The Voices (2014)

Leuk origineel filmpje dit....Reynolds speelt een leuk typetje die helemaal koekoek is ,weer eens wat anders dan de actieheld of de komediant.
Alhoewel deze film bied ook voor een groot deel een kijk op hoe het in een serial killer zijn hoofd omgaat op een humoristische manier.

Ik heb me kapot gelachen om Mr Whiskers en ook vond ik Bosco leuk.
Arterton vind ik altijd een leuke verschijning maar Kendrick vind ik maar een engert....kwa acteerwerk had ik er weinig op aan te merken trouwens.

Leuke originele komedie/horror.

Lekker bizarre film met eindelijk weer eens rol waarin Reynolds kan uitblinken. Blijft toch een ondergewaardeerde acteur als je het mij vraagt (wat ook door verkeerd gekozen rollen komt). Maar hij is hier echt fantastisch. Ook de stemmen die hij doet voor de dieren zijn erg sterk. Verder is het een geinig verhaal en is de humor en de overige cast erg goed. Had het ook wel verwacht maar echt heel erg genoten van deze film.

4*

Zou misschien zelf Ryan Reynolds niet gecast hebben maar het viel me mee. Eigenlijk een heel verrassende film. Gelachen heb ik niet maar wel gehuiverd. Vond het een originele film en aan pratende dieren raak je ook gewent.

Hele fijne film! van concept comedy naar een duister randje.
Deze films mogen van mij veel vaker uitgebracht worden.

1 ster erbij voor de originaliteit. Halve ster gemist door het belachelijke dansje op het eind.
Van mij hadden ze mogen stoppen na het close up shot van zijn oog, dood op de vloer. Prachtig einde, jammer dat ze nog even uit willen rekken

Zeker een aanrader voor de filmliefhebber die van out of the box films houden.

Origineel uitgewerkte film over een jongeman die zich laat leiden door de stemmen in zijn hoofd, die in de film vertegenwoordigd worden door zijn huisdieren, de kat en hond. Deze geven de film de nodige humor. De lugubere beelden geven een beetje een horror gehalte, maar door het luchtige karakter v.d. film is het meer vermakelijk dan eng! Het is de moeite om de eerste 20 iets saaiere minuten door te bijten, want daarna begin je er pas echt lekker in te zitten. Reynolds speelt overtuigend, ondanks zijn goede looks, en laat zien dat je je niet moet laten misleiden door het uiterlijk. Er zijn zeker acteurs die de rol meer drama, en een meer creepie gehalte hadden kunnen geven, maar dat zou te kosten zijn gegaan v.d. humor. Het einde v.d. film, vooral dat blije gedans had ook voor mij niet gehoeven. 3 sterren vind ik het waard. Hier en daar was er nog wel wat verbetering mogelijk, vooral begin en eind.

Leuk concept, waar helaas veel te weinig mee wordt gedaan. In grote stukken is de film zelfs saai te noemen. Pas op het moment dat, de overigens sterk acterende Reynolds, Arterton een kopje kleiner maakt, wordt het wat leuker. Al blijft de film leunen op maffe conversaties tussen de dieren en Jerry. Voor de rest blijft het allemaal vrij braaf, al was het Tupperware moment weer vrij bruut.

1,5*

Geinige film.

Misschien iets te braaf om écht goed te zijn, maar verder een leuke en opvallende film. Verrassend dat deze van Satrapi komt, die vond ik zwaar tegenvallen. Wat mij betreft mag ze zich meer op dit soort films richten.

Reynolds vind ik vaak wat vervelend, diezelfde trekjes van hem zitten ook in deze film maar Satrapi buit ze goed uit. Zijn personage is dan ook niet het meest sympathieke. De rest van de cast doet het ook best goed, al is het toch voor de Reynolds one man show.

Visueel best aangenaam. Kleurrijk maar bij momenten ook duister genoeg. Leuke genreswitch bij de eerste moord bijvoorbeeld. En wie het niet zag aankomen ... de opening credits verraden toch eigenlijk al wat voor film dit gaat worden. Soundtrack wat minder opvallend, al maakt Satrapi bij momenten wel goed gebruik van de stemmen in combinatie met de muziek op een wat drukkend sfeertje op te leggen.

Dansje op het einde vond ik trouwens ook wel geslaagd. Jezus erbij ... het vat een beetje samen waarom deze film uiteindelijk goed werkt. Maffe combinatie van comedy en horror. Een zwarte comedy, maar toch met een kwinkslag. Meer van dit, mag alleen nog iets straffer.

3.5*

Grappig.

Wel een subtiel soort zwarte humor waar je tegen moet kunnen. En het begin is ook wel wat leuker dan de tweede helft die dan toch ietsje serieuzer dreigt te worden. Nog steeds wel met een vrij hoog slapstick-gehalte.

Arterton en Kendrick zijn erg goed, Reynolds vervalt wel wat in maniertjes die wat gekunsteld overkomen maar dat past niet slecht bij de rol. Maar vooral de hond en de kat zijn geniaal. Toch knap dat Reynolds zich laat wegspelen door een kat en een hond - die notabene zijn eigen stem hebben.

The Voices is een aardige komedie met een aantal duistere trekjes. Jammer genoeg heeft de film moeite om over de top te gaan en dat zou het zeker goed gedaan hebben. Regisseur Marjane Satrapi doet haar film eigenlijk te kort. De film heeft genoeg potentie maar weet daar helaas weinig mee te doen. De film scoort net iets te weinig op een aantal onderdelen om boven de middelmatigheid uit te komen. Tevens gebeurt er te weinig. Er zijn een aantal leuke momenten maar het is gewoon niet genoeg.

Ryan Reynolds doet het leuk. Een acteur die regelmatig vervelend/irritant is maar hier gelukkig kan schitteren. Het personage dat hij speelt heeft namelijk twee kanten. Hier speelt Reynolds met zijn talenten goed op in. De wisseling tussen die twee kanten is vaak abrupt, maar het is des te indrukwekkender dat Reynolds dat vlekkeloos weet te doen. Tevens spreekt hij nog de stemmen in van de twee huisdieren van Jerry Hickfang en dat doet hij verrassend goed. Al met al verkoopt Reynolds zichzelf goed in deze film.

The Voices is dus geen onaardige zit. Een komedie met duistere trekjes en absurde situaties doet het bij mij bijna altijd goed. Het is alleen zo spijtig dat er niet genoeg met het geweldige concept gedaan wordt. Gelukkig zijn de smerige momenten ook lekker smerig. De ene keer is Jerry Hickfang een verlegen jongen en de andere keer een complete psychopaat. De film laat in ieder geval genoeg stof opwaaien, ongeacht het resultaat.

3*

Behoorlijk gestoorde film, maar gelukkig grotendeels op een prettige manier. Ryan Reynolds speelt een vrolijke goedzak met een duister verleden, dat hem gaandeweg steeds meer parten gaat spelen. Wanneer hij begint te converseren met zijn huisdieren is het hek van de dam en verandert hij tegen wil en dank in een seriemoordenaar. Iets te maf om echt doel te treffen, maar Reynolds is op dreef en de supporting cast (met daarin Anna Kendrick en Gemma Arterton) is niet bepaald verkeerd. Visueel leuk in beeld gebracht, met het compleet geflipte musical-nummer onder de eindcredits als ultieme uitsmijter.

The Voices

Tja, mijn twijfels over deze zijn erg gewekt! Aan de ene kant is de film erg leuk, zo zijn leuke dingen maar, aan de andere kant is hij een beetje vreemd. Kwa psychisch gestoord weet denk ik iedereen wel die deze film heeft gezien. Maar dat houd deze film zo leuk! Ryan Reynolds deed het erg leuk. Gemma Arterton een erg knappe meid! Anna Kendrick is ook een erg knappe meid en deze waren niet te missen in de film. Gelukkig zaten ze erin! Want, dat bracht weer wat leven in de brouwerij! De rest deden het allemaal wel leuk. Het verhaal was geinig en begon erg goed. Na mate de film bezig was werd het ietwat langdradig. Het concept is erg leuk gevonden en was ook erg leuk om naar te kijken. Aldus een erg leuk tussendoor filmpje.

3.0*

Jeetje, lekker dark & twisted hoor. Ik ben zonder enige voorkennis de film in gegaan en na een half uur wist ik dat dit niet de standaard Ryan Reynolds komedie die ik verwacht had zou zijn. Eigenlijk best een verademing om hem niet in de standaard 'Pretty guy' rol te zien. Jerry zijn twee kanten komen goed uit de verf; het ene moment is het een aandoenlijke sul en even later een grote psychopaat. Maar ook dan kun je geen hekel aan hem krijgen. Zelfs honderden tupperware dozen later niet.

De interactie met Bosco en Whiskers is geweldig. Dit voegt ook iets luchtigs toe aan de film. De leukste momenten waren de gesprekken tussen de drie. Bosco zou ook mijn maatje zijn, leuk beest. Ook de flashbacks zorgen ervoor dat je Jerry beter leert kennen en enigszins begrijpt wat er in zijn hoofd speelt.

Ik heb normaal vrij vlug een afkeer voor Anna Kendrick en ik kan haar moeilijk uitstaan. Tot mijn verbazing had ik daar hier geen last van, ik leefde zelfs met het kind mee. Het laatste half uur viel helaas ietwat tegen. Beetje als een trein die ontspoorde, erg jammer. Dat lied aan het einde is helemaal om te gruwelen, had best weggelaten kunnen worden.

Wel vermakelijk tussendoor, maar je zult 't niet snel een tweede kijkbeurt gunnen.

Wel een vermakelijk filmpje. Zwarte komedie met hier en daar een vleugje horror. Goed gebruik gemaakt van kleuren tijdens de verschillende gemoedstoestanden van Jerry, en uitstekend acteerwerk van Reynolds. Petje af. Hij steelt volledig de show!

De bijpersonages van Arterton en Kendrick pasten goed in de film, en waren een mooie aanvulling.

Dit was een speciaal filmpje, maar vond hem wel goed. De cast deed het goed en Ryan Reynolds heeft me ook wel aangenaam verrast. Het verhaal was goed en wist me wel te boeien.

Op het einde is er nogal vreemd creditlied, maar wel lachen.

'k vond het wel een geslaagde komedie.

Wat een klotefilm.

De film is zeker apart (ik hou daar wel van) maar dat wil dus niet zeggen dat ik het een leuke film vindt. Het lijkt me wel een film die een cultstatus gaat bereiken als ik al die mensen zie die het een fantastische komedie vinden.

Maffe maar zeker toch ook een leuke en vermakelijke zwarte Komedie / Misdaad film, welke draait om de de teruggetrokken schizofrene seriemoordenaar Jerry Hickfang (leuk gespeeld door Ryan Reynolds), die samen woont, in een verlaten afgelegen bowlingbaan, met zijn hond Bosco en zijn kat Mr. Whiskers. Die twee huisdieren zijn in staat om te praten met Jerry (hij is dan ook schizofreen, waarvoor hij onder behandeling staat bij psychiater Dr. Warren, die leuk gespeeld werd door Jacki Weaver) en ze overtuigen (vooral de kat) hem vaak om verschrikkelijke dingen te gaan doen.

Het eenvoudige en luchtige verhaal zit leuk in elkaar en bevat de nodige zwarte humor. Dat laatste komt vooral op conto van de pratende hond Bosco (die zegt vooral aardige dingen tegen Jerry) en de pratende kat Mr. Whiskers (die vooral Jerry ophitst om slechte dingen te doen), die een hele leuke toevoeging waren in het verhaal. Dat geldt ook voor het pratende hoofd van Fiona (leuk gespeeld door Gemma Arterton, die altijd praat met een zwaar Engels accent, wat wel sexy klinkt) die het eerste vrouwelijke (er volgen er nog twee) slachtoffer wordt van Jerry, hij vindt haar heel leuk en zij vindt hem maar raar, en die hij volledig in stukken snijdt/hakt (geweldige scene overigens) en dan opbergt in veel vershoudbakjes en het afgehakte hoofd plaatst hij dan in de koelkast (op het einde staan er zelfs drie vrouwelijke hoofden in) en soms haalt hij die eruit en plaatst het dan op een tafel. Dat levert dan leuke conversaties op en met name als Jerry zit te ontbijten met een soort van cornflakes en melk met maar 2% vet erin

Hier en daar is de film soms wat grof en visueel zag het er allemaal best kleurrijk uit o.a. door de roze werkkleding (inclusief de heftrucks) die wordt gedragen in de Milton fabriek (gespecialiseerd in badkuipen) waar Jerry werkt en ook door het aparte Chinese restaurant waar Jerry gaat eten. In fabriek is Jerry altijd goed gestemd (vooral als hij kennis maakt met de dames van de administratie, die hem ook uitnodigen om samen wat te gaan drinken), maar zodra hij thuis komt, verandert zijn stemming en gedrag door de pratende hond en kat. Dat Jerry overigens een schizofrene seriemoordenaar is geworden ligt overigens vooral aan zijn moeder (die ook stemmen hoort), die Jerry (destijds misschien een jaar of 10) ook lief vraagt om haar te doden, omdat ze anders weer wordt opgenomen in een ziekenhuis, wat ze niet meer wilt. Het einde van het verhaal was best goed en leuk en is zeker ook apart als Jerry in de hemel komt, daar zijn overleden vader en moeder treft en zijn drie vrouwelijke slachtoffers, en dan samen met hun en Jezus beginnen te zingen in een soort van musical uitvoering.

De uitvoering van het verhaal was ook leuk en dat komt vooral door de leuke cast, die zichtbaar ook veel plezier hadden in deze film. Ryan Reynolds in de rol van schizofrene seriemoordenaar Jerry Hickfang doet het gewoon goed en leuk (hij doet ook de stemmen van de hond en de kat, gezien het verhaal natuurlijk ook logisch om in wijlen Johan Cruijff termen te spreken) en hetzelfde geldt voor Anna Kendrick in de leuke en lieve rol van Lisa (wordt uiteindelijk het tweede slachtoffer van Jerry en wordt ook onthoofd en haar hoofd wordt ook in de koelkast geplaatst. Iets wat de inmiddels onthoofde Fiona ook graag wilde i.v.m. gezelschap), die al snel een oogje heeft op Jerry en die ook verliefd wordt op Jerry (wederzijds overigens). De eerder genoemde Gemma Arterton in de rol van Fiona, deed het ook leuk en vooral dan haar hoofd Degene die ook het vernoemen waard is, is Jacki Weaver als psychiater Dr. Warren, die Jerry probeert te helpen en dat leuk speelde. Vooral op het einde als Jerry haar ontvoerd en mee naar zijn woning neemt.

Al met al gewoon een leuke, vermakelijke en maffe Komedie / Misdaad film, die zich lekker wegkijkt (duurt met bijna 100 minuten ook niet lang) en dat vooral vanwege de leuke cast en natuurlijk ook de geweldige pratende hond en kat.

Sterke duistere komedie, dat in mijn ogen loonkt naar de zovelen films/kinderprogramma's die ik vroeger gezien heb met pratende dieren.

Vanaf de buitenkant lijkt het leven van Jerry Hickfan, wederom weer een erg geinige rol van Ryan Rynolds, nog wel een beetje bij het maffe te blijven; hij leeft met de illusie dat ie kan praten met zijn kat en hond (Bosco en Mr. Whiskers). Deze twee zijn ook twee enorme tegenpolen van elkaar en het lijkt erop alsof Hickfan zichzelf laat sturen door zijn visioenen. (Bosco is een rustige bescheiden hond, maar Mr. Whiskers is een uitermate cynische asociale kat) Verder lijkt hij wel een ogenschijnlijk normaal leven te lijden; hij werkt in een badkuipenfabriek, doet zijn carriere goed en wil nog wel zo eens een liefde, maar andersom wil het maar niet echt werken. Wanneer de kans van het laatstgenoemde toch voor het oprapen ligt krijgen we te maken met de hele andere kant van Hickfan. Het resultaat is... eigenlijk best wel ziek.

De film wil blijven schommelen tussen een knotsgekke doch absurde komedie en een heuse psycho-horror en met de creatie van de regisseur werkt dat nog goed ook. Ik moet wel zeggen; The Voices is geen softie en ook geen grappige dierenfilm voor de kids onder ons. Wat ik wel ergens een beetje jammer vond was dat het geheim van Hickfan al iets te snel word blootgelegd. Het verband met Jerry en de aangeprate dierlijke instincten van zijn huisdieren vond ik wel een mooie concept.

Het einde....

Leuke retro van de dierenfilms uit mijn jeugd.

4,0*

The Voices is een film met een bijzonder concept, maar bijzonder slecht uitgewerkt. De grappen zijn eerder raar dan grappig, ik heb niet echt een moment gehad waar ik heb moeten lachen. Daar moet het denk echter wel van hebben, want een diepere laag is er niet te bekennen. Ryan Reynolds was aardig en de rest deed ook wel zijn werk. Het verhaal is echter raar, maar niet heel spannend uitgewerkt voor mij. Dat idee had ik de hele film, apart, maar niet heel spannend. Lastig om dat uit te leggen.

Had dit concept beter uitgewerkt kunnen worden? Ik vraag het me af, misschien is dit domweg niet mijn type film.

“You remember last week when you said that there was an invisible line that separates good from evil and you'd thought you crossed it and I said no no no you're a good boy?”

Op tip van Zwolle84, aangezien ik hem gebaseerd op de poster en het cijfer op IMDb niet snel zelf zou hebben opgezet, ondanks mijn 4,5* voor Satrapi’s Persepolis. En ik ben blij dat ik hem toch heb gekeken.

The Voices is een zwarte, morbide dramadie, en Eigenzinnig met een hoofdletter E. Ryan Reynolds speelt een door schizofrenie geplaagde arbeider in een sanitairfabriek, die het steeds zwaarder te stellen krijgt met zijn ziekte en de stemmen die hij daardoor hoort. Deze krijgen ook nog eens steeds meer invloed op wat hij doet, en wat ze hem vertellen is niet altijd even goed.

The Voices lijkt soms wat uit balans omdat de film schommelt tussen grappig, horror en drama, maar doet dat eigenlijk op een heel erg knappe manier. ‘Here is a pitch-black psycho-horror-comedy to restore one's faith in the “What the eff did I just watch?” genre.’, schreef Eric Snider in zijn Sundance review over deze film, en dat zegt eigenlijk genoeg.

Ik wist verder niets van de film, en was blij verrast Gemma Arterton (in een vrij sexy rol) en Anna Kendrick in een film als deze te zien. Goed gecast voor deze rollen, net als Reynolds eigenlijk. Als je in een krant over Jerry zou lezen, zou je hem waarschijnlijk direct levenslang op willen bergen, maar in de film is het ondoenlijk om een hekel aan hem te hebben. Dat Reynolds de stemmen die hij hoort allemaal zelf ingesproken heeft (hij moest Satrapi zelf overtuigen van de meerwaarde hiervan), deed me behoorlijk versteld staan. Ik heb dat geen moment doorgehad.

Wanneer The Voices afgelopen is heb je wellicht een wenkbrauw wat meer omhoog dan de andere, maar bepaald niet op een onprettige manier, in mijn geval. Zelfs de aftiteling was hilariously insane.

7,5/10  3,5*

Matige film over een man die stemmen hoort en hier ook naar handelt. De combinatie tussen horror en komedie werkt hier niet even goed, dit ondanks de eigenzinnige toon van de film. Ook is het hoofdpersonage maar oppervlakkig uitgewerkt en weet daardoor niet echt te boeien. Wel leuke eindcredits en ook leuk dat Ryan Reynolds ook de stemmen van de hond en de kat voor zijn rekening nam.

Wel oke,

The Voices is een beetje een horrorkomedie, misdaad zit er ook wel in, maar naar mijn mening beter een horror.

The Voices is hier en daar een beetje flauw, met niet al te geslaagde humor. Bij vlagen is het wel lollig, maar dit soort humor is niet echt wat ik nou zo graag kijk. Reynolds was leuk in Deadpool dus aan hem lag het niet en Artenton was leuk in Hansel & Gretel: Witch Hunters. Aan de cast zat het wel goed.

Het is gewoon vaak een klein beetje saai, flauw ook eigenlijk. Sommige momentjes zijn ook wat bloederig dat dan wel wat goedmaakt maar dat kan de film niet compleet dragen naar mijn mening. Wel oke, maar zeker niet meer.

Jerry leeft in een prachtige roze-kleurige wereld, waar iedereen aardig en vriendelijk is. De poes en de hond praten thuis met hem en Jerry is verliefd. Helaas luister Jerry meer naar de adviezen van zijn huisdieren, dan van zijn psychiater, die hem toch dringend aanraadt die pillen te blijven slikken.
Mooi gefilmd allemaal, alleen de juiste toon die nodig is voor deze mengeling van Forrest Gump en Macabro wordt net niet getroffen. Desalniettemin, aardige poging.

Redelijk tof.

Luchtige komedie. De combinatie met een (milde) horror is geslaagd. Ik mis wel wat verrassing. Het is eigenlijk perfect de film die ik verwacht had, maar daardoor blijf ik iets of wat op m'n honger zitten. Ryan Reynolds is de schijtlollige Reynolds die hij altijd lijkt te (willen) zijn, maar echt slecht hoeft dat niet te zijn. Naar het einde toe rijdt de film zich vast. Het leukste zit 'm in de ontmoetingen met de vrouwen en wat daaruit voort komt. Veel verder geraakt men niet.

3

Jerry [Ryan Reynolds] is onder behandeling bij een psychiater [Jacki Weaver] omdat zijn leven in het verleden is ontwricht door stemmen in zijn hoofd. Nu heeft hij een nieuwe baan en drie vrouwelijke collega’s die interesse in hem tonen. Maar het aangaan van een betekenisvolle relatie brengt Jerry uit balans. Hij raakt verscheurd tussen de welwillende stem van zijn hond Bosco en de rancuneuze stem van zijn kat Mr. Whiskers. Dat is van grote invloed op zijn relatie met Fiona [Gemma Arterton], Lisa [Anna Kendrick] en Alison [Ella Smith]. Begint als een romantische komedie maar gaat al snel kanten op die je van tevoren niet zou verwachten. Fijne zwarte komedie houdt je constant in het ongewisse, heeft een aangenaam zwartgallig gevoel voor humor en een ongemakkelijk vrolijke uitloop.