Murder Weapon (1989)

Een vroege DeCoteau die meer aandacht nodig heeft. Met z'n favorietje: Linnea Quigley. Vergezeld door Karen Russell in een slasher zoals je hem n.a.v de titel én poster misschien niet zou verwachten. Lijkt meer op een sexy actie vehicle die rond deze periode ook erg populair waren. Het is echter een erotische slasher waarin Quigley en Russell schaars gekleed hun ex-vriendjes te grazen nemen. Meer dan 20 uitgenodigd, maar de opkomst is íets minder. Nog steeds méér dan genoeg om enkele opvallend smerige kills voor te schotelen aan de kijker. Had op dat vlak vrij weinig verwacht, maar zitten vrij heftige en bovendien grafische scenes in. Met name de hand door de borstkas van de jongen op bed en hem dan zijn eigen hart voeren Past totaal niet (zeer onrealistisch), maar werkt om die reden juist goed. Is een absurde kill die je eerder in een Fulci film verwacht.

Uiteindelijk wel typisch DeCoteau; no budget en slecht geacteerd. Veel naakt en guts 'n gore om het goed te maken, gelukkig! De tien minuten durende intro (ontbreekt geluid...?) doen het ergste verwachten. De eveneens tien minuten durende ondervraging van Quigley doet daar nog een schepje bovenop. Maar wie zich daar doorheen weet te slaan; wordt beloond.

Deze Horror / Thriller film is de laatste film met Linnea Quigley in een hoofdrol welke ik nog op de plank had liggen en dit is eigenlijk niet meer dan een erbarmelijk en goedkoop (speelt zich allemaal af in een huis en rond een zwembad) niemendalletje. Een paar weken geleden zag ik nog de film "Nightmare Sisters (1987)" met haar en daar zie je in deze film een scène (de badscène) van terug en dat namelijk als drie jongens op een gegeven moment televisie zitten te kijken, waar die film op wordt uitgezonden, en waarover gezegd wordt:

"Man, I must of seen this 16 times. It's been on cable for at least a month. Who writes this junk ?"

Het zogenaamde verhaal gaat over twee sexy meiden, te weten Dawn (Linnea Quigley) en Amy (Karen Russell), met een duister verleden (o.a. zaten hun ouders bij de maffia) en die beiden in een psychiatrische instelling hebben gezetten. Ze geven een feestje in het huis van Amy en nodigen daarbij verschillende vriendjes uit, welke één voor één op beestachtige wijze vermoord worden. Waarom ? Geen reden.

De film is ook min of meer een excuus om de twee sexy meiden in verschillende stadia van ontkleding te tonen (met name bikini's in naakt) en dat is al te zien in de eerste tien minuten van het verhaal (waarin er niet gepraat wordt) via een droom van Dawn, waarbij Amy ligt te zonnebaden (smeert zich ook goed in) aan het zwembad en daarna gaat neuken met een vriendje (daarbij zie je dan Karen Russell topless). De onschuldig lijkende (als een soort van schoolmeisje) Dawn kijkt daarbij toe en stapt op een gegeven moment de douche in (daarbij zie je dan de billen en borsten van Linnea Quigley) waar het vriendje van Amy staat te douchen en vermoord hem dan met een groot mes. Je ziet dan wat bloed spatten op de douchedeur, waarna Dawn wakker wordt.

Zoals aangegeven wordt er in de eerste tien minuten van het verhaal niet gepraat en hoor je alleen vreselijk goedkope muziek, waarbij de ondertiteling o.a. het volgende aangeeft:

Low unsettling instrumental music
Soft dreamy instrumental music
Soft sentimental music
Groovy jazz music
Tense suspicious music
Slow guitar music
Upbeat tense rock music

Daarna zie je allemaal in beeld wie er in deze film meespelen en wie deze film gemaakt hebben (Linnea Quigley heet hem mede geproduceerd) en daarna belanden we in de psychiatrische instelling waarbij er in een volledig zwarte ruimte een gesprek plaats vindt tussen Dawn en Dr. Gram (Lenny Rose) en waarbij Dawn onderhandelt (beter gezegd ze chanteert hem) om goedkeuring te krijgen voor voor vrijlating en die saaie scène duurt ook nog eens ongeveer tien minuten.

Daarna belanden we aan het zwembad van Amy, waar ze samen met Dawn ligt te zonnebaden in bikini's (Amy in een bikini met een luipaard print en Dawn in een roze bikini) en waar ze met elkaar praten gedurende vijf minuten. Als Dawn dan opstaat om wat te drinken gaan halen, valt Amy in slaap (ze heeft waarschijnlijk last van narcolepsie, omdat ze regelmatig in slaap valt in deze film) en droomt ze over haar gesprek in de psychiatrische instelling met Dr, Randolph (Lyle Waggoner), welke ook nog een circa vijf minuten duurt.

Na circa 33 minuten worden dan vier vriendjes van Amy geïntroduceerd, te weten Jeff (Eric Freeman), Cary (Allen First), Billy (Richard Sebastian) en Kevin (Stephen Steward), die aankomen bij het huis van Amy en waar Dawn dan in haar roze bikini de deur opent en de jongens binnenlaat. Eén van de jongens vraagt dan "Where's Amy ?" en Dawn antwoord daarop "Amy is in the shower", waarna we Amy de douche (je ziet dan weer de borsten van Karen Russell en ook een heel klein beetje van de schaamstreek) zien uitstappen en waar Cary dan haar benen begint te scheren en ze weer eventjes in slaap valt. Cary ligt dan op een gegeven moment op de grond (waarom is onbekend), waarbij Amy dan zegt:

"Shit, I think I fucked him to death."

Inmiddels heeft Dawn haar bovenstukje van haar roze bikini ingewisseld voor een enorm sexy wit topje met veel gaten (waardoor de borsten van Linnea Quigley te zien zijn) en introduceert ze haar vriendje Bart (Rodger Burt) aan de andere jongens die aan het zwembad zitten. Ze neemt dan Jeff mee naar een auto met een open dak in de garage, waar ze haar witte topje uittrekt (je ziet dan weer de borsten van Linnea Quigley) en gaat vrijen met hem.

Als er dan nog niet genoeg vriendjes geïntroduceerd zijn, wordt er na circa 40 minuten nog een vriendje van Amy geintroduceerd, namelijk Eric (Mike Jacobs Jr.) die een Heavy metal zanger is en die met zijn band "The Chainsaws" in het voorprogramma van "Van Halen" heeft gespeeld en waarover hij zegt:

"It was the 86 Van Halen tour, we were opening for Eddie and the guys."

Opzicht een niets nietszeggende dialoog, maar in 1986 ben ik door Van Halen (die toen een hitje hadden met het nummer "Why Can't This Be Love") fan geworden van rock muziek en daarna ben ik geleidelijk over gestapt naar Heavy Metal, Trash Metal en Death Metal. Tegenwoordig luister ik echter veel naar jaren 50, 60, 70 en 80 pop-muziek en omdat ik nu thuiswerk door het coronavirus, luister ik ook naar NPO Radio 5 (draaien veel muziek uit die jaren en praten niet veel).

Na circa 45 minuten valt dan eindelijk het eerste slachtoffer en dat is Billy als deze naar de kelder gaat, daar op de grond valt (door struikeldraad) en daarna met een mokerhamer herhaaldelijk op zijn hoofd wordt geslagen. Dat werd best expliciet in beeld gebracht (van de moordenaar zie je alleen dat deze zwarte leren handschoenen draagt) en daarbij valt ook goor te zien.

Het volgende slachter is Bart met wie Dawn gaat neuken (we zien dan weer de billen en borsten van Linnea Quigley) en als zij klaar met hem is en wegloopt, wordt hij gedood via een hand (met wederom een zwarte leren handschoen) die zijn borstkas van onderen doorboort en wat me een beetje deed denken aan de film "Alien (1979)".

Dat was tevens de laatste keer dat we wat naakt zien van Linnea Quigley (we zien haar daarna ook alleen nog eventjes op het einde) en dat geldt tevens voor Karen Russell, hoewel we haar wel nog één keer sexy zien poseren in zwart ondergoed (na circa 60 minuten), waarna ze haar vriendje Eric met handboeien vastbindt aan een bed en met hem gaat ze ook vrijen (houdt dan helaas het zwarte ondergoed aan).

Het is echter niet Eric welke het volgende slachtoffer zal zijn, maar Cary die na circa 60 minuten met een kapot geslagen fles in zijn hals wordt gestoken (werd best geinig in beeld gebracht). En daarna volgt al vrij snel Jeff die door zijn hoofd wordt geschoten met een geweer en daarbij zag je duidelijk dat het een pop was (leek niet eens op Jeff en had meer wat weg van een "Spitting Image" pop uit de jaren 80.

We belanden daarna in de ontknoping van het verhaal, waarbij de moordenaar ontmaskerd wordt in de kelder. Want die wordt daar eerst in de fik gezet door Amy met benzine, waarna Eric (die van te voren nog gewond is geraakt door een mes) en Kevin op hem schieten. Je hoort de moordenaar dan schreeuwen (je kan daar al uit opmaken wie de moordenaar is, want deze persoon stond mede bekend om het schreeuwen in de jaren 80 ) en op de grond vallen.

Als Kevin dan het maskerd verwijdert, zie je het zwaar verbrande gezicht van de moordenaar, maar mede door de witte haren zie je dat het Dawn was, die nog even ontwaakt en Kevin bij de hals grijpt. Waarom ze het gedaan heeft wordt nergens duidelijk gemaakt (is schijnbaar niet van belang) en daarna is de film ook gelijk afgelopen en heeft deze in totaal iets van 77 minuten geduurd (de 90 minuten die hierboven vermeld staan kloppen dus niet).

Al met al was dit een slechte en goedkope Horror / Thriller film met veel langdurige flash-backs (was waarschijnlijk om de film qua tijd te rekken) over ruzies met therapeuten. Het enige leuke in deze film zijn de sexy kleine Linnea Quigley en de rondborstige Karen Russell, die regelmatig topless zijn te bewonderen (althans in de eerste 50 minuten van het verhaal) en voor hun kijk je natuurlijk ook deze film.