The Babadook (2014)

Ik had niet door dat het verbeelding was(???) Daarom ga ik het nu opnieuw kijken. Maar ik had al een 3.5* gegeven. Als hij inderdaad echt zo diep gaat pas ik het nog hoger aan.. en dat doe ik echt niet zomaar!! Edit: 1 grote mindfuck deze film.. heerlijk

Op de een of andere manier moest ik denken aan the others, the butterfly effect, requiem for a dream, american horror story, the sixth sense, en donnie darko.. verhoogd naar 4.5*.. ik ben echt onder de indruk van de moeder. dat zoontje acteert echt goed.. zelfs die hond acteerde geweldig! Dit is echt een goede psychologische mindfuck film...op 01:03 valt het plaatje in elkaar.. geweldig!!!1 uur en 9 minuten... arme jongen.. geweldig.. anyways.. deze film is geniaal.. klaar.

De film zag er goed uit, zeer behoorlijk geacteerd, maar het kon me niet boeien. Was me vanaf het begin al duidelijk hoe het zat. Been there, done that.

Allereerst VIND JIJ dit geen horror maar een thriller. Je brengt het alsof het een feit is.

Je bent nota bene een horrorliefhebber, naar eigen zeggen. Dan vraag ik me toch ernstig af wat jij allemaal (of slechts??) onder horror verstaat. Want als één film in de categorie horror valt, lijkt het mij deze wel (griezelverhaal, schrikmomenten, camerawerk, creepy sounds enzovoorts enzovoorts). Misschien nog even de definitie van horror opzoeken......?

Allereerst zijn reviews altijd persoonlijke meningen, en mijn mening is dat ik het niet eens ben met de genre aanduiding die hier op de site staat, en ik het eerder een thriller dan een horror vind. Dat dit een persoonlijke mening is hoef ik er niet bij iedere opmerking bij te zetten.

En ook al vind jij dit wel een horror, die ik als horrorliefhebber zou moeten waarderen, dan hoeft dat nog niet te zeggen dat ik het met jou eens hoef te zijn (uit jouw aanvallende opmerking leidt ik af dat je mening over de film wel positief is) wat in mijn ogen goede horror titels zijn, zijn Oculos, [Rec] of bijvoorbeeld As above so below. Jouw kan uiteraard weer een andere mening toebedeeld zijn. Maar als we gewoon iedereen zijn eigen mening laten hebben en je voor jezelf bepaald met wie zijn smaak jouw eigen mening overeen komt lijkt mij dit probleem opgelost..en onze meningen komen betreffende deze titel overduidelijk niet overeen Ieder zijn smaak zullen we maar zeggen!

Prima dat je het niet met me eens bent. Ik blijf het gewoon erg apart vinden dat je deze titel geen horror vindt. Oculus vond ik ook goed, net als jij. Maar ja, die zou je dan net zo goed als thriller kunnen bestempelen. En in mijn ogen is Oculus net als the Babadook horror. Discussie wat mij betreft gesloten. Zinvoller wordt het in ieder geval niet :-p

Ik vind twillight pas echt horror om naar te kijken.

Het heeft wel een hele fikse aanloop nodig, maar okay point taken.

Onlangs kwam deze film voorbij in een discussie over vrouwen in de film met name dus in de regie en daar werd geconcludeerd vrouwen moeten meer horror maken. Ten eerste bestaat het horror-publiek voor 50% uit vrouwen (really?!!) en vrouwen zouden er ook meer gevoel voor hebben (body horror) en The Babadook was daar dus een fijn overtuigend staaltje van.

Qua body horror valt het overigens flink tegen en ook het monster is maar matigjes overtuigend zeker als het fysiek in beeld is en toch gaat de film op een gegeven moment goed werken, want inderdaad zit er iets herkenbaars in. Niet dat ik dat zou weten want wij hebben vreselijk lieve kinderen die altijd heel rustig zijn, nooit 's nachts gaan rondspoken en altijd lief doen wat je ze vraagt.

Qua regie adviseren we die vrouwen dan wel even het niet zo bleekjes qua beeld te laten zijn, het is cinema, dan moet je een beetje afwijken van puur registreren, anders kunnen we net zo goed naar de plaatselijke toneelvereniging, maar qua insteek zit het helemaal goed hier al moet je dan even blijven hangen tot zo halverwege de film.

Eindelijk The Babadook gezien.

Helaas beetje teveel bier bij gehad maar ik had genoten.

Ik baalde dat het Australisch was, ik kan niet zo goed tegen die accenten.

Ik vond het verhaal wel leuk.

Die moeder acteert goed maar ik kon die kind niet uitstaan, zelden zo'n irritant kind gezien.

Er was een scene waar ik mij kapot schrok, ik zal dat niet zo snel vergeten.

Een van de betere horror films van 2014!!

Leuke film die ik binnenkort opnieuw wil zien

Persoonlijk vond ik dit een van de betere psychologische thriller/horror films sinds lang.

Ik kijk 90% van de tijd naar zogenaamde horror-films, maar deze film deed de haren op m'n armen nog eens rechtstaan.

Zeker een aanrader als je op zoek ben naar een film die je angstig kan maken zonder daarbij de nodige ingewanden te laten rondvliegen.

Psychologische horrorfilm waarin de spanning en mysterie de film draagbaar maken. Buiten dat is het allemaal niet meer dan redelijk. Een redelijke film, maar qua resultaat is het niet wat ik ervan gehoopt had.

Op sommige manieren dacht ik aan de film The shinning waar Jack Nicholson zo zot wordt als een deur. Essie Davis wordt hier ook door duivel bezeten. De film zit wel goed in elkaar. Spijtig als dierenvriend dat de hond wordt afgemaakt. Het einde is duidelijk voor een vervolg te maken. Als de kleine jongen vraagt aan haar moeder, mag ik mee naar de kelder, zegt ze tegen haar zoontje, later.

Redelijke horrorfilm. The Babadook heeft trekjes van een kinderfilm. Het lijkt op het klassieke verschijnsel: een kind dat bang is voor het monster in de kast. De film speelt duidelijk in op de angsten van kinderen. Waarschijnlijk hebben we als kijker ook dat soort herinneringen uit onze jeugd. Jammer genoeg lukt het regisseur Jennifer Kent niet om de kijker de stuipen op het lijf te jagen. De film kent simpelweg te weinig schrikeffecten om te intimideren en de "Babadook" verliest vrij snel zijn kracht na zijn intrede.

The Babadook heeft een prima sfeertje en weet dat de hele film vast te houden. Het huis waar Amelia met haar zoontje Samuel woont is een ideale locatie voor een horror. Het huis heeft een versleten indruk en de kleur grijs is duidelijk aanwezig in het interieur. Degelijk camerawerk zorgt er voor dat de meeste shots goed te pruimen zijn. Het "monster" is vrij origineel en is goed vormgegeven door de mensen achter de schermen.

Essie Davis speelt een prima rol, jammer dat ze bol staat van de clichés. Het personage Amelia vind ik geen prettige vrouw om zowel te zien als horen. Uiteraard is het geen schoonheidswedstrijd maar ik had liever een actrice gezien die er wat minder gestoord uitziet. Noah Wiseman speelt zijn rol met verve.... maar wat een irritant ventje zeg! Na zijn eerste tirade begon ik me al mateloos aan hem te irriteren. Heel lastig om sympathie met Samuel te krijgen ondanks zijn getroebleerde jeugd. Het was niet nodig geweest om hem zo irritant te laten zijn.

Na alle afwegingen kan ik concluderen dat The Babadook in zijn opzet aardig geslaagd is. Prima prestatie van Jennifer Kent die The Babadook tot haar eerste speelfilm kan rekenen. De film had wat korter gemogen, ik denk dat het beter tot zijn recht zou gekomen als de film 80 minuten zou zijn geweest. De eerste helft van de film is best wel saai en er gebeurt eigenlijk helemaal niets (behalve het gekerm van de jongeheer Wiseman).

3*

Apart. Regelmatig werd ik op het verkeerde been gezet. Ik wilde begrijpen wat er precies aan de hand was in dat huis maar bij de aftiteling had ik nog geen antwoord. Achteraf gezien niet meer erg, ik geef er mijn eigen interpretatie aan.

De personages waren ronduit vervelend, vooral moeder en zoon haalden je soms het bloed onder je nagels vandaan. Zoontjelief was vooral in het begin een vreselijk kind, tot op het punt dat je er van overtuigd bent dat hij bezeten. Zijn geschreeuw gaat door merg en been. Op die momenten voel je de onmacht van zijn moeder goed, hoewel haar reacties ook niet altijd even logisch zijn. Halverwege zijn de rollen plots omgekeerd en wordt de sfeer grimmiger. De locatie leent zich daar perfect voor en ook het boek ziet er erg goed uit. Het monster zelf weet niet altijd angst aan te jagen maar is effectief genoeg om de spanning vast te houden en nieuwsgierig te maken naar meer.

Die scène met de hond kon ik niet verdragen, waarom moet dat toch altijd

Natuurlijk bleek de film niet zo sterk als de geruchten deden verhopen. Dat is meestal zo, maar ik beschouw het toch als een must see om diverse redenen. De zweem van mysterie die rond het boek en de demon (of wat de Babadook ook moge zijn) hangt, houdt het geheel lange tijd bij elkaar, ook al is de storytelling best langdradig bij vlagen en weinig spectaculair. Er had hoe dan ook meer in gezeten, want wie in is voor een huiveringwekkende of choquerende rit, komt een beetje bedrogen uit. Het is wel zo'n film waar je als kind nachtmerries van krijgt en die daarna nog lang blijft hangen. Zoals Freddy in de jaren '80 je dromen bleef teisteren. Ouders, mijn devies: toon dit aan je kroost, want het vormt hen voor de rest van hun leven (zoals Freddy mij gevormd heeft, waarvoor dank mama).

Ik heb het originele pop-up boek uit de film besteld, lijkt me een leuk aandenken en geweldig hebbedingetje: The Babadook - Official Site - thebabadook.com

Psychologische horrors, die zijn wel aan mij besteed. Met als voorlopige hoogtepunt het onder je vel kruipende Oculus. Ik had dan ook hoge verwachtingen van The Babadook, maar dat werd eigenlijk geen moment waargemaakt. De film hangt tussen verschillende genres in, maar overtuigt in geen enkele, ook al wordt het nergens écht slecht. Als horror vind ik hem te saai, als drama te klinisch, als psychologische thriller te vlak...

Nee, mager zesje. Verder kom ik niet.

Mjah , idee leuk, goed gespeeld van dat kleine jochie, maar bij een horror wil ik toch 20 kleuren schijten en dat is me niet gelukt, jammer

Matig.

Een film die duidelijk van twee walletjes tracht te eten, maar daar jammer genoeg nogal in faalt. Als horror is de film veels te braaf, als psychologisch drama te oppervlakkig. Op enkele scenes na, laat het op zo'n beetje alle mogelijke vlakken een karige indruk achter.

Zij die een enge, spannende, of gore horror verwachten, kunnen dat bij voorbaat eigenlijk al op hun buik schrijven. Over de afwezigheid van jumpscares ben ik niet zo rouwig, integendeel zelfs, maar iets meer creepyness was wel op z'n plaats geweest. De film betreed qua plotverloop sowieso een nogal platgewalst pad, wat niet per se erg hoeft te zijn mocht de uitwerking goed zijn, maar die is dus ook nogal saai. Veel sfeer vond ik er dan ook niet in terug, mede door de suffige setting en onopvallendheid op audiovisueel vlak.

Toch kijkt het allemaal wel aardig weg en kent de film, vooral richting het einde wel een aantal aardige scenes. En hoewel de personages an sich (vooral dat kind) nogal vervelend waren, kun je lastig ontkennen dat er wel degelijk goed acteerwerk afgeleverd wordt.

Dat red de film dus nog enigszins van een totale ondergang. Voor de rest absoluut niks om wild van te worden, die hele hype die kennelijk rond de film zweefde is me dan ook nogal een raadsel. 2,0*.

Zeer matig naar mijn mening.

Het verhaal rammelt aan alle kanten, en het kwaad komt echt uit het niets. Vage wendingen in het verhaal. De hele film leek het wel alsof de regisseur zoekende was wat hij nou wou met de film.

Een aantal vernieuwende dingen gezien die je niet in elke standaard horror film ziet. Voor de rest was het allemaal zeer standaard.

Een enkele keer nog wel een spannend momentje, maar het was mij allemaal te vaag om echt aangrijpend te zijn.

Ik heb me vreselijk zitten irriteren aan die vrouw. Dat jochie was nog wel te pruimen, maar die vrouw was vreselijk irritant.

Al bij al 1,5 *. Geen aanrader voor de horror liefhebbers onder ons.

Niet veel aan, ik snap de hoge waarderingen niet zo, dit is toch echt geen beste film. Het verhaal is verre van geniaal en het einde is belabberd. De personages zijn vervelend om naar te kijken, zowel de moeder als dat pokkeventje. Ook de special fx zijn nou niet bepaald van een hoog niveau. De sfeer is nog redelijk, maar het draait uit op niets. Het heeft het allemaal nét niet.

Nee, dan de remake van Poltergeist (coming soon!) maar weer eens in de bioscoop.

Volgens de trailer gaan we weer lichamen naar buiten zuigen door deuropeningen.

Vroeger deden we het met Halloween. Tienermeiden, een zenuwmuziekje, en een psychopaat. Hoe effectief en geen FX, Dan is de Babadook nog niet eens zo slecht.

Vond dit maar vrij matig.

Hoewel ik het jochie maar irritant vond en de dame in de hoofdrol ronduit vervelend begon de film nog best aardig. De spanningsopbouw was oké en tegen mijn verwachtingen in was dat boek op creatieve wijze echt ontzettend creepy.

Maar dan wordt het plotseling ronduit lachwekkend. Opgebeld worden vond ik niet alleen heel onlogisch, maar de stem ervan i.c.m. wat het zegt - echt bitch please, tot dit moment was het spannend maar toen dit gebeurde keek mijn voltallige kijkgezelschap elkaar in ongeloof aan waarna we hard begonnen te lachen. Rest van de film werd enkel lachwekkender, waardoor ik het niet langer serieus kon nemen en de spanning er voor mij afwas. Slotstuk was ronduit vaag.

Met twee sterren ben ik eigenlijk nog iets te gul.

Nergens voor nodig dit soort films. Het zet alleen maar de deur open voor interresse voor het occulte. En daar hebben we al genoeg van.

Is niet anders dan religie. Of geweld.

Ik kijk al 30 jaar zulke films en het occulte kan me eigenlijk nog altijd geen reet schelen. Dezelfde naieve redenering als dat videogames en muziek van Marilyn Manson aanzet tot geweld ....

Beetje raar dat je dit meld.

:s

Met alle respect, royals, ik ben een iets betere argumentatie van je gewend

Ik neem aan dat die we die opmerking als een exponent van een bijbels georiënteerde blik mogen zien, of zit ik er dan naast?

Ik ben het er inhoudelijk ook niet mee eens. Van Dexter krijg ik geen interesse in moorden, van Ben-Hur niet in religie en van Lord of War niet in wapenhandel. Die visie plaatst de mens wel in een erg willoze positie. En is de mens als individu (of groep) wanneer we spreken over 'het occulte' niet in de eerste instantie meestal bewust de instigator (mens doet ouija, mens roept geesten op of wat dan ook), in plaats van degene die 'iets occults' als machteloos subject overkomt? Iemand die last heeft van een spook/monster (of psychische problemen heeft), zoals in The Babadook, zie ik niet direct resulteren in een omslag qua denken die de deur open zet voor een interesse in 'het occulte'. Zo'n film is het helemaal niet.

Ik wist overigens niet dat we daar genoeg van hadden. Wat is genoeg? Hebben we van de meeste soort films inmiddels niet genoeg dan?

Tot aan het boek wat ze weer aan elkaar geplakt terugkreeg was het nog goed maar daarna was het alleen nog maar een hoop onzin bij elkaar geraapt en moest ik mijn best doen om hem niet af te zetten. Superlangdradig en dat voor een film van 90 minuten.