The Voices (2014)

Ik vond deze film zo'n mengelmoes van gerne's dat ik me wel in iets inde film kon vinden en de zwarte humor vond ik geweldig . Zoals max cady zegt geeft de trailer te veel weg en het geeft een ander idee van de film . Dus gewoon kijken zonder idee water komen zal en dan pas de film beoordelen .

In die laatste zin zie ik een leuke overeenkomst ..

Stem verhoogd na 5e herziening. Briljant!

Matige film over een man die stemmen hoort en hier ook naar handelt. De combinatie tussen horror en komedie werkt hier niet even goed, dit ondanks de eigenzinnige toon van de film. Ook is het hoofdpersonage maar oppervlakkig uitgewerkt en weet daardoor niet echt te boeien. Wel leuke eindcredits en ook leuk dat Ryan Reynolds ook de stemmen van de hond en de kat voor zijn rekening nam.

Wel oke,

The Voices is een beetje een horrorkomedie, misdaad zit er ook wel in, maar naar mijn mening beter een horror.

The Voices is hier en daar een beetje flauw, met niet al te geslaagde humor. Bij vlagen is het wel lollig, maar dit soort humor is niet echt wat ik nou zo graag kijk. Reynolds was leuk in Deadpool dus aan hem lag het niet en Artenton was leuk in Hansel & Gretel: Witch Hunters. Aan de cast zat het wel goed.

Het is gewoon vaak een klein beetje saai, flauw ook eigenlijk. Sommige momentjes zijn ook wat bloederig dat dan wel wat goedmaakt maar dat kan de film niet compleet dragen naar mijn mening. Wel oke, maar zeker niet meer.

Jerry leeft in een prachtige roze-kleurige wereld, waar iedereen aardig en vriendelijk is. De poes en de hond praten thuis met hem en Jerry is verliefd. Helaas luister Jerry meer naar de adviezen van zijn huisdieren, dan van zijn psychiater, die hem toch dringend aanraadt die pillen te blijven slikken.
Mooi gefilmd allemaal, alleen de juiste toon die nodig is voor deze mengeling van Forrest Gump en Macabro wordt net niet getroffen. Desalniettemin, aardige poging.

Er zitten heel sterke ideeën in en de hond en de kat zijn echt geweldig, maar op de een of andere pakt Satrapi niet door en eindigt het (uiteindelijk, want de scène met de psych op de motorkap was wel sterk nog) met een sof. De aftiteling vond ik dit keer zelfs vreselijk.

Toch blijft een dikke 6,5 naar boven afgerond een 7(tje).

Film met een leuk bedacht verhaal dat lekker wegkijkt.

Redelijk tof.

Luchtige komedie. De combinatie met een (milde) horror is geslaagd. Ik mis wel wat verrassing. Het is eigenlijk perfect de film die ik verwacht had, maar daardoor blijf ik iets of wat op m'n honger zitten. Ryan Reynolds is de schijtlollige Reynolds die hij altijd lijkt te (willen) zijn, maar echt slecht hoeft dat niet te zijn. Naar het einde toe rijdt de film zich vast. Het leukste zit 'm in de ontmoetingen met de vrouwen en wat daaruit voort komt. Veel verder geraakt men niet.

3

Jerry [Ryan Reynolds] is onder behandeling bij een psychiater [Jacki Weaver] omdat zijn leven in het verleden is ontwricht door stemmen in zijn hoofd. Nu heeft hij een nieuwe baan en drie vrouwelijke collega’s die interesse in hem tonen. Maar het aangaan van een betekenisvolle relatie brengt Jerry uit balans. Hij raakt verscheurd tussen de welwillende stem van zijn hond Bosco en de rancuneuze stem van zijn kat Mr. Whiskers. Dat is van grote invloed op zijn relatie met Fiona [Gemma Arterton], Lisa [Anna Kendrick] en Alison [Ella Smith]. Begint als een romantische komedie maar gaat al snel kanten op die je van tevoren niet zou verwachten. Fijne zwarte komedie houdt je constant in het ongewisse, heeft een aangenaam zwartgallig gevoel voor humor en een ongemakkelijk vrolijke uitloop.