Burying the Ex (2014)

Vond het wel leuk.

Het is inderdaad meer comedy dan horror, daar had ik me vooraf ook wel al op ingesteld. Daarbij, het is een Dante, in zijn films is de horror toch eerder bijzaak. Maar typisch Dante vond ik het dan weer niet. De humor en personages zijn wat moderner, dat late 80s - vroege 90s sfeertje dat zijn werk doorgaans kenmerkt vond ik niet echt terug.

Wel veel verwijzingen naar oudere horror. Soms iets té opzichtig en zeker niet altijd even origineel (Night ot Living Dead enzo), maar echt irriteren doet het ook niet. Yelchin, Greene en Daddario doen het verder wel goed, ze houden het luchtig zelfs wanneer het script een beetje tegenwringt (Yelchin die Greene probeert verborgen te houden bijvoorbeeld, niet zo leuk).

Ik kon dit filmpje eigenlijk wel pruimen. Qua opzet niet zo origineel, maar het wordt best fris gebracht, het duurt niet te lang en naar het einde toe gaat het net dat beetje losser. Maar vraag me toch wel af of dit 100% Dante is, vind het een wat vreemde film om van zijn hand te komen.

Kleine 3.5*

Leuk.

De 16 jaar en ouder kijkwijzer begrijp ik niet, het horrorgedeelte viel erg mee. Eigenlijk valt er ook weinig te lachen, maar toch kent de film een bepaalde aantrekkingskracht waardoor je het leuk vindt en blijft kijken. Anton is leuk, as usual, en Alexandra Daddario is prachtig om te zien. Wat een mooie meid. De chemie tussen de twee spat van het beeld, zoet hoor.

De ex vond ik niet zo leuk, maar dat is ook de bedoeling van haar personage. Missie geslaagd, want ik ergerde me behoorlijk aan haar. Het halfbroertje vond ik al even ergerlijk. Het herinnerde me een beetje aan Over My Dead Body, maar daar ontkom je niet aan een dergelijk verhaal.

Ik heb me er in ieder geval mee vermaakt.

Raar Dante filmpje, want geen idee hoe hij erop komt dat zo'n moderne, enigszins gladde stijl bij zijn manier van films maken past: maar hij heeft gelijk, deels.

Eh, (I'm) coming, just doing my taint...........het is dat de zin niet zo lekker naar het Nederlands vertaald, maar nu al DE ongemakkelijke ijsbreker voor al je toekomstige dates.

Als er de film iets te verwijten valt, is het een te langzame eerste 30 minuten. Deze zijn zeker niet vervelend om naar te kijken, maar wat mij betreft een stukje opbouw dat ook wel in 15 minuten had gekunt, want zoveel gebeurd er niet. Daarna wordt het al gauw beter en het laatst half uur is zelfs lichtelijk geniaal. Verwijzingen naar verwijzingen stapelen zich snel op en cameravoering en bombastische muziek zorgen soms na dat stroeve half uur voor een lekkere chaos.

Raar dat Dante hier ook probeert een soort romcom te maken, het doet ook nogal tv-achtig aan, al weet ik niet waardoor dat komt.Ergens een beetje "Sabrina, The Teenage Witch" gevoel? Dus toch een beetje dat 90's al doet de rest van de film daar niet zo aan denken. Al kan het ook goed de soundtrack zijn, die dat gevoel versterkt.

Daddario speelt schattig en sexy en haar ogen zijn blauwer dan blauw. Nu heeft ze wel blauwe ogen (kijk ook eens naar haar rol in Parenthood), maar dat is hier nog eens extra aangedikt, wat me doet geloven dat haar "it-girl voor horror-nerds" rol expres zo extra is aangedikt. Cooper en Greene spelen goed, enkel van Yelchin heb ik steeds het gevoel naar Elijah Wood te kijken. Was die niet beschikbaar?

Ik ga me binnenkort maar weer eens onderdompelen in Dante, want een fijne regisseur is het zeker. Deze film lijkt me het best te plaatsen naast Matinee (1993). Waar die film zijn liefde voor 50's scifi sterk naar voren laat komen, is dat hier campy horror, zoals o.a. Hammers en de Italiaanse hoek.

Verrassend leuk filmpje die het niet zo zeer van de gore moet hebben, maar meer van een horrorverhaal dat vooral leunt op een luchtig concept en de prima ingevulde rollen van de drie hoofdpersonages vertolkt door Yelchin, Greene en Daddario. 6,5/10

had wel wat langer en spannender gemogen met wat meer humor. de acteurs doen wat van ze gevraagd worden.

Amusante en sfeervolle comedy met horror elementen en de herkenbare Joe Dante 'touch'.Vind dit eigenlijk wel zijn leukste film sinds Matinee.Film kijkt heerlijk weg mede door de perfect in hun rol passende acteurs Yelchin, Greene en Daddario.Vooral de laatste spat werkelijk van het scherm.Alleen de rol van Cooper als halfbroer Travis vond ik wat overdreven.Verder heeft Burying the ex een lekker lopend verhaal,tal van 'classic' horrorfilm verwijzingen en duikt op het eind zelfs Dick Miller nog even op.Meer dan genoeg ingrediënten voor een goede maar vooral aangename film lijkt me.

Dit mag dan wel een Komedie / Horror film zijn, maar echt veel te lachen viel er eigenlijk weinig (het was in mijn geval vooral glimlachen) en Horror moet je natuurlijk met een korreltje zout nemen want spannend of eng wordt het nergens. Wel is het allemaal vermakelijk om naar te kijken en vooral de zombie veranderingen (inclusief rondvliegende vliegen) van Evelyn, die er steeds minder (steeds meer ontbinden en rotten) gaat uitzien, vond ik wel leuk en het werd ook op een komische wijze (o.a. via yoga) in beeld gebracht. Ook zit er een beetje goor in zoals de scene met het uitkotsen van de balsemvloeistof, de mondkus tussen Evelyn en Max en natuurlijk het opeten van Travis door Evelyn.

Het dertien in een dozijn komische verhaal omtrent Max en zijn dominerende overdreven milieuvriendelijke vriendin Evelyn die overlijdt en in een zombie verandert, stelt opzicht weinig voor en is ook behoorlijk aan de flauwe kant. Omdat de film wel maar iets van 80 minuten duurt, kijkt hij wel lekker weg en vermaakt hij ook wel en ook de uitvoering van het verhaal is nog wel aardig, inclusief het laatste gedeelte en einde van het verhaal welke nog een beetje grof is (o.a. doordat Evelyn door het bekijken van een erotische horrorfilm opeens trek krijgt in hersenen en mensenvlees). Dat de uitvoering van het verhaal aardig is, komt mede omdat het verhaal heel luchtig in elkaar steekt en ook vanwege de sfeer (o.a. door de locaties waar het verhaal zich afspeelt, zoals de "groene" en milieuvriendelijke ingerichte woning van Max en ook de Horrorwinkel waar Max werkt). Maar ook door de glimlach humor (vooral op conto van Evelyn en Travis) en zeker ook door de cast die hun steentje bijdraagt.

Ondanks dat de cast eigenlijk maar beperkt is tot vier personen, deden ze het wel allemaal leuk en verdienstelijk en met name Ashley Greene (in de rol van Evelyn die de vriendin is van Max en die door een auto-ongeluk overlijdt en daarna terugkeert naar Max als een zombie i.v.m. een wens m.b.t. altijd bij elkaar zijn) en Oliver Cooper (in de rol van Travis die de halfbroer is van Max en niet bepaald een serieus leven lijdt, maar wel regelmatig vergezeld wordt door fraai vrouwelijk schoon zoals Mindy Robinson en Alexandra Vino). Ashely Greene vond ik best een mooie verschijning (zelfs als zombie zijnde) en dat geldt ook voor de rondborstige Alexandra Daddario (in de rol van de frivole Olivia die een ijswinkel heeft met speciale soorten ijs en waar Max verliefd op wordt en Evelyn juist jaloers op wordt) die inderdaad opvallende blauwe felle ogen had (zag er wel mooi en sexy uit, ook overigens haar andere twee grote ogen, die helaas wel niet bloot te bewonderen zijn, maar wel een paar keren fraai in beeld werden gebracht en toen ook mijn aandacht trokken ). Hoofdrolspeler Anton Yelchin in de rol van Max deed het opzicht wel verdienstelijk maar hem vond ik eigenlijk de minst leuke persoonlijkheid (nauwelijks uitstraling en ook wat saai en stijf) in het verhaal en hij heeft inderdaad wel wat weg van Elijah Wood.

Al met al is dit gewoon een vermakelijke Komedie / Horror film om eens gezien te hebben en zeker op een doordeweekse werkdag en met name natuurlijk vanwege de korte duur. Deze film is overigens niet van de minste regisseur, namelijk Joe Dante, en van hem heb ik recent nog de korte Horror films "Homecoming (2005)" (met min of meer een soort gelijk verhaal welke draait om zombies die uit de dood herrijzen i.v.m. een wens) en "The Screwfly Solution (2006)" uit de leuke en vermakelijke "Masters of Horror" TV-serie gezien.

Echt niets meer als een aardig filmpje voor tussendoor.

Op allebei de vlakken zowel comedy als horror vond ik het allemaal best matig. Er zaten een paar geinig scene's tussen maar verder was het allemaal niet veel bijzonder.

Gelukkig dat Alexandra Daddario er in speelt, dat maakt wel weer een hoop goed:)

Dit was zeker ook één van de laatste films van Anton Yelchin? Triest dat hij op zo'n jonge leeftijd is overleden. Was namelijk absoluut geen slechte acteur. RIP.

Een zeer kleine 2,5*

Poster ziet er fraai uit en woordspeling titel erg gevat. Speelduur zit mee zodat ik hem dacht na een lange dag voor 't slapen nog te kunnen zien. Desondanks vrij gauw weer afgezet. Hij zal vast wel ontzettend langzaam op gang komen aangezien ik bijna op 1/3de nog niets leuks had gezien. Ik had ook constant het gevoel alsof het allemaal voor één rug is geschoten. Ook al kan ik er geen productiekosten van vinden, veel kan het niet gekost hebben. Waarom moet je eigenlijk naar die bolle zijn dikke blote reet kijken terwijl die twee extra's hun bh's aanhouden (lekker realistisch ook)? Dat het er zo cheap uitziet stoort uitermate, maar is zeker niet het meest storende. Ik heb het idee dat het pas na de dood van de vriendin leuk had kunnen worden. Pech gehad, ik heb geen zin meer om er nog aan te gaan wagen. Zo zie je maar weer dat een sterk en boeiend begin uiterst belangrijk is om je te overtuigen en verder te laten kijken.

Een beetje flauw, maar een prima horrorcomedy.

Ik vond Yelchin altijd wel leuk om te zien, jammer dat ie is overleden. Dus besloot ook een schot te wagen in deze film. ik wist wat het verhaal was, dit soort verhalen spreken me nooit echt aan dus ik wist te verwachten wat ik te zien zal krijgen.

En ja, dat kreeg ik. Een beetje een on origineel verhaaltje en af en toe een klein beetje saai. Het is ook grotendeels een comedy, de horror die er in zat was geloof ik alleen maar de Zombie-Greene en Cooper. Cooper vond ik erg leuk, net zoals ik hem in Project X ook erg leuk vond.

Helaas wist de film me niet helemaal te amuseren, maar toch wel een beetje vermaak. Niet zo ontzettend grappig, maar prima door te komen.