Sweet and Lowdown (1999)

Ja erg goeie film.

Laat zien dat Sean Penn een top acteur is.

Toch een heel fijne film, dacht ik zo.

Sean Penn is de max hier en dat Django-gedoe was leuk ...

**** 4 op 5 ****

Leuk filmpje, en ik vond het idd ook erg grappig dat Emmet die Django Reinhardt aanbid.

Erg aardig, leuk filmpje!

Zeer sfeervol en stijlvol gemaakt, prima settings en een uitstekend jaren '30-sfeertje.

Hier wordt prima geacteerd door vooral Penn (zeer goede irritante vertolking!) en ook door Samantha Morton als doofstom meisje.

Ook leuk dat het een docu-achtig relaas is over een fictieve persoon.

In het begin viel het wel mee met Allen's neiging tot psychologisch geneuzel, maar later kwam het toch weer goed voor de ware Allen-liefhebber.

Ook leuk dat de echte muzikant naar voren wordt gebracht: altijd beducht voor de concurrentie (hier de Europeaan Djengo Reinhardt).

Prima sfeervol en stijlvol vermaak dus!

kan jij mij uitleggen welke scenes jij dan grappig vond? (uitgezonderd de scene met die maan)

Een goede film.

Sean Penn met een fantastische rol als de grootste klootzak op de aardbol. Mooie rol ook van dat stomme meisje.

Voor de rest kabelt het verhaal rustig voort.

Het wordt trouwens goed gebracht als docu, als ik niet beter wist zou ik zo kunnen geloven dat hij echt bestaan heeft.

Vanwege al deze goede punten 3,5*.

Te bedenken dat ik nog maar kort geleden Woody Allen adviseerde om de combinatie comedy/drama voortaan maar met rust te laten (zie Alice). Goed dat hij geen Nederlands kent. Misschien komt het door de vrijwel totale afwezigheid van die DZH psychologie, die in zijn volboed comedies wel grappig werkt, maar die in wat serieuzere films snel irriteert. (Ja, er loopt een dame rond in de film die bij alle mannen hun Diepere Motieven probeert te vinden voor ze plat gaat, maar dat is alleen maar een aardige karikatuur.)

Het verhaal is niet verrassend, de vorm ook niet: semi-documentair, zie Zelig and Take The Money And Run. Maar het gaat over mensen van vlees en bloed en juist door de dramatische ondertoon ga je om ze geven, zelfs om die selfkicker van een Emmett Ray. Tenslotte: het is misschien wat afgezaagd om een actrice die een gehandicapte speelt goed te vinden, maar de Oscar-genomineerde Samantha Morton heeft echt tenminste 1 fantastische scène in deze film.

Goed gezegd, pinky!

Om de vraag van neo even te beantwoorden (sorry neo, niet eerder gezien!):

grappig moet eigenlijk zijn "leuk", in het bijzonder leuk op een wat cynische, zwartgallige manier. Echt grappig was het niet, wel galgenhumor-achtig soms...

Tevreden?

tevreden is ook weer een groot woord, maar ik begrijp het

Super leuke film, behalve ik heb het gevoel gehad dat de film onvolledig is. Het lijkt net of ze clips laten zien, doordat er grote stukken scenes mis. Had een hele goede film kunnen zijn, jammer.

Nader inzien, verander ik toch mijn cijfer 3 (was 4)

Dat is normaal. Het komt omdat er van Ray niet meer geweten is dan wat mensen vertelden. En hoe verder de roddel ging, hoe meer het verhaal aangedikt en veranderd werd, waardoor men nu niet meer weet wat waarheid en leugen is.

Vermakelijke film met enkele komische scenes en een indrukwekkende hoofdrol van Penn. De docu stijl die soms gebruik wordt geeft de film wat extra's, vooral bij die scenes waarin Allen laat zien wat er gebeurde volgens de uiteenlopende geruchten. Zodoende krijgen we dezelfde scene enkele keren te zien, maar dan met wat kleine verschillen. Allen weet als altijd goed het tijdsbeeld te pakken.

Hmm viel mij een tikkie tegen, maar toch best aardig. Misschien stel ik te hoge eisen aan Woody Allen gezien zijn eerdere meesterwerken. Samantha Morton is erg goed als Gelsomin....ehhh Hattie lol sorry maar die verwijzing naar Giuletta Masina's vertolking in La Strada was gewoon te duidelijk. Ach ja, best een redelijke film. 3*

opgenomen, ik ga hem binnenkort eens kijken.

Erg vermakelijke film met een zeer goed spelende Penn!

Dit keer geen nerveuse Allen en ook geen stand-in.

Hoewel ik me nooit stoor aan dat neurotische geneuzel.

Een goede leuke film, Penn is werelds in deze rol hij is echt groot. En er is eigenlijk geen moment dat de verveling toe slaat. Vind het ook goed gevonden dat Woody en nog een paar gasten die verhaaltjes over Emmett steeds vertelde. Zoals Woody al zei voor de film begon, Emmett is een grappig gozer maar eigelijk is hij meer triest dan grappig maar doer zijn persoonlijk van Emmett komt hij vaak in leuke dingen terecht die het op film goed doen en die dan leuk en grappig zijn zoals die ratten en de maan

Ja best wel een goede film en dat 30-er jaren sfeertje is goed neergezet.

En dan die heerlijke muziek bijna de hele film door.

En die Pennspeelt goed, want je krijgt een hekel aan die braller van een Emmet Ray.

3.5*

prachtige acteerprestatie van sean penn... emmett ray!! 4.5*

Aangename film met mooie kleurige beelden (daar hou ik altijd wel van) een grappig verhaal (ja ik vond er wél geinige momenten in zitten) en een uitstekend acterende Penn. Duurt ook niet erg lang en krijgt dan ook niet de kans om langdradig of saai te worden.

Geweldige rol van Sean Penn!

Een erg tragikomisch figuur. Aan de ene kant een rare snuiter met dubieus gedrag, aan de andere kant ook een komisch personage. Knap dat Penn deze 2 kanten geloofwaardig bij elkaar heeft samengebracht.

De mockumentary vorm werkt goed voor deze film. Op een gegeven moment zie je een paar verschillende versies van een verhaal. Dat is leuk gedaan.

Samantha Morton zet ook een uniek personage neer.

De locaties en art direction zijn prachtig, samen met de muziek brengt je dit echt even terug in de tijd.

Woody Allen heeft veel onderschatte films, en daar is dit er 1 van. Veel beter dan een voldoende. Ook onderschat: Interiors. Bergman-rip off, kan dus niks zijn. Erg sterke film. Wat mij betreft.

Mee eens. Al vind ik de term rip-off te zwaar geoordeeld voor die film. Hij gebruikt thema's die Bergman ook gebruikt ja, maar de film komt in het spoor van films Amerikaanse films zoals Five Easy Pieces.

Sean Penn is in vorm als het Amerikaanse antwoord op Django Reinhardt. Alleen al voor de jaren '30 enscenering is dit een genot om naar te kijken.

Woody Allen's ode aan de oude jazz. Met veel gevoel voor nostalgie, romantiek en humor geserveerd. 4*

Niet echt mijn film. Wel met mooie elementen, de art-direction bijvoorbeeld en de zelfspot die Allen vooral in het Blanche-personage steekt. Constant zoeken naar motieven die er niet lijken te zijn al suggereert het einde weer wat anders.

Erg zorgvuldig gemaakt, warme kleuren maken het nostalgisch. En bij vlagen is het best grappig. Maar er mist iets, Voor mij gaat deze film, met alle karakters erin nooit echt leven. Het blijft een spelletje. het blijft tweedimensionaal. En dat hoeft niet erg te zijn, maar Allens spelletje is me gewoon net niet interessant genoeg en dan ga ik dat gevoel, dat leven missen.

Echt slecht vond ik het niet, maar echt veel kan ik er niet mee.

2.5*

Dan is het ook je soort humor niet waarschijnlijk.

Ik vind het een goede tragikomedie.

Of het een spelletje is en twee-dimensionaal. Dat vind ik erg negatief en hard geoordeeld, hoewel het natuurlijk jouw beoordeling en beleving is.

Deze film gaat ook over het feit dat verhalenvertellers, verhalen enorm aandikken. Verhalen over deze fictieve persoon zijn erg aangedikt. In de film zit dat ook erg mooi verwerkt met de twee versies van een verhaal. Of waren het er drie. Bij dat benzinestation.

Misschien staat het er harder dan ik het bedoel, vind het ook vrij moeilijk onder woorden te brengen wat ik nu precies mis, maar bij mij overheerst een onvoldaan gevoel.

Niet mijn eerste Woody film. Om precies te zijn: Achtendertig

Woody´s - dat zijn ze bijna allemaal heb ik bekeken én er

mijn mening over geschreven (heb ze ook alle achtendertig

op dvd natuurlijk). In alfabetische volgorde ga ik ze op MM

zetten, zo objectief als maar mogelijk is, dit voor de Woody

Allen fanaten, maar ook voor hen die Woody nog niet kennen.

Hier gaan we:

Woody Allen weer in topform. Zijn “zoveelste” drie sterren film. Sean Penn vertolkt hier een Jazz gitarist! En Hoe! AF, want hij speelde écht.

Dat Woody een voortreffelijke klarinettist is zullen velen reeds weten. Ook dat hij een jazzliefhebber is ook, en ook daar is hij goed in. (zie Wild man blues) Nu was het nog wachten op iets soortgelijks en dat kwam er. S.a.L. is een mooi gezellig aardig filmpke om naast je hartsvriend(in) bij een glaasje "weet ik veel" in de sofa annex uitrekbaar bed zich te amuseren. Vergeet ook niet te kijken en te luisteren. Django en Emmett (Sean Penn) zullen jullie wel tijdig, en spelend tot de orde roepen. Prachtig.

Ook dit is van de hand van Woody, mits een kleine 'ingreep!':

"Psychoanalyse is als muziekles: vijf jaren lang merk je geen enkele vordering en opeens kun je 'klarinet' spelen."

Ray is gewoon een vervelende man, maar het was wel een leuk filmpje, moest af en toe wel lachen. Goede rol van Penn.

Ik deel volledig de mening van Starbright boy hier. Hij was me eigenlijk (op 31 juli al) te snel af en weet het beter onder woorden te brengen. Voor mij wa het ook een film met hele mooie beelden en sfeer-weergaven maar het gaat nooit echt leven.Natuurlijk, je voelt de plaatsvervangende schaamte over je hele lichaam, maar nooit kreeg ik het gevoel echt mee te leven met een van de personages of het verhaal en nooit brandt het verhaal echt los. Door verschillende versies van een gebeurtenis te vertellen wordt dan nog duidelijk gemaakt dat de 'geschiedenis' van Emmet ray sterk afhankelijk isvan wat anderen over hem weten te vertellen, maar deze truc ligt er dan weer zo dicht boven op dat het zijn doel een beetje voorbij schiet. Voor de anecdotes en commentaren is ook een beetje teveel naar echte documentaires gekeken om te trachten de juiste verteltrant te pakken te krijgen. Het idee, de film nu en dan te onderbreken voor stukjes commentaar om er een docu-sausover te gieten is sterk, maar naar mijn mening iets te sterk in de film gebracht. Tot slot helpt het ook niet echt dat de hoofdpersoon zo'n vreselijk ventje was........maar goed, wat overblijft: mooie beelden, fraaie sfeer en prachtige muziek. Daarmee kom ik dan tot een 3*.