Burying the Ex (2014)

Nieuwe Dante!

Ben benieuwd!

Klinkt leuk...ik ben hier best benieuwd naar.

Klinkt erg als Life after Beth (2014).

Zonet gezien op het Brussels International Fantastic Film Festival (trouwens een absolute aanrader voor fans van pulphorror) - geniale boel! Paar keer dubbel gelegen omwille van de stupiditeit van het verhaal, en ook leuk dat ze niet teveel moeite doen om het "rationeel" te verklaren. Gewoon in meegaan en lachen geblazen!

Leuk hoor, dat hoop ik tenminste

Hier had ik meer van verwacht.....meer comedy,meer horror,meer originaliteit.....maar helaas werd dit een matig horror comedy filmpje.

Greene.....pffff mooie dame hoor en ze speelt ook wel leuk...de rest van de cast vind ik een tikkeltje irritant als je het mij vraagt.

Voor een toffe film met een soortgelijk verhaal kan je beter voor

Life after Beth (2014) gaan.

Ik vond 'm best nog wel lachen. Twee knappe grieten in de hoofdrol die bovendien hun typetje uitstekend vertolkten. Vooral het acteerwerk van Olivia was aangenaam kijken. Er had wat meer horror in gemogen, maar nu kom ik al uit op een ruime 3. Ik ben het wat dat betreft toch oneens met Bob hieronder, want vond Life after Beth een stuk minder leuk. Dat was uiteindelijk meer een romantisch gedoe dan wat anders terwijl hier de typische Joe Dante humor toch de doorslag geeft.

Life after beth...vond ik kwa gore beter en de humor was naar mijn idee ook super geslaagd.

Ik denk dat Dante's humor niet voor mij is weg gelegd

Mijn tweede Dante na het sterke Gremlins uit ’84.

De regisseur speelt hevig met de clichés en laat de typetjes gezwind los. De humor wordt niet sterk opgevoerd, al vallen er her en der leuke oneliners te bespeuren. Het horroraspect is zoals het hier moet zijn: niet al te gore, maar toch minder smakelijke scènes die de revue passeren. Anton Yelchin laat weer zien dat hij een film op degelijke wijze kan dragen en de keuzes van Daddario, maar vooral van Greene zijn zeer passend te noemen. Ook is de muziek geslaagd net doordat die uit de toon valt en zijn de referenties naar de oude horrorfilms mooi meegenomen.

In de vergetelheid raakt hij snel, maar BURYING THE EX is een lichtzinnige film die je al even onbezorgd zijn ding moet laten doen. Een die je niet serieus moet nemen, aangezien de prent met zichzelf solt. Nu ben ik toch benieuwd naar wat Dante met The Hole heeft gedaan.

Typische Dante! Hij maakt z'n films nog zoals hij ze 20-30 jaar geleden ook zou hebben gemaakt. Érg leuke en authentieke mix van horror en komedie. Geen onbekend recept, maar dat deert niet. The Hole vond ik ook al opvallend geslaagd (zeker een kans geven, Dying Rose ).

Yelchin deed me in deze rol wat denken aan Jake Johnson. Goed droog, maar wel charismatisch. Lekker geeky filmpje verder die je onderdompelt in de horror subcultuur met veel referenties naar klassiek werk. Zo zie je dat Dante, ondanks het feit dat hij bepaald geen genre-regisseur is, wel een belangrijke voorliefde voor het genre heeft en daarmee (zelfs in zo'n komedie) de nadruk op de juiste aspecten weet te leggen. Één van de ''verrassingen'' van dit jaar.

Het toeval wil dat ik The Hole vandaag ben begonnen, maar na 40 min. heb afgezet wegens te kinderlijke horror. Nu was dat geinige ook wel in BURYING THE EX terug te vinden, maar voor een thriller hebben de schrikmomenten een heel slechte timing (de clown). Het is fijn dat de angsten van de personages aan bod komen, maar dat is het enige dat me door de film sleurt. Moest er nu humor aanwezig zijn zoals in deze film, maar het is meer "avontuur", dus ja.

Nu goed, voor jou kijk ik hem af. Misschien loopt het nog wat vlotjes.

Ah dat is jammer. De nadruk ligt daar inderdaad wel meer op het avontuurlijke / kinderlijke, zoals er ook veel van waren in de 80's. Welke dan (denk ik) wel een goede kans van slagen heeft, is Under the Bed (2012) . Ook een vertrouwde, ouderwetse (tiener)horror.... met gewoon lekker met de nadruk op horror

Bedankt voor de tip. Gaat op de lijst. En je hoort nog wel mijn mening over The Hole.

Ja, leuk, en lekker vies ook soms. Bedankt voor de tips betreffende Dante, kende ik nog niet!

stukken beter als de life after Beth en veel grappiger dan de eerst genoemde maar daar was het horror gehalte iets hoger!

Soms zitten d'r goed geslaagde grappen tussen en ligt het tempo lekker hoog!

leuk!

Middelmatige gedoe allemaal, hier en daar een aantal leuke dingetjes. Eens leuk om zien maar voor mij hoeft het geen 2de keer.

Geen hoogvlieger en geen tempo. Maar toch zitten er leuke dingen in. Een valhelm op een "step" met twee voorwielen wat al veiliger is. Kleine voldoende.

aardig niet meer dan dat.

leuk om gezien te hebben that's all

Ergens was het best goed te doen. In ieder geval heb ik me vermaakt. Wel de tour etappe gekeken tussendoor. Moet eigenlijk andersom. haha

2.5* gevoelsmatig.

Burying the Ex

Een prima filmpje met een niet al te grote feeling. Burying the Ex is een aardige komedie met een twist horror er aan vast maar, ik denk dat de echte horror fanaten deze wel weg kunnen leggen. Want het is eigenlijk 85% komedie 15% horror. En dan is horror in de zin van: bloed omdat zijn oor er werd afgebeten en noem zo maar op maar, niet dat extreme. Toch was het komische gedeelde aan de film ook helemaal niet zo goed en ik snapte een paar grappen ook totaal niet. De tempo ligt laag en je hebt af en toe grote neigingen om door te spoelen (Wat ik ook zeker een keer heb gedaan, paar minuten).

Anton Yelchin acteerde aardig als Max en dat vond ik wel een leuk rolletje. Ashley Greene speelde de rol als Evelyn erg leuk maar, ze ziet er in het echt toch wel stukken beter uit! Alexandra Daddario, erg knappe dame, wow! Acteerde aardig en vond het een leuk karakter. Oliver Cooper deed het oké. Nou, dat was de cast, erg klein maar, klein is fijn zeggen ze! Al pakte het hier als nog niet echt fijn uit.

Het verhaal is erg slap en zoals eerder vermeld, door het verhaal werd hij super traag (wat ik overigens ook las boven mij). Het verhaal stelde daarom ook niet veel voor dus kon je beter je gedachten gang maar op 0 zetten. Het concept is leuk en dat vond ik eigenlijk het leukst van alles. Het had vele malen beter gekund en dan zeker in de zin van spektakel wat er amper in zat. Nee, dit is leuk om een keer gezien te hebben en dan mag je hem lekker op bergen in een doos op je zolder. Misschien komt zelfs je DVD dan ook tot leven... Je weet maar nooit!

Ik zit met mijn cijfer erg te twijfelen tussen de 2.5* en de 3.0*. Waar ik toch voor de 3.0* kies.

Een matig filmpje, het ziet er allemaal wel mooi uit en ook deed die meid het niet eens zo onaardig, maar het verhaaltje is gewoon te mager met af en toe een flauw grapje.

Life after Beth of bijv Warm Bodies vond ik toch wel leuker hoor.

Mwaaah... Er had veel meer in deze film gezeten. Ok, je kunt er aan afzien dat Dante goed regie-werk heeft geleverd, maar levert dat dan weer een goede film af? Nee, wat mij betreft. Een aardige film. Ik heb hem helemaal uit gekeken, maar echt ervan genoten heb ik niet. Er zaten hier en daar wel aardige stukjes in, maar in had liever het allemaal veel absurder gezien, a la "Braindead". Al is laatst genoemde titel wel enorm absurd, maar deze film had wel meer absurditeit kunnen hebben. Jammer, gemiste kans. 2,5 *

Wel leuk, maar niet meer dan dat. Ik had toch meer verwacht van een Joe Dante film. Ik wil deze film later wel weer eens herkijken, mischien dat ik dan nog van mening verander. Er had van mij wel wat meer gore in mogen zitten, het is eigenlijks een luchtige roman/komedie/horror film geworden.

Ik ben wel benieuwd naar Life after Beth 2014, deze ga ik binnenkort eens kijken..

Het begin is nogal zwak, maar zodra het zaakje een beetje op gang is verbetert dat wel wat. Toch is het gebrek aan behoorlijke production values wel storend, en de cinematografie is wel wat erg basaal. Eng wordt het nergens, de focus ligt duidelijk op de komedie en het ietwat op de hak nemen van de genrecliches. Sommige van de grappen werken voor mij wel, maar echt grappig wordt het nou ook weer niet.

Wat de film nog wel een beetje redt is dat er twee knappe dames meespelen. Dat heeft de cameraman dan wel weer goed in de gaten.

Beetje slappe hap.

Vooral romantische komedie na verloop van tijd wat horror trekjes krijgt maar het is het allemaal net niet. We een typisch Dante sfeertje.

2.5*

Vlees noch vis.

Altijd tricky om horror en komedie samen te voegen in een film. Soms werkt het. Soms niet. Hier niet. Zowel de horror als de komedie is nauwelijks aanwezig.

Geen verrassende wendingen. Niet eng of spannend. En de romantische insteek is futloos en allesbehalve spetterend.

Wel: flauwe grappigheid, irritante personages en zwak acteerwerk in een voortmodderend langdradig verhaal.

Heel matig.

Regisseur Joe Dante, zo populair in de jaren '80 met hits als Gremlins en Innerspace, moet het tegenwoordig vooral van anoniem televisiewerk hebben. De films die hij nog weet te maken houden niet bepaald over. The Hole uit 2009 was al aan de armoedige kant en deze doet er nog een schepje bovenop. Een karig script, doorsnee camerawerk en goedkoop production design. De boel wordt enigszins gered door die typische Joe Dante-details: veel verwijzingen naar oude films, bizarre zwarte humor en natuurlijk de verplichte cameo van levende legende Dick Miller. De cast (waaronder Anton Yelchin en de mooie Alexandra Daddario) heeft er gelukkig ook zin in, waardoor dit het aankijken nog net waard is.

Televisie.

Wat meteen opvalt is dat Dante geen serieus budget meer kan fixen. Wel sneu om te zien. De man was toch wel een grote naam back in the day. Voor mij zelfs anno nu, is zijn naam nog steeds de reden om deze film te bekijken.

De film is visueel nogal mat door het beperkte budget. Gelukkig heeft Dante wel gevoel voor humor en weet hij dat kenmerkende sfeertje wel weer op te roepen. Cast is ook best aanstekelijk. Niet eens zulke no-names. Dat is dan waarschijnlijk nog zijn laatste beetje glans, dat sommige acteurs nog wel met hem willen werken. Hij is te oud om met minimale middelen nog een visueel aantrekkelijke film te maken, wat de grootste smet blijft op de film. De humor, het tempo de onzinnigheid is aanstekkelijk genoeg. En Alexandra Daddario haar twee facetten zijn in elke film een +.

3 sterren.

allemaal erg flauw, en erg op de Amerikaanse tieners gericht denk ik.

pas op de helft werd het wat meer horror, het eerste gedeelte was vooral flauwe humor.

Voor een low budget film was het allemaal net te doen, maar ik geef het geen voldoende.

zeer matig verhaal lijntje.

Verbaasde mezelf dat ik hem toch wel helemaal had afgekeken.

Er was dus toch iets dat je blijft kijken.