Hundraåringen Som Klev ut genom Fönstret och Försvann (2013)

Vanaf 1 mei 2014 in de bioscoop (Wild Bunch)

Dit ziet er een leuke zwartgallige komedie uit. Plotlijn bevalt me wel en uit Scandinavië komen soms kleine meesterwerkjes. Benieuwd.

Het is dan ook een klein meesterwerkje geworden. 4,5*

Boek was briljant. Eenmaal in de lach geschoten, ben ik niet meer opgehouden.

Volkomen absurdistisch, ben benieuwd hoe men dat in een film gegoten heeft.

Ik voorspel de eerste grote kaskraker van 2014. Eén van de sterkste komedies die ik ooit gezien heb in ieder geval. Het Untouchables van 2014, met dit grote verschil dat De 100- jarige man... in alle opzichten grappiger is.

5*

Daar leg je alvast de lat heel hoog Redlop.

Gooi bij elkaar 'Forrest Gump', 'Grand Budapest Hotel', 'Nebraska' (en nog eentje die ik nu vergeet, ik had 4 in m'n hoofd, iets als 'Adam's Apples' maar dan een andere) mix het goed en je krijgt dit. Is dat een ultieme mix, een ultiem resultaat? Nee. Het is een heel vermakelijke film, en er zit zo'n breed scala aan grappen in dat elk mens wel een paar keer hardop zal moeten lachen, maar de verhaallijn is meestal erg voorspelbaar en soms ronduit flauw, net als veel grappen nogal belegen zijn. Het is daarentegen allemaal prach-tig gemaakt (hoe?! geweldig bij vlagen) en kijkt gewoon heerlijk weg door een goede beproefde flashback structuur.

Het is qua verhaal en grappen geen hoogvlieger en verre van origineel, maar het maakt een amusant kijkavondje.

De Nederlandse titel klinkt niet echt lekker. Trekt overigens wel gelijk de aandacht.

De link wordt gelegd naar Forrest Gump. Voor mij was dat de reden om de lat niet al te hoog te leggen voor deze film, want Forrest Gump vond ik een van de meest vreselijke films die ik ooit gezien heb.
Maar goed, deze film afgelopen avond gezien en hij bracht datgene wat ik er van verwacht had. Niet veel dus. Sommige grappen waren best wel leuk maar ik kon mij onvoldoende plaatsen in het wereldje van de hoofdrolspelers. Het liet mij allemaal nogal koud. Ik had zoiets allemaal al eerder gezien. Niettemin. mooi amusement voor diegenen die van dit soort humor houden. Mij deed het allemaal dus niet zo veel. Het opblazen van een brug oogt natuurlijk best wel mooi, maar als dat zo´n tien keer wordt herhaald, nou dan gaat de lol er voor mij ook gauw vanaf.
In het kort gezegd; als komedie had deze film voor mij niet veel bijzonders te bieden. Mijn lachbuien waren trouwens zeer schaars. De enigste acteur die op mijn lachspieren werkte was Alan Ford met zijn rauwe Engelse accent.
Verder blijkt ook telkens weer dat boekverfilmingen bij mij nooit hoog scoren. Waarom? Tja, ik zou het niet weten. Misschien lenen de meeste boeken i.m.o. zich niet voor verfilming.

3,0*

Zo leuk als het nogal op leeftijd zijnde filmhuis publiek, waarmee ik gisteren in de zaal zat (er werd werkelijk overal om gebulderd, ook zaken die nauwelijks komisch bedoeld waren), vond ik de film niet. Maar deze variant op Little Big Man ( niet Forrest Gump!) kijkt gemakkelijk weg en vermaakt best. Ik hoop overigens dat de vrij gezette dame die voor mij zat het heeft overleefd. Zij leek er in te blijven, ik heb het niet gecontroleerd. 3 sterren.

Avonturen van een 100-jarige...

In eerste instantie was ik nog geen eens van plan om deze film mee te pakken in de bios. Het is dat een vriend me erop wees, aangezien hij het boek briljant vond. Dus dat schepte wel wat hoge verwachtingen, wellicht te hoog.

Nu ben ik niet bekend met het bronmateriaal, maar de film doet me het meest denken aan - het matige - Forrest Gump (1994). De vertelwijze komt hiermee overeen, omdat Allan in zijn levensverhaal zelf ook de meest grootse dingen heeft meegemaakt en een aantal opmerkelijke mensen heeft ontmoet. Wat mij betreft iets te gemakkelijk, maar met dergelijke films moet je eigenlijk met de stroom meegaan zonder verdere vragen te stellen.

Jammer genoeg wordt het ondanks een hoop dik aangezette situaties nergens echt memorabel en/of grappig; bij mij bleef het vaak bij een glimlach. De personages maken het er niet gemakkelijker op, omdat ze vrij plat worden neergezet. Daarnaast heb ik zo mijn bedenkingen bij de manier waarop het hoofdpersonage verantwoordelijk is voor wat doden zonder over de verdere consequenties na te denken. Hierdoor vond ik hem zelfs onsympathiek overkomen, terwijl het tegenovergestelde de bedoeling moet zijn, lijkt me.

Al met al kijkt het door enkele fijne momenten best aardig weg, maar het voelt aan alsof het als boekverfilming enigszins mislukt is.

Kleine 3,0 sterren.

Leuk hoor, zo'n zwartgallige komedie met allerlei dingen die out of the blue gebeuren . Hoe verzin je het: de 100-jarige Allan ontvlucht het bejaardentehuis, krijgt een koffer gevuld met geld tot zijn beschikking en dan start een doldriest avontuur. Hij verzamelt toevallige passanten om zich heen en ondertussen krijgen ze te maken met een criminele motorbende, die de koffer met geld maar al te graag terug wil hebben. Ondertussen krijgt de kijker ook het verleden van Allan (hij was een expert in bommen) te zien, wat opvallend veel weg heeft van Forrest Gump. Dat was wel wat minder interessant en grappig, maar stoorde of leidde in ieder geval niet teveel af van het bizarre kat-en-muis-spel.

Leuk, beetje Guy Ritchie , beetje Amélie, beetje forrest gump

Alleen die taal is zo vervelend

Pijnlijk ongrappig.

Leuke film, echt genoten. De oude man klimt dus uit het raam, koopt bij het station van zijn laatste geld een kaartje. Bestemming; een gehucht waar niks te beleven valt. Dan komt er een onguur type met koffer, de man moet naar het toilet, maar de koffer past niet. Hij geeft de oude man opdracht de koffer even vast te houden, onderwijl komt de bus. De oude man vertrekt met de koffer. Er gebeuren de gekste dingen, de oude man komt overal mee weg, ontmoet mensen, raakt er ook kwijt. Omdat we gewend zijn meestel Engelse films voorgeschoteld te krijgen, vond ik het vreemd het Zweeds te horen.

Heerlijke feelgoodfilm. Vrolijkmakend verhaal, droge grapjes en mooie karakters! Aanrader voor wie iets vrolijks en origineels wil zien.

Lekker luchtig en leuk.

lekker droog en lekker cynisch. Het begint al goed wanneer hij in het begin uitlegt hoe hij in het bejaardentehuis terecht kwam (hij blies de vos die zijn kat gedood had op met dynamiet). En vanaf daar wordt het alleen maar beter. Sommige van de situaties zijn wel vergezocht. Bijvoorbeeld dat ze laten zien wat er met die 2 dooie (en dan met name die Bulten) is gebeurd en die flashbacks naar het verleden hebben weinig betrekking op het verhaal.

Maar dat maakt allemaal geen bal uit want ik heb me nog steeds kapot gelachen en dat stuk van die vent de een pis neemt op dezelfde heuvel die Alan had besloten op te blazen is een van de beste momenten uit de film.

Erg vermakelijk en tot mijn verbazing snelle film. De zeer komische taferelen die maar steeds absurder werden naar mijn idee volgde elkaar in een snel tempo op. Met een ongelofelijk langzame bejaarde man die de hele wereld doorheeft door zelf zonder verbazing op te kijken is een hoofdrol om van te genieten.

Goh, niet gedacht! Leuke film!

En met een olifant erin, dan kan je bij mij niet stuk

Heerlijke rol van de hoofdpersoon, de onschuld zelve en nergens iets van op-/aanmerken! De overige rollen waren trouwens ook interessant!

Enig minpuntje was af en toe de traagheid erin.. Of ik had gewoon een lange dag achter de rug dat kan ook!

De 100 Jarige Man Die Uit Het Raam Klom en Verdween is een zeer komische film. Er valt veel te lachen en alles is mooi gefilmd. Allan laat zien dat je, ook als bejaarde, nog veel kan meemaken. Een echte aanrader!

Gastrecensie De 100 Jarige Man Die Uit Het Raam Klom en Verdween (Martijn Pijnenburg) - Filmhoek.nl

Briljant boek, matige film.

Toen het boek een paar jaar terug uitkwam, was het gelijk een wereldwijde bestseller. Zelf houd ik me zelden tot nooit bezig met die bestseller toplijstjes, maar toen het boek tijdens een kerstdiner ter sprake kwam en ik de Engelse vertaling direct kon lenen, heb ik dat gedaan. En niet zonder spijt: The Hundred-Year-Old Man is briljant, absurd, scherp, geestig en steekt de draak met diverse historische figuren en gebeurtenissen. Jammer genoeg komt dat in de film slechts gedeeltelijk terug.

Grootste fout van de regisseur: hij houdt halverwege het boek op en breidt er een afgeraffeld, nieuw verzonnen, einde aan. Normaal geeft dat niet zo, aangezien zowat elke boekverfilming het originele verhaal moet inkorten. Hier zijn de gevolgen echter vrij desastreus: het verhaal berust op het eerste gezicht puur op allerlei toevalligheden, die ogenschijnlijk weinig met elkaar van doen hebben. In het boek worden al deze verhaallijnen, plotdraadjes en karakters op geniale wijze door de schrijver aan elkaar gelinkt en tot één coherent geheel gevormd wat leidt tot een logische en bevredigende ontknoping. In de film gebeurt dat echter niet, waardoor je met een knagend gevoel blijft zitten. Halverwege wordt het verhaal afgekapt, terwijl dit nu juist eens een keer een film is die wél de 2-uurs grens had mogen (moeten!) overschrijden. Gemiste kans.

Wat overblijft is de slapstick en de situatie humor, opgeleukt met wat persiflages van historische figuren. Voor diegenen die het boek niet gelezen hebben kan dat genoeg zijn voor een voldoende, maar een grote komedie zoals Forrest Gump zal het daardoor niet worden. Het grote plan achter het verhaal is weg en The Hundred-Year-Old Man verwordt tot een aardig, maar nauwelijks memorabel tussendoortje. 3***

Ik had al zo een gevoel dat er iets niet helemaal klopte, jouw verhaal maakt het duidelijk Lord Flashheart.

Ik raad jou, Shinobi en ieder ander aan ook, of liever gezegd alleen het boek te lezen.

Haha, heel herkenbaar. Nou zo grappig was het eigenlijk niet, heb me behoorlijk zitten storen daar aan. Begrijp me niet verkeerd, mensen mogen van mij best lachen hoor tijdens een film en ook op momenten die ik zelf niet zo grappig vind. Maar in de zaal waar ik gisteren zat (Lux Nijmegen), maakten ze het wel heel bond en ontstond echt zo'n irritantie 'lach-of-ik-schiet-sfeer'. Dus als je meeleest, meisje/vrouw op stoelnummer 8 rij 9: hou voortaan op met om de twee seconden, obsessief 'geluid produceren', ook als er niks (komisch) aan de hand is!

Goed de film. Ik kan ook niet helemaal meegaan met de overwegend positieve geluiden hier. Het grootste probleem wat ik had was de uitgekauwde inspiratieloosheid die de film op mij uitstraalde. Het wil zo graag bijzonder en absurd zijn, maar is het eigenlijk (voor mij) niet. We hebben het allemaal al zo vaak gezien. De humor was ook niet naar mijn smaak, het ligt er zo dik bovenop allemaal. Te makkelijk vaak. En dan het misdaadverhaaltje van Bassie & Adriaan-proporties met daarin een aantal zeer matige acteurs verweven.

Uiteindelijk kijkt het heus wel aardig weg allemaal, maar weet het me gewoon niet te raken, boeien, uit te dagen of te inspireren. Ik hou het toch op 1,5 *

Ik sluit me aan bij Merijn. Ik vond de film gewoon niet grappig en het nu-verhaal niet interessant noch spannend. Bovendien vond ik de hoofdpersoon eigenlijk gewoon een lul. De film is wel vergeleken met Forrest Gump. Maar die film vond ik juist erg ontroerend. Dat had ik bij deze film geen moment.

Welhaast onvermijdelijk. Edoch jammer.

Best wel geinig en droog bij vlagen, maar af en toe ook wel erg flauw.

Kan me heel goed voorstellen dat het boek veel leuker en beter is.

Overigens echt zo´n film die alleen maar in arthousebioscopen draait omdat het niet uit Hollywood komt en een ´vreemde´ taal is, want anders zou ik het verschil niet weten met films in een reguliere bioscoop.

kleine 3*

Aardig maar evenaart het boek niet, verre van zelfs.

Een chaotisch, dromerig komisch en absurd verhaal over een bewoner van een verzorgingshuis die besloot dat zijn laatste levensjaren dáár niet wilde doorbrengen en daarom de benen nam, vol met lachwekkende en dwaasmelige situaties en kluchtige humor. De regisseur koos als vorm een reis door de tijd (soort van roadfilm), die tevens een geschiedenisles(je) was. De film ontroerde mij niet (al denk ik dat dat wel de bedoeling was) en kwam wat langgerekt op over. Alles bijeen 'n beetje meesmuilend (in de betekenis van spottend lachen) vermaak.