Miss Zombie (2013)

Heerlijk! Compleet gemist en ineens is hij er. De reden waarom ik nog zo weinig mogelijk trailers en ander promo materiaal probeer te kijken.

Een nieuw adoptiefilmpje. Geniaal. Tanaka, hoewel nooit echt weggeweest, herrijst weergalloos. Of hoe je een compleet dood genre echt compleet weer relevant maakt.

Geniaal.

Ik ben het zombie gebeuren zo énorm beu (ondanks dat er de laatste tijd wel wat originele variaties zijn boven komen drijven), maar Tanaka krijgt het onmogelijke klaar: een ongemeen boeiende zombie film die amper te vergelijken valt met z'n genregenoten.

Een film die er plots was. Had er nog nooit van gehoord, zag hem helemaal niet aankomen. Maar eigenlijk vanaf de eerste scene is wel al duidelijk dat het iets speciaals zou zijn. Supercrispy clean zwart/wit, een tergend traag tempo en een opvallend gebrek aan goor of actie.

Wat er wel is, is een langzaam nijpender wordend sfeertje. De zombie is een slaaf die langzaamaan het gezin binnensluipt en de gezinsleden uit elkaar trekt. Het leidt tot een geweldige climax die best nog even nazindert.

Tanaka is een held. Blij om te zien dat ze weer dit soort filmpjes maken in Japan, hopelijk volgt de rest van de regisseurs snel.

Dikke 4.5*, een warme aanrader en een uitgebreide review

Zombie-selfie

Vooral dat huis is een uiterst tof uitgekozen locatie. Fijn ontwerp, zowel de buitenkant als het interieur. Lekker veel witte muren en wanden. Maakt SABU dankbaar gebruik van.

Als doorgewinterde horrorliefhebber kunnen zombiefilms me altijd wel smaken, maar het is ook eens een keer leuk om het over een andere boeg te gooien. Net als in o.a. Zombie Honeymoon wordt er vooral medeleven opgewekt met het vleesetende gedrocht, en een kundige regisseur als Sabu weet er iets moois van te maken.

Afgezien van het interessante gegeven is deze film in de regel niks voor mij. De film is voor 99% in het zwart-wit geschoten. Ben er geen groot fan van, maar hier werkt het verstikkend. Mevrouw Zombie die continu als een slaaf door het zwart-witte huis kruipt is claustrofobisch en geeft een gevoel van gevangenschap. De vele stille momenten in de film dragen daar aan bij en vermoedelijk is de film zelfs zonder subs te volgen aangezien er bijna geen dialoog in zit. Zaken die ik meestal vermijd, maar die ook hier goed uitpakken.

Het knappe is dat er geen dialoog nodig is. De acteurs weten hun gevoelens perfect uit te drukken waardoor je medelijden krijgt met het meestal zo angstaanjagende monster. Goed voorbeeld daarvan is de verkrachting, die net zoveel bij me losmaakte alsof het om een mens ging. Terwijl als je er een Braindead-saus overheen gooide je er waarschijnlijk smakelijk om zou lachen.

Goed einde ook dat even triest als mooi is. Goed bezig Sabu!

Ben benieuwd...poster ziet er goed uit.

Is deze nog ergens te verkrijgen met Engelse subs?

Niet met Engelse subs jammer genoeg. Om de één of andere reden wil het niet lukken met de internationele releases van Sabu's films.

Op Amazon had ik al gekeken. Veel te duur, dat misschien, maar voor zeldzame titels wil ik altijd een uitzondering maken. Helaas versta ik geen Japans, tot dan is het wachten op een release met subs. Hopelijk komt die er nog, want ik ben best benieuwd naar deze film.

Zou m'n adem niet inhouden. Normaal is het dan wachten op een HK release, maar aangezien dit toch een wat alternatievere Sabu is én HK de laatste tijd ook niet zoveel Japanse films meer uitbrengt, lijkt me de kans bijna nihil.

Toch jammer want Sabu gaat vaak de festivals af, dus de EN subs liggen gewoon voor het oprapen.

Maar kijk ik er overheen of...? Er staat niet speciaal bij dat ie subtitles heeft, maar ook niet dat ze ontbreken. Of weten jullie dat zeker omdat er nadrukkelijk Japan DVD en Japanese Movie bij staat?

Want ik heb deze ook even bekeken, en daar staat ook niet speciaal subtitles bij vermeld. Maar gezien het een US import is ga ik er eigenlijk vanuit dat ie Engelse subs heeft. Als jullie meer duidelijkheid hebben hoor ik het graag, voordat ik in de toekomst per ongeluk subtitle-loze Japanse films bestel...

Ik heb diezelfde DVD-release op diverse sites bekeken, en op eentje daarvan (een Japanse volgens mij) stond nadrukkelijk dat het zonder ondertitels was. Wat me wel in de war bracht is het feit dat er "directed by" op de hoes staat, wat doet vermoeden dat het inderdaad een release voor Engelstalig publiek betreft.

Als het Japanse uitgaven betreft moet je ze enkel bestellen als het er expliciet bijstaat. Geen vermelding van subtitles wil zeggen dat ze niet aanwezig zijn (een select aantal uitzonderingen daargelaten, maar die gok wil je niet wagen voor 40EUR). Al hoor ik het graag als ik me vergis in dit geval, wil de film absoluut hebben!

In het geval van Zombie Ass gaat het om een Amerikaanse uitgave, uiteraard zitten daar wel subs bij

Oke duidelijk guys

Fansubs (of iemand die de festivalsubs te pakken heeft gekregen)

Fans van het genre nog niet opgevallen dat voor een zombie film er verdacht veel vampier elementen inzitten?

Koreaanse versie met EN subs!

Leuk, maar ga je daar echt €27 voor dokken?

Al lang gebeurd. Zit er al een hele tijd op te wachten, persoonlijke top 50 en ben er zo nog misgelopen, dus dat gebeurt me niet meer

Vreemd filmpje die het van mij vooral moet hebben van de schitterende zwart/wit fotografie. Dat stukje in kleur had van mij nog niet eens gehoeven. Miss Zombie is een van de weinige zombie filmpjes ook die ik echt goed vind. Deze doorgaans rustige film staat veraf van de doorsnee schreeuwerige zombiefilms waar ik inmiddels de buik van vol heb. Dat de film weinig dialoog heeft ervaar ik zelfs als een sterk pluspunt. Het komt de mysterieuze sfeer alleen maar ten goede.

4,0*

Fijn dat je nog steeds af en toe verrast kan worden, ook in een subgenre wat inmiddels compleet is uitgemolken, en waarvan je dacht dat je nu alle mogelijke invalshoeken wel een keer gezien had. De titel Miss Zombie geeft al weg over welk subgenre we het hier hebben. Maar regisseur SABU doet er compleet iets anders mee dan je wellicht gewend bent.

Sara is een zombie wiens viruswaarden laag liggen, en dat maakt haar geschikt om simpele klusjes te doen rondom het huis, mits men de gebruiksaanwijzing volgt. Al snel blijkt de omgang niet zo simpel, al is de vraag bij wie we daarvan de schuld neer moeten leggen. Er blijkt bij sommige dorpelingen een hoop haat (en vooroordelen) jegens zombies te bestaan.

Miss Zombie is opgenomen in prachtige zwart-wit beelden van Daisuke Sôma (Helter Skelter, Tokyo Tribe) en echt een lust voor het oog. Waar dat al niet iedereen zal kunnen bekoren, is het echter iets anders dat wellicht meer horrorfans weg zal jagen: Miss Zombie is langzaam, en veel dialoog is evenmin aanwezig. Een rasechte slowburn horror in dit geval, die soms meer van een drama wegheeft. Persoonlijk ben ik daar dol op, maar er zullen zeker mensen teleurgesteld zijn, die verwachten dat dit iets is in de trant van Busanhaeng (2016), maar dan van Japanse origine. Dat is het beslist niet. Toch, met een speelduur van 85 minuten duurt Miss Zombie niet lang, en het is met name het eerste half uur, waar sommigen even doorheen zullen moeten bijten.

Erg mooi.

4*

Helemaal eens met JM. Vooral qua cinematografie en sound design is deze film wonderschoon waardoor je geïntrigeerd blijft kijken ondanks het trage tempo. Jammer dat de films van deze regisseur over het algemeen zo moeilijk te bemachtigen zijn, want dit smaakt naar meer.

Nogmaals bedankt voor de hook up John Milton!

Wederom een tip van John Milton, die me op het hart gedrukt had dat ik er blind in moest gaan - vooral niks erover lezen, ook zijn recensie niet. Nou ja, wie ben ik dan om dat te weigeren? Miss Zombie speelt zich af in een Japan waar schijnbaar ooit een zombie-uitbraak is geweest; tenminste, zombies bestaan, en sterker nog, de centrale familie uit de film neemt een zombie als een soort van huisdier. En er wordt nog zo gewaarschuwd: groenten, rijst, allemaal prima, maar hoe vriendelijk en mensachtig de zombie nog lijkt, voedt haar vooral geen vlees! Inderdaad, het lijkt Gremlins wel.Maar dan loopt de film compleet anders dan je op dat moment wellicht zou denken. Op langzame wijze zien we de arme zombie gepest worden door allerlei dorpelingen, je krijgt er zowaar medelijden mee. En na een half uur komt er wat meer actie, maar ook hier weer niet op de wijze die je zou verwachten. Het is niet zozeer de zombie, al gaat die ook nog een keertje los tussen de neutrale en goede dingen die ze doet, maar het is daarentegen de vrouw des huizes die compleet postal gaat uit jaloezie en misbegrip.

Het is inderdaad een trage film; niet al te lang met z'n 80 minuten en een beetje, en op zich is dat maar goed ook want het is zeker in het begin een moeizame zit door het langzame verteltempo en de beperkte dialogen. De film is grotendeels in zwart-wit wel zeer fraai op de plaat gezet, en qua verhaal, originaliteit en en acteerwerk heb ik ook weinig aan te merken. Toch, ondanks al dat en het feit dat het simpelweg een interessant kwaliteitswerkje was, blijf ik toch voorlopig steken op 3.5* omdat ik toch best wel moeite had met het tergend langzame tempo. Maar naar meer smaakt de regisseur alsnog.

Kleine waarschuwing alvast: Deze film is allerminst representatief voor het werk van Sabu/Tanaka.

On-dodelijke langzaam en soms sympathiek.Bij de film staat het genre Horror vermeld echter als ik de film hierop zal waarderen zal de film verre van geslaagd zijn! De film is namelijk een Drama-film pur-sang. Wel dan één waarbij de persoonlijke ontwikkelingen van een zombie-vrouw centraal staan. En waar de zombie metaforisch moet gezien worden. De film is verder vooral heel zen, zonder muziek, overbodig dialoog en met alleen geluid, herhalend geluid, wel te verstaan. Zo werkte het herhalende geluid van de sloffende slippers mij halverwege op de zenuwen. Gek genoeg is de enige andere vrouw die we zien wel erg veel en overvloedig aan het blèren en schreeuwen. Ook de repeterende beelden van het dagelijks boenen, ontvangen van fruit en teruglopen naar haar verblijfplaats deden boeddhistisch aan. Vreemd is dat ondanks dat de film verder in zwart-wit beelden (erg mooi gedaan door Daisuke Sôma0 was geschoten, er aan het einde plots nog wat kleur te zien was. Zeker is dat ik dit niet opnieuw zou kijken maar over het algemeen genomen heb ik wel enigszins genoten van de film (al heb ik tweemaal terug moeten spoelen door in slaap te vallen)

Inderdaad bijzonder. Bepaalde zombie-elementen zijn onvermijdelijk, maar door daar drama doorheen te mengen weet SABU er iets van te brouwen dat totaal anders smaakt dan elke andere zombiefilm die ik heb gezien.

Daar bovenop is de fotografie schitterend. Prachtige zwart/wit contrasten, de beelden zien er verder zeer gestileerd uit, met af en toe een geweldig shot van de lucht wat versneld afgespeeld wordt. De soundtrack is zeer passend met veel nadruk op omgevingsgeluiden, met name van het schrobben door de arme zombie.

Tempo is wel tergend traag, waar ik toch wat moeite mee had. Misschien dat het wat beter valt een volgende keer als ik me wat rustiger voel. 4*.

Goed.

Dicht tegen de 3,5* aan, maar richting het einde komen er iets te veel tegenvallers voor mij. Het is zeker een aparte film geworden, maar horror is het eigenlijk verre van. Ja, er zitten zombies in, maar het is vooral een arthouse drama dat me in bepaalde maten deed denken aan het recente Roma .

Wat ik vooral erg fijn vind, is dat er geen overdreven acteerwerk in zit. Heel af en toe zit het er wel dicht tegenaan, en dan verliest het me vooral. Maar het is gelukkig best wel humaan qua uitwerking en dat kan ik persoonlijk erg goed smaken.

Wat traag en saai, maar in het algemeen nooit dodelijk saai. Het verhaal is vooral interessant, en ook prima uitgewerkt. Het zwart-wit tijdens de film leveren soms krachtige visueel beelden op. Maar stiekem denk ik soms ook dat het een verhulsel is van weinig budget.

De film is interessant en hier en daar zitten er goede momenten bij. Vooral de eerste 10 minuten vind ik erg sterk. Dat hele idee met fasen van een zombie is geinig. Bovendien is de hele film toch wel redelijk origineel, opmerkelijk want met zombiefilms kan je niet veel meer doen om het origineel te maken.

Een prima filmpje, maar richting het einde vliegt het eventjes de bocht uit qua toon. Ik weet niet wat ik moest voelen toen dat vrouwtje opeens raar begon te piepen en schreeuwen voordat ze zichzelf in haar maag schoot. Vond het in ieder geval erg hilarisch, maar aangezien de toon van de film denk ik dat dat niet helemaal de bedoeling was.

Dat soort gekkigheid waardeer ik wat minder. De vrouw des huizes was dan ook vooral irritant en als enige soms iets te theatraal. Maar de rest is mooi humaan en de vertelling is best interessant. Een merkwaardig filmpje.

Merkwaardig zoals Shadowed het benoemt is het wel. Het concept is op zich denk ik vrij origineel. Miss Zombie wordt hier eigenlijk behandeld als een melaatse eigenlijk allemaal metaforisch. Zoals verwacht ook nogal arty en het zwart/wit cmerawerk draagt daar toe bij. Helaas was zoals zo vaak bij Japanse films het tempo nogal traag waardoor ik al snel mijn aandacht ga verliezen. Op de koop toe zijn de handelingen nogal repetitief tot en met de geluiden van het geslof en geschrob van Miss Zombie toe. Het werd zelfs lichtjes voorspelbaar. Had volgens mij beter gewerkt als kortfilm. Moet ik deze als drama beoordelen aangezien de horror nogal laag is? Neen, het wordt naar voren geschoven als horror dus ik beoordeel deze als dusdanig. Bovendien zijn er ook nogal wat mankementen waardoor ik er geen voldoende aan kan geven. De boodschap van niet de zombie is het monster maar de mensen zelf, dat is ondertussen al zo vaak gedaan. Dus zo origineel is het ook allemaal weer niet.