekken ze samen met een markiezin en ontvouwt zich een redelijk leuk,vlot en spannend plot met zelfs een paar twists erin. Ook zat er heel wat actie in de film en zien we Ernest Borghine en een nog piepjonge Charles Bronson in bijrollen.

Gefilmd op Mexicaanse bodem is het genieten van de dorre landschappen, piramides en pittoreske stadsgezichten. Het verhaaltje dat ons door het mooie decor voert, is misschien nog best te omschrijven als avontuur met een flinke snuif nihilisme. Dat laatste heeft voornamelijk te maken met de bijdrage van het karakter van Burt Lancaster, maar ook met de manier waarop de regeringstroepen en het rebellenleger beurtelings functioneren als kanonnenvlees. Zie de open aanval van de rebellen op de stadswallen en de scene waarin Gary Cooper de regeringstroepen afknalt met een soort mitraillette. Naar ik lees, was deze film een belangrijke invloed voor Sergio Leone en dat verbaast me niet.

Sommige zaken in de film kwamen me sowieso weinig realistisch over. Zoals de rebellentroepen die tweemaal in de film uit het niets massaal opduiken en de Amerikanen omsingelen; een soort compleet overdreven machtsvertoon dat enkel dient om indruk te maken op de kijker maar voor mij dan weer het realiteitsgehalte ondergraaft. Ik sluit me verder aan bij de opmerkingen op het forum over het hagelwitte gebit van Lancaster dat een hele film lang alles en iedereen overstijgt. Vooral in de wat donkere scènes was ik een beetje bang dat het blinkende gebit van Lancaster zijn positie zou prijsgeven.

Voor mij was het een herziening na vele jaren en nu kan ik toch concluderen dat het niet helemaal mijn ding is.

De Amerikaanse burgeroorlog is voorbij. Het Zuiden heeft verloren. Tijd voor gedupeerden en gelukszoekers om hun heil in andere gebieden te zoeken. In Mexico bijvoorbeeld. Daar rommelt het.

Het begin van de film is meteen goed. Cooper en Lancaster komen elkaar bij toeval tegen. Ze testen elkaar, beloeren elkaar en besluiten los van elkaar dat ze een goed team vormen. Spannend. Goed geschreven. Goed gespeeld. En dat gaat in de rest van de film verder. De film is een avonturenfilm, maar niet van de lichtzinnige soort. Gaandeweg sluipen zaken als moreel besef, egoïsme en pragmatisme de film binnen. De kijker wordt gedwongen zijn houding ten opzichte van Cooper en Lancaster voortdurend bij te stellen.

De film is geregisseerd door Robert Aldrich. Hij maakte geen politiek geladen film. Ook geen maatschappijkritische film. De film signaleert armoede, ongelijkheid en onrecht maar bemoeit zich daar verder niet mee. Dat doen Gary Cooper en Burt Lancaster ook niet. Zij zijn naar Mexico afgereisd om geld te vergaren. Ze vechten niet voor een goede zaak. Ze sluiten zich aan bij de partij waar wat te graaien valt. In de loop van de film verleggen Cooper en Lancaster hun loyaliteit zelfs meerdere keren omdat een switch lucratiever is.

Fantastisch acteerwerk van beide heren. De grijns van Lancaster is een dominerende factor. Soms legt de grijns een ongeremde zelfverzekerdheid bloot. Soms een duivels geniepigheid. Soms ook ontdek je een sociopathisch trekje. De grijns onderstreept de blik van een man die zich kostelijk anuseert met zaken die zwendel, geweld en dood betreffen, zolang hij zelf maar geen slachtoffer van één van deze grootheden is. Tegenover Lancaster staat de statige Gary Cooper met zijn goede omgangsvormen. In hem is de morele ambivalentie van de personages goed zichtbaar. Hij is evenals Lancaster niet goed en niet slecht. Hij uit het alleen anders. Bij de aanblik van Cooper is er hoop op meer goedheid en minder onverschilligheid. Die hoop ontbreekt bij het aanschouwen van Lancaster. Het personage van Lancaster zegt het zelf ook. „I don't trust him. He likes people, and you can never count on a man like that“.

In bijrollen herkennen we Ernest Borgnine en Charles Bronson. Niet heel opvallend aanwezig. Wel leuk om te zien dat Bronson af en toe zijn mondharmonica oppakt. Oefening baart kunst. Als Harmonica zou hij in een latere film wereldberoemd worden.

Vera Cruz is de tweede samenwerking tussen Burt Lancaster en Robert Aldrich. Apache (1954) was de eerste. De samenwerking verliep niet geweldig. Lancaster bemoeide zich nogal met de regie en dat leidde tot spanningen op de set. Het is de film niet aan te zien. Vera Cruz is een geweldige film.