Wrong Cops (2013)

Trailer (Youtube HD)

Ziet er weer lekker absurd uit

Viel tegen.

Al een tijdje wil ik graag een Dupieux zien maar komt er steeds niet van. Maar dit was niet een geweldige kennis making. Zijn off beat humor kan me wel liggen, maar hier kwamen de grappen niet aan op een enkeling na. Komt misschien ook omdat de karakters wat op elkaar lijken. Zo heb je de drugs dealer cop en de pervert cop. Maar die drug dealer cop is ook al een perv. Waardoor het allemaal wat op elkaar lijkt. Vond het acteerwerk van de twee ook niet erg sterk. De verhaaltje verarieren dan ook van gewoonweg niet leuk naar wel aardig. Maar de echte lach zit er niet bij. Of meegevoerd worden in het rariteiten kabinet viel ook tegen. Daarvoor was het nog niet maf genoeg.

Aardige soundtrack en wat aardige bedoelingen, maar meer niet. Ben benieuwd of dit ook door de liefhebber als mindere wordt gezien.

2 sterren.

Een hobby projectje van Dupieux en Burnham, direct geschoten na Wrong, in 3 dagen tijd. It shows. Edit: blijkbaar was dat dus alleen de short.

Wrong Cops is precies wat de titel zegt, een film over een stel "foute agenten". De 1 is drugsdealer, , de ander verslaafd aan tieten en weer een ander goed in chantage. Duidelijk bedoeld als een 80's b-movie, met een snufje reality cop shows erdoorheen.

Hoewel de humor nogal bot en low-brow is, de uitwerking is weer typisch Dupieux. De humor is droog, de komische timing is vreemd of niet aanwezig. Echter, deze film maakt het meest gebruik van de tactiek om meta grapjes tot in den treuren ter herhalen.. Als er bij zijn andere films een grap of vreemde situatie dood viel was dat prima, want in rap tempo volgde er weer een ander. Nu moeten we het als kijker doen met een aantal slappe grappen die de film als basis neemt en daar steeds aan terug refereert. Het was de eerste keer al niet zo leuk, de tiende keer al helemaal niet meer. Zelfspot, cheese en lompheid is de film niet vreemd, maar als dat zijn enige 3 troeven zijn....

Dupieux houdt er een eigen stijl op na en dit is ook weer duidelijk van zijn hand, maar het surrealisme wat Rubber en Wrong kenmerkte, maakt plaats voor botheid, plat gegrap en een poging tot herhaling voor komisch effect. Het werkt niet.

Get your facts straight voor je naar believen causale verbanden uit je hoed gaat toveren. Enkel de short "Wrong Cops: chapter 1" is in 3 dagen tijd geschoten.

Gewijzigd, in dat geval is het nog erger. Als je hier langer dan een week over nagedacht hebt/gefilmd heb, dan moet je jezelf toch eens afvragen waar het fout ging. Als short vond ik het trouwens best oké, maar als lange film werkt t totaal niet meer.

De short vond ik erg leuk, maar hoorde hier al eerder slechte berichten over. Denk dat dit zich inderdaad niet zo leent voor een speelfilm.

Een stuk minder coherent dan zijn vorige films, eerlijk is eerlijk. De film kijkt eerder weg als een opeenstapeling sketches. Het merendeel is redelijk geslaagd: grappig, raak, en met dat heerlijke tempo dat ook in Wrong en Rubber zit. Nadeel is dat de humor soms wat puberaal is, het ligt er allemaal wat dikker bovenop, en dat komt sommige scenes niet ten goede. Ook een nadeel is dat hier, in tegenstelling tot wrong, niet echt een hoofdpersoon in zit. Het plot is vanuit meerdere personages te bekijken, maar elk personage is redelijk ontspoord al met al, dus echt inleven zit er voor mij niet in.

Maar al met al een erg leuke film, ik hoop dat dupieux meer blijft maken.

Leuk.

Maar wél opvallend lelijker. Misschien omdat inderdaad dat reality show gevoel er wat extra in te krijgen, maar het neemt toch wel wat van de charme weg. Niet dat Dupieux nu zo'n enorme mooifilmer was, maar dit oogde toch wel erg goedkoop.

Verder ligt de humor me wel, vond het niet zo opvallend anders als z'n vorige films. Wat botter misschien, maar net zo ongemakkelijk, bevreemdend en off qua timing. En dan af en toe met zo'n lekkere lompe opmerking ertussen (dat mens in die rolstoel).

Dupieux dweept hier wat meer met z'n muziek, maar ook steeds met een komisch effect voor ogen. Vond het wel geslaagd allemaal, al bleef ik me storen aan de vluchtigheid waarmee alles aan elkaar genaaid werd.

Blijf het een leuke vent vinden, maar hij moet wel z'n tijd nemen om z'n films iets beter af te werken. Dat hij met een beperkt budget zit kan ik wel door de vingers kijken, maar dat wil niet zeggen dat hij verder slordig met de afwerking moet omgaan. Dat bewijs heeft hij in z'n eerdere films al geleverd.

3.5*

wat een bagger... gebeurd echt niks grappigs... en dan die vreselijke muziek steeds... Enige wat nog een beetje leuk is, is marilyn manson in een bijrolletje...

Lag dat niet aan de manier waarop het gefilmd was? Beeld was goed, alleen de focus was heel vreemd. Beetje macro-lens-achtig.

De muziek was een + punt, maar voor de rest had deze film niet zo veel om het lijf. Af en toe eens kunnen lachen, maar beduidend minder dan Dupieuxs overige werk.

Tapt uit hetzelfde vaatje als Wrong, maar is in elk opzicht eigenlijk net wat minder.

Echt bizar werd het nergens, echt grof werd het nergens, echt grappig ook al niet. Typisch middelmaat filmpje dus. Bij het huren van nieuwe acteurs had Dupieux kennelijk geen noodzaak; zo'n beetje de hele meute uit Wrong mag weer lekker onnozel doen. Stiekem zat ik nog te wachten op het moment waarop Fichtner ten tonele verscheen, maar die had kennelijk andere prioriteiten. Al bij al zijn de personages wel opvallend minder leuk, de enige momenten waarop ik een gniffeltje niet kon onderdrukken waren bij die ietwat dubieuze agenten.

Humor an sich is vooral een stuk platvloerser had ik het idee. Basale grapjes en futiele pogingen tot quasi-lollige running gags slaan de klok. Enkele komische vondsten nog wel, zoals de ratten, en die man die op apegapen ligt, maar daar blijft het bij. Gelukkig is de speelduur kort genoeg, nog langer was immers al helemaal funest geweest.

Toch een beetje teleurstellend uiteindelijk. Kleine 2,5*.

"Can you feel it! This is where music happens, do you understand what I'm saying! In your guts! In your organs! AFRICA! Do you understand!"

Wie de films van Dupieux een beetje kent weet dat ze gepaard gaan met een hoop onzin, vage dialogen en droge humor. Deze is doet dan ook niet veel onder voor de rest van zijn oeuvre. Wel lijkt het of de film rechtstreeks na of tijdens de regisseur zijn voorgaande (Wrong) is gemaakt. Ook omdat veel van de acteurs uit die film hier weer zijn te zien! Aangevuld met wat andere waaronder Marilyn Manson, als een verlegen, honkbalpet-dragende tiener. Wel komt de film een beetje gehaast (op komisch gebied) en doelloos over, maar toch is het absoluut de moeite waard! De aanwezige politiek incorrecte humor over vrouwen, donkere medemens, homo's, transseksuelen, mensen met een handicap vond ik toch zeker wel fijn! Quentin Dupieux frommelt daarnaast in deze film veel met zijn elektronische housemuziek. Er is iets met de personages en de stijl van filmen van Dupieux waardoor ik toch ook hier weer enorm genoot van zijn film!

Ik kan er niks aan doen, maar ik vond dit echt een heerlijk onzin-filmpje. Absurd, maar niet over the top. Offbeat, simpel, gruizig. Alle karakters zijn grappig in hun eigen manier, maar overdrijven het niet. Juist dat het niet extreem in het idiote gaat, maar beetje blijft pruttelen vond ik prettig. Laatste 5 minuten zijn duidelijk het minste. Tempo is prima. Dupieux heeft zich ook lekker laten gaan in de soundtrack als zijn alter ego Mr Oizo en de muziek werkte perfect.

Zonder hoge verwachtingen, biertje erbij (jointje zou ook wel passen), lekker laten overkomen. Nee, het is geen diepgelaagde scenarioknaller en minder absurd als andere Dupieux's, maar ik heb me prima vermaakt. Ik doe ook gek en stem hem dik boven het gemiddelde

Sterk docudrama over cops in LA. Eye opener.

Toch wel de minste van Dupieux tot nog toe.

Uiteraard is er terug de absurde setting en humor, de vreemde interacties tussen de nog vreemdere personages (of net de doodnormale, wat ze net vreemder maakt).

Het geliefde kleurenpalet van Dupieux doet wederom zijn werk, en de strakke beats begeleiden alles goed.

Het mindere aan deze t.o.v. zijn eerdere films is dat het een beetje gekunsteld aanvoelt, en ik vond hem ook minder grappig.

Nu pas op, dit is allemaal relatief, ik heb me nog steeds best goed geamuseerd en zoals steeds houdt Dupieux je aandacht vast. Er is geen seconde waar je even denkt om een biertje te gaan halen ofzo. Deze zie je in 1 ruk uit.

Goeie film over een aantal agenten die het niet zo nauw met de regeltjes nemen. Zoals de andere films van Quentin Dupieux is deze ook weer eigenzinnig, absurd en origineel. Alles is mogelijk. Maar deze is desondanks een stuk toegankelijker vergeleken met de andere films die ik van hem gezien heb (er zit ook wat meer verhaal in).

Onzinnig, maar opnieuw geweldig vermakelijk. Ik hou wel van Dupieux zijn eigenzinnigheid. Heilige huisjes worden omgegooid en hij doet er nog een schepje bovenop.

Hier dus met politieagenten die ver buiten de lijntjes kleuren. Niet dat ze heulen met de maffia ofzo, gewelddadig of misdadig wordt het niet. Maar alles wordt bekeken vanuit die gekende roze humoristische bril.

Corruptie en onbekwame flikken zwaaien de plak in een algeheel absurde context. Mooie dames worden op een domme manier geïntimideerd, alleen pakt het niet altijd uit zoals ze willen. Totaal politiek incorrecte humor, maar in deze context geweldig. Leuk!

.