Creepozoids (1987)

Creepozoids, ongetwijfeld een van de coolste titels in de (horror)filmgeschiedenis. En wat een film ook weer! Zeggen dat het hier een B-film van de zuiverste soort betreft staat gelijk aan het intrappen van een open deur, maar Creepozoids is toch echt een film die veel beter is dan zijn status (en vooral zijn score hier op MM en IMDb) doet vermoeden.

Een film van David DeCoteau. Ik moet eerlijk bekennen nooit van deze man gehoord te hebben, maar aan zijn filmografie te zien is hij een veelfilmer van horrortrash uit de diepste krochten van de genrecinema, die zelfs anno 2009 nog actief blijkt te zijn. Ik heb ook lichtjes het vermoeden dat hij deze film grotendeels zelf gefinancierd heeft (naar eigen zeggen gaat het om een budget van 150.000 dollar), maar ik kan hierover niet meteen meer informatie vinden. Hij heeft in elk geval ook meegeschreven aan het scenario en dat is wat mij betreft zijn grootste verdienste. Op dat scenario valt eigenlijk weinig aan te merken en in die zin schreeuwt Creepozoids dan ook om een remake. Een degelijk budget en een degelijke regisseur kunnen met dit materiaal wonderen doen, daar ben ik van overtuigd.

Het verhaal speelt zich af in een post-apocalyptische wereld en werd gedraaid op één setting: een verlaten laboratorium. Het desolate gevoel wordt goed weergegeven, voornamelijk door de begingeneriek die uitgebreid vertelt over de huidige toestand van de planeet. In het lab krijgen enkele gedeserteerde soldaten te maken met een gemuteerde levensvorm die qua uiterlijk een slappe rip off van Gigers Alien lijkt. En dit weinig creatieve en vooral amateuristisch gemaakte monster is wat mij betreft het grootste minpunt in deze verder uiterst onderhoudende film. De effecten zijn met het extreem lage budget in het achterhoofd uiteraard niet overtuigend, maar sommige scènes slagen er toch behoorlijk in om de kijker te verrassen. Met name dan die scènes waarin de soldaten muteren na contact met het monster.

Naast het ijzersterke scenario was ik het meest gecharmeerd door de muziek. Erg typerend voor het tijdperk en waarschijnlijk gewoonweg wansmakelijk voor de meeste mensen, maar voor zij die een zwak hebben voor dit soort soundtracks is dit een waar festijn. Ondanks het onomstotelijke feit dat Creepozoids een low budget B-film is, is de film betrekkelijk goed gemaakt. Op sommige effecten na dan. We zien een regisseur die bewust omgaat met montage en die de conventionele technieken om een scenario efficiënt in beeld om te zetten mooi onder de knie heeft. Hoe dan ook is de lage score hier in mijn ogen onterecht. Kortom, Creepozoids is verplichte kost voor elke zichzelf respecterende genreliefhebber.

Erg goedkope, maar geweldig vermakelijk filmpje. Creepozoids ademt de jaren '80 uit en met minimale middelen weet DeCoteau toch een zeer aardig sfeertje neer te zetten. Vooral de synth muziek draagt hier zwaar aan bij. Zo goed als Carpenter is het niet, maar op momenten moest ik er toch aan denken. De acteurs zijn verder zo brak als wat, maar ze doen hun werk met zichtbaar veel plezier. Er bestaat betere pulp, maar Creepozoids heeft me een leuke retro-avond bezorgd.

3*

Ah, David DeCoteau. De man van films als The Killer Eye, enkele Puppet Master delen en last but not least Sorority Babes from the Slimeball Bowl-a-Rama. Zelden zie je een filmmaker waar het woord pulp zo overduidelijk van zijn CV spat. Eén van zijn eerste producties was deze 1987 horrorfilm Creepozoids, een overduidelijke Alien rip-off met hier en daar invloeden van onder andere The Evil Dead. Alleen dan op het niveau van onze meester der pulp. Het niveau van David DeCoteau.

Ten eerste mogen de titel van de film en de geweldige artwork van mij meteen ingelijst worden. De film opent met wat tekst en uitleg, terwijl een synthesizer ons van een onvermijdelijke en rasechte jaren '80 theme voorziet. Om vervolgens kennis te maken met onze (vrij onsympathieke) personages. Van dit simpele slachtvee speelt mevrouw Linnea Quigley de hoofdrol. Als David DeCoteau de koning van de pulp is, dan is Quigley zonder enige twijfel de koningin. En ook in Creepozoids doet ze weer haar ding; na een aantal belabberd slecht gebrachte regels tekst gaat de kleding uit voor die onvermijdelijke naaktscène onder de douche. Het is enkel wachten tot het monster verschijnt en de personages, om budgettaire redenen offscreen, van kant maakt.

Creepozoids kent weinig verrassingen, het doet wat een goedkope B-film moet doen. Lachwekkende acteerprestaties, kleurloze karakters en steeds herhalende pogingen om spanning en schrikmomenten te creëren, maar dit lukt (uiteraard) geen moment. Wat de film wel lukt zijn een paar alleraardigste special effects neerzetten. Zeker rondom de make-up effecten zag het er nog best goed uit. De baby en de mutaties waren dan ook het hoogtepunt van de film. En verder is een film als dit het beste te meten aan zijn amusementswaarde en dat zit bij Creepozoids wel goed. De film is belachelijk en vermakelijk tegelijkertijd. En ik verwacht dat grotendeels van DeCoteau's oeuvre aan dat gegeven voldoet. We hebben wat dat betreft nog wel wat leuks voor de boeg.

2,5 sterren.

In de nabije toekomst schuilt een groepje deserteurs voor zure regen en de twee overgebleven Supermachten (ik gok de VS en de USSR, maar het wordt niet expliciet gezegd...). In de schuilplaats zit echter iets verscholen dat mogelijk nóg dodelijker is dan de oorlog die buiten woedt!

Ik ben het roerend met het de schitterende betogen van Halcyon en Die Hard,Willis eens! Creepozoids is een ondergewaardeerde film uit de mid-'80s. Tuurlijk is het verhaal lachwekkend, de acteerprestaties op z'n hoogst middelmatig, en de special effects op MacGyver-niveau. Toch verdient het de lage score niet. Ik heb talloze films aangegluurd die meer punten bij elkaar hadden gesprokkeld, maar véél minder onderhoudend waren dan deze fijne scifi/horror. Deze B-film is leuk, spannend, amusant, en heeft een knullige B-film charme.

Linnea Quigley -Scream Queen extraordinaire =bekend als Trash in het briljante Return of the Living Dead- is ongetwijfeld het lekkertje/lokkertje van deze film. En jawel hoor, zelfs in een wereld met besmet water en knaagdieren van uitzonderlijke omvang en kracht, ziet onze Linnea kans om zich in een heerlijke sexy douchescène in te laten zepen! Da's toch kicken!

De score is wat flauw, maar het werk goed. De 'speciale' effecten daarentegen, zijn BRILJANT! Een duidelijke man in een glimmend rubberen monsterpak, hobbelt vervaarlijk in het rond, maar werkt alleen maar op de lachspieren. De ratten van uitzonderlijke omvang en kracht, ja de ratten van uitzonderlijke omvang en kracht. Ze zien d'r eigenlijk nog aardig uit, al bewegen ze niet. TENZIJ iemand ze oppakt en weggooit, of beetpakt en ermee gaat 'vechten'! BRILJANT! Maximaal gebruik van minimale omgeving, zoals de tunnel, gefilmd aan twee van de vier kanten, zodat het lijkt of de persoon erdoor kruipt, is een staaltje huisvlijt waar Don Dohler spontaan hard van zou zijn geworden!

Voor wie het nog niet doorhad, ik heb bijzonder genoten van dit scifi/horror spektakel. Aan de korte kant met een uur en een kwartier, zit de vaart er aardig in, en wordt je goed meegevoerd met het -afwezige!- verhaal. De dialogen zijn wat onbeholpen, maar die knulligheid is tegelijk de charme! Het heeft een geur van "Alien" over zich. Maar ik vind dat het zich beter kan meten met soortgelijke avonturen als de Roger Corman producties Forbidden World en Dead Space!

Sommige mensen vonden het einde wat crappy. Toch vond ik het eindgevecht, hoewel wat afgeraffeld en knullig, degelijk uitgevoerd. Goed, het almachtige mutantenmonster had net wat almachtiger gemogen. Maar kom op nou, die bad-ass killer baby ziet er wreed uit. Da's toch kicken! Goed, de uiteindelijke wederopstanding van killer baby was onnodig kazig. Maar kniesoor. Voor een budget van n appel, twee eieren en n homp kaas hebben ze een prima science fiction/horror inelkaar geMacGyverd!

Voor Linnea's zepige kontje en ongedierte van uitzonderlijke omvang en kracht 3,5 gemuteerde sterren!

Een film die met zeer minimalistische middelen gemaakt is. Toch zijn de makers erin geslaagd een erg vermakelijke film te maken. Het rubberen monster ziet er nog behoorlijk goed uit en sommige effecten wisten me nog te verrassen door de best hoge kwaliteit.

De cast acteert erg overdreven en de geloofwaardigheid is natuurlijk niet zo hoog, maar dat maakt deze pulp nou juist des te vermakelijker.

Door de korte speelduur een makkelijk uit te zitten pulpfilm die waarschijnlijk enkel goed te verteren is door de echte liefhebbers van dit soort spul. Ik hou er wel van op zijn tijd.

Hoewel ik de plot interessant vind heb ik deze film eigenlijk alleen aangezet zodat ik achteraf kan zeggen dat ik 'Creepozoids'(!) heb gezien. Een supervette titel die alle jaren '80 pulp in één pakkende kreet samenvat. DeCoteau nog nooit van gehoord, en als ik dan kijk wat ie schijnbaar allemaal heeft uit gepoept vraag ik me af of deze film ooit beter kan zijn dan die titel.

Dat is ie zeker niet, hoewel het wel een echte pulp-uitstraling heeft. Een apocalyptische wereld die in aanraking komt met mutanten, special effects van een bedenkelijk doch knap niveau, een heerlijke synthesizer soundtrack en een crappy cast. Ik schrok wel even toen Quigley de douche ontdekte en hem even onberoerd liet. Gelukkig volgde snel daarna een soft-erotische douchescene voorzien van een porno-tune. Uiteraard komt net op dat moment de nieuwe vriendin van je broer binnenlopen om kennis te maken...

Creepozoids is bij vlagen amateuristisch, al vond ik de special effects gezien het lage budget lang niet slecht. Het Alien-monster was te doen, maar toffer vond ik eigenlijk de baby en de make-up op de slachtoffers die aan het muteren waren. Het gevecht met de pluche ratten was belachelijk nep. Spannend wil de film maar niet worden, en dat komt door het slechte acteerwerk en eigenlijk ook de locatie die niet uit de verf komt. Twee kamers en enkele gangen is wat ik me zo kan herinneren en dat is te weinig voor een goede spanningsopbouw.

De speelduur is gelukkig erg kort met zijn zeventig minuten waardoor de film net uit te zitten is. Pulp met een hoofdletter P, maar zeker niet de leukste.

De film is natuurlijk slecht en een absolute 80's B-film maar... is ook verschrikkelijk fijn! Het is duidelijk ook een Alien rip-off en niet eens een hele goede. Maar genieten is het wel, dit is zo'n film waar alles eigenlijk niet goed aan is maar die toch weet te overtuigen! Gevalletje categorie: Guilty Pleasure.

Het jaar is 1998, zes jaar nadat een nucleaire oorlog de wereld bijna onbewoonbaar heeft gemaakt. Ontmoeten we een groepje overlevende en zien we hen een verlaten onderzoekscentrum binnendringen. Een plot en een locatie wat pijnlijk duidelijk maak dat het budget laag was. In de faciliteit blijkt dan ook nog eens alles gewoon te werken. En dat is dan weer interessant voor ons want Linnea Quigley (en nog stuk jonger als nu) werkt mee aan de productie. En voordat zij op het monster toetreedt (en wij het zien) moet ze natuurlijk wel schoon zijn! Hopla, een douche-scene! En dan is er het monster of eigenlijk meerdere gevaren. En daar haalt de film zijn charme vandaan! Prachtige 80's special effects die zelfs mij nu nog weten te overtuigen! Met een waardige climax op het einde. Een ander aspect waar de film mee weet te scoren was de muziek. Een heerlijke soundtrack vol synthesizers geluiden. Pulp maar wel Pulp met een hoofdletter P!

Saillant detail:

Als ze in de computer de namen langs gaan van voormalige werknemers zien we heel veel bekende:

Forrest Ackerman: acteur en editor van het Famous Monsters of Filmland-magazine

Roger Corman: welbekend regisseur en waar David DeCoteau is begonnen als productie-assistent

Charles Band (de uncredited executive producer),

David McCabe: DeCoteaus alias als Gay-porno-regisseur.

Ondanks de lange staat van dienst is dit vermoedelijk de enige die echt leuk is!

Ik heb toch nog een film met de kleine Linnea Quigley weten te vinden (alweer mijn zesde film sinds maart) en wel deze kortdurende (gelukkig ook maar) Horror / Sciencefiction film die best een lachwekkende poster heeft. Het monster wat daar op te zien is, klopt wel enigszins, maar de personen zeker niet en ook niet qua postuur en kleding. De blonde liggende vrouw moet waarschijnlijk Linnea Quigley voorstellen, maar Linnea Quigley is klein van postuur en heeft dus ook kleine borsten.

Het verhaal speelt zich af in 1998, zes jaar na een vernietigende nucleaire oorlog, waarbij de aarde werd herschapen tot een donkere en dorre planeet. In de ruïnes van Los Angeles wordt een groepje van vijf deserteurs van het Amerikaanse leger gedwongen hun toevlucht te zoeken vanwege zure regen. Ze komen terecht in een schijnbaar verlaten laboratorium, dat een geheime onderzoeksfaciliteit van de overheid blijkt te zijn. Terwijl ze er verblijven, proberen ze er het beste van te maken, zoals seks hebben met elkaar, slapen en rondneuzen in de onderzoeksfaciliteit wat iets mysterieus heeft (o.a. verlaten kooitjes). Dit rondneuzen brengt het groepje in de problemen, wanneer ze ontdekken dat er een genetisch gemanipuleerd monster (zie filmposter) op de loer ligt.

Deze film werd geregisseerd door B-film regisseur David DeCoteau (waarvan ik een paar weken geleden nog de films "Murder Weapon (1989)", "Nightmare Sisters (1987)" en "Deadly Embrace (1989)" zag) en dat minimale middelen en dus ook met een minimale cast, bestaande uit de legendarische kleine schreeuwkoningin Linnea Quigley (schreeuwt in deze film natuurlijk ook een aantal keren), Ken Abraham, Michael Aranda, Richard L. Hawkins, Ashlyn Gere en Joi Wilson (als een vrouwelijke wetenschapper) en de laatste is ook alleen maar in de eerste twee minuten van het verhaal te zien.

"Creepozoids" is een schaamteloze imitatie van "Alien (1979)", die zich op Aarde afspeelt. Het verhaal is gewoon slecht en zeer flauw en weet helaas ook nauwelijks te boeien of te vermaken, op de drie topless (uittrekken shirt na circa 15 minuten, vrijen onder de douche na circa 16 minuten en naakt slapen na circa 25 minuten) scenes van Linnea Quigley na dan. Ze is ook de enige vrouw die naakt is te zien, want de andere vrouw in het verhaal, te weten Ashlyn Gere, houdt netjes haar kleren aan en dat is eigenlijk best vreemd, omdat ze naderhand (vanaf de jaren 90) namelijk overstapte naar de porno-industrie, waarin ze succesvol was en vele films heeft gemaakt

Op het moment dat het plot zich begint te ontwikkelen (althans daar leek het op), verprutsen de makers het met een onbesliste strijd tegen de monsterlijke mutanten. Het verhaal speel zich af in een post-apocalyptische wereld, maar er wordt nauwelijks over gesproken. De personages benoemen wel af en toe de zure regen en zeggen dat ze verborgen moeten blijven vanwege hun desertie. Maar waardoor de post-apocalyptische wereld is ontstaan en waarom ze gedeserteerd zijn, dat wordt nergens toegelicht.

En om de zaken nog erger te maken, er is ook totaal geen sfeer in de onderzoeksfaciliteit waar het hele verhaal zich afspeelt en het is er ook behoorlijk kaal (het leek meer op een magazijn). De personages gaan daar vooral op onderzoek (snuffelen o.a. in een computer), kruipen door ventilatiekanalen (waarbij het nooit spannend wordt) en rennen een beetje heen en weer door de ruimtes.

De effecten zijn vreselijk (de mutaties die bepaalde personen ondergaan zijn nog het beste en één persoon verandert daarbij ook in een soort van sterke zombie) en het monster ziet er rubberachtig uit en mist elke schijn van daadwerkelijke bedreiging. Het meest hilarische is echter een gigantische rat (zag er vreselijk nep uit), die een deel van de personages aanvalt (één persoon wordt daarbij ook in de hals gebeten) en de reacties van de personages daarop is misschien nog hilarischer. Zijn ze bang ? Of hebben ze zich net gerealiseerd dat hun filmcarrière voorbij is ?

Gelukkig duurt het allemaal nog net geen 70 minuten en de finale (waarbij één mens het weet te overleven en dat is niet Linnea Quigley) met een Chucky-achtig wezen (wat uit het monster kruipt) is zelfs nog een heel klein beetje leuk. Al met al een zeer matige Horror / Sciencefiction film (kwam destijds rechtstreeks uit op videoband), die het aankijken eigenlijk niet waard is.

Buitengewoon dwaze film, maar ook vermakelijk op momenten. Reuzenratten worden van buiten het scherm naar de schreeuwende acteurs gegooid; een schouderblessure stelt een personage in staat om te voelen wanneer het regent en, oh ja, een mensachtige rubberen monsterpak. Beetje bewegen en klaar. Echt overtuigend is het allemaal niet... En het duurt maar iets meer dan een uur.

Maar er zijn ook een paar interessante ideeën in Creepozoids, vooral als het stopt met proberen andere films na te bootsen (ALIEN, mensen!). Zoals bijvoorbeeld een hoofd dat openbarst en ziehier: er kruipt een monsterlijke baby uit zijn schedel. De lowbudget make-up effecten hebben zo wel hun charme en die C-80's vibe die de film uitstraalt blijft fijn.
2,5*en voor vermaak moet wel kunnen.

"First off, we gotta know what kind of a place it is.”

"It's a bomb shelter!”

“I don't think so.”

“Well what then?”

“I think we're in a containment vessel, designed to keep something in, not out.”

Jeetje, deze film is nog best populair hier zie ik zeg, aardig wat meningen en stemmen voor een film waar ik dat overigens totaal niet bij had verwacht, want dit is natuurlijk een ontzettende B-film van jewelste. Wel een best vermakelijke film, al kwam dat ook meer dat hij maar een uurtje duurt, je bent er dus ook zo weer klaar mee.

Eigenlijk gewoon alle lof naar de special effects makers van deze film hoor, echt heel leuk gedaan. Hoewel de nodige props wel erg slecht ogen, alsof die van het plaatselijke spookhuis van de kermis zijn geplukt, het werkt met vlagen wel gewoon. Maar, het kan ook nog best gore wezen, en daar ging ik behoorlijk goed op.

Dat gezegd hebbende is de film voor de rest wel tam, verhaal is er gewoon bijna niet, en aangezien het een one-location film is zitten we gewoon een uur vast in een ruimte, waar we ook niet echt meer uit komen, totaal niet erg want ik vond het een hele vette setting. DeCoteau laat duidelijk zien in wat hij in staat is, en dat vond ik behoorlijk cool!

Ook heel tof om Linnea Quigley te zien, prachtige vrouw die veel schittert in dit soort jaren tachtig prul. Ik moet gauw maar eens veel meer van haar werkjes zien, deze was ook gewoon prima te doen maar, over het algemeen ben ik wel van mening dat ik ook betere films in het genre heb gezien, en soms liet dat monster me nogal onbevredigd achter.