The Babadook (2014)

Ba Ba DOOK DOOK DOOK

grimmige film zeker kijken

Origineel concept. Lekker duister en sfeer is lekker grimmig/ veel depri grijstinten. Best spannend, maar maakt toch zijn belofte niet helemaal waar. Veel plotholes ook wel. De film boeide best, maar was over voor je het door had. Vond de film erg kort, je werd door het verhaal heen getrokken als het ware. Had meer intensiteit in gekund en meer uit worden gehaald, had de film een half uur langer geduurd.

De moeder speelde wel goed, dat kind vond ik echter vréselijk. Maar echt, geen enkel kind zó de filmdood toegewenst als deze etter .

Ik vind dit toch echt wel een pareltje hoor. Had de recensies wel gelezen en kende de positieve kritieken, dus de verwachtingen waren wel hooggespannen. Echter had ik wel een verkeerd beeld want ik verwachte echt heel veel scares en dergelijke maar zo zit The Babadook niet in elkaar. Het draait hier veel meer om een alom en continu aanwezige angst en een flink stuk psychologie eromheen.

Eigenlijk vraag je je de hele film lang af of The Babadook wel werkelijkheid is of dat de moeder simpelweg aan het doorslaan is. . Overigens, Essie Davis speelt haar rol fenomenaal. Man, man, man, wat een overtuiging zit daarin! Die vrouw verdiend echt een prijs voor haar acteerwerk in deze film.

Al met al een heerlijk aparte film, en het boek staat ook al in de pre-order dus ben benieuwd als 'ie binnenkomt!

4*
8/10 (IMDB)

Zozo, eindelijk nog eens een goede horrorfilm gezien. Lang geleden dat ik het licht nog eens aangedaan heb toen ik naar boven ging, hij blijft wel wat nazinderen. The Babadook ziet er ook bij momenten creepy uit, die lange jas en lange vingers, toch op sommige momenten zag hij er wat minder eng uit (vb. de plafondscènes). De film kent spanning omdat hij langzaam de tijd neemt om op te bouwen. Er wordt goed in geacteerd ook.

En ooh ja, ook ik heb het pop up boek besteld. Kijk er naar uit. Jammer dat ik niet bij de eerste 2000 ben, ik heb pas laat vernomen dat deze film bestond, er mag heus wel wat meer promo rond gemaakt worden. Toch ben ik blij dat hij alsnog gesigneerd wordt. De regiseuse gaat haar werk hebben!

Ben ik ff blij dat ik er snel bij was

Waarom Essie Davis geen Oscarnominatie kreeg. Moet nog lezen, maar deel link alvast. Moet net aan het werk

Interesting...

Nou ja, liever geen nominee dan blijft dit een lekker exclusief obscuur filmpje die niet al te bekend raakt bij het grote publiek.

Is veel gezelliger!

Een op het eerste gezicht veelbelovende horrorfilm met zo ongeveer het meest irritante ADHD-kind ter wereld. Ik verlangde zelfs weer even terug naar die vervelende zieligkijkende Haley Joel Osment, die ondanks zijn 'sla-mij'-hoofd nog wel gewoon zijn smoel kon houden.
Essie Davis zet een prima rol neer als de moeder, en weet de angst en andere emoties overtuigend te brengen. Zij was veruit het sterkste element in de film, die verder helaas afgeraffeld aanvoelde. Niet qua horrormomenten, want die waren er genoeg, maar qua plot. De film lijkt bepaalde zaken te willen benadrukken (o.a. de aanwezigheid van de overleden vader, de enge nachtfilms, de buurvrouw) maar doet daar vervolgens te weinig mee.
De omslag van de moeder van angstige vrouw naar bezeten psycho is vrij abrupt en miste nog wat invulling.
Het einde is bovendien een flinke anticlimax en maakt dat je achterblijft met een gevoel dat er veel meer in had gezeten.

Interessant begin, lekker grimmig sfeertje in ieder geval. Ook de stijl van het boek kan ik zeker waarderen, om niet te vergeten de acteerprestatie van Essie Davis. Zelfs het kind vond ik niet eens echt irritant, terwijl ik normaal gesproken films met kinderen in de hoofdrol snel afzet.

Toch kan deze film mij ondanks de vele lovende kritieken niet echt boeien. Het ligt niet eens zozeer aan de spanningsopbouw of het script, maar ik vind the babadook (en dan bedoel ik het geestfiguur zelf) gewoon totaal niet eng. Een lange jas, vingers als wortels en een hoge hoed? Eerder grappig dan eng.

Ik vind het ook bijzonder vreemd dat babadook vervolgens besluit om dan maar in de kelder te gaan wonen. Tenslotte was het uit op zielen, dood en verderf, maar goed een bakje wormen is dan the next best thing . Rare film die zeker niet verveelde, maar ik zal hier geen seconde minder van slapen in ieder geval!

De heer Babadook is maar een verzinsel van de moeder.

Zo, wat een naar filmpje is dit zeg! Ik had van tevoren niet al teveel verwachtingen, het leek me de zoveelste horrorfilm. Maar deze kruipt echt onder je huid, zeg. De moeder die langzaam gek wordt, het kind dat zich op alles en iedereen afreageert. In tegenstelling tot velen hier vond ik het kind juist niet irritant, maar een enorm sterke bijdrage aan de oncomfortabele sfeer die in de hele film hangt. Een kind met problemen, dat geen hulp krijgt aangeboden, reageert nou eenmaal zo, en dat vond ik bijzonder sterk geacteerd door zo'n kleine jongen. Het maakte de film extra ongemakkelijk, voor zowel moeder als kind. Je snapt dat die moeder er gek van wordt, maar je snapt ook waarom het kind zich zo vreselijk gedraagt.

Dan wat betreft het verhaal van de Babadook. Jeetje, wat griezelig. Juist door de eenvoud was het zo eng. Geen dramatisch aangezet violenorkest, maar puur gekraak, gefluister en dan ineens 'babadook-dook-dook'. Veel sterker en daardoor enger, mijns inziens!
Juist door de eenvoud van de film vond ik dan ook dat het einde teveel doorsloeg. Het werd wat te bovennatuurlijk en spectaculair met het huis dat ineens half in elkaar stortte, etc. Dat rijmde niet echt met hoe de film tot dan toe opbouwde.

Wellicht dat ik teveel van dit soort psychologische mindfuck films heb gezien...maar ik interpreteerde het einde eigenlijk behoorlijk anders. Niet zo letterlijk als dat het monster echt bestond en deze er zelf voor koos om in de kelder te leven.
Ik interpreteerde het meer als dat de Babadook daadwerkelijk alleen in moeder's hoofd bestond, dat moeder dus gek is geworden en haar zoontje heeft gedood (de wurgscene, als ze is vastgebonden in de kelder). Waarna ze zichzelf ombrengt, zoals voorspeld eerder in de film (alleen zien we dit niet gebeuren, dus vandaar dat ik wat twijfel). Alles wat daarna gebeurt, speelt zich af in de wereld zoals die voor moeder en zoon had moeten zijn: dat moeder en zoon hun angsten de baas zijn, in de vorm van dat moeder opstaat tegenover de Babadook en ze hem verjaagt naar de kelder. En daarna dat zijn verjaardag wordt gevierd en ze het goed hebben samen. Voelde voor mij echt aan als datgene wat altijd al zo had moeten zijn, maar nu pas in het hiernamaals werkelijkheid wordt.

Maar goed, nogmaals: wellicht dat ik teveel doordenk en een diepere laag zie die er niet is

Al met al een lekker griezelavondje gehad!

Bababooooooooo!

Sommige commotie kan en zal ik gewoon nooit begrijpen. Zo ook alle commotie rond deze titel die zogenaamd een van de beste titels op het gebied van horror van 2014 zou zijn. Allereerst is dit geen horror maar een thriller. Ten tweede ontbreekt iedere vorm van spanning of het opwekken van angst hier, en tot slot leent deze titel ook nog eens leentjebuur bij de Grudge, wat ook echt geen al te beste film was. Babadoooooooook! Zucht..

Nee ik als horrorliefhebber kon hier weinig mee. Van het einde kon ik ook geen snars begrijpen en ik kon ervoor kiezen om dit op te zoeken op internet, maar ik vond dat deze miskleun al voldoende tijd van mij verspild had. De torenhoge beoordelingen die ik binnen de media voorbij zag komen ten spijt, maar dit was overduidelijk niks voor mij.

The Babadook is in mijn ogen dan ook een enorm overschatte productie en we hebben dan wel allemaal een verschil van mening, maar ik kan me toch niet anders voorstellen dan dat het merendeel van de mensen hier geen sodemieter aan vind. Mijn beoordeling komt voort uit het uitstekende camerawerk en de introductie van het boek zelf, maar vanaf hier volgt alleen maar teleurstelling op teleurstelling.

1,5*

Eerste gedeelte vond ik lala, maar laatste half uur maakte veel goed, zelfs een kippevel moment en dat heb ik zelden bij een film.

Vandaar een mooie 7.

Zonder hoge stemmers te willen beledigen: wat een flutfilm! Lijkt wel horror voor kinderen. Het zoontje krijgt wel een plus voor very creepy kid

John Milton schreef:

That's ok

Ik zou zelf alleen eerder het tegenovergestelde beweren. Toevallig gisteren even gegoogled voor andere horrorfilm die ik wellicht gemist had, en als je zoekt op 'best horror 2014' kom je The Babadook zeker tegen in de volwassenenlijstjes. En ook op 1

Samara666;

Oei, het zal dan wel aan mij liggen

Nee hoor ligt niet aan jouw....smaken verschillen nou eenmaal das best normaal

Sure is. En een eerste kijkbeurt is niet altijd je definitieve oordeel. Ik betwijfelde niet je recht om het kut te vinden overigens, dat mag ten alle tijde. Ik benadrukte alleen dat het geen 'horror voor kinderen' was.

Als er een genre is waarin je echt moet grasduinen naar een goede titel dan is het wel in de wereld van de griezels en monsters. Heb in 2014 een klein tiental horrorfilms mogen zien, en The Babadook is de enige die me heeft weten te bekoren. Niet dat ik nu zulke hoge eisen stel aan dit soort films, maar de formulematige drek volgepropt met jumpscares die ieder jaar weer de markt overspoelt begint me echt de keel uit te hangen.

De film tracht de gebruikelijke clichés te ontwijken, en slaagt daar wonderbaarlijk wel in. Jennifer Kent bouwt een zeer bedrukte sfeer op en houdt deze vast tot het einde van het verhaal. Geen jumpscares of andere makkelijke trucjes die het ongemakkelijke gevoel onderbreken, maar een constante opvoering naarmate je dichterbij de climax komt.

De uiteindelijke afwikkeling van het verhaal vind ik een beetje jammer. Het dwaalt wat af van de horrorkant van het verhaal en doet de angstaanjagendheid van the Babadook een beetje teniet.

Toch een zeer verdienstelijke poging.

Waarom zou je wachten tot de eindeloze verwijzingen komen die filmtheoretici toch al naar psychoanalyse gaan maken als je het er óók meteen in kunt stoppen? Het speelt die voorbaat met de conventies en de kijkersverwachtingen van het horrorgenre om iets te zeggen over de emotionele gevolgen van traumaverwerking in een relatie tussen moeder en kind. Verwacht dus meer puzzelen en betekenissen ontrafelen dan alleen maar genieten van een inwisselbaar verhaaltje. Knap dat het steeds op het verkeerde been zet met onverwachte wendingen die nieuwe interpretaties ervan open houden. Waarbij jenet zo goed kunt beargumenteren dat er helemaal geen bovennatuurlijk wezen in het verhaal zit als dat het er wel degelijk in zit. In mijn fantasie was er uiteindelijk sprake van een vampirische kracht die zich voedt op het schuldgevoel van de moeder

Ondanks de wat pretentieuze insteek wordt het echter nooit zo ingewikkeld dat er niet genoeg te griezelen valt. Het heeft de minimalistische aanpak van jump scares en het opbouwen van suspense waar de betere genrefilm zoveel indrukwekkender wordt. Hoofdrolspeelster Essie Davis is dan ook steengoed als de getormenteerde moeder die op het randje van de waanzin balanceert onder de gekmakende demonische kracht die haar dwarszit.

BA BA DOOK DOOK DOOK

De film begint heel sterk met enorm veel suspence.

Helaas neemt deze af.

Waardoor het middenstuk een stuk minder spannend word.

En het einde viel me ook wel wat tegen.

Maar toch is het zeker een goede film!

Maar er had nog meer in gezeten.

3,5*

Ik hoop op een deel 2.

Dat kun je vergeten vrees ik. Ze heeft al aangekondigd dat absoluut niet te doen.

Klop inderdaad maar je weet hoe het gaat in de filmindustrie

very true

Ik wacht op haar nieuwe film. Dit concept is gewoon afgerond en klaar.

Zal vast nog wel even duren

Voor mij is het horrorgenre dood. Grotendeels van de horrorfilms van de afgelopen paar jaar heb ik ontweken, en degene die ik heb bekeken vielen tegen of waren niet meer dan ‘wel ok’. Na veel lovende dingen te hebben gehoord over The Babadook besloot ik het een kans te geven, maar voor mij sloeg ook deze horrorfilm niet aan.

The Babadook is een psychologische horrorfilm over rouwverwerking & depressie vermomd als een monster slasher, althans: ik denk dat het de intentie van de maker is. Grotendeels van de film speelt zich af in het hoofd van het hoofdpersonage. Het nadeel aan een verhaal vertellen dat in iemand zijn hoofd afspeelt is dat het moeilijk word om te snappen wat er gebeurd, en voor mij neemt dat elke vorm van spanning af. Is het daadwerkelijk een geluid dat in het huis voorkomt? Of komt het geluid enkel in haar hoofd voor? Omdat het in haar hoofd afspeelt vind ik de scenes met het monster niet eng, omdat ik weet dat het verbeelding is. The Babadook probeert het verhaal spannend te houden door een diepere laag te maken: de dingen die ze ziet staan ergens voor, het is een metafoor voor een gevoel wat ze heeft. Voor mij komt dit echter over als een slap excuus om willekeurige, onrealistische scenes achter elkaar te plakken. Ze ziet kakkerklakken, oh het is in haar hoofd. Het boek is niet vernietigd, oh het is in haar hoofd. Op deze manier werd de formule van de scenes heel voorspelbaar en ging mij snel vervelen. Met name de laatste twintig minuten zijn zo over-the-top, haast cartoonesk, dat het grappig begon te worden.

Waar grotendeels van de horrorfilms last van hebben zijn de onlogische (domme) keuzes van de hoofdpersonages. The Babadook heeft hier, naar mijn idee, ook last van. Ik probeerde me te verplaatsen in de moeder: depressief, rouwen, boosheid die erger word waardoor ze de enige dingen die ze lief heeft begint af te stoten. Me in het hoofdpersonage inleven werd, naarmate de film langer duurde, steeds moeilijker om te doen tot ik me op gegeven moment afvroeg waarom ze in godsnaam niet hulp ging zoeken. Omdat ik moeite had me in haar te verplaatsen was de interactie tussen haar & haar kind vaak storend om naar te kijken, aangezien ze teveel opmerkelijk slecht gedrag door de vingers zag. Ik denk dat de film haar die keuzes liet maken omdat het zo slecht met haar ging maar voor mij sloeg deze motivatie echter niet aan, het voelde iets te geforceerd & nep om serieus te nemen.

The Babadook heeft een paar aardige elementen erin zitten: ik vind het Babadook boek zelf erg creatief & creepy vormgegeven, alsof Tim Burton een monster-horrorboek zou maken. Onlangs dat het script me niets deed geeft Essie David alles om een sterke performance neer te zetten, en ze heeft zeker acteertalent. Ipv cliché jumpscares of andere trucks waar veel horrorfilms hun handen aan vuil maken doet Babadook zijn best het anders aan te pakken: geen plotse luide knallen & een monster dat nauwelijks zichtbaar is. Deze elementen maken echter niet de voorspelbare formules van de scenes goed, of het vage verhaal dat mijn aandacht niet vast wist te houden.

1,5

Oh dat heb ik niet achterzocht dat de moeder gek werd!

de tragische nasleep van een jong gezin na een noodlottig ongeluk.

dit heeft diepe sporen achter gelaten op zowel moeder als kind.

dat uit zich in een vorm van krankzinnigheid,

beide hoofdrol spelers zijn erg overtuigend.

het is geen doorsnee spookhuis horror,maar eerder een psychologische /horror/thriller.

met de nadruk op spychologie.

het maakt weer eens duidelijk dat het betere horror werk vaak uit australia komt.

van het met "gore"doordrenkte:

Wolf Creek 2 (2013)

en het originele:

The Loved Ones (2009)

deze steekt er wel boven uit.erg sterk.

dikke 4