El Niño (2014)

Aardige drama/thriller die niet helemaal aan mijn (hoge) verwachtingen wist te voldoen. Het interessante en weinig verfilmde gegeven van drugshandel tussen Europa en Afrika wordt eigenlijk gebruikt als opstap naar een doorsnee drugshandel/misdaadfilm met scènes uit de internationale georganiseerde misdaad die we al vaker (en beter) gezien hebben. Zonde, want juist het Europa-Afrika verhaal was het interessante en vernieuwende gegeven uit deze film dat veel beter benut had kunnen worden. Het blijft natuurlijk nog steeds wel een van de weinige films met die Europa-Afrika drugshandel als rode draad.

Wat ik tegen vond vallen is dat de trailer wel vol spanning en actie zit en daarmee zoiets belooft, maar na het zien ervan blijkt dat de enige spanning en actie uit de film juist al in de trailer verwerkt zit. De overgang in de film van spanning naar drama kon ook beter, het haalt de vaart er volledig uit en het drama-verhaaltje (een doorsnee en clichématig romantisch liefdesverhaaltje die we al veel vaker en beter hebben gezien) past ook niet zo goed bij de rest van de stijl van de film.

De film is op zich prima, maar blijft redelijk oppervlakkig. Er had meer in gezeten. Het komt helaas niet in de buurt van het niveau van de vorige productie van deze regisseur, met eveneens Tosar in de hoofdrol: Celda 211 (2009).

Aardige prent, met achtervolgingen die je niet vaak in films uit Spanje ziet, maar die niets nieuws biedt in vergelijking met wat we van Hollywood gewend zijn en qua auto-achtervolging daar zelfs een beetje op achter blijft. De film levert wat aan Spaanse stijl en kwaliteit in, in ruil voor doorsnee Hollywoodwerk. Het is daarmee een hybride film geworden, met ten dele de Spaanse stijl en voor het andere deel de Hollywoodstijl, zonder dat deze combinatie tot een toegevoegde waarde weet te leiden.

3*

Mooie beelden van de Straat van Gibraltar en omringende gebieden volstaan niet om een goede film af te leveren. Standaard drugshandel verhaal met dito romance. Van de hoofdrolspeler gaan we denk ik nog wel meer zien

Zestien nominaties voor de Goyas waarvan vier verzilverd. Waarvan akte.

Tegenvaller en dat gebeurd niet zo vaak met Spaanse producties. Te kabbelend en standaard, met veel teveel aandacht voor de verplichte romance.