Saving Mr. Banks (2013)

Had het niet verwacht vooraf, maar ik vind dit toch wel één van de toppers van dit jaar. Ben een Disney liefhebber, al heb ik Mary Poppins dan weer nooit gezien. Het verhaal is uitstekend, boeiend van begin tot eind. En de flashbacks voegen veel toe. En de cast is fantastisch. Tom Hanks is perfect als Walt Disney en ook de bijrol van Paul Giamatti raakte me. Maar het is natuurlijk Emma Thompson die de show steelt in deze film. Zal me niks verbazen als ze hier een Oscar voor krijgt, zo ontzettend goed gedaan. Het gebeurd vrijwel nooit, maar ik zat toch met tranen in mijn ogen op het eind dankzij Thompson. En de hele Disney sfeer is erg fijn.

4.5*

Een verfilming over de totstandkoming van de verfilming van Mary Poppins, dat zeer langzaam op gang komt maar je toch tevreden de bioscoop laat verlaten door de zeer goede acteerprestaties en vrolijkheid van Mary Poppins.

Saving Mr. Banks is een film met twee gezichten: Aan de ene kant gaat het over Walt Disney (Tom Hanks) die P.L. Travers (Emma Thompson) wilt overuigen hem de rechten voor haar geliefde Mary Poppins te verkopen en aan de andere kant gaat het over het verleden van P.L Travers en waarom ze de persoon is die ze in deze film is. Om Travers haar karaktereigenschappen verklaarbaar te maken wordt er in deze film continue gebruik gemaakt van flashbacks naar haar verleden in Australië waar ze samen met haar zusjes, moeder en alcoholistische vader woont. Deze flashbacks zijn misschien noodzakelijk, maar zorgen ervoor dat de film eigenlijk best saai is gedurende minimaal de eerste helft. Daarna wordt de film een stuk boeiender, ligt het tempo wat hoger en worden de flashbacks ook daadwerkelijk belangrijk voor het verhaal. Saving Mr. Banks is een film van hollywood over hollywood, maar is als je er beter naar kijkt een film over het karakter van P.L. Travers die fantastisch wordt gespeeld door Emma Thomspon.....

‘Saving Mr. Banks’ Review | Filmtakers

Heel aardig, al is het wel een film met goede en slechte punten, soms zelfs in de dezelfde eigenschap. Zo speelt Emma Thompson heel sterk op momenten en weet ze echt een mooi warm personage neer te zetten, maar in het begin is ze wel een beetje karikaturaal. Ook de flash-backs naar haar jeugd in Oz zijn best interessant, goed geacteerd en zeker tegen het einde van de film is de waarde ervan bekend. Maar tijdens de film haalt het nogal het tempo eruit en eigenlijk komt dit alles te laat, doordat we Thompson dan al deels kennen.

Wel zijn beide tijden mooi met elkaar verbonden middels de montage, sowieso het sterkste punt van de film. De meeste cuts, zeker naar een andere tijd, getuigen van veel inventiviteit. Dat is gewoon erg fijn om steeds weer te zien. En Hanks is als altijd Hanks, maar weet toch wat body mee te geven, al is Walt Disney natuurlijk veel interessanter (kinderdroomvervuller en keihard zakenman tegelijk) dan we nu te zien krijgen. En dat is sowieso de zwakte van de film. Het geheel is nogal voorspelbaar (logisch) en erg braafjes (jammer).

Wel zitten er ook een aantal sterke punten in. Het production design klopt, het is leuk eens zo een kijkje achter de schermen te zien (hoe de liedjes langzaamaan bedacht worden, ervan uitgaande dat dat echt zo gebeurt) en er wordt een leuke parallel tussen Engeland (Thompson, stijfjes) en Amerika (Hanks, losjes) getrokken. En alleen al dat shot van ranke hoge palmbomen in het begin en aan het eind, dat je doet denken aan LA maar zich afspeelt in Australië, toont dat de regisseur echt wel goede ideeën had. Nu nog wat bijschaving en hij zou best eens een echt goede film kunnen maken. Voor deze 3,5*.

Het sparren tussen Hanks en Thompson vormt daardoor het hoogtepunt van de film en zorgt voor een krachtige biopic. Tevens zijn de scènes in de schrijverskamer, waarin het script wordt besproken en de Sherman broers hun liedjes ten gehore brengen, een genot om naar te kijken. De film verliest wat stoom in de flashbackscènes waarin we de geschiedenis van een jonge Travers in Australië krijgen voorgeschoteld. Alhoewel deze thematisch interessant zijn, lagen en context geven aan Travers persoonlijkheid en aan de creatie van Mary Poppins, breken ze het ritme van de film. Daarnaast voelt het aan als een op zichzelf staande film. De film gaat over een interessant stukje Disneygeschiedenis. Is het geheel historisch correct? Nee. Zit het script goed in elkaar? Grotendeels wel, maar niet in z’n totaliteit. Dit alles mag de pret echter niet drukken. Saving Mr. Banks is een charmante en contrastrijke film met een Disney fonkeling en een lach en traan. De film wordt vooral gedragen door het sterke spel van Hanks en Thompson.

Recensie: Saving Mr. Banks (Glenn Abbink) - Filmhoek.nl

Ik heb enorm genoten van deze film. Emma Thompson zet een uitstekende rol neer als mrs. Travers. Tom Hanks heeft zijn eigen invulling aan de rol van mr. Disney, doch heb ik er wel van genoten.

Wat mij het meest raakte is eigenlijk de psychologische benadering van de film. De flashbacks van mrs. Travers naar haar verleden, op basis waarvan ze Mary Poppins heeft bedacht, tot de uiteindelijke verfilming, waarbij ze mr. Banks probeert te redden. Dit kan gezien worden als een hele verwerkingsproces van haar verleden met haar vader. De confrontaties, de ontkenning, het helen, en uiteindelijk het loslaten. Ik vind dat de film dit ontzettend goed weet weer te geven.

Dat mr. Disney ook een zware jeugd had (weet niet of het klopt wat in de film verteld wordt) geeft maar weer eens weer, dat de meeste geniën en wereldveranderaars, erg complexe psychologische problemen hebben waarmee hun brein struggeld(e).

Solide zeven.

Erg mooie film waarop weinig valt aan te merken. Het acteerwerk is erg goed, daarbij opgeteld het beeld en de muziek maakt dat deze film erg sfeervol en meeslepend is. Niet alleen Tom Hanks en Emma Thompson, maar ook Colin Farrel en Annie Rose Buckley ('Ginty') spelen sterk.

De scenes met Walt Disney tonen vooral aan het begin duidelijk de vrolijke en ietwat overdreven Disney-stijl, terwijl de flashbacks een heus drama vormen. De verzorgde montage zorgt voor een goed evenwicht tussen beide. De film is duidelijk gericht op volwassenen, al is Disney de jonge fans niet vergeten. De kleine en subtiele grapjes houden het ook voor meekijkende kinderen leuk (zoals Mickey Mouse die voor straf tegen de muur moet kijken, of het meisje dat eieren probeert te leggen).

Het is ook in bescheiden mate (en niet storend) voor een stuk zelfpromotie, niet alleen van Disneyland, maar ook van Mary Poppins (1964), want na het zien van deze film is de neiging dan ook groot om de film uit 1964 met de vers opgedane kennis opnieuw te bekijken.

Mijn eerste indruk is dat deze film tegen de 4 sterren aan zit. Een van de betere en volwassen Disneyfilms.

Beter dan verwacht.

Disney sentiment is m'n ding zo niet, zeker niet als het dan nog eens over DIsney zelf gaat. Maar het resultaat is niet eens zo slecht. Hancock levert een degelijk filmpje af, dat op z'n beste momenten weet te charmeren, maar zich af en toe iets te sloom voortbeweegt.

De flashbacks hadden voor mij niet zo gehoeven. Het brengt iets teveel sentiment in de film en haalt de vaart uit het gewone verhaaltje. Personage van Thompson is uiteraard nogal karikaturaal, maar redt voor mij wel de film. Lekker standvastig en aardig tegendraads, wat een paar leuke momenten oplevert in Disney-town.

Hanks zie ik liever niet in films, al heeft hij hier z'n personage wel gevonden. Uiteindelijk was het vooral Giamatti die z'n scenes het meeste glans gaf. Vond ik de mooiste stukken van de film. Geheel duurt wat te lang en het einde is iets teveel gesnotter, maar in z'n geheel gezien is dit een stukje Disney geschiedenis dat best z'n eigen film verdiende.

3.0*

George Banks and all he stands for will be saved. Maybe not in life, but in imagination. Because that's what we storytellers do. We restore order with imagination. We instill hope again and again and again.

Wie houd er nu niet van Walt Disney ? Dagdagelijks word je ermee geconfronteerd en de meeste mensen zijn ermee opgegroeid. Ik zie bijna elke dag wel een Disney product passeren op het scherm thuis en kijk nog steeds met bewondering,verwondering en kinderlijke vreugde soms naar de magie die zich afspeelt op het scherm. Het is weliswaar een beetje opgedrongen dat ik mijn tijd hier soms aan spendeer. Zeker als je twee ukkies van 2 en 4 thuis hebt rondhuppelen die om de haverklap liggen te smeken om nog eens Mickey Mouse,Dumbo of "Papa die film met die 2 hondjes die spaghetti eten" op te zetten.

Het enige Walt Disney voortbrengsel waar ik een hekel aan heb is de film "Mary Poppins". Dat om de volgende redenen. Ik kan die Julie Andrews niet uitstaan en dat vanwege haar bijdrage aan "The sound of Music". Dat is die tirolerfilm met een hele bende kinderen waarin om de haverklap een kampvuurlied wordt gezongen onder begeleiding van een gitaar. Jaarlijks moet ik dit gedrocht verdragen op het einde van het jaar want deze film wordt nu echt tot in den treure vertoond op de televisie. Julie Andrews zorgt dan ook bij mij voor spontane buikkrampen. Dick van Dyke is oorzaak nummer twee. Die vent loopt er constant bij met een hemelsbrede glimlach alsof hij een kleerhanger heeft ingeslikt. Elke praktiserende tandarts begint waarschijnlijk spontaan te kwijlen als deze wandelende Colgate reclamefiguur op het scherm verschijnt. En ten derde heb ik een bloedhekel aan musicals (Voor meer uitleg hierover zie "The Great Gatsby"). "Mary Poppins" de film is dus het enige Walt Disney product wat me nooit zal kunnen bekoren.

Blijkt bij nader inzien dat deze "Savings Mr. Banks" toch wel de verfilming is over de strijd tussen Walt en de schrijfster van "Mary Poppins", P.L. Travers, over de filmrechten die Disney wel al te graag wil bemachtigen om zo het befaamde boek te kunnen verfilmen. Tot mijn uitzonderlijke verbazing viel me deze film toch wel reuze mee en kan ik alleen mijn lof betuigen over de acteerprestaties van de hoofdrolspelers.

Als uitschieter is er natuurlijk Emma Thompson, die een wel voortreffelijk rol speelt als de hautaine, dwarse en onverzettelijke Travers. Als dit mens in werkelijkheid zo was had ik haar ligna recta terugzonden naar London. Wat een akelige, vervelende tante is dat. En als de bandopnames op het einde authentiek zijn, dan kan je alleen maar concluderen dat het inderdaad zo'n draak van een mens was. Thompson speelde op een overtuigende manier de schrijfster die te trots is om haar geliefkoosde personage zo maar af te geven zodanig dat het, volgens haar mening, alleen gebruikt zou worden om het te commercialiseren. En daarnaast is het de soms kwetsbare en trieste persoon die, zoals blijkt uit de film, een vreselijk geheim meedraagt uit haar verleden. Of het effectief zo allemaal in elkaar zit, weet ik niet, maar het zou wel een plausibele verklaring kunnen zijn voor haar gedrag. Er zitten enkele werkelijk grappige momenten in deze film met als hoogtepunt het geniepig snel wegschuiven van het muziekblad waarop de titel "Supercalifragilisticexpialidocious" staat. Schitterend.

Tom Hanks staat dan weer garant voor een vanzelfsprekende manier van vertolking. Alsof hij altijd eigenlijk Walt Disney is geweest. Voor mij is Hanks op dit moment één van de beste acteurs in Hollywood. Hij kan zich volledig inleven in de opgelegde rol en zodanig transformeren dat hij één wordt met het personage. Of hij nu een kapitein, schipbreukeling of een vreemdeling op een luchthaven speelt, het lijkt telkens alsof hij hier al jaren ervaring mee heeft. Een uniek acteur met een unieke gave.

Colin Farell vond ik ook schitterend als de vader van P.L. Travers. Een sleutelfiguur in het hele verhaal die zijn dochter voortdurend tracht te betoveren met sprookjesachtige en verzonnen verhalen. Een manier om haar af te schermen van de vreselijke en vijandige werkelijkheid van het dagelijkse leven. Schitterend om zijn stemmingswisselingen mee te maken. Een goedhartig man die gevloerd wordt door zijn alcoholverslaving. En uiteindelijk een wezenlijke invloed heeft op de verdere toekomst van zijn dochter.

Paul Giamatti verzorgde de rol als persoonlijke chauffeur van Travers. Een innemende rol met een droefgeestige inslag. Tevens de eerste die een persoonlijk contact kon leggen met haar, en die uiteindelijk ook de enige was die ze apprecieerde en kon tolereren. Schitterende bijrol.

Het enige nadeel, maar tegelijkertijd besef ik dat het technisch niet op een andere manier te verwezenlijken was, zijn de voortdurende onderbrekingen door de flashbacks. Op deze manier wordt het verleden en de invloed die het had, op een mooie manier verweven met het heden. Het spijtige is dat hierdoor het ritme van het verhaal verloren gaat en het allemaal een beetje vertraagt. Niet op een ergerlijke manier, maar toch vervelend voor mij na een tijdje.
Dat er naar het einde toe nogal wat zakdoek-momenten verschijnen , was wel te verwachten. Maar desondanks heb ik toch genoten van deze film. Een historisch relaas dat vertelt over het ontstaan van de film "Mary Poppins". Ik heb de film nu gezien, ik heb me er niet aan geërgerd , maar zal de traditie toch aanhouden idem als bij de originele film. Namelijk dat ik hem waarschijnlijk nooit meer zal kijken !

3,5*

Wat een goede film, sterk acteerwerk en het verhaal is prachtig. De film Mary Poppins spreekt mij totaal niet aan, maar dat hoeft ook helemaal niet om deze film leuk/goed te vinden.
Wel ben ik door deze film bijzonder geïnteresseerd in een verfilming van het boek zoals P.L. Traveler het zelf graag had gezien, dus niet zoals Disney het heeft gemaakt, ik heb gelezen dat P.L. Traveler deze versie van Disney haatte. Ik denk dat zij zelf het allemaal liever wat echter had gezien, niet met zo'n hoog sprookjes/musical gehalte, maar meer een "echte" film, met een echte boodschap, maar wel met een happy end. Tenminste, zo heb ik het begrepen aan haar reacties/opmerking uit deze film en de overige informatie op internet die ik over haar heb gelezen. Maar, verder over deze film.

Tom Hanks, overtuigend zet hij de rol van Walt Disney neer, geen enkel punt van kritiek. Emma Thompson, uitmuntend, ik vind haar personage sowieso interessant en zij zet haar geweldig goed neer. Verder over de hele cast geen opmerkingen, prima in orde. Ik merkte wel dat ik de flashbacks naar het verleden van P.L. Travers erg mooi gefilmd en indrukwekkend vond, ik had hier graag meer van willen zien, en ik denk dat de Mary Poppins die zij bedoelde meer in deze setting thuis hoort dan in de Disney film..

Al met al, vermakelijk, indrukwekkend en erg mooi

Film waarin we op een kristalheldere manier voorgeschoteld krijgen waarom P.L. Travers haar geestelijk kindje “Mary Poppins”” maar moeilijk los kan laten. Met flashbacks krijg je als kijker te zien dat haar jeugd hierin een grote rol heeft gespeeld. De herinneringen van een jeugd met haar vader worden als leidraad binnen het geheel weergegeven en sterk neergezet door Colin Farrell als vader Travers Goff. Dat P.L. Travers hierdoor een op het oog wat norse tante is geworden staat als een huis, door de overweldigende acteerprestatie van Emma Thompson. Het toch wat onverzadigd karakter van dhr. Walt Disney wekt toch enige sympathie door zijn positieve kijk op het leven. Dit maakt de relatie tot een interessante totstandkoming. Tom Hanks staat hierin garant voor sublieme vertolking en de rol is op zijn lijf geschreven. De flashbacks zijn op een den duur repetitief van aard en hadden wellicht beter plaats mogen maken voor wat meer mooie beelden van de totstandkoming van de film “Mary Poppins” . Echter hindert het niet en is het al met al toch een zalige film om te zien.

Aangenaam genoeg, deze ontmoeting tussen Walt Disney (Tom Hanks) en schrijfster P.L. Travers (Emma Thompson), waarbij Disney alle mogelijke moeite doet om de verfilming van haar levenswerk, Mary Poppins, van de grond te krijgen. Rustig verteld, met een uitgebreid gebruik van flashbacks, een structuur die prima werkt en uiteindelijk de nodige inzage geeft in het leven van Travers. Subtiel aangrijpend en regelmatig erg grappig, met geweldig spel van Hanks en vooral Thompson.

Een making of, maar dan wel in de stijl van Disney - overgoten met een feelgood saus waar nauwelijks een wanklank in mogelijk is. Of toch wel - maar dan in het Droste-effect van de film, want de kritiek van P.L. Travers in de film zou ook van toepassing kunnen zijn op deze film zelf. Niet precies hoe het is gegaan misschien, maar hoe het zou hebben kunnen gaan in een betere wereld - gezien door de bril van Disney.

Het veronderstelde autobiografische onderdeel is in de details wat speculatief misschien, maar wel een erg interessant gegeven. En beide delen van de film, zowel de 'tegenwoordige' tijd en het verleden, interacteren tot een mooi geheel - als puzzelstukjes past het in elkaar.

De hele cast is werkelijk geweldig bezig. Wel misschien wat in rollen die ze op de automatische piloot spelen - Colin Farrell als de tragische romantische held, Tom Hanks als de goedmoedige baas, Emma Thompson als de sterke vrouw die alles onder controle heeft. Maar daardoor niet minder sterk.

Met uitputtende aandacht voor details gemaakt, ik noem de scenes met de limousine - mooi ding! - en de scenes in de Outback. Maar de rest is niet minder mooi.

Plaatjeskijken, de acteurs bewonderen, en het verhaal over je heen laten komen en je afvragen hoe het echt gegaan is. Goeie film voor.

Saving Mr. Banks begint als een leuke botsing tussen Britse stijfheid en Amerikaanse decadentie. De gereserveerde Britse schrijfster P.L. Travers wordt door de flamboyante Amerikaan Walt Disney overgehaald haar rechten op de Mary Poppins-boekenreeks te verkopen of althans, mee te werken aan een speelfilm gebaseerd op haar boeken. Dat had Disney beter niet kunnen doen.

De tegenstelling tussen stijve hark Travers (overigens prima gespeeld door Emma Thompson) en de uitbundige, extravagante Walt Disney (Tom Hanks in vorm) is zo'n 20 minuten lang grappig, vooral doordat Disney haar alsmaar "Pam" en "Pamela" blijft noemen, ondanks wel vijf correcties van haar kant. Na wat milde glimlachjes sloeg mijn stemming al snel om in pure ergernis over het personage Travers. Ze zeurt over alles en niks is goed genoeg. Naast ergernis overheerst ook een grote bewondering voor het schier eindeloze geduld van de muzikanten, scriptschrijvers, Walt Disney himself en vooral de door Travers alsmaar gekleineerde chauffeur (een roemloze bijrol van Paul Giamatti). Wat moeten die mensen wel niet over gehad hebben voor een film over Mary Poppins.

Want laten we dat even nader bestuderen, dat "Mary Poppins". Ik ken dat alleen van een televisiereclame voor een blije musical, enkele jaren geleden. Ik haat blije musicals. Ik vind dat suf, irritant en voor Libelle-lezeressen. Ik ken Mary Poppins dus niet goed, maar voor zover ik kan nagaan, is bijna iedereen in het Engelse taalgebied ermee opgegroeid en heeft het een soort status van Jip & janneke, Ot & Sien en De Kameleon bij elkaar. Dan heb ik toch liever de aardige, kettingrokende slons van een Annie M.G. Schmidt dan dit vervelende wijf van een Travers, die doet alsof haar Mary Poppins boeken het Oude en Nieuwe Testament zijn en het hoofdpersonage een soort Jezus met een vliegende paraplu. Mens, doe normaal. Mary Poppins is kut en wees blij dat Disney er een film over wil maken.

Door middel van flashbacks blijkt dat er dieper liggende psychologische factoren in het spel zijn: het gebrek aan behandeling voor onverwerkte jeugdtrauma's alsmede en vooral het gebrek aan een stevige beurt. Man man man, wat een stijve trut en strontvervelende etterbult is die P.L. Travers en nee kijkbuiskinderen, ze ondergaat geen transformatie zoals in de meeste dramafilms: ze is aan het eind nog steeds een etterbult en tijdens de aftiteling krijgen we door middel van een stukje audio-tape te horen dat het door Emma Thompson neergezette personage nog in het niet valt bij de werkelijkheid.

Walt Disney heeft ofwel gouden bergen verdiend aan die film, of hij was continu aan de crack toen hij samenwerkte met dat stuk vreten want lieve help, wat heeft de beste man zichzelf en zijn personeel aangedaan. P.L. Travers is na Amon Goeth uit Schindlers List het ergste filmpersonage ooit.

1 ster

Geen onaardige film, over een interessant gegeven, met prima spel van Emma Thomson en Tom Hanks.

Helaas voegen de flashbacks naar de jeugd van de auteur eigenlijk weinig toe aan het geheel,

en beginnen ze op zeker moment zelfs irritant te worden.

Vermakelijke film met toch een interessant gegeven, een beetje karikaturaal misschien, maar goed, aanleunend by Mary Poppins, leifst niet al te zwaarwichtig doen.

Stevige en goed spelende cast. Een lach en een traan, zoals het hoort in films waar sentiment de hoofdbrok uitmaakt en een paar zeer geslaagde scènes, zoals de repetities door Disney's vaste medewerkers.

Zeer goed geacteerd door zowel Hanks als Thomson!

Goed uitgewerkt script maar niet altijd even boeiend.

Wat een b*tch moet mw Travers zijn geweest.

Ik had nooit zin in deze film, vaak opgestart, maar vandaag toch maar eens afgekeken. Het verhaal achter Mary Poppins kende ik niet maar ben uiteindelijk best aangenaam verrast door het verhaal.

De flashbacks waren een prima onderbreking en verklaarden uiteindelijk het karakter en gedrag van mw. Travers.

Een tijdje geleden Mary Poppins nog eens meegepikt en daar zat ook een boeiende making of bij over de moeilijkheden bij het maken van deze film. Nu heb 'k dus ook eens deze film bekeken en er zaten heel wat stukken in die ook in die docu voorkwamen.

'k vond het wel een goeie film met toch wel een goeie blik in het leven van de schrijfster.

De cast deed het ook prima en verder zag het er ook prima uit.

De film duurt meer dan 2 uren, maar dit deerde me eigenlijk niet. Ook de afwisseling van flashbacks en liedjes zorgden er voor dat de film niet zo lang leek. Ook de kleine grapjes waren leuk meegenomen.

'k vond hem wel de moeite waard om gezien te hebben.

Uitstekende film waarin de schrijfster van Mary Poppins moeite heeft om de rechten te verkopen aan Walt Disney. Goed opgebouwd waarbij het verleden van het hoofdpersonage mooi vervlochten wordt. Veel mooie momenten en een sterke rol van Emma Thompson die hier toch wel de show steelt. Wellicht iets te braaf voor 4.0 sterren.

Prima film, we hebben ons gemaakt ondanks dat de film voor ons gevoel best lang verliep. Leuk om een soort van "achter de schermen" te kijken.

Een goede komedie/drama/historie/muziek/biopic film...

Goed verhaal...

Goed acteerwerk...

Bekende acteurs Colin Farrell, Paul Giamatti en Tom Hanks...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)....

Zelf heb ik Mary Poppins nooit gezien maar het leek me dat de ontmoeting/samenwerking (!) tussen de schrijfster en de filmmaker wel een interessante rolprent zou kunnen opleveren.

Saving Mr. Banks is een goede film geworden die het vooral moet hebben van het hoogstaand acteerwerk van Thompson en Hanks en niet te vergeten Paul Giametti,die hier een genot was om te zien.Farrell deed me overigens minder.

Het verhaal was afwisselend ontroerend,komisch en aangrijpend en ook de flashbacks deden hun werk naar behoren.Was ook wel nodig want het onderwerp op zich vond ik nu niet al te boeiend.

Het camerawerk was verder degelijk maar daar valt bij zo'n soort film ook niet al te veel eer aan te behalen.

In zijn totaliteit echter was Saving Mr. Banks een goede en onderhoudende film.

Mijn verwachtingen die ik over deze film uitsprak in 2013. Toch heb ik de film in dat jaar niet meteen bekeken. Dit met name omdat ik niet bekend ben met Mary Poppins. Ik heb er wel ooit iets van gezien, maar ik herinner me er weinig tot niks van en het is dan ook absoluut geen jeugdsentiment voor mij. Ik wist dus niet of de film voor mij wel interessant genoeg zou zijn.

Tot mijn genoegen kan ik melden dat dit wel het geval bleek te zijn. Als je bekend bent met het verhaal van Mary Poppins is dat waarschijnlijk mooi meegenomen (wellicht dat er referenties in de film zitten die mij zijn ontgaan), maar de film is ook prima kijkvoer als je nog nooit van dit verhaal gehoord hebt. De film snijdt de strijd aan tussen Walt Disney en P.L. Travers om de filmrechten van het eerdergenoemde fenomeen. Interessant is het om te zien hoe de schrijfster het productieproces behoorlijk deed beïnvloeden destijds. Tom Hanks zet, zoals ik wel van hem gewend ben, een overtuigende prestatie neer. Hij brengt Walt Disney gewoonweg tot leven. Ik ben tevens onder de indruk van het acteerwerk van Emma Thompson die haar koude, afstandelijke personage met overtuiging weet neer te zetten.

Een eventueel minpunt is het personage Travers op zich, maar als zij werkelijk zo vervelend was als hier wordt weergegeven, kan men hier moeilijk omheen. Haar gedrag is natuurlijk een essentieel onderdeel van het verhaal en het levert bovendien ook grappige momenten op. Daarnaast zijn de momenten waarop haar karakter 'breekt' (al is het maar een beetje of van korte duur) hierdoor ongelofelijk mooi om te zien. Wat ik tevens behoorlijk effectief vond, waren de vele flashbacks. Normaal gesproken ben ik daar niet zo'n liefhebber van, maar hetgeen dat zich daar afspeelde vond ik interessant en ook hier werd goed geacteerd. Het zorgt voor de nodige afwisseling tussen de scènes in de Disney studio's door. De aankleding van de film is ook fantastisch; ik twijfelde er geen moment aan dat de personages zich door jaren '60 waanden.

De film is eigenlijk op alle fronten sterk, verveelt niet, en bevat een aanzienlijke dosis memorabele scènes (momenten waar Pam haar vader drinkend betrapt, waar ze voor het eerst blij is met een liedje voor de film, waar ze afscheid neemt van haar chauffeur, en waar ze de uiteindelijke filmadaptatie daadwerkelijk te zien krijgt blijven me, twee weken nadat ik de film zag, glashelder bij). Ik vind Saving Mr. Banks een zeer aangename film die me positief verrast heeft.

3,5*

Best een aparte film.

Het uitgangspunt is sowieso al wel redelijk bijzonder, een film die zo over een andere film gaat. Emma Thompson zet een erg sterke rol neer, je gaat echt een beetje een hekel aan haar krijgen (maar wel goed gedaan dus), dus was aanvankelijk ook blij met de flashbacks naar het verleden. Die geven alles nog een beetje mysterie en sfeer mee. Langzaam wordt duidelijk wat haar eigen verleden is met 'Mr. Banks' en Mary Poppins. Best oke allemaal zolang het allemaal nog niet al te duidelijk is.

Want helaas vond ik de connectie met haar eigen verleden en vader wat vergezocht worden, en vond ik de film eigenlijk wat rommelig eindigen. Volgens mij komt dat ook omdat het denk ik lastig is om een vorm te vinden voor dit verhaal. Het is wel een mooie geschiedenis, aangezien het waargebeurd is, leuk ook dat je die taperecordings nog te horen krijgt tijdens de aftiteling, (had ik al een beetje gehoopt/verwacht), maar wat mij betreft slaagt de film er niet 100% in om de eindjes bij elkaar te krijgen. Blijf met een wat moeilijk gevoel achter.

kleine 3,5*

De achteloze manier waarop zij haar stekelige meningen van haar tong laat rollen verklaart weer eens waarom Emma Thompson mijn favoriete actrice is, en de rol van Disney past Tom Hanks als een oude jas, maar over hoe de (op zich wel ontroerende) scènes in Australië passen bij de rest van de film heb ik zo m'n twijfels, en Disney's Freudiaanse verklaring van Travers' weerzin om haar personages voor de verfilming aan hem af te staan doet mij aan als wel èrg goedkope Freudiaanse psychologie van de kouwe grond. De twee hoofdrolspelers houden de film echter drijvend, Colin Farrell en Ruth Wilson zijn eveneens erg sterk, en Paul Giamatti geeft een kleine masterclass in het opwaarderen van een bijrol zonder de hoofdrol te overvleugelen. Al met al toch een mooie ervaring, met een brok in mijn keel (en, laat ik het maar zeggen, een traan uit mijn oog) bij Thompson tijdens de première.

Redelijk filmpje, hoewel ietwat zeemzoet en ik vind Tom Hanks absoluut niet lijken op Walt Disney (noch qua uiterlijk noch qua spreken). Emma Thompson zet haar rol als Pam Travers heel karikaturaal neer, bijna alsof ze zelf Marry Poppins probeert te spelen. De flashbacks naar haar jeugdjaren vond ik weinig interessant. Na de eindcredits kan je nog een opname horen van de echte Pamela Lyndon Travers, die zowaar nog vervelender lijkt dan de vertolking van Thompson deed vermoeden.

Ik was al een maand in staat deze Saving Mr. Banks te bekijken, maar om één of andere reden schoof ik hem telkens voor me uit. Nu het lijstje stilaan op zijn eind kwam, kwam het er dit weekend eindelijk van. Vermoedelijk sprak het verhaal me niet zo aan, maar wat heb ik me vergist. De manier waarop deze film verteld wordt, is erg mooi.

Vanaf het eerste moment word je meegezogen in het verhaal. Mij heeft het alvast geen moment verveeld. De constante flash backs geven een leuke afwisseling en maken de film aangenaam om volgen. De flash backs geven op hun beurt een heuse diepgang aan het personage van Mrs. Travers, of mogen we Pamela of Pam zeggen?

Wat een fijne sfeerbeelden ook: goed camerawerk, mooie decors, leuk montage (peren in het zwembad, wegrijdende trein, hotelkamer, enz ...). Als je dan nog een uitstekende Emma Thompson voorgeschoteld krijgt, dan kijk je gewoon naar een goede film.

Mrs. Travers mag dan wel een bekakte hautaine Britse trut zijn, aan de andere kant heb ik veel bewondering en respect voor haar. Als je hier leest dat ze eens goed van bil moet gaan, kan dat misschien wel best zo zijn, maar doet dat eigenlijks niets ter zake. Integendeel zelfs: op de acteerprestatie van Thompson kan weinig opgemerkt worden. Haar levensdoel is om haar boek en in het bijzonder het fictieve personage Mary Poppins te beschermen. Want zij is wel degelijk in gevaar want achter de hoek loert een commerciële haai die elke ziel, idee en vezel van Poppins zal verslinden tot geld en platvloerse reclame. Ze bevindt zich dan ook in een dilemma wanneer ze zelf in geldnood zit en tegen haar zin gesprekken moet aanknopen met Walt Disney. De boeiende flash backs verklaren veel en refereren ook naar de figuur Mary Poppins zelf.

Ook Tom Hanks doet het hier voortreffelijk: een samensmelting van een innemende man die de dromen van kinderen nastreeft versus de gehaaide niet aflatende zakenman die over lijken gaat en enkel denkt aan dollars. Toch heeft hij een aimabele uitstraling waarbij iedereen aangesproken moet worden met zijn voornaam. Het was al even geleden dat ik nog eens een overtuigende rol zag van hem. Zijn hoogtepunt tussen pakweg 93-04 is voorbij, maar ik begon stilaan te twijfelen waarom hij in mijn top 3-top 5 stond.

Het decor en de sfeerschepping van de jaren 60 is knap. Zeer kitscherig zoals het hoort te zijn bij Disney.

Savng Mr. Banks is een mooie film waarbij humor en sentiment dicht bij elkaar liggen. De decors, acteerprestatie en fijne gevatte dialogen versterken dit alleen maar. 4,5* is dan ook mijn deel!

Walt Disney [Tom Hanks] is druk bezig met de voorbereidingen voor de verfilming van Mary Poppins en zet zijn voltallige staf in om de neurotische en zeer kritische auteur Helen Goff [Emma Thompson] over te halen haar goedkeuring te geven. In flashbacks ontvouwt zich Travers’ levensverhaal en blijkt dat het verhaal van Mary Poppins bijzonder veel overeenkomsten vertoont, hetgeen verklaart waarom Travers zo moeilijk over te halen is. Farrell scoort in een voor hem ongebruikelijke sympathieke rol als Helens vader, maar wat deze gedramatiseerde ‘making of Mary Poppins’ werkelijk bijzonder maakt is het creatieve proces waarmee de legendarische liedjes van Robert [B.J. Novak] en Richard Sherman [Jason Schwartzman] tot stand komen. Probeer hierna nog maar eens zonder brok in de keel te kijken of luisteren naar “Let’s Go Fly A Kite”. Beter nog: kijk direct hierna nog eens naar Mary Poppins!

Geen idee wat ik ervan kon verwachten, maar het was echt mooi te zien.... De vrouwelijke auteur die worstelt met zichzelf, de realiteit en haar verleden... En Disney die wel een hart en ziel heeft maar wat erg ondergesneeuwd is onder commercie en oppervlakkigheid.... Eigenlijk is die alleen bezig met alles en iedereen omkopen continu.... De auteur is precies het tegenovergestelde maar heeft trauma en geldnood.... Goed gespeeld door vrijwel iedereen... Ook de auteur in jonge jaren is een schatje... Hoe ze later zo geworden is kan alleen trauma zijn....

Jammer alleen dat het laatste stukje niet authentiek is... Ze vond de film niet leuk.... Kon Disney de waarheid weer eens niet verdragen??

Het spelen is wel een 5 waard, maar de psyches hadden veel meer uitgediept kunnen worden, bij de auteur is dat wel gebeurd gedeeltelijk door haar jeugd te vertellen maar de vertaalslag naar het nu mis ik.... Ze was vroeger zo anders... Hoe heeft ze haar vader verwerkt... Dat is een film waard.. Echte diepgang is zelden te vinden in films