Gureitofuru Deddo (2013)

Erg maf dit. Kan het niet anders omschrijven als een soort van donker persiflage op Amelie Poulain (ontleed van alle vrolijke muziekjes en kleurenfilters) in de omgekeerde wereld waar het personage van de vrolijke, kleurige dagdromer er van geniet ongelukkige mensen (bij voorkeur zei die letterlijk gek zijn geworden van eenzaamheid) te achtervolgen en bespieden in plaats van andersom. Als deze mensen vervolgens uit hun dal weten te kruipen en meer dan drie keer per dag glimlachen zijn de rapen echter gaar en moet iedereen die hiervoor gezorgt heeft, en dan met name een duo Koreaanse bijbelverkopers, boeten. En zo balanceert dit in slechts anderhalf uur vrijwel voortdurend tussen (zwarte slapstick) komedie en serieus drama om vervolgens uit te monden in een stevige psycho-triller. Juist ja, alweer iets waar enkel de Japanners mee weg kunnen komen, want het werkt. Tussen de kurk droge momenten (die zwerver die al balletdansend de vogeltjes voert) door vond ik dit vooral een boeiende karakterstudie die tegen het einde aan net iets te uitleggerig werd maar nergens aan niveau inboette. Aanrader voor Sono fans! (3,5*)

De vergelijking met Amélie al veelvuldig zien voorbijkomen, maar ik zie het er toch niet in. Visueel nét erg sober deze film, enkel die kleine aparte details die vaak via voiceover vernoemd worden deden me wat aan Amélie denken, maar da's wat simpel om de films echt te linken. Sowieso best lastig om deze film op één manier te beschrijven.

Leuk!

Maffe mix van verschillende genres, die nergens geforceerd of onhandig aanvoelt. Best apart, aangezien Uchida toch best grote sprongen moet maken om alles tot een mooi afgerond geheel te krijgen.

De link met Amélie vind ik nog steeds wat mager, ook links met Miike en Sono gaan enkel verkeerde verwachtingen creëren denk ik. 't Is gewoon lastig om deze film met iets bekends te vergelijken, het is vooral een hele lange lijst van invloeden die met mondjesmaat terug te vinden zijn in deze film.

Erg goed geacteerd, gaat goed los op het einde, visueel voldoende en ook qua soundtrack oké, al zijn op die twee laatste puntjes nog wel wat verbeteringen mogelijk. Misschien als Uchida's budgetten mee de hoogte in kunnen.

Voer voor de fans van Japanse genreblenders, denk alleen dat het misschien iets te typisch is om als leek zomaar koud in te springen.

4.0* en een uitgebreide review

Leuk!

Niet wetend wat me te wachten stond dacht ik het te doen hebben met een (zwarte) komedie.

De helft van de film zat ik mee te glimlachen met Nami niets vermoedend dat we in psycho-thriller mode zouden terecht komen. hahaha.

Dikke 3.5*

Gemiste kans toch wel. De humor is geweldig, maar het is nogal onafgewerkt en het loopt allemaal zo stroef. Geen fijn tempo en door de matige afwerking wordt het dan een tikkeltje traag, zonder dat dat wordt opgevangen met bijvoorbeeld strakke editing of een stevig sounddesign. Flink naar uitgekeken en gelukkig kon ik vaak een dikke smile opzetten, maar als geheel helaas een tegenvallertje.

Laatste half uur is leuk, maar dat kan het eerste wat taaie uur niet compenseren. Visueel is het ook niet veel soeps. Jammer, gemiste kans, want net een iets vlottere regie had dit makkelijk een fijn cultfilmpje kunnen worden.