La Belle Noiseuse (1991)

heel mooi verhaal. Goeie acteerprestaties van Piccoli en Béart.

Ai,die Michel Piccoli,wat een grootheid.

Ik moest de film met Eng.ondertiteling zien.Was even een kwartiertje wennen.Ik moet zelfs de film nog een keer zien of ik het einde wel goed begrepen heb.Denk het wel.Jammer dat Jane Birkin toch een beetje zijdelings verder bij de film is betrokken.Maar mensen,mensen,wat maakt die Piccoli veel goed.Adembenemend zoals die man acteert.Een dikke vette 4.Maar....zoals altijd:ieder zijn smaak!! En dit is helemaal mijn smaak.

't Is een beetje als verf zien drogen (letterlijk), maar zeker wel de moeite waard en fascinerend, kon m'n ogen er niet van afhouden.

Haha, wat heb ik mezelf aangedaan! Gisteren hiervan de AE uitgave voor 2,50 op de rommelmarkt gevonden. In perfecte staat. Zie nu pas dat ie 238 min duurt .

Staat al heel lang op mijn lijst deze, dus ik neem hem anders zo van je over hoor! Een heel geslaagde rommelmarkt dan, in ieder geval een prima prijs voor de AE editie hiervan.

Ik zal proberen er een keer tijd voor vrij te maken en wie weet heb je daarna PM of stop ik hem in de pakketservice.

Zo veel mooie films die nog een dvd release met ondertiteling moeten krijgen en zo weinig verschijnt er..

Divertimento (1992) - imdb.com

Divertimento heeft gewoon zijn eigen Imdb entry, dus waarom geen aparte MM pagina?

Ze bestaat tenslotte ook nog volledig uit shots die niet in de eerdere film zaten; het is dus niet zomaar een ingekorte versie om het beter verkoopbaar te maken oid

denk dat ik binnenkort deze alternatieve benadering van hetzelfde onderwerp ook nog even ga kijken en het is wel zo aardig als ik er dan ook op zou kunnen stemmen

Hmm, toevallig La Belle Noiseuse gister binnengehaald. Zo even door het begin heen geskipped en het ziet er prachtig uit. Ook deze maar achteraan het lijstje met films die ik nooddringend wil zien. (Lijstje reikt ondertussen de 250 )

Een film van vier uur, die grotendeels een oude schilder en zijn naakte model uitbeeld, is wel iets dat even wat aandacht van de kijker vraagt. Sommige films vragen nu eenmaal wat meer aandacht en als je dat ervoor over hebt kan het soms mooie zaken bij de kijker teweegbrengen. La Belle Noiseuse had ik me van tevoren goed op voorbereid. Ik verwachtte een trage film met niet al teveel actie, die hopelijk genoeg boeiends zou kunnen bieden. Uiteindelijk bleken mijn verwachtingen gelukkig wel grotendeels te kloppen, al moest ik wel even wachten voor het boeiende op het scherm naar voren komt.

Vooral het eerste uur is ietwat doorbijten geblazen. De introductie van de hoofdrolspeler, een aantal redelijke dialogen en diverse shots van een Frans pittoresk plaatsje, zorgen ervoor dat het na een uur uiteindelijk toch de goede kant op gaat. Vanaf het moment dat Piccoli zijn inspiratie terugkrijgt en begint met het naschilderen van Béart, die in de meest diverse posities voor hem poseert, wordt het allemaal boeiender. Vooral de manier waarop Rivette alle details van het schilderen laat zien in combinatie met de diversiteit van de gespreksonderwerpen tussen de twee is soms best fascinerend.

Het laatste uur sleept dan wel weer een klein beetje aan richting het einde, maar het fascineert wel. Piccoli speelt erg sterk en Béart is fijn naar te kijken en heeft toch ook niet bepaald de gemakkelijkste rol, om een paar uur in haar blootje diverse poses te moeten poseren. Geen topper, daarvoor is het net iets te wisselend in niveau, maar wel een bovengemiddelde film, die zeker bijzonder is om eens een keertje te mogen aanschouwen, al zal de tijdsduur ervoor zorgen dat je deze niet zomaar “even “ zult opzetten.

Ietwat traag, poëtisch en licht-erotisch zijn de kernwoorden hiervoor. Oftewel een beetje vreemd, maar wel lekker, vat de kern hiervan ook goed samen.

3,5*

Een ruim vier uur durende film over een schilder en zijn naakte model. Moet haast wel een zeer saaie film opleveren zou je haast zeggen. Niet dus! Ik raakte enorm gefascineerd door het mooie naakte lijf van Emmanuelle Béart. Ik zou haast durven zeggen dat dit het mooiste naakte lijf is dat ik ooit in een film gezien heb. Zou het komen omdat het in deze film niet om seks gaat maar puur om het uitbeelden van de naakte vrouw, ofwel het vereeuwigen hiervan. Ik denk het. Voor mij is een naakte vrouw het mooist als ze wandelt,als ze op een divan ligt of in een bepaalde houding ligt op een bed. Let wel; het mag niets te maken hebben met porno, er mag ook geen sprake zijn van het bedrijven van de liefde, het gaat puur om het esthetische, het schone, het erotische of hoe je het maar noemen wilt. In dat opzicht is deze film bijzonder geslaagd ondanks de lange speelduur. Niet alleen Béart deed het goed met haar fascinerende blikken, maar laten we ook Piccoli niet vergeten. Een beter acteur voor die rol van de getormenteerde schilder Frenhofer is volgens mij niet denkbaar.

4,0*

Afgeschrikt door de lange speelduur heb ik deze film tijdenlang iedere keer weer opzij gelegd. Ten onrechte naar nu blijkt..

Michel Piccoli speelt wellicht zijn beste rol ooit als de narcistische, schijnbaar uitgebluste schilder, die na jaren van niets doen, zijn penselen weer oppakt om het ongrijpbare grijpbaar te maken op canvas. Zijn inspiratiebron in de bloedmooie Emmanuelle Béart als het aanvankelijk gekwetste én kwetsbare model, die zichzelf niet alleen letterlijk maar van lieverlee ook figuurlijk bloot geeft en gaandeweg voldoende eigenwaarde opbouwt om haar leven weer in eigen hand te nemen. De interactie tussen schilder en model wordt met ambivalente gevoelens gadegeslagen door Jane Birkin als de veel jongere vrouw van de schilder (en zijn ex-model), die psychisch door haar geobsedeerde man op nogal onverschillige wijze langzaam maar zeker naar de marge van zijn bestaan wordt gedirigeerd. Gedurende heel de film zijn de onderhuidse spanningen tussen de hoofdpersonages voelbaar. Dat maakt het fascinerend, maar het blijft een lange zit…

Absoluut. Divertimento hoort zijn eigen pagina te hebben. Ik heb ze allebei gezien. In de lange versie komt het thema nog beter tot zijn recht, hoewel je er dan natuurlijk wel meer geduld voor moet hebben.

ik heb het aanvechten van de toevoegregels omtrent deze en vergelijkbare films al lang opgegeven...

maar snappen doe ik het nog steeds niet. Zeker omdat identieke films die gemaakt zijn voor verschillende taal-regio's wél een aparte MM-entry mogen hebben, wat in wezen even/meer discutabel is...

Inmiddels weer goed verkrijgbaar in één box met Histoire de Marie et Julien (2003) (scoort hier minder met 2,72 gemiddeld) en Les Témoins (2007) (scoort hier redelijk met gemiddeld 3,19).

Prijs zou rond de € 13 moeten liggen, elders misschien goedkoper.

Naam van de box is "The French Collection Vol.4 Emmanuelle Béart"

Audio Frans of Engels, met Engelse subs.

Uiteraard weer ter controle bij aanschaf, voor wie die aanschaf overweegt.

Ik heb dus de versie van 130 minuten gezien (hierboven genoemde AE box is wat mij betreft gewoon kut want ik ging er natuurlijk vanuit dat de volledige versie ook onderdeel van deze box zou zijn) en de film is erg goed. Misschien een geluk bij een ongeluk geweest, want ik vraag me sterk af of 120 extra minuten aan poses, gemodelleer, en geschilder de film voor mij echt beter had gemaakt. Thematiek van de film is geweldig.

Weet niet wat de kortere versie niet laat zien, maar ik zou het geschets, geschilder en geposeer niet hebben willen missen, vond het fascinerend om te zien. Piccoli is -uiteraard- weer erg goed maar ook Birkin mag niet worden onderschat als de schijnbaar timide, haast dociele ex-muze Liz. Béart is meer dan prima in een moeilijke rol, en zij is bepaald geen straf om naar te kijken, maar haar aantrekkingskracht verdwijnt gedurende de film wel steeds meer op de achtergrond- bloot slaat dood, er zit wel iets in.

Vond het einde sterk, de onthulling van het schilderij (wat je als kijker niet te zien krijgt- spijtig aan de ene kant maar ik denk wel de juiste beslissing) was zelfs spannend te noemen. Daarna had de film van mij wel iets eerder mogen aflopen.

3 uur en 58 minuten. Vergeleken met Satantango is het een peulenschil, zou je zeggen. Toch voelde dat niet altijd zo. Ik zie wat velen hier zo in waarderen, maar voor mij duurde het wel erg lang (zeker aangezien de vorige film die ik van Rivette zag minder dan 52 seconden duurde). De film is wel degelijk Mooi (net als Béart), en ik had er graag meer connectie mee gehad, maar echt gegrepen werd ik niet door deze mooie herrieschopper.

3,5*

Wat lijkt Charlotte Gainsbourg veel op haar moeder! Film was leuk om te zien.

Geen meesterwerk. Beart laat zich van haar goede kant zien. Ziet er leuk uit, maar heb knappere naakte vrouwen gezien hoor.