The Voices (2014)

Grappig.

Wel een subtiel soort zwarte humor waar je tegen moet kunnen. En het begin is ook wel wat leuker dan de tweede helft die dan toch ietsje serieuzer dreigt te worden. Nog steeds wel met een vrij hoog slapstick-gehalte.

Arterton en Kendrick zijn erg goed, Reynolds vervalt wel wat in maniertjes die wat gekunsteld overkomen maar dat past niet slecht bij de rol. Maar vooral de hond en de kat zijn geniaal. Toch knap dat Reynolds zich laat wegspelen door een kat en een hond - die notabene zijn eigen stem hebben.

The Voices is een aardige komedie met een aantal duistere trekjes. Jammer genoeg heeft de film moeite om over de top te gaan en dat zou het zeker goed gedaan hebben. Regisseur Marjane Satrapi doet haar film eigenlijk te kort. De film heeft genoeg potentie maar weet daar helaas weinig mee te doen. De film scoort net iets te weinig op een aantal onderdelen om boven de middelmatigheid uit te komen. Tevens gebeurt er te weinig. Er zijn een aantal leuke momenten maar het is gewoon niet genoeg.

Ryan Reynolds doet het leuk. Een acteur die regelmatig vervelend/irritant is maar hier gelukkig kan schitteren. Het personage dat hij speelt heeft namelijk twee kanten. Hier speelt Reynolds met zijn talenten goed op in. De wisseling tussen die twee kanten is vaak abrupt, maar het is des te indrukwekkender dat Reynolds dat vlekkeloos weet te doen. Tevens spreekt hij nog de stemmen in van de twee huisdieren van Jerry Hickfang en dat doet hij verrassend goed. Al met al verkoopt Reynolds zichzelf goed in deze film.

The Voices is dus geen onaardige zit. Een komedie met duistere trekjes en absurde situaties doet het bij mij bijna altijd goed. Het is alleen zo spijtig dat er niet genoeg met het geweldige concept gedaan wordt. Gelukkig zijn de smerige momenten ook lekker smerig. De ene keer is Jerry Hickfang een verlegen jongen en de andere keer een complete psychopaat. De film laat in ieder geval genoeg stof opwaaien, ongeacht het resultaat.

3*

Behoorlijk gestoorde film, maar gelukkig grotendeels op een prettige manier. Ryan Reynolds speelt een vrolijke goedzak met een duister verleden, dat hem gaandeweg steeds meer parten gaat spelen. Wanneer hij begint te converseren met zijn huisdieren is het hek van de dam en verandert hij tegen wil en dank in een seriemoordenaar. Iets te maf om echt doel te treffen, maar Reynolds is op dreef en de supporting cast (met daarin Anna Kendrick en Gemma Arterton) is niet bepaald verkeerd. Visueel leuk in beeld gebracht, met het compleet geflipte musical-nummer onder de eindcredits als ultieme uitsmijter.

The Voices

Tja, mijn twijfels over deze zijn erg gewekt! Aan de ene kant is de film erg leuk, zo zijn leuke dingen maar, aan de andere kant is hij een beetje vreemd. Kwa psychisch gestoord weet denk ik iedereen wel die deze film heeft gezien. Maar dat houd deze film zo leuk! Ryan Reynolds deed het erg leuk. Gemma Arterton een erg knappe meid! Anna Kendrick is ook een erg knappe meid en deze waren niet te missen in de film. Gelukkig zaten ze erin! Want, dat bracht weer wat leven in de brouwerij! De rest deden het allemaal wel leuk. Het verhaal was geinig en begon erg goed. Na mate de film bezig was werd het ietwat langdradig. Het concept is erg leuk gevonden en was ook erg leuk om naar te kijken. Aldus een erg leuk tussendoor filmpje.

3.0*

Apart filmpje met een leuk concept en degelijke cast die een meerwaarde geven aan de invulling van hun personages. Let ook op het totaal overbodige, maar maffe musical nummer bij de eindcredits. 6,5/10

Jeetje, lekker dark & twisted hoor. Ik ben zonder enige voorkennis de film in gegaan en na een half uur wist ik dat dit niet de standaard Ryan Reynolds komedie die ik verwacht had zou zijn. Eigenlijk best een verademing om hem niet in de standaard 'Pretty guy' rol te zien. Jerry zijn twee kanten komen goed uit de verf; het ene moment is het een aandoenlijke sul en even later een grote psychopaat. Maar ook dan kun je geen hekel aan hem krijgen. Zelfs honderden tupperware dozen later niet.

De interactie met Bosco en Whiskers is geweldig. Dit voegt ook iets luchtigs toe aan de film. De leukste momenten waren de gesprekken tussen de drie. Bosco zou ook mijn maatje zijn, leuk beest. Ook de flashbacks zorgen ervoor dat je Jerry beter leert kennen en enigszins begrijpt wat er in zijn hoofd speelt.

Ik heb normaal vrij vlug een afkeer voor Anna Kendrick en ik kan haar moeilijk uitstaan. Tot mijn verbazing had ik daar hier geen last van, ik leefde zelfs met het kind mee. Het laatste half uur viel helaas ietwat tegen. Beetje als een trein die ontspoorde, erg jammer. Dat lied aan het einde is helemaal om te gruwelen, had best weggelaten kunnen worden.

Wel vermakelijk tussendoor, maar je zult 't niet snel een tweede kijkbeurt gunnen.

Leuke vermakelijke film, kijken door de ogen van een psychopaat. Hond en kat de duvel en de engel haha. Aanrader

Friday I had a pretty cushy gig. Had lots of friends, I was the office hottie... now I'm a severed head in a fridge. Sucks to be me, Jerry.

Een vermakelijke film van Marjane Satrapi...

Het verhaal is in orde en wordt ook nog zo gebracht dat het allemaal lekker weg kijkt, de combinatie humor/misdaad past dan ook helemaal bij deze film...

Ryan Reynolds speelt zeer overtuigend en de bijrollen van Gemma Arterton en Anna Kendrick mogen er ook zeker zijn... Maar toch zijn het de huisdieren die de show stelen ...

een inktzwarte komedie die naar mijn mening teveel doorslaat naar horror en daardoor teveel de lach mist.

Mijn gedachten gingen steeds terug naar de serie moordenaar Jeffrey Dahmer, die op identieke manier te werk ging, en volgens mij kan dat niet de bedoeling zijn geweest.

Wel een vermakelijk filmpje. Zwarte komedie met hier en daar een vleugje horror. Goed gebruik gemaakt van kleuren tijdens de verschillende gemoedstoestanden van Jerry, en uitstekend acteerwerk van Reynolds. Petje af. Hij steelt volledig de show!

De bijpersonages van Arterton en Kendrick pasten goed in de film, en waren een mooie aanvulling.

wel weer eens een beetje anders. prima vermaak. geen hoogvlieger, maar prima met een bakje popcorn.

Dit was een speciaal filmpje, maar vond hem wel goed. De cast deed het goed en Ryan Reynolds heeft me ook wel aangenaam verrast. Het verhaal was goed en wist me wel te boeien.

Op het einde is er nogal vreemd creditlied, maar wel lachen.

'k vond het wel een geslaagde komedie.

Uhh.. wtf.. haha.

Ryan Reynolds zoekt steeds van rare films uit, het bevalt me eigenlijk wel

Toch wel 3 sterren

Het is als of ik een deadpool film aan het kijken ben.

Wat een klotefilm.

De film is zeker apart (ik hou daar wel van) maar dat wil dus niet zeggen dat ik het een leuke film vindt. Het lijkt me wel een film die een cultstatus gaat bereiken als ik al die mensen zie die het een fantastische komedie vinden.

Wat een tegenvaller! Ik was er al snel klaar mee! Enorm dom verhaal en gewoon fucking raar! Ik schaamde me gewoon dat ik hem gekocht heb. Dikke geldverspilling. Zo niet de moeite waard om te kijken naar mijn mening. Ik berg hem gauw op in een doos en haal hem er nooit meer uit!!

Ben ik de enige die er van overtuigd was dat Bosco werd ingesproken door John Goodman??

Maffe maar zeker toch ook een leuke en vermakelijke zwarte Komedie / Misdaad film, welke draait om de de teruggetrokken schizofrene seriemoordenaar Jerry Hickfang (leuk gespeeld door Ryan Reynolds), die samen woont, in een verlaten afgelegen bowlingbaan, met zijn hond Bosco en zijn kat Mr. Whiskers. Die twee huisdieren zijn in staat om te praten met Jerry (hij is dan ook schizofreen, waarvoor hij onder behandeling staat bij psychiater Dr. Warren, die leuk gespeeld werd door Jacki Weaver) en ze overtuigen (vooral de kat) hem vaak om verschrikkelijke dingen te gaan doen.

Het eenvoudige en luchtige verhaal zit leuk in elkaar en bevat de nodige zwarte humor. Dat laatste komt vooral op conto van de pratende hond Bosco (die zegt vooral aardige dingen tegen Jerry) en de pratende kat Mr. Whiskers (die vooral Jerry ophitst om slechte dingen te doen), die een hele leuke toevoeging waren in het verhaal. Dat geldt ook voor het pratende hoofd van Fiona (leuk gespeeld door Gemma Arterton, die altijd praat met een zwaar Engels accent, wat wel sexy klinkt) die het eerste vrouwelijke (er volgen er nog twee) slachtoffer wordt van Jerry, hij vindt haar heel leuk en zij vindt hem maar raar, en die hij volledig in stukken snijdt/hakt (geweldige scene overigens) en dan opbergt in veel vershoudbakjes en het afgehakte hoofd plaatst hij dan in de koelkast (op het einde staan er zelfs drie vrouwelijke hoofden in) en soms haalt hij die eruit en plaatst het dan op een tafel. Dat levert dan leuke conversaties op en met name als Jerry zit te ontbijten met een soort van cornflakes en melk met maar 2% vet erin

Hier en daar is de film soms wat grof en visueel zag het er allemaal best kleurrijk uit o.a. door de roze werkkleding (inclusief de heftrucks) die wordt gedragen in de Milton fabriek (gespecialiseerd in badkuipen) waar Jerry werkt en ook door het aparte Chinese restaurant waar Jerry gaat eten. In fabriek is Jerry altijd goed gestemd (vooral als hij kennis maakt met de dames van de administratie, die hem ook uitnodigen om samen wat te gaan drinken), maar zodra hij thuis komt, verandert zijn stemming en gedrag door de pratende hond en kat. Dat Jerry overigens een schizofrene seriemoordenaar is geworden ligt overigens vooral aan zijn moeder (die ook stemmen hoort), die Jerry (destijds misschien een jaar of 10) ook lief vraagt om haar te doden, omdat ze anders weer wordt opgenomen in een ziekenhuis, wat ze niet meer wilt. Het einde van het verhaal was best goed en leuk en is zeker ook apart als Jerry in de hemel komt, daar zijn overleden vader en moeder treft en zijn drie vrouwelijke slachtoffers, en dan samen met hun en Jezus beginnen te zingen in een soort van musical uitvoering.

De uitvoering van het verhaal was ook leuk en dat komt vooral door de leuke cast, die zichtbaar ook veel plezier hadden in deze film. Ryan Reynolds in de rol van schizofrene seriemoordenaar Jerry Hickfang doet het gewoon goed en leuk (hij doet ook de stemmen van de hond en de kat, gezien het verhaal natuurlijk ook logisch om in wijlen Johan Cruijff termen te spreken) en hetzelfde geldt voor Anna Kendrick in de leuke en lieve rol van Lisa (wordt uiteindelijk het tweede slachtoffer van Jerry en wordt ook onthoofd en haar hoofd wordt ook in de koelkast geplaatst. Iets wat de inmiddels onthoofde Fiona ook graag wilde i.v.m. gezelschap), die al snel een oogje heeft op Jerry en die ook verliefd wordt op Jerry (wederzijds overigens). De eerder genoemde Gemma Arterton in de rol van Fiona, deed het ook leuk en vooral dan haar hoofd Degene die ook het vernoemen waard is, is Jacki Weaver als psychiater Dr. Warren, die Jerry probeert te helpen en dat leuk speelde. Vooral op het einde als Jerry haar ontvoerd en mee naar zijn woning neemt.

Al met al gewoon een leuke, vermakelijke en maffe Komedie / Misdaad film, die zich lekker wegkijkt (duurt met bijna 100 minuten ook niet lang) en dat vooral vanwege de leuke cast en natuurlijk ook de geweldige pratende hond en kat.

Sterke duistere komedie, dat in mijn ogen loonkt naar de zovelen films/kinderprogramma's die ik vroeger gezien heb met pratende dieren.

Vanaf de buitenkant lijkt het leven van Jerry Hickfan, wederom weer een erg geinige rol van Ryan Rynolds, nog wel een beetje bij het maffe te blijven; hij leeft met de illusie dat ie kan praten met zijn kat en hond (Bosco en Mr. Whiskers). Deze twee zijn ook twee enorme tegenpolen van elkaar en het lijkt erop alsof Hickfan zichzelf laat sturen door zijn visioenen. (Bosco is een rustige bescheiden hond, maar Mr. Whiskers is een uitermate cynische asociale kat) Verder lijkt hij wel een ogenschijnlijk normaal leven te lijden; hij werkt in een badkuipenfabriek, doet zijn carriere goed en wil nog wel zo eens een liefde, maar andersom wil het maar niet echt werken. Wanneer de kans van het laatstgenoemde toch voor het oprapen ligt krijgen we te maken met de hele andere kant van Hickfan. Het resultaat is... eigenlijk best wel ziek.

De film wil blijven schommelen tussen een knotsgekke doch absurde komedie en een heuse psycho-horror en met de creatie van de regisseur werkt dat nog goed ook. Ik moet wel zeggen; The Voices is geen softie en ook geen grappige dierenfilm voor de kids onder ons. Wat ik wel ergens een beetje jammer vond was dat het geheim van Hickfan al iets te snel word blootgelegd. Het verband met Jerry en de aangeprate dierlijke instincten van zijn huisdieren vond ik wel een mooie concept.

Het einde....

Leuke retro van de dierenfilms uit mijn jeugd.

4,0*

"Where the fuck's my food, fuck face?"

The Voices is een erg originele, doldwaze en briljante zwarte komedie die massaal verkeerd begrepen wordt.

Hoewel, je moet natuurlijk wel voor dit soort humor te porren zijn. In de verte doet The Voices me aan Punch-Drunk Love (2002) denken; ook zo'n melig niets-aan-de-hand-sfeertje dat erg goed verweven is met de serieuze/duistere ondertoon van de film. In dit geval gaat het om een schizofrene seriemoordenaar, een psychopaat die zich laat leiden door "het advies van zijn huisdieren".

En dat is op schitterende wijze voorzien van een flinke dosis humor. Mr Whiskers (de kat) vuurt met zijn Schotse accent de ene na de andere briljante one-liner op je af (niveautje "I shit in your hand" - je bent gewaarschuwd), terwijl sullige hond Bosco het goede geweten speelt. Ergens daartussenin hangt Jerry zelf, briljant geacteerd door Ryan Reynolds die een soort American Psycho-achtige two-face neerzet.

Dat is allemaal nóg flauwer uitgewerkt dan je vooraf vermoedt, maar vergis je niet; The Voices is bovenal een erg eigenzinnige en creatieve film. Dansende roze heftrucks, een pratende hertenkop door de voorruit, de groepsdans op de gang, de "greatest show ever" in het Chinese restaurant, en zelfs bij de aftiteling krijg je nog een belachelijke wending voor je kiezen.

Naast Reynolds zet ook Anna Kendrick hier weer een erg leuke rol neer. Ik heb sowieso al een zwak voor haar, maar hier is ze helemaal in haar element. Niemand kan zo mooi van die cynische tikjes vertolken als zij, precies wat de rol nodig heeft.

Wat betreft de serieuze ondertoon: tussen alle gekte door vertelt The Voices natuurlijk "gewoon" het verhaal van een psychopaat die door een traumatisch verleden - mooi uitgewerkt - stemmen hoort en aan het moorden slaat. Behoorlijk heavy shit, hoewel het absoluut niet nodig is de film serieus te nemen om ervan te kunnen genieten.

Eentje om in de gaten te houden dus, die Marjane Satrapi. Naar verluidt speelt Jared Leto in haar volgende film, lijkt me een erg fijne, creatieve combinatie.

Ik dacht ook al dat alle drie stemmen (ook van de kat en het hert) door bekende acteurs zijn ingesproken, aangezien op IMDB alleen vage pseudoniemen staan. Maar het schijnt allemaal Reynolds zelf te zijn.

Ik op mijn beurt ga deze maar eens opsnorren.

Dank voor de tip, John Milton!

Tip terug: hij is hier heel goedkoop (gratis verzending).

The Voices is een film met een bijzonder concept, maar bijzonder slecht uitgewerkt. De grappen zijn eerder raar dan grappig, ik heb niet echt een moment gehad waar ik heb moeten lachen. Daar moet het denk echter wel van hebben, want een diepere laag is er niet te bekennen. Ryan Reynolds was aardig en de rest deed ook wel zijn werk. Het verhaal is echter raar, maar niet heel spannend uitgewerkt voor mij. Dat idee had ik de hele film, apart, maar niet heel spannend. Lastig om dat uit te leggen.

Had dit concept beter uitgewerkt kunnen worden? Ik vraag het me af, misschien is dit domweg niet mijn type film.

“You remember last week when you said that there was an invisible line that separates good from evil and you'd thought you crossed it and I said no no no you're a good boy?”

Op tip van Zwolle84, aangezien ik hem gebaseerd op de poster en het cijfer op IMDb niet snel zelf zou hebben opgezet, ondanks mijn 4,5* voor Satrapi’s Persepolis. En ik ben blij dat ik hem toch heb gekeken.

The Voices is een zwarte, morbide dramadie, en Eigenzinnig met een hoofdletter E. Ryan Reynolds speelt een door schizofrenie geplaagde arbeider in een sanitairfabriek, die het steeds zwaarder te stellen krijgt met zijn ziekte en de stemmen die hij daardoor hoort. Deze krijgen ook nog eens steeds meer invloed op wat hij doet, en wat ze hem vertellen is niet altijd even goed.

The Voices lijkt soms wat uit balans omdat de film schommelt tussen grappig, horror en drama, maar doet dat eigenlijk op een heel erg knappe manier. ‘Here is a pitch-black psycho-horror-comedy to restore one's faith in the “What the eff did I just watch?” genre.’, schreef Eric Snider in zijn Sundance review over deze film, en dat zegt eigenlijk genoeg.

Ik wist verder niets van de film, en was blij verrast Gemma Arterton (in een vrij sexy rol) en Anna Kendrick in een film als deze te zien. Goed gecast voor deze rollen, net als Reynolds eigenlijk. Als je in een krant over Jerry zou lezen, zou je hem waarschijnlijk direct levenslang op willen bergen, maar in de film is het ondoenlijk om een hekel aan hem te hebben. Dat Reynolds de stemmen die hij hoort allemaal zelf ingesproken heeft (hij moest Satrapi zelf overtuigen van de meerwaarde hiervan), deed me behoorlijk versteld staan. Ik heb dat geen moment doorgehad.

Wanneer The Voices afgelopen is heb je wellicht een wenkbrauw wat meer omhoog dan de andere, maar bepaald niet op een onprettige manier, in mijn geval. Zelfs de aftiteling was hilariously insane.

7,5/10  3,5*

Meesterwerkje alleen op het einde denk je naar What The Fuck je gekeken hebt

Nou nou, weer eens wat anders. Kijkt lekker weg en beste rol van reynolds tot dusver, toch wel een topacteur als je het mij vraagt. Einde had van mij iets anders gemogen. 3.5*

Ik zag deze in een van je lijsten staan op letterboxd waarvoor dank nog. Speelt toch nog een aantal dagen door in mijn hoofd en zit er dan ook over na te denken mijn stem te verhogen. Maar goed,.. Kom je nog met een 2017 "to watch list" ? Graag!

Hey Max,

yes sir, die is er hoor!

Weer gesorteerd op release datum, al moet hij wellicht inmiddels weer even een check up!

Trailer NIET gaan kijken. Geeft te veel weg.