Hundraåringen Som Klev ut genom Fönstret och Försvann (2013)

De link wordt gelegd naar Forrest Gump. Voor mij was dat de reden om de lat niet al te hoog te leggen voor deze film, want Forrest Gump vond ik een van de meest vreselijke films die ik ooit gezien heb.
Maar goed, deze film afgelopen avond gezien en hij bracht datgene wat ik er van verwacht had. Niet veel dus. Sommige grappen waren best wel leuk maar ik kon mij onvoldoende plaatsen in het wereldje van de hoofdrolspelers. Het liet mij allemaal nogal koud. Ik had zoiets allemaal al eerder gezien. Niettemin. mooi amusement voor diegenen die van dit soort humor houden. Mij deed het allemaal dus niet zo veel. Het opblazen van een brug oogt natuurlijk best wel mooi, maar als dat zo´n tien keer wordt herhaald, nou dan gaat de lol er voor mij ook gauw vanaf.
In het kort gezegd; als komedie had deze film voor mij niet veel bijzonders te bieden. Mijn lachbuien waren trouwens zeer schaars. De enigste acteur die op mijn lachspieren werkte was Alan Ford met zijn rauwe Engelse accent.
Verder blijkt ook telkens weer dat boekverfilmingen bij mij nooit hoog scoren. Waarom? Tja, ik zou het niet weten. Misschien lenen de meeste boeken i.m.o. zich niet voor verfilming.

3,0*

Zo leuk als het nogal op leeftijd zijnde filmhuis publiek, waarmee ik gisteren in de zaal zat (er werd werkelijk overal om gebulderd, ook zaken die nauwelijks komisch bedoeld waren), vond ik de film niet. Maar deze variant op Little Big Man ( niet Forrest Gump!) kijkt gemakkelijk weg en vermaakt best. Ik hoop overigens dat de vrij gezette dame die voor mij zat het heeft overleefd. Zij leek er in te blijven, ik heb het niet gecontroleerd. 3 sterren.

Avonturen van een 100-jarige...

In eerste instantie was ik nog geen eens van plan om deze film mee te pakken in de bios. Het is dat een vriend me erop wees, aangezien hij het boek briljant vond. Dus dat schepte wel wat hoge verwachtingen, wellicht te hoog.

Nu ben ik niet bekend met het bronmateriaal, maar de film doet me het meest denken aan - het matige - Forrest Gump (1994). De vertelwijze komt hiermee overeen, omdat Allan in zijn levensverhaal zelf ook de meest grootse dingen heeft meegemaakt en een aantal opmerkelijke mensen heeft ontmoet. Wat mij betreft iets te gemakkelijk, maar met dergelijke films moet je eigenlijk met de stroom meegaan zonder verdere vragen te stellen.

Jammer genoeg wordt het ondanks een hoop dik aangezette situaties nergens echt memorabel en/of grappig; bij mij bleef het vaak bij een glimlach. De personages maken het er niet gemakkelijker op, omdat ze vrij plat worden neergezet. Daarnaast heb ik zo mijn bedenkingen bij de manier waarop het hoofdpersonage verantwoordelijk is voor wat doden zonder over de verdere consequenties na te denken. Hierdoor vond ik hem zelfs onsympathiek overkomen, terwijl het tegenovergestelde de bedoeling moet zijn, lijkt me.

Al met al kijkt het door enkele fijne momenten best aardig weg, maar het voelt aan alsof het als boekverfilming enigszins mislukt is.

Kleine 3,0 sterren.

Leuk hoor, zo'n zwartgallige komedie met allerlei dingen die out of the blue gebeuren . Hoe verzin je het: de 100-jarige Allan ontvlucht het bejaardentehuis, krijgt een koffer gevuld met geld tot zijn beschikking en dan start een doldriest avontuur. Hij verzamelt toevallige passanten om zich heen en ondertussen krijgen ze te maken met een criminele motorbende, die de koffer met geld maar al te graag terug wil hebben. Ondertussen krijgt de kijker ook het verleden van Allan (hij was een expert in bommen) te zien, wat opvallend veel weg heeft van Forrest Gump. Dat was wel wat minder interessant en grappig, maar stoorde of leidde in ieder geval niet teveel af van het bizarre kat-en-muis-spel.

lekker droog en lekker cynisch. Het begint al goed wanneer hij in het begin uitlegt hoe hij in het bejaardentehuis terecht kwam (hij blies de vos die zijn kat gedood had op met dynamiet). En vanaf daar wordt het alleen maar beter. Sommige van de situaties zijn wel vergezocht. Bijvoorbeeld dat ze laten zien wat er met die 2 dooie (en dan met name die Bulten) is gebeurd en die flashbacks naar het verleden hebben weinig betrekking op het verhaal.

Maar dat maakt allemaal geen bal uit want ik heb me nog steeds kapot gelachen en dat stuk van die vent de een pis neemt op dezelfde heuvel die Alan had besloten op te blazen is een van de beste momenten uit de film.

Erg vermakelijk en tot mijn verbazing snelle film. De zeer komische taferelen die maar steeds absurder werden naar mijn idee volgde elkaar in een snel tempo op. Met een ongelofelijk langzame bejaarde man die de hele wereld doorheeft door zelf zonder verbazing op te kijken is een hoofdrol om van te genieten.

De 100 Jarige Man Die Uit Het Raam Klom en Verdween is een zeer komische film. Er valt veel te lachen en alles is mooi gefilmd. Allan laat zien dat je, ook als bejaarde, nog veel kan meemaken. Een echte aanrader!

Gastrecensie De 100 Jarige Man Die Uit Het Raam Klom en Verdween (Martijn Pijnenburg) - Filmhoek.nl

Briljant boek, matige film.

Toen het boek een paar jaar terug uitkwam, was het gelijk een wereldwijde bestseller. Zelf houd ik me zelden tot nooit bezig met die bestseller toplijstjes, maar toen het boek tijdens een kerstdiner ter sprake kwam en ik de Engelse vertaling direct kon lenen, heb ik dat gedaan. En niet zonder spijt: The Hundred-Year-Old Man is briljant, absurd, scherp, geestig en steekt de draak met diverse historische figuren en gebeurtenissen. Jammer genoeg komt dat in de film slechts gedeeltelijk terug.

Grootste fout van de regisseur: hij houdt halverwege het boek op en breidt er een afgeraffeld, nieuw verzonnen, einde aan. Normaal geeft dat niet zo, aangezien zowat elke boekverfilming het originele verhaal moet inkorten. Hier zijn de gevolgen echter vrij desastreus: het verhaal berust op het eerste gezicht puur op allerlei toevalligheden, die ogenschijnlijk weinig met elkaar van doen hebben. In het boek worden al deze verhaallijnen, plotdraadjes en karakters op geniale wijze door de schrijver aan elkaar gelinkt en tot één coherent geheel gevormd wat leidt tot een logische en bevredigende ontknoping. In de film gebeurt dat echter niet, waardoor je met een knagend gevoel blijft zitten. Halverwege wordt het verhaal afgekapt, terwijl dit nu juist eens een keer een film is die wél de 2-uurs grens had mogen (moeten!) overschrijden. Gemiste kans.

Wat overblijft is de slapstick en de situatie humor, opgeleukt met wat persiflages van historische figuren. Voor diegenen die het boek niet gelezen hebben kan dat genoeg zijn voor een voldoende, maar een grote komedie zoals Forrest Gump zal het daardoor niet worden. Het grote plan achter het verhaal is weg en The Hundred-Year-Old Man verwordt tot een aardig, maar nauwelijks memorabel tussendoortje. 3***

Haha, heel herkenbaar. Nou zo grappig was het eigenlijk niet, heb me behoorlijk zitten storen daar aan. Begrijp me niet verkeerd, mensen mogen van mij best lachen hoor tijdens een film en ook op momenten die ik zelf niet zo grappig vind. Maar in de zaal waar ik gisteren zat (Lux Nijmegen), maakten ze het wel heel bond en ontstond echt zo'n irritantie 'lach-of-ik-schiet-sfeer'. Dus als je meeleest, meisje/vrouw op stoelnummer 8 rij 9: hou voortaan op met om de twee seconden, obsessief 'geluid produceren', ook als er niks (komisch) aan de hand is!

Goed de film. Ik kan ook niet helemaal meegaan met de overwegend positieve geluiden hier. Het grootste probleem wat ik had was de uitgekauwde inspiratieloosheid die de film op mij uitstraalde. Het wil zo graag bijzonder en absurd zijn, maar is het eigenlijk (voor mij) niet. We hebben het allemaal al zo vaak gezien. De humor was ook niet naar mijn smaak, het ligt er zo dik bovenop allemaal. Te makkelijk vaak. En dan het misdaadverhaaltje van Bassie & Adriaan-proporties met daarin een aantal zeer matige acteurs verweven.

Uiteindelijk kijkt het heus wel aardig weg allemaal, maar weet het me gewoon niet te raken, boeien, uit te dagen of te inspireren. Ik hou het toch op 1,5 *

Best wel geinig en droog bij vlagen, maar af en toe ook wel erg flauw.

Kan me heel goed voorstellen dat het boek veel leuker en beter is.

Overigens echt zo´n film die alleen maar in arthousebioscopen draait omdat het niet uit Hollywood komt en een ´vreemde´ taal is, want anders zou ik het verschil niet weten met films in een reguliere bioscoop.

kleine 3*

De film is een tegenvaller. Waarschijnlijk valt er ook niet meer van te maken. Ik vond het meestal niet grappig, terwijl het toch allemaal erg grappig bedoeld is. Mogelijk door het Zweeds. De 100 jarige was mij ook wat te fit, gezien zijn leeftijd en overmatige alcoholconsumptie.

Het acteren komt net boven de familie Flodder uit. De acteurs bepalen natuurlijk ook voor een groot hoe grappig het is, en zijn daarin niet geslaagd.

Het boek is daarentegen erg grappig. Natuurlijk wordt dan veel meer aan je fantasie overgelaten.

Daarmee is wat mij betreft een page turner.

Na het boek gelezen te hebben viel de film eigenlijk behoorlijk tegen. Ik vraag me ook af of de sfeer en de humor van het verhaal te begrijpen is zonder het boek gelezen te hebben ...

Een aaneenschakeling van flauwiteiten en ongeloofwaardige plotwendingen, zo zou ik deze film willen omschrijven. Een dergelijk Forrest Gump-achtig plot kan best leuk zijn, maar dan moet je wel iets geven om de personages en dienen de gebeurtenissen op zijn minst grappig te zijn. Op beide vlakken zit deze film er flink naast. Het boeit niet, de personages zijn karikaturaal en de humor is zelfs voor een zweedse film beneden niveau. Het boek is vast beter.

Zat te twijfelen of ik deze film nu wel of niet moest gaan bekijken. Aan de ene kant triggerde de titel mij maar aan de andere kant aarzelde ik door de wat afstandelijke foto van de hoofdrolspeler. Toch gekeken (plensbuien weer).

Heb het boek niet gelezen. De film komt matig op gang en eerlijk gezegd dacht ik na 10 minuten dit is niet mijn film. Maar lieve mensen blijf kijken want er zit wel degelijk een verhaal in deze film. Met buitengewoon grappige "toevalligheden" waar ik mij rot om heb gelachen. Je kunt het achteraf dood analyseren, maar de makers hebben de juiste balans gevonden tussen verhaal, hoofdrolspelers en droge humor. Gaat dat zien!

Hilarische film die me keer op keer verraste. Lijkt een beetje op "Forest Gump" hoewel ik deze film nog leuker vind. Wat valt erover te zeggen: "Het is zoals het is en het wordt zoals het wordt" .

Deze film is heerlijk absurd, de rollen worden kostelijk ingevuld, de beelden zijn prachtig en iedere keer werd ik aangenaam verrast. De film deed me ook wel denken aan "Clockwise" van John Cleese. Laat ik die nog maar eens gaan bekijken, dat is ook een garantie op een avondje lachen .

Absurd en Scandinavisch, voor mij goede reden deze film eens te bekijken. Niet het niveau van Adams Æbler maar toch zeker bovengemiddeld vermakelijk. De vergelijking met Forrest Gump is hier al meermaals gemaakt. Ik zag ook Little Big Man voorbijkomen. Waarschijnlijk is die voor de gemiddelde bezoeker van deze site wat te oud maar voor zover ik me herinner toch heel erg de moeite waard.

Absurdistische komedie over een oude vent die in zijn leven alleen maar geluk (in de zin van "luck") heeft gehad. Wat hij ook doet, alles komt op zijn poten terug voor hem. Met zo'n mazzel was ik graag ook geboren. Enerzijds vertelt de film over zijn leven en een hoop toevalligheden die hem bij de groten der Aarde hebben gebracht. Die idiote broer van..., Herbert Einstein en het ontsnappingsplan in de goelag was ..De humor is speciaal en donker; je moet er van houden. En dan nog steeds 100 jaar en met een gevaarlijke bikersbende op de hielen draait alles weer in zijn voordeel, met behulp van twee aparte buddies.

Het is een vreemde mix van Forrest Gump en ook de fantasiewereld van Jeunet schoot door mijn hoofd, maar ik vond het helemaal fris ogen. In de tweede helft kabbelt het eigenlijk wel een beetje voort en had ik het zo'n beetje gezien. Film is zeker wel een twintigtal minuten te lang.

Och en fuck het boek toch, bij MM gaat het om de film.

Dit was nog een leuke film. 'k had er geen verwachtingen bij, maar 'k heb er wel van genoten. De cast deed het goed en ook de muziek was wel vermakelijk. Het verhaal is redelijk absurd, maar toch werkte het wel.

Verder was de speelduur goed, niet te lang en niet te kort.

Toch wel aangenaam verrast bij deze film.

Een olifant, neo-nazi's en een koffer met geld zorgen voor een fijne absurdistische avonturenroadmovie met droge humor.

Deed me denken qua stijl aan Adam's Apples.

Geinig.

lieftallig filmpje met script als zweedse mash up van forest gump, Hemingway's for whom the bell tolls enz.

afwisselend grappig / flauw en voorspelbaar verloop , geen echt einde 2,5* maar audio effecten waren verrassend goed +0,5*. Aanrader voor test van de receiver / 5.1 set up ...

Soms best heel aardig, soms gewoonweg te flauw. Natuurlijk is dit een [i]rip off[/ir] van Forrest Gump, alleen wel net iets minder gedaan allemaal. Anderzijds zijn die flash backs dus wel de sterkste momenten in de film, vooral omdat in de hedendaagse tijd de humor mij gewoon net altijd even goed lag - flauw, en soms gewoonweg niet grappig. Wel goede schmink bij Gustafsson die altijd geloofwaardig was, ook met zijn acteerwerk. Verder een aantal aardige bijrollen en leuk voor een keer, maar te weinig memorabel allemaal. De aandacht was er niet altijd bij. 2,5*.

Aardige film over een 100-jarige man die uit het raam van het bejaardentehuis vlucht. Een behoorlijk avontuurlijk verhaal waarbij meer dan genoeg gebeurd (vaak licht absurdistisch). De vele flashbacks maken het geheel soms wat fragmentarisch en de personages en gebeurtenissen blijven te oppervlakkig om echt indruk te maken.

Tijdens het zien van deze film hoop je zelf ook 100 te worden.

Een heerlijke verfrissende Zweedse roadmovie dat creatief en door de flashbacks veelzijdig in elkaar is gezet. We volgen en onderschatten Allan die klaar staat om zijn 100ste verjaardag te vieren. Hij zit in het oude vandagen tehuis en vind dat hij nog niet zo seniel is als hoe het personeel denkt. Net op het moment dat de taart met honderd kaarsjes naar zijn kamer wordt bereden neemt hij de benen. Oftewel; hij klimt uit het raam van zijn kamertje en verdwijnt. De weide wereld in. Al kan je al snel merken dat dit niet een hele sympathieke roadtrip word. Zeker wanneer hij een tas met geld meeneemt van een skinhead.

Hij komt terecht in een verlaten dorpje en ontmoet Julius. Een geslepen kluizenaar en tevens een nieuwe reisgenoot van Allan. De film wil echter al heel snel zwart komisch worden wanneer al gouw de eerste doden vallen en wanneer we in flashbacks te zien krijgen wie Allan daadwerkelijk is. En dan nog, ondanks zijn fascinatie voor bommen, de intelligentie in combinatie met naïviteit (door bijvoorbeeld vriendschap te sluiten met Franco en Stalin) en het feit dat hij zelfs een bijdrage wilt leveren aan de "Little Boy blijf je maar sympathie voelen voor deze man. De flashbacks reizen ook uitgebreid door de geschiedenisboeken en het lijkt erop alsof Allan geen enkele hoogde en dieptepunt door zijn eeuw heen heeft gemist. Wat je nog altijd kan zeggen is: De twintigste eeuw was nou eigenlijk niet bepaald een fijne tijd en heeft Allan gemaakt zoals hij is.

Ook in het heden weet de film sfeervol, grappig en soms ook spannend te blijven en komen er ook nieuwe gezelschappen. Een klunzige burgerlul en een stoere meid met een olifant en een gestolen circuswagen. Met dan ook nog gangsters achter je aan die het geld terugeisen. Vele locaties in Zweden, uitgebreid geschiedenisles en een coming of age door de zestig jaren heen... wat wil je nog meer.

Gewoon een prachtige film. Als ik de honderd mag halen en geen dementie heb, dan is mijn beslissing nu alvast bij deze gemaakt.

5,0*

Ook ik moest aan Forrest Gump denken bij deze film, maar wat mij betreft toch een ander soort film. Grootste verschil: hier lijkt bijna iedereen idioot te zijn en je hoeft het duidelijk niet serieus te nemen. De reis van de hoofdpersoon is al vrij apart te noemen; daar wordt ook nog eens zijn verleden doorheen geweven, wat helemaal van bizarre ontmoetingen en gebeurtenissen aan elkaar hangt. Het geheel is dan ook redelijk absurdistisch en in een zekere zin feelgood.

Uiteindelijk vooral leuk vermaak en dat is ook wel wat waard. 3*.

Aardige film die een vrij groot budget lijkt te hebben, locaties zagen er in elk geval boven verwachting goed uit. De hoofdpersoon is een rare snuiter die zich nergens druk om maakt en het leven neemt zoals het komt, en en passant zijn stempel drukt op de twintigste eeuw. De voortdurende droge toon is wel geinig maar de verrassing is er op een gegeven moment wel van af.

De naam Forrest Gump valt logischerwijs in vrijwel elke review. Ik moest ook denken aan Being There trouwens.

Geslaagde komedie zowel in de avontuurlijke vlucht als in het minstens even wonderbaarlijk levensverhaal.
Heel wat hilarisch grappige scenes Het plan met Herbert Einstein, om er maar ééntje te noemen. waarbij ook gevatte droge humor in dialoog en gezegden zit.
Goede vertolkingen en de film werd toch wel terecht Oscargenomineerd voor de make-up.
Een dikke 3,5 (op het randje van een 4)

Aparte film. Maar zeker niet slecht. De humor is soms wel vergezocht. Moest er wel aan wennen, maar voor mij een geslaagde film!

Leuke film voor een lekker avondje onderuit gezakt. Droge leuke humor die gewoon langskomt Soms leuk soms wat minder maar nooit vervelend. Die olifant vond ik best grappig, maar had 'm liever zien schijten naar die vent, maar het zag er allemaal wel leuk uit. Misschien minder was het hele tijdsgebeuren. Zag er wel mooi en strak uit, maar voegde feitelijk niets toe aan deze 100 jarige man gespeeld door de toentertijd 47 jarige Robert Gustafsson. Het hedendaagse was gewoon leuk genoeg. De schurken waren een soort snip en snuitje van Pipo de Clown of de boeven van Bassie en Adriaan. Ach ja kon er mee door. Er was ook een leuke rol weggelegd voor de magere David Wiberg. Zweedse kan bijna niet. En Herbert Einstein was ook een leuke gast uit het verleden.

Okay de eerste 50 minuten zijn het leukst, daarna wisselt hij wat af maar zeker naar het einde toe zeker vermakelijk.

Film 3.5

Beeld 4.5

Geluid 4.5

Extra's geen

Ik weet nog de eerste keer dat ik de film zag, dat ik me er toen meer van voorgesteld had. Ik had gehoord dat het boek heel erg leuk was en ik had dus hele hoge verwachtingen van de film. Te hoge verwachtingen zoals toen bleek. Nu ging ik de film in zonder die al te hoge verwachtingen en nu vond ik het wel gewoon een erg leuke film met hele leuke grappen en situaties. Ook vond ik hem nu niet te lang. Ik heb me van het begin tot het einde kostelijk geamuseerd. Halve ster erbij.

Ik denk dat we dit wel de Zweedse versie van Forrest Gump (Film, 1994) mogen noemen. Behoudens Vietnam in Forrest Gump een veel minder romantisch beeld van een biografie van een vreemde onaangepaste man. Maar daarom niet minder komisch. Die openingsscène bijvoorbeeld was direct een schot in de roos. Ik lag plat bij het dynamiteren van die vos. En even later blijkt dat dat niet zomaar een éénmalige ingeving was. Integendeel, het was Allan Karlsson tweede handelsmerk om om het even wat te dynamiteren.

Net als in Forrest Gump gaan we op stap in het leven van het hoofdpersonage en ontmoet hij vele historische figuren waarop hij een invloed heeft. De Koude Oorlog, Franco, de atoombom ... het zijn met een paar historische contexten die de revue passeren.

Daarnaast leeft Allan ook in het heden en wordt hij zonder dat hij het beseft achterna gezeten door een hondsdolle motorbende. De chemie met zijn partner in crime is goed en ook de idiote misbegrepen politieagent mag niet ontbreken. Ook daar de absurditeit van het verhaal met onder meer de koelcel of de olifant. Fijne humor alvast, leuk!

Allan Karlsson [Robert Gustafsson] gebruikt zijn ervaring als explosievenexpert om wraak te nemen voor de dood van zijn kat Molotov. Gevolg is wel dat hij zijn 100e verjaardag door moet brengen in een verzorgingshuis. Daar steekt hij een stokje voor door uit het raam te klimmen en zijn kleingeld in te leveren bij het busstation voor een kaartje. Door de eerste van een serie absurde misverstanden komt Allan in het bezit van een koffer waarvan de inhoud bestemd is voor een Britse gangsters [Alan Ford]. Tussendoor ontvouwt zich Allans unieke voorgeschiedenis die hem plaatst in het hart van de 20e-eeuwse wereldgeschiedenis in deze vermakelijke, vaak verrassende zwartkomische variant op Forrest Gump minus vals sentiment vol kleurrijke personages.