Viva María! (1965)

Viva María! is een zwakke en vervelende film van Louis Malle. Ik had Malle toch wel hoger dan dit ingeschat, maar blijkbaar is hij gezwicht voor de centen. Het enige positieve aan de film zijn de optredens van de twee dames die er prachtig uitzien. Maar daar is dan ook alle meegezegd. De rest van de film is een aaneenschakeling van domme grapjes en een slecht verhaal. Kijk de film dus niet speciaal omdat Louis Malle regisseur is, want anders wordt het een lange zit.

Les petites femmes de Paris

Louis Malle is zo'n regisseur die al erg lang op mijn verlanglijstje staat van regisseurs waar ik meer van wil zien maar met uitzondering van Ascenseur pour l'Échafaud een paar jaar geleden is daar bitter weinig verandering in gekomen. Totdat ik opeens op deze Viva María stootte. De combinatie Malle en Moreau zorgde al voor vuurwerk in het bovengenoemde Ascenseur en daar kwam de Franse Marilyn Monroe ook nog eens bij. Redenen genoeg dus om de film eens een kans te geven.

Viva María is in de eerste plaats een komedie. Niet echt een genre dat ik met het oeuvre van Louis Malle associeer maar wie weet is hij een begenadigd komiek. Dat blijkt maar half en half het geval te zijn doordat de film ook perfect is onderverdeeld in een meer komischer geheel en een meer dramatischer geheel. Het eerste deel is op zich wel het leukste. De humor komt niet altijd even goed uit de verf maar het circusgezelschap zorgt voor een aantal amusante scènes en de wisselwerking tussen de twee bevallige dames is vermakelijk om te volgen. Eenmaal Florès op de proppen komt is het wat gedaan met de leut (met hier en daar een kleine opflakkering) en krijgen we een nogal vreemd in beeld gebrachte revolutie met een Tarzanachtige Bardot op kop. Malle wist precies niet goed hoe hij zijn film moest eindigen en kiest er dan maar voor om compleet van sfeer te gaan veranderen en de twee vrouwen opeens een revolutie te laten leiden. Op zich kon ik de verandering nog wel waarderen maar de film duurt uiteindelijk net iets te lang om te blijven boeien. De muzikale intermezzo's waren trouwens nog wel vrij goed geslaagd (Malle slaagt er wonderwel in om ze op een mooie manier in beeld te brengen met wat visueel gefrunnik) maar zijn jammer genoeg niet ondertiteld.

Eigenlijk is Bardot echt niet zo'n fantastische actrice. Zeker in het begin van de film (wanneer ze nog een jongen speelt) valt het op dat ze nogal stroef overkomt maar eenmaal ze Moreau leert kennen, gaat het alweer een stuk beter. Dat is natuurlijk volledig te wijten aan de charmante uitstraling die de Franse heeft waardoor je eigenlijk niet meer let op het acteren zelf. Het Franse sekssymbool is hier dan ook op haar plaats als uitvindster van de striptease maar toch is het eerlijk gezegd Moreau die het laken naar zich toe trekt. Misschien niet zo'n sekssymbool als Bardot maar toch heeft Moreau evenveel charme en is ze over de gehele lijn een betere actrice. Iets wat zich ook wel uit in de film trouwens doordat Moreau de meer epische scènes krijgt toegeschreven zoals de adaptatie van de begrafenis van Caesar van Shakespeare. Oorspronkelijk was de rol van Florès bedoelt voor Alain Delon maar die hield er mee op ergens halverwege de productie. Het waarom is mij niet bekend maar in zijn plaats kwam George Hamilton en die is toch overduidelijk niet van hetzelfde kaliber.

Beetje moeilijk te beoordelen dit. Een volbloed komedie kun je dit niet noemen maar Viva María heeft een zekere vermakelijkheid die bijna geheel is te wijten aan de rollen van Bardot en Moreau. Hier en daar een dood momentje en op het einde sleept het allemaal nogal aan maar ik heb me uiteindelijk toch wel vrij goed vermaakt. En het is natuurlijk geen straf om Bardot en Moreau te zien strippen..

Kleine 3.5*

Jeanne Moreau, destijds een vertolkster van karakterrollen, doorgaans in zwoele, "kinderen niet toegelaten"-films (cfr "Jules et Jim", "Les Liaisons dangereuses"...), Brigitte Bardot, sympathiek en bewonderd sekssterretje, waarvan de afgekorte naam "BB" een begrip werd.

Louis Malle had het goede, zeker commercieel, idee beiden samen te brengen in een voor hem ongewone avonturenkomedie, met show, romantiek en een stevige portie actie.

Het is een genietbaar ontspanningsfilmpje geworden, zonder veel pretentie en niet altijd zorgvuldig, dat logischerwijze gered wordt door het charisma en de charme van onze twee meisjes. Jeannne Moreau hield er zelfs een Bafta aan over en Brigitte bijna.

Ik was eigenlijk op zoek naar een andere film, en wat verward door de aanwezigheid van Bardot kwam ik bij deze uit. Terwijl ik eigenlijk op zoek was naar Les Pétroleuses (1971). Nouja heel ver zit het er niet vanaf. Een niemendalletje opgehangen aan het figuur van Bardot, als ik het even heel respectloos samenvat.

Wel een verrassing voor me dat Moreau bijna even mooi is als Bardot. Of misschien zelfs wel mooier, nog. Terwijl ik haar eigenlijk alleen kende van de karakterrollen als oudere of zelfs oude vrouw. Niet dat dat niet mooi is, maar in vergelijking met waar Bardot in haar jonge jaren voor bekend stond komt Moreau hier toch verrassend uit de hoek. Jammer wel dat de film verder zo'n volkomen nietszeggend niemendalletje is. Maar toch, misschien moet ik de wat vroegere films van Moreau toch ook weer eens opzoeken - ik zal ze indertijd wel deels gezien hebben schat ik, maar wellicht is er toch nog iets bijzonders bij te vinden. En hoe dan ook, uit historisch oogpunt is het sowieso wel interessant.