Into the Woods (2014)

Pfff, wat een lange (uit)zit zeg.

Na de serie Once Upon a Time en vele sprookjesbewerkingen van de laatste jaren (Mirror Mirror, Red Riding Hood, Tangled, Hansel and Gretel: Witch Hunters, Malificent, etc) , leek me dit wel een uitdagend project om binnen dit thema nog origineel in te kunnen zijn. De filmposter deed vooral een vernieuwende film met grimmige, Burton-ish invalhoeken verwachten. Niets is minder waar; het is allemaal hopeloos standaard, verrassingsloos en bovenal saai. Zelfs de almachtige Meryl Streep kan daar niets aan veranderen.

De bekende verhalen vliegen je om de oren, inclusief hooggeblondeerde, geboetseerde prinsen en het is visueel weinig onderscheidend van wat we in dit soort films altijd zien. En dat ook nog ondersteund door een zeer onaantrekkelijke soundtrack. Om de minuut wordt er in oninteressant gezang uitbarsten in het oh zo grote gevaarlijke bos, waar wel iedereen elkaar om de haverklap tegen het lijf loopt.

Gelukkig komt er na een heleboel voorspelbaar, humorloos Disney-gekneuzel toch nog een wending ("what am i doing, i'm in the wrong story"), maar ook dat doet de film vervallen in één-van-de-zovelen, ware het niet veel slechter. Ik heb veel meer genoten van sprookjesgerelateerde films als The 10th Kingdom en Stardust, dit was echt zonde van de tijd.

Eéntje voor de die-hards.

Dat kleffe, melige, fake gevoel waar Disney vaak mee geassocieerd wordt ... dat maal 1000. Vanaf minuut 1 tot het allerlaatste moment. Vrolijke personages, overbelicht duister en zang, zoveel zang. Maar daarvoor is het ook wel een musical natuurlijk.

De mix van verschillende sprookjes klinkt op zich wel leuk, maar het zijn wel altijd dezelfde verhaaltjes en echt veel interessants wordt er nu ook weer niet mee gedaan. Gewoon wat door elkaar gehaspeld, daarmee is meteen de kous ook af.

Visueel zit er genoeg geld in, daarvoor is het ook wel Disney, dus qua look is het nog best sfeervol. Marshall is alleen geen echte goeie regisseur, dus hoewel de setting er best tof uitziet wordt er niet veel mee gedaan. Zeker van een musical verwacht je toch wat meer dan.

Maar het is vooral het zingen waar je toch wel tegen bestand moet zijn. Er worden bijna onophoudend liedjes ten berde gebracht, en ze zijn ook écht wel van een niveau "sprookjes voor kindjes". Veel blijheid, herhaling en verhalende nonsens. En als er al wat humor in gegooid wordt (de twee broer-prinsen) is het van zo'n niveau dat ze het beter niet gepoogd hadden.

Njah, wie denkt dat 120 minuten aan Disney-songs best fijn tijdverdrijf zijn zal best wat aan deze film hebben, voor mij was het wat teveel van het goede, zeker als de rest van de film ook niet veel voorstelt. Mnee, dan liever dat ze wat meer Malificent-achtige verfilmingen maken, dit vond ik een mislukt experiment.

1.0*

Wat een gemiste kans.

Hoewel het vaak een kakofonie is heb ik de eerste helft best genoten. Erg interessant is het allemaal niet, maar de film is erg zelfbewust en daardoor raakt de humor de juiste snaren. De stiefmoeder die de hielen van haar dochters inkort is hier wel het toppunt.
Dan is er de trouw - eindelijk, denk ik, hebben we een vrij korte doch volle film die tijdig eindigt - maar oh nee, wordt daar nog een vre-se-lijk gedeelte achter geplakt. Wat een aanfluiting. Dat verknoeit gans de film.

De cast is vaak hit or miss. Geslaagde typetjes zijn er zeker - dat meisje dat Sneeuwwitje speelt, Chris Pine en Emily Blunt ook nog wel, Johnny Depp in een kort rolletje, .. -, maar anderzijds zijn er ook te veel Meryl Streep'en of Anna Kendrick's die niks presteren.

Visueel valt er nog wel wat te beleven. De decors en aankleding mogen er zeker zijn, de CGI is ook naar behoren. Maar écht los komt het niet. Regisseur Rob Marshall houdt het netjes binnen de perken, gaat nergens los en zorgt ervoor dat het musicalgegeven érg zwaar wordt. Die dikke twee uur voelde echt een uur langer aan, en da's een prestatie op zich, alleen niet zo'n goeie.

2

OMG! Johnny Depp, Meryl Streep,Emily Blunt en de rest van de cast zou ik nu niet alledaags willen noemen dus is het vreemd dat je dan verwachtingen hebt? MAG je dan verwachtingen hebben? Kennelijk is Disney aan het eind van zijn sprookjeslatijn en zijn wij visueel te veel verwent. WAT EEN BULLSHIT FILM! . Bovendien was ik totaal niet voorbereid op het gezang dat het overgrote deel van de film in beslag neemt en waar ik me mateloos aan stoorde. J.Depp in zijn zoveelste Jack Sparrow variant (kan ie niks anders?) en Streep in een rol waarvan je je afvraagt of ze soms diep in de schulden zit om zoiets aan te nemen. Waarschijnlijk waren deze grote namen in waardeloze rollen nodig om publiek te trekken want van het verhaal moesten ze het zeker niet hebben. Decors waren niet om aan te zien en zelfs de reuzen (die misschien nog leuk hadden kunnen zijn) kwamen niet eens in beeld. Mijn rating van twee is dan ook gegeven aan de KOE die ik nog het beste vond in de hele flutfilm!

Iemand interesse in een 4 zit bankstel met een enorme (.../......)vlek? Ben het eens met een reviewer hierboven, de koe behoort genomineerd te worden voor de Oscars, 5 sterren m.i. Ik haal er 4,5 sterren af voor het ongevraagde irritante gejengel en gejank van de cast met roodflapje als grootste ergernis. Heb overigens 1 keer moeten lachen tijdens deze marteling van 2 uur, om de blinde stiefzuster die ook wat gezien had...

Dit is een film geworden die lastig is om te plaatsen, en om te beoordelen. Je kunt het omschrijven als "een zwarte musical voor volwassenen (18+) verfilmd als een grijze musical voor kinderen", en dat bevat meteen de vele tegenstrijdigheden die in de film zitten. Is een 6-jarige wel in staat om 2 uur lang naar een film met op volwassenen gerichte Engelse liedjes? En is een volwassene in staat om 2 uur lang naar een donkere musical te kijken die soft gemaakt is voor kleine kinderen? Het kan een lange zit worden. Had men gekozen om de film bijvoorbeeld voor 12 jaar en ouder te maken, dan had het wellicht iets minder soft gekund en was het duistere en het vrolijke meer in balans geweest.

Had men het helemaal goed gedaan, dan had men de grens gehouden op 18+. De originele musical schijnt namelijk roetzwart te zijn o.a. vanwege seks, mutilaties en geweld. Dat ontbreekt hier uiteraard, maar je kunt merken waar de gaten vallen (zo schijnt de wolf in het origineel een pedofiel te zijn die achter roodkapje aan zit, in deze film komt dat niet zo naar voren, maar het lied wat hij zingt komt wel uit het origineel en daar kunnen volwassenen de dubbele betekenis wel uithalen). Ik vind het nogal een vreemde keuze om uit zo'n bronmateriaal een film voor 6 jaar en ouder te maken.

Met wat Disney ervan gemaakt heeft was het na anderhalf uur eigenlijk wel mooi geweest, er komt dan een moment dat je denkt dat het is afgelopen, maar dan plakt de film een tweede deel aan vast dat niet alleen overbodig is, maar ook een stuk minder van kwaliteit is en de score omlaag haalt. Het verhaal wordt vanaf dat punt een stuk saaier, en dat botst met de nogal drukke scènes uit de rest van de film. Ik vermoed dat dit laatste stuk het donkerste is uit de musical en dat Disney hier flink heeft zitten te knippen. Qua donkere maar mooie beelden doet het me denken aan La Belle & la Bête (2014), al is deze iets minder kleurrijk en ontbreken hier de fraaie costuums uit die film.

Het begin was even wennen door de vele personages die achter elkaar gepresenteerd worden, al lukt het daarna wel vrij snel om elke personage een plaats te geven. Het verhaal zelf verloopt niet echt vlekkeloos, voor details is weinig aandacht. Zo wordt het haar van Rapunzel tweemaal achter elkaar geknipt. Zo goed ken ik het sprookje niet, maar na de eerste knipbeurt zien we tegen de verwachting in Rapunzel weer met lang haar stralen, alsof het niet af is geknipt, maar na de tweede knipbeurt blijft het haar wel kort . Ook het verhaal dat het haar niet 'werkt' omdat het door de heks is aangeraakt, maar de pluisjes van datzelfde haar op de maïs wel werken is nogal krom.

Het acteerwerk is erg wisselend, en dat ligt niet aan de acteurs, volgens mij komt het toch vooral door de regie die er niet in slaagt om hun talent te benutten. Op een of andere manier lukt het niet om de personages tot leven te laten komen, enige uitzondering zijn de heks en Cinderella die wel aardig zijn uitgewerkt. Depp heeft een bijrolletje als wolf, hij heeft wel vaker dit type personage gespeeld (bijvoorbeeld in Alice in Wonderland, Dark Shadows) en begint hier vervelend te worden door alweer met zo'n personage in herhaling te vallen. Roodkapje komt nogal verwend en houterig over. De Bakker is vekeerd gecast. En het jochie dat meesterlijk Gavroche speelde in Les Misérables (2012) weet zich hier geen raad met het personage van Sjaak en de bonenstaak. Dat de al vaker hier genoemde witte koe (gespeeld door een witte koe) tussen de personages positief uitsteekt is dan niet vreemd

Het vlakke van de personages zal vermoed ik ook komen door het verwijderen van de seks en chemie die vast wel in het origineel zit, dan blijven de personages over uit deze film die van elkaar houden of vreemdgaan zonder dat je begrijpt waarom ze dat zomaar doen.

Mooie beelden, redelijk verhaal (maar slap gedurende het overbodige laatste half uur), een vreemde mix tussen soft en duister die niet helemaal werkt, wisselende en vlakke personages, wisselend acteerwerk, en liedjes van wisselende kwaliteit. Verre van volmaakt, de regie heeft het zich veel te makkelijk van af gemaakt en moest bovendien werken met bronmateriaal wat niet geschikt is voor zo'n softe film. Slordig. 2*

Children will listen...

Into the Woods is een film waar ik al lang naar uitkeek. Het is een verfilming van de gelijknamige musical van Stephen Sondheim, die ons ook al de prachtige score van Sweeney Todd heeft voorgeschoteld. Into the Woods is een erg donkere, satirische en kritische bewerking van de sprookjes van Grimm. In de stage-musical is dit duidelijk en soms erg pervers merkbaar. In de film komt dit niet zo over en dit kost de film wat punten. Vooral het feit dat deze film als 'kinderfilm' wordt gepromoot en voorgesteld begrijp ik niet. Moesten ze het echt volgens de musical gefilmd willen hebben, hadden ze het een 16+ film gemaakt vol perverse grappen, gruwelijke sterfscènes en heel wat zwartgalligheid.

Nu, de film is zeker niet slecht, integendeel. Wat de film gaande houdt is de humor die kennelijk aanwezig is. De absurditeit van de heks heeft me vaak laten rollen van het lachen. Ook de eigenwijze Roodkapje en de pedofiele Wolf zorgden voor heel wat ongemakkelijkheid. De vele sprookjes zijn erg leuk bewerkt en een eigen versie van gemaakt. Maar lang niet alle sprookjesfiguren waren interessant genoeg. Zo waren Jack en Cinderella niet zo boeiend als de Bakker en zijn vrouw, de Heks en Roodkapje.

De cast is geweldig. Meryl Streep speelt de sterren van de hemel in een absurde, geweldige vertolking. Emily Blunt en James Corden wisten goed te overtuigen en hun einde vond ik enorm ontroerend. Lilla Crawford als Little Red Riding Hood is erg grappig en weet genoeg sympathie te wekken. Daniel Huttlestone wist me als Gavroche in Les Misérables te bekoren, hier was hij niet zo aangenaam en best vervelend.

De muziek is erg aanstekelijk vind ik. Vooral de Proloog is grappig en interessant. Liedjes als No One Is Alone en Last Midnight zijn wonderlijk, maar Stay With Me is rondom fenomenaal. Streep zet hier een geweldige prestatie neer. Bijna Oscar-waardig. Maar lang niet alle liedjes werken even goed. Wat wel jammer is, voor een musical.

Al bij al, ondanks de vele slechte recensies erg genoten van deze musical.

4*

Halfuur te lang. Denk je dat de film is afgelopen (althans, je weet dat er nog een halfuur komt als je een blik op je horloge werpt), met een perfect einde bij deze film, dan komt er nog een volstrekt oninteressant gedeelte met een reus en een hoop tamtam en wat relatiewisselingen. Op zich past dat laatste wel bij de film, maar als je al anderhalf uur naar een musical hebt lopen kijken dat constant doorgaat, dan heb je het als kijker ook wel gezien.

Jammer, want tot die tijd is de film volstrekte flauwekul, maar wel erg vermakelijke flauwekul met van die typische musicalliedjes waarin iedereen door elkaar heen zingt en deuntjes die heerlijk klinken (al zal ik ze zo snel niet meer kunnen reproduceren). Die hele plot slaat sowieso nergens op, maar dat lijkt ook niet de bedoeling te zijn. De bedoeling is om te vermaken en ondanks dat er constant muziek is (net iets te veel naar mijn smaak) lukt de film dat prima een goede anderhalf uur lang. Alleen, als gezegd, dat laatste stuk is, op één geinige song na, nauwelijks uit te zitten. Verder spat het plezier af van de acteurs, is de vormgeving aardig maar niet heel denderend en vond ik vooral roodkapje sterk zingen. Ow ja, Depp was dan wel fantastisch die korte tijd dat hij in beeld was. 2,5*.

Verbaasd me dat de film zo neergehaald wordt op MM. Snap dat het niet voor iedereen is weggelegd, maar vond het best een leuke film. Had niet verwacht dat er zoveel in gezongen zou worden, maar op zich waren de liedjes wel te pruimen (naar Disney standaard). De cast is prima, maar niemand blinkt verder echt uit. Al moet ik zeggen dat de prinsen wel echt hilarisch waren. De setting en kostuums zijn wel echt schitterend en ik kreeg wel echt een Disney feeling van de film. Helaas is de film dus niet het niveau van bijv. Sweeney Todd maar ik heb me goed vermaakt.

3.5*

Om te beginnen ben ik geen grote musicalliefhebber. Ondanks dat ik wist dat dit een musical was heb ik de gok gewaagd. Helaas heeft ook deze film me niet van gedachten doen veranderen.

Mijn inziens hinkt de film teveel op meerdere gedachten, kinderfilm of toch voor volwassenen? Hierdoor blijf sommige keuzes dan ook erg raar zoals de gruwelijke elementen uit het originele assepoester verhaal als het afsnijden van teen en hiel en het laten uitpikken van de ogen van de stiefzussen..

Daarnaast neemt de film zich in veel opzichten te serieus en zijn de liedjes te vlak, te eentonig om echt te blijven hangen. Op het openingsnummer na. Het enige lied wat naar mijn idee de juiste toon raakt is dat van de prinsen. Dat is lekker over de top.

En topcast of niet, de film blijft moeilijk boeien. En zoals al eerder gezegd het tweede gedeelte had echt niet gehoeven. Hierdoor wordt die onnodig lang en voegt het niets meer toe.

Ik denk dat ik de komende jaren de musicalfilms maar oversla.

Aanvankelijk ging ik er vanuit dat al die gezongen teksten slechts in de intro zouden worden toegepast; wanneer bleek dat er geen remmen opzaten begon ik me af te vragen of ik hier bestendig tegen zou zijn. Dit viel behoorlijk mee. Gelukkig had ik sympathie voor de meeste personages en werd er een aardige balans met de genres aangehouden; de humor werd nergens heel flauw en qua sci-fi vond ik dat de effecten zeer stijlvol waren verweven met de locaties. Ook kon ik het wel waarderen dat Johnny Depp ditmaal niet alles voor zijn rekening nam; hij duikt maar in één scène op. De overige acteurs spelen leuk samen en het is dan ook niet nodig om zo'n clown in het midden te hebben die alle aandacht naar zich toetrekt. Ik vond dit een origineel kunstwerk en ik ben nu eigenlijk wel benieuwd naar Marshall's oeuvre.

Samen met mijn vrouw en kinderen (10 en 13 jaar) naar deze film geweest. Gezellig met zn 4en maar de film? Dat was een hele opgave. Voor je gevoel speelde echt alles zich af "in het bos". Erg eentonig. De liedjes waren erg vlak. We werden er achteraf wel erg melig van. Maar of dat nou de bedoeling was. De film begon wat mij betreft zelfs te irriteren. De cast kwam totaal niet tot zn recht. En voor welke doelgroep deze film precies bestemd was, kon geen van ons beantwoorden.

Hou op zich wel van een sprookje. Als je echter in de bioscoop verrast wordt op een film waarin 120 v/d 125 minuten wordt gezongen, beleef je geen fijne avond. Flutfilm voor mij. 0.5 * voor de moeite zullen we maar zeggen.

Into the woods leek me wel leuk op papier. Verschillende sprookjesfiguren in een live action movie. De ode aan Grimm's sprookjes is al meer gedaan, en soms best wel geslaagd. Into the woods is echter niet zo goed gelukt. Ik wist niet dat het een musical was, al is dat op zich geen probleem. Maar ik verwachtte me eerder aan een halfdonkere, maar weliswaar toegankelijke, film. Deze film is echter een schoolmusical geworden met toevallig een wat groter budget. Slecht script dat enkel teert op de bekende figuren, maar zelf heel afstandelijk wordt. Geen idee of er überhaupt ook maar iemand plezier had op deze set. Ik hoop dat de jeugd hierdoor niet weerhoudt om de echte sprookjes te lezen...

Dit is op lovely bones na de meest tenenkrommend verschikkelijkste film die ik ooit gezien heb. Zoiezo geen fan van musicals. Op zich was ik bereid om me daar overheen te zetten en open te staan voor het sprookjesverhaal. Maar het constante gezang van begin tot eind op zo'n monotone toon wekte zowel irritaties als hoofdpijn op. Als je suicidaal depressief bent dan zal deze film de laatse druppel zijn.

Ja, wat moet je hier nou over zeggen.. Over het algemeen ga ik altijd wel met een goed gevoel een Disney film in, want eigenlijk is geen enkele Disney film slecht.
De film begint met een liedje, gewoon een leuk intro liedje dacht ik.
Maar al snel volgt het ene liedje het andere op.
Natuurlijk is het in Disney films wel gebruikelijk dat sommige stukken uitgedrukt worden in een lied, maar dit valt niet te vergelijken met bijvoorbeeld The Lion King.
Met rijmen hebben ze in het sprookjes bos in ieder geval niet veel.
De film duurt 2 uur, maar door al die liedjes leek het veel langer..

Al met al zag het er mooi uit, daarop geen commentaar.
Ook apart om Johnny Depp te horen zingen, voor de verandering leuk.
Wat ik een plus punt vond, is dat ze de sprookjes erg verhaal getrouw hebben vertelt.
Dus niet de Disney versies, maar de Grimm versies.
Bijvoorbeeld als de prins die Rapunzel komt halen verblind word door de dorens.
Erg leuk hoe alle sprookjes in de film op een gegeven moment samen komen.
De film vertelt vooral het verhaal ná wat er in de orginele sprookjes gebeurd.

2,5 ster

Deze film is bijzonder goed. Ook al zie je hier veel kritiek. Veel van die kritiek uit zich op het zingen en de musical-sfeer die de film uitstraalt. En ja, daar moet je echt van houden! Nu heeft Disney in al die voorgaande jaren een patent gehad op dit soort films. Natuurlijk in de oude animatie- films en in bv. Mary Poppins. Maar ook nu nog met het uit hetzelfde jaar afkomstige Frozen( Wat een zeer groot succes is). Ook werd er in menig andere film uit het verleden wel gezongen. The Wizard of Oz(1939) The Sound of Music (1965) of Annie (1982) zitten vol met liedjes. Veel van die films zijn klassiekers maar voor mij net iets te zoetsappig (behalve OZ) daarom is deze film juist zo aangenaam. Het is grappig dat er een verhaal is gemaakt van verschillende sprookjes. En ook halverwege opeens het " ze leven nog lang en gelukkig" word veranderd. De film is overal toch wel duister weergegeven alleen word nergens eng. Wat positief is om zo ook de wat kleinere kunnen meekijken. Voor mensen die de zingende gedeeltes voor lief nemen is het aangename film!

dubbel gevoel bij deze film.

De film begint leuk, een aaneengerekte zang door de verschillende hoofdpersonages die meteen hét goede gevoel geeft dat je bij dit soort films verwacht. Zeker het eerste halfuur wordt er amper gesproken en neemt de zang de boventoon, misschien wel jammer dat het nogal vaak dezelfde melodie is maar op zich stoorde het me niet echt. de verhaallijntjes van de verschillende sprookjes worden zorgvuldig opgezet en door de 'hoofdverhaallijn' worden ze mooi met elkaar verweven. we zien een cameo - want meer dan dat is het niet - van Depp die weer z'n heerlijke zelve is en zeker in zo een korte cameo geeft het een meerwaarde aan de film op dat moment. dé sterkhouders van deze film zijn Blunt en Streep. Blunt overtuigd in haar rol, en Streep is heerlijk als de slechte heks die toch meer is dan alleen maar een slechte heks. Wanneer alle sprookjes tot z'n einde komen en het huwelijk de intrede doet lijkt het of de film gedaan is en op zich had ik daar ook geen probleem mee gehad moest hij toen stoppen. ik had geen hoogvlieger achter de rug, maar wel 80 minuten puur musical-amusement met een topcast die er duidelijk zin in had zoals ook Chris Pine. Maar de scenaristen wouden een vervolg breiden aan de sprookjes en het einde van hoe we ze kennen volledig desoriënteren. Goed plan, alleen is het niet echt goed uitgewerkt. Buiten nog een leuk intermezzo van Streep en een duet tussen Pine en Blunt is de finale een grote miskleun. Spijtig, want het geeft toch een wrange nasmaak.

Into The Woods is tot de finale een leuke, toffe, amusante musical voor de hele familie. Spijtig genoeg verliest de film in de laatste acte volledig zijn eigenheid en zakt de film als een kaartendoos in elkaar

Mijn vriend en ik hebben een abonnement op de bioscoop en ik dacht: o leuk weer een verfilming van een sprookje. Net als Snowwhite and the huntsman of Jack and the beanstalk.

en toen begonnen ze te zingen..... we zijn na 20 minuten weg gelopen, net als de mensen naast ons.

Prima acteurs, maar ik had niet goed naar het genre gekeken. Maar ook al let je niet op het zingen, het was ook een beetje onsamenhangend.

Voor iemand die niet van musicals houdt heb ik er eigenlijk door de jaren heen best veel gezien. Eigenlijk vallen ze steevast tegen; zo ook deze Into The Woods, een aanvankelijk inventieve maar al snel oersaaie remix van een aantal beroemde sprookjes. De verrassing is er vrijwel direct af en de liedjes zijn niet om aan te horen. De overgekwalificeerde cast bakt er tevens weinig van. Johnny Depp heeft verreweg de vaagste (maar gelukkig tevens kortste) rol als Grote Boze Wolf. Visueel ziet het er allemaal fraai uit, maar de film is veel te lang en de eindeloze reeks tergende liedjes (vooral die gezongen door Anna Kendrick zijn tenenkrommend met een hoog Chipmunks-gehalte) zorgt voor een tandartsbezoek-achtige kijkervaring. Er toch weer ingetrapt dus.

Me eens aan deze gewaagd en vond het een prima musical. Het eerste uur komen de 4 bekende sprookjes aan bod en na een groot uur lijkt het verhaal afgelopen, maar dan kwam er nog een verrassend vervolg.

De liedjes waren een beetje wisselend. Er zaten wel enkele leuke in, sommige waren niet zo bijzonder.

Het acteerwerk was wel wat over, maar in het genre musical is dat niet zo uitzonderlijk.

Deze versie is wel wat minder kinderachtig dan de tekenfilms van Disney en liggen ze dichter bij de sprookjes van Grimm, zo worden er bv. ook tenen geamputeerd.

Verder zag de film er wel goed uit.

'k vond het wel een prima musical.

Jammer dat sommigen de film hier zwaar onderwaarderen omdat er in gezongen wordt. Als je musicals leuk vindt, dan is dit een hele mooie film. Super mooi entourage, goede acteurs, herkenning met diverse sprookjes die je herinneren aan je jeugd... al met al een mooie warme film voor jong en oud.

Normaal ben ik iemand die geen genoeg kan krijgen van musical en liedjes, en snap ik de mensen niet die daarover klagen. Tijdens deze film snapte ik die mensen ineens wel; veel te vaak barsten de acteurs in gezang uit. En als het dan nog leuke nummers waren, maar het is vrij ergerlijk en repetitief allemaal.

Ook de rest van de film heeft niet zoveel waar ik iets mee kon. Al die sprookjes door elkaar zijn eigenlijk gewoon niet leuk. De individuele verhalen zijn natuurlijk bij iedereen bekend, dus geen verrassingen daar, en om ze elkaar te zien kruisen, mwe. Verder is het ook niet echt betoverend of ontroerend uitgewerkt en grappig is het ook al niet. Gewoon een heel vermoeiend en onleuk script.

Op zich had het stemgemiddelde me kunnen waarschuwen, maar ik wilde het voor mezelf zien omdat er nu eenmaal zoveel musicalhaters zijn. Maar nee, zelfs ik vind dit helemaal niks. Begreep dat het origineel een stuk meer duister en voor volwassenen is. Verfilm het dan gewoon niet als het alternatief blijkbaar een halfbakken versie is.

Niet echt afgekeken, maar ik verwacht niet dat het nog ineens briljant zou worden.

1,5*

Lastig te beoordelen.

Het verhaal is druk, chaotisch,

en balanceert tussen grappig en irritant.

Uiteindelijk duurt de film veel te lang.

Daarentegen is het wel weer mooi gemaakt.

Nogmaals, lastig te beoordelen. *2,5

Flauw.

Het lijkt eigenlijk wel een soort parodie te zijn op de sprookjes. Dat is niet gelijk een compliment, want ik heb niet erg veel gelachen terwijl dat waarschijnlijk wel de bedoeling was op sommige stukken. Wel jammer, want hier zat alle potentie in.

De cast is duidelijk groot, en namen zoals Kendrick, Blunt en Corden doen het ook prima hier. De rest was erg flauw, vooral die Streep is vervelend flauw en slecht. Hele flauwe humor die totaal niet past hier, de musical is ook niet altijd zuiver.

Het bos ziet er wat simpel uit, hier en daar zit er wel een fantasierijk sfeertje in maar in het algemeen is het vrij flauw in z'n opzet. Het verhaal duurt te lang en ik kwam er maar moeilijk doorheen, flauw acteerwerk en in het algemeen neigt het zelfs naar het saaie.

Jammer, dit had alle potentie om leuk te zijn, maar is dit echter niet. Ze kunnen hiervoor beter iemand hebben die een fatsoenlijk script kan schrijven.

Alhoewel ik een hekel heb aan musicals, vond ik deze nog wel kunnen. En normaal vind ik ook niet dat er aan sprookjes moet gesleuteld worden, dat ze origineel moeten blijven, maar deze verweving vond ik prima geslaagd.

Deze uitgekeken met mijn 13-jarige dochter. Alleen maar uitgekeken omdat zij hem leuk vond. Vond hem te langdradig en te veel liedjes. Er was haast geen enkele gewone dialoog en ieder lied was dan ook nog een tergend hoog gezongen. Zo’n hoge noten zijn goed voor even, maar twee uur lang is echt van het goede teveel. Inhoudelijk was verhaal simpel. Maar als je vb. bij intro een lied van 10min moet horen over een wens, dan weet je wel genoeg. Mijn dochter wou deze film zien omwille van Jonny Depp, nu blijkt deze maar vijf minuten in beeld te komen... Sta open voor alle genres, maar dit was het niet voor mij helaas. Zal wel een publiek voor bestaan...

Muzikaal smörgåsbord van sprookjes waarin een boer [James Corden] en zijn vrouw [Emily Blunt] een aantal voorwerpen moeten verzamelen om een vloek, waardoor ze geen kinderen kunnen krijgen, op te heffen: de rode mantel van Roodkapje [Lilla Crawford], het gouden muiltje van Assepoester [Anna Kendrick] en de melkkoe van Jaap [Daniel Huttlestone] - die van de Bonenstaak. Meryl Streep, Johnny Depp, Tracey Ullman en Chris Pine maken onderdeel uit van de indrukwekkende cast dat zichtbaar plezier heeft. Het verhaal mist de ironie van de sprookjes waarop het is gebaseerd en de liedjes zijn bepaald niet memorabel in deze fraaie productie.