Wishmaster (1997)

Geweldige horrorfilm met veel gitzwarte humor. Een wens lijkt nog zo doordacht, maar uiteindeijk eindigde het toch met veel bloed en leed. Erg tof concept en leuk uitgewerkt.

3,5*

Best grappig.

Begon wel leuk, best geinige gore stukjes, hoop "bekende" gezichten, lekkere dosis humor en dat stemeffectje is catchy.

Weet alleen niet de gehele speelduur te boeien, naar het einde toe ook net iets te langdradig.

Aardig filmpje om een keertje gezien te hebben, al had het uiteindelijk allemaal net iets meer mogen zijn.

2.5*

Weer een keertje herzien. Denk dat ik hem ondertussen door de jaren heen al wel een keer of zeven heb gezien dus maar even een recensie neer tikken.

Ik was een jaar of tien toen ik deze voor het eerst zag. De film kende toen erg spannende stukken. En de film heeft de tand des tijds best doorstaan. Het verhaal is origineel, de Djinn nog steeds overtuigend en de special effects zijn helemaal niet onaardig.

Divoff steelt duidelijk de show als de kwaadaardige Djinn. De Djinn in demonvorm ziet er tof uit, met een enorm lage stem wat de sfeer absoluut ten goede komt. In menselijke vorm, oftewel Divoff, is de Djinn ook goed te pruimen. Divoff ziet er heerlijk evil uit met zijn vieze glimlachje.

De sfeer - met name in de Djinn wereld en op het eindfeestje - is erg goed. Overal totale chaos, erg originele moorden en de Djinn die alles aanstuurt. Een genot om naar te kijken. Helaas kent de film ook wat minpunten. Zo zitten er soms vrij saaie stukken in, acteert Lauren beroert en is het allemaal niet al te intelligent.

Leuk tussendoortje. Het verhaal is onredelijk naief. Als je even nadenkt zijn er bijna oneindig veel wensen mogelijk die de macht van de djinn direct ongedaan maken. Het stoorde mij niet zo erg : de film neemt zichzelf niet ernstig en omvatte voldoende actie en groteske horrorbeelden voor 90 minuten laidback ontspanning. Ook de humor is nooit ver weg.

' k vond het wel de moeite om te bekijken. Het begin en het einde was er misschien wel wat over (skeletten en vreemde beesten die uit mensen komen) maar in de rest van de film viel dit eigenlijk goed mee.
Bij de cast was er ook een oude bekende te zien, nl. Robert Englund (Freddy Krueger).

Robert Kurtzman – één van de oprichters van KNB EFX Group – kwam in 1997 met een ode aan horrorfilms uit de jaren 80. Hij gooide deze film niet alleen vol met practical special effects, maar ook met bekende gezichten uit de horrorwereld. De film opent met de stem van The Tall Man (Angus Scrimm) en heeft rollen voor Robert Englund, Kane Hodder, Tony Todd, Ted Raimi, Reggie Bannister, Joseph Pilato en George ‘Buck’ Flower. De schrijver van de film, Peter Atkins, is vooral bekend als scenarist van Hellraiser 2, 3 en 4 en ook dat wordt heel duidelijk met een climax die zo uit Hellraiser 3: Hell on Earth lijkt te komen. Daarnaast heeft het hoofdmonster de Djinn veel overeenkomsten met Pinhead. Deze rol wordt overigens met zichtbaar genoegen gespeeld door Andrew Divoff.

Ondanks dit feestje van herkenning voor alle horrorfans is Wishmaster niet echt een ijzersterke film. Divoff is – net als de vele bijrollen - amusant, maar de hoofdpersonages zijn oninteressante schepsels en het acteerwerk is vaak ondermaats. De practical effects zijn meestal prima, maar de CGI is vaak lelijk. Wishmaster is eigenlijk niet veel meer dan een klein, smakelijk horrortussendoortje met monsters en overdreven gore, wat best aangenaam is tussen al die Scream-klonen die rond deze tijd uitkwamen. Hoewel ook Wishmaster moest meeliften op het succes van Scream, niet voor niets is de naam van Wes Craven, die vrij weinig met de film te maken heeft, groot op de posters en trailers gezet. Echt een grote franchise werd dit niet – de film kreeg drie straight-to-video vervolgen – maar dat is ergens ook wel logisch; want veel meer dan aardig vermaak is Wishmaster helaas niet.

3 sterren.

Prachtige lappendeken van bekende gezichten en scenes uit andere horrorfilms. Met regisseur en special effects maker Robert Kurtzman zat het met de Gore wel goed, Alhoewel niet alles de tand des tijds heeft overleeft! Een puur vermaak voor genre-liefhebbers. Na het lekkere bloederige begin zien we de Djinn (Andrew Divoff) gevangen worden door een tovenaar in een edelsteen, daarna zijn we in Amerika van de twintigste eeuw en wordt de Djinn bevrijdt door Alexandra (Tammy Lauren)

Het uitgangspunt over een geest die wensen vervuld, die vooral slecht uitdraaien, is simpel maar zeer goed gevonden. Het is niet diepgravend en het plot is ook niet altijd even nauwkeurig met het wensen. Ach, als ik moet kiezen tussen deze en Wes Cravens eigen Scream, Dan koos ik voor deze veel betere entertainende film.

Best nog geinig en vermakelijk filmpje. Typisch 90's horror. Het horrorgehalte was echt nog te pruimen. Ik kon me deze ook helemaal niet meer herinneren, dus voelde als een eerste kijkbeurt en heb er toch van genoten. Vond de Wishmaster an sich nog wel vet, had er bepaalde sympathie voor. Moet nog wel wat bekendere horrorfilms uit de 80's en 90's kijken waarvan ik niet meer weet of ik ze al gezien heb... dementie heet dat zeker

Fear one thing in all there is... Fear the Djinn

Het laatste jaar ben ik bezig met een aantal bekende horrorfranchises te completeren en hoewel er een aantal reeksen bij zijn waar ik geen enkel deel van had gezien (de Tremors reeks onder andere), maak ik ook meteen eens van de gelegenheid gebruik om een aantal reeksen te zien waar ik sporadisch eens een deel van heb gezien. Wishmaster is er daar zo eentje van. Het eerste deel vond ik blijkbaar niet goed genoeg om me aan de andere delen te wagen, maar kijk: bijna 12 jaar later nog eens een nieuwe poging wagen. Ik kan al meteen verklappen dat Wishmaster nog altijd niet fantastisch is, maar de film is me nu wel een heel stuk beter bevallen.

Al vermoed ik dat dat vooral is door het feit dat ik in de loop der jaren veel meer horrorfilms heb gezien en Wishmaster best wel veel cameo's heeft van bekende koppen in dat genre. Natuurlijk Robert England uit de Nightmare on Elm Street reeks als Beaumont maar ik vermoed dat ik vroeger Ted Raimi enkel maar van zijn rol in Xena had gekend en Kane "Friday the 13th" Hodder (de bodyguard waar de Djinn letterlijk doorheen wandelt) of Tony "Candyman" Todd (de bodyguard die het aan de stok krijgt met de Djinn bij het feestje van Beaumont en een Houdini behandeling krijgt) had ik simpelweg toen niet herkend. Het zijn dit soort knipoogjes die het altijd bij mij wel goed doen, maar ook het concept van Wishmaster blijf ik wel tof vinden. Oké, de zelfopgelegde regels worden niet altijd even correct gevolgd - zo krijgt Merritt 2 wensen (het standbeeld dat meer waard is en een miljoen dollars) terwijl iedereen eigenlijk maar 1 wens zou mogen krijgen - maar het resultaat is gewoon een fijne horrorfilm waarin je vooral benieuwd bent naar hoe de wens in de mensen hun gezicht gaat ontploffen.

Uiteindelijk komt het allemaal toch wel goed en is het vooral goed dat regisseur Robert Kurtzman zich niet te lang laat vangen aan dat romantisch plotje tussen Josh en Alexandra. Tammy Lauren (Alexandra) en Tony Crane (Josh) hebben namelijk werkelijk nul komma nul chemie met elkaar. Sowieso is Lauren wel wat een zwakke schakel in de film. Ze heeft weinig uitstraling en het is eigenlijk vooral Andrew Divoff die dit leuk maakt. Zowel in zijn menselijke vorm als in zijn Djinn make-up is hij overtuigend en hij steelt dan ook de show, geweldige stem ook. Fijn ook dat die make-up vandaag de dag nog altijd overeind blijft staan. Hier en daar wel eens een lelijk effect (die openingsscène in 1127 ziet er wel erg slecht uit) maar de Djinn zelf en een flink aantal van de kills zien er toch gewoon goed uit. Naar het einde toe wordt het allemaal wel erg over the top maar die scène met Kane Hodder bijvoorbeeld is een mooi staaltje vakmanschap. Ik ben toch wel benieuwd hoe de sequels zich gaan verhouden op dat gebied, meestal is dat niet veel goeds.

Dat zal echter iets voor volgende week zijn. De sequel, die de passende titel Evil Never Dies meekreeg, heeft gelukkig nog wel Andrew Divoff in de hoofdrol als Djinn. Hopelijk kan hij de snelle sequel nog wat elan meegeven, maar ik vrees er eigenlijk een beetje voor. Wishmaster schiet uiteindelijk toch wat te kort om zich echt te kunnen meten met de grote iconen in het horrorgenre, maar is al bij al toch wel een toffe film. Een concept waarbij je je afvraagt hoe jij je eruit zou redden maar mezelf kennende zou ik evengoed snel dood zijn. Ik verhoog echter wel met een volledig punt, vooral dankzij Divoff en een aantal cameo's.

3.5*

Tijd voor herziening want er volgen nog wat sequels die bij mij onder de radar zijn gebleven. Geweldige intro, leuke manipulatie van de Jinn, goede rol, voldoende gore. 7/10

Score verhoogd na herziening. Andrew Divoff zet echt een heerlijke wishmaster neer en de uitzinnige gore en fantastische practical effects staan decennia later nog steeds overeind.

Vrolijke en fantasierijke horrorfilm met een talrijke hoeveelheid aan leuke effectjes. Andrew Divoff schittert bovendien als de hoofdschurk, zeker zijn stemgebruik past er gewoon perfect bij. Regisseur Robert Kurtzman weet precies hoe je een goede dosis aan vermaak in elkaar steekt en levert een geheel af dat vanaf begin tot eind lekker wegkijkt. De computeranimaties mogen dan erg gedateerd zijn, het staat de lollige humor totaal niet in de weg. Had niet verwacht zo vaak te mogen lachen bij een film als deze, maar het was 90 minuten lang amusant. Links en rechts wel wat kale momenten en matige kostuums, maar niettemin verbaast het me dat Wishmaster nooit een echt grote bekendheid verwierf. Wellicht dat het vooral te laat uitkwam, maar ik heb er in volle toeren van genoten.

Leuke fantasierijke horrorfilm. Best gek dat deze nooit in mijn vizier is gekomen. Had er eigenlijk nog nooit van gehoord, maar nu uiteindelijk wel. En deze film heeft mij zeker positief verrast.

De creativiteit van de wensen zijn gaaf en de uitwerking is sterk. Vooral de praktische effecten zijn zeker voor die tijd top. Lekker bloederig en over the top. Andrew Divoff speelt verassend sterk als de Djinn. Erg charismatish.

Erg vermakelijk.

Een kwaadaardige djinn ontsnapt aan eeuwenlange gevangenschap en komt terecht in het huidige Los Angeles. Dat daar niet veel goeds van komt, moge duidelijk zijn. De film is de eerste in een reeks waarin uiteraard de djinn steeds figureert als franchisewaardige slasherheld. Wishmaster is een vermakelijke film. De vervolgfilms zijn dat stukken minder, als ik de commentaren mag geloven.

De running gag in de film is dat de djinn pas dan in actie kan komen als iemand een (ondoordachte) wens uitspreekt. De wens wordt door toedoen van de djinn die de wenser flink manipuleert vervolgens op zo'n knullige manier uitgesproken dat de wens zich dientengevolge vaak tegen de uitspreker ervan keert. Er vallen dan ook veel dodelijke slachtoffers. Onder hen bevinden zich prominente namen als Kane Hodder (Jason Voorhees) en Tony Todd (The Candyman). Ook een rol voor Robert Englund (Freddy Krueger) en een cameo voor Robert Kurtzman die de regisseur van deze film is.

Wishmaster is een prima film. Een vlot en dynamisch verhaal. Brute actie en splatter. Zwarte humor. En een respectabele slasherheld die zwarthumoristisch en heerlijk boosaardig wordt neergezet door Andrew Divoff. Wishmaster is een leuke verrassing.