Heaven's Gate (1980)

Even over de verschillende versies:

-Cimino's eerste versie na een moeizaam verlopen opname was 325 minuten. Van die versie is nooit meer iets vernomen.

-De studio dwong Cimino de film terug te brengen naar 219 minuten. Die versie werd na een rampzalige openingsweek in New York uit roulatie gehaald.

-De derde versie die in 1981 alsnog uitgebreid werd uitgebracht was 149 minuten.

De film, die ongeveer 40 miljoen dollar had gekost (bijna vier keer het oorspronkelijk geplande budget) werd een enorme flop die de studio de kop koste. Maar belangrijker is dat deze film, een droomproject van Cimino, een definitief einde maakte aan de macht van de regisseurs in Hollywood die ze sinds het einde van de jaren '60 hadden gehad. Mede door al eerder geflopte films van onder meer Coppola, Scorcese en Friedkin. Met Cimino's carriere, die met Thunderbolt & Lightfoot en vooral The Deer Hunter spectaculair begonnen was kwam het nooit meer goed.

De film wordt nu nogal vaak genoemd als onbegrepen meesterwerk of in ieder geval toch wel een goede film en duikt zelfs af en toe in lijstjes op.

Ik zag helaas de korte versie en niet de schijnbaar betere 219-minuten versie, maar ik neig op basis daarvan toch eerder naar de oude conclusie, want ik vond het verre van een goede film.

Met het uur dat er op het laatst nog uit is gehaald is er (denk ik) wat verhaalopbouw in het begin en vooral karakterontwikkeling verloren gegaan.

De film is nu een film die een door karakters gedreven vertelling van een zwarte bladzijde in de Amerikaanse geschiedenis wil zijn, terwijl de hoofdkarakters van Huppert, Kristofferson en Walken (nu?) zo plat als een dubbeltje zijn. De reden waarom ze denken als ze denken en soms ook doen wat ze doen is vaak volstrekt onduidelijk. De driehoeksverhouding is niet erg geloofwaardig. De fillm is qua look uit op het realistische westerndecor van bijvoorbeeld McCabe & Mrs Miller, maar is daarvoor bij vlagen te pompeus en soms ronduit kitscherig (zoals de dansscene met rolschaatsen).

Resultaat is een film met best veelbelovend thema en een interessante cast die helaas nauwelijks boeiend is.

Meer dan 2.0* kan ik er niet van maken. Misschien dat ik me nog ooit waag aan de 219-minuten versie. Ik kan me niet helemaal voorstellen dat ik het dan een geweldige film ga vinden, al zou die versie best een aardig stuk beter kunnen zijn.

Gezien in de oorspronkelijke 219 minuten versie.

Regisseur Michael Cimino kreeg na "The Deer Hunter" carte-blanche voor zijn volgende film.

Alle mogelijke budgetten werden ruimschoots overschreden, de film kwam uit en werd vervolgens neergesabeld door de critici...en het publiek bleef ook weg.

Exit carriere Michael Cimino, United Artists failliet en ook zou voorlopig niemand zich meer aan een western wagen.

De grootste en beruchtste flop uit de filmgeschiedenis was een feit.

Film blijkt een uitermate wijdlopig (= iets anders dan saai) verslag van de Johnson County war (anno 1890).

Lijkt wel een soort Amerikaanse variant op "Novecento" en dat is voor het grote publiek waarschijnlijk wat te veel gevraagd.

Te weinig aktie, te veel op sfeer, geen echt duidelijke helden of schurken.

Maar eigenlijk is dit natuurlijk gewoon "The Great American Movie".

Hoog tijd voor herwaardering.

't is een statement, maar daadwerkelijk gebasseerd op de eigen merites van dit epos: Meesterwerk!

Nou dat viel niet mee.
Het kan aan de versie die ik keek liggen, maar in een hoop scenes ontbrak elke logica. Wat was het nut van de scene op Harvard? Wat deed John Hurt in deze film? zelden iemand zo niet op zijn plaats gezien als het karakter Billy. op een gegeven moment wordt het zelfs letterlijk tegen hem gezegd " i don't know what you're still doing here Billy". Ook van Christopher Walken snapte ik maar weinig. Zijn acties leken volledig in tegenspraak met elkaar te zijn. Zijn vriendschap met jim bleek alleen uit zijn afscheidsbrief. En dan Kristofferson, wat een miscasting, erg ongeinspireerde invulling van de hoofdrol. Ook Huppert vond ik maar matig.

Nogmaals het kan aan de versie liggen, misschien dat de lange versie fenomenaal is, maar dit was op het vuurgevecht en de aardige score na vooral een lange zit.

Regelmatig fascinerend en af en toe bloedmooi, maar soms ook wat zeurderig en vaak langdradig. Enkele ijzersterke scenes, veel schitterende shots en overwegend sterk spel, maken dit echt wel de moeite waard. Het verhaal achter de film is curieus, vooral omdat het dus eigenlijk best een goede film is. Toch had Cimino het wat vlotter mogen vertellen en druipen de pretenties er af en toe van af. Maar dat de man ontzettend veel talent heeft is na the Deer Hunter en toch ook deze film wel duidelijk wel voor mij. Heb de 4 uur durende versie gezien.

Doe dat 'ns ja Dit (lijkt) me dus echt geen film die je eventjes kan verknippen naar 149 minuten. Dan krijg je misschien wel wat meer snelheid en een wat duidelijker plot, maar laat dat nou net niet echt zijn waar deze film het van moet hebben. (al is het plot natuurlijk verder wel belangrijk) Vooral de karakteruitdieping wordt op een eigenzinnige wijze aangepakt (is een onderdeel waarin Cimino haast altijd excelleert) en de acteerprestaties zijn hier per acteur fantastisch. Het is een wat zware en trage film, maar het ziet er echt prachtig uit en het is bij vlagen een groot(s) episch meesterwerk, om dan weer zeer minimalistische en stylistische momenten en beelden te plaatsen. Echt één van de meest unieke westerns ooit.

Als kennismaking met de Johnson County War bleek dit niet helemaal de beste film, want de film staat er niet om bekend een diepgaand onderzoek te hebben gedaan naar de werkelijke gebeurtenissen. Maar laat dat dan ook meteen het enige zijn waar niet overdreven veel geld aan is uitgegeven. De aankleding van de film, de locaties waarop het geschoten is en zelfs Michael Cimino's beruchte perfectionisme zorgen er namelijk voor dat het er allemaal prachtig uitziet. Zijn interpretatie van de betreffende plaatselijke oorlog mag dan wel geflopt zijn in de bioscoopzalen maar is zeker het bekijken waard.

Drie uur en zevenendertig minuten duurt de director's cut die ik gezien heb. Dat is behoorlijk lang maar hoeft zeker geen probleem te zijn als de film een beetje interessant blijft. Iets dat helaas niet helemaal het geval is. Vooral in de eerste helft van de film gebeurt er vrij weinig en weet Heaven's Gate de aandacht maar moeilijk vast te houden. En hoe langer een film duurt, hoe langer ook de helft daarvan is, dus voordat het echt interessant begon te worden, zat er qua speelduur al een reguliere film op.

Toch maakt het tweede gedeelte een hoop goed. Isabelle Huppert die als de befaamde Ella Watson eerst enkel af en toe in haar evakostuum rondliep, trad daarna meer op de voorgrond en voor haar bleek nog een belangrijke rol weggelegd. Ook Kris Kristofferson die als Jim Averill zijn droomrol dacht te gaan spelen, vond ik persoonlijk erg sterk. Belachelijk dat hij hiermee werd genomineerd voor de titel 'slechtste acteur'. Die nominatie is volgens mij alleen maar op de status van de film gebaseerd en zegt niets over Kristofferson zelf, maar goed, gelukkig hebben zulke nominaties verder geen invloed op de film. Die wordt namelijk steeds beter naarmate de tijd vordert. Christopher Walken is als Nathan D. Champion lekker op dreef in de moeizame verstandhouding tussen hem en Averill. En dan heb ik Jeff Bridges nog niet eens genoemd. De beste man speelde zijn aanvankelijk kleine bijrol zo goed dat tijdens de productie is besloten hem wat meer in het verhaal voor te laten komen.

Het verhaal zelf is wel interessant, maar de uitwerking ervan langdradig. Scènes die weliswaar op prachtige locaties geschoten zijn en er geweldig uit zien, duren doorgaans erg lang en beginnen na verloop van tijd te vervelen. Ik denk dat er bij een ingekorte versie ook niet zo gek veel scènes verwijderd zullen zijn maar juist zijn ingekort waardoor het tempo in de film wat toeneemt. Deze langere versie is wat aan de trage kant en daardoor is het soms moeilijk de aandacht erbij te houden. Zelfs de spetterende confrontatie aan het einde duurt zo lang dat de impact die het begin ervan heeft, bij afloop alweer een stuk is afgezwakt. En dan gaat het gerucht ook nog eens dat die clash in de officiële, meer dan vijf uur durende versie de lengte van een doorsnee speelfilm zou hebben gehad (!). Ik denk, wat dat betreft, dat mijn voorkeur bij een eventuele herziening eerder uit zou gaan naar de kortere dan naar de langere versie, omdat zelfs deze versie al een hoop saaie momenten kende.

Heaven's Gate is een groots opgezet project van regisseur Michael Cimino, waarbij gezegd moet worden dat de aankleding en het tijdsbeeld er erg mooi uitzien. Alles ziet er mooi en verzorgd uit en dat zorgt gelijk voor veel sfeer. Verder weet Cimino wel hoe hij de omgeving op zijn mooist in beeld moet brengen, wat regelmatig mooie plaatjes voor de kijker oplevert.

Toch is het niet moeilijk om te zien, waarom de film destijds zo enorm geflopt is. Ik zag hierbij overigens de originele versie van 219 minuten en die vereist best wat zitvlees. Dan ben ik nota bene nog een westernliefhebber, dus dat wil wel zeggen dat het voor de niet western liefhebbers misschien nog wel lastiger wordt.

Cimino neemt duidelijk de tijd om zijn verhaal te vertellen, waarbij de personages volop de kans krijgen zich te ontwikkelen. Op zich is dat niet verkeerd, ware het niet dat hij zich in de eerste helft daar veel te veel op focust, waarbij hij soms de kern van het verhaal uit het oog lijkt te verliezen. Dat zorgt soms voor wat langdradige en overbodig voelende momenten. Ik heb dan ook het idee, dat bij de kortere versie veel uit het eerste gedeelte geknipt zal zijn. Er is ook niet of nauwelijks actie, dat komt pas veel later.

De tweede helft is wel een stuk fijner en spint zich gelukkig weer wat meer toe op de kern wat het verhaal. De laatste drie kwartier zijn zelfs meer dan goed, waarbij de ontknoping meer dan de moeite waard is. Daar komt nog bij dat er goed geacteerd wordt en de subtiele soundtrack erg goed past bij het hele gebeuren.

Een meesterwerk zie ik hier niet in, maar het is door de professionele aanpak en de reeds eerder genoemde sterke punten wel een bovengemiddeld goede film. Wel jammer van sommige zaken in de eerste helft, anders had er denk ik nog wel meer in gezeten.

3,5*

Filmisch heel mooi, zekerlijk de massascenes (van de studentendans tot de vuurgevechten), maar, ondanks het onthutsend gebeuren rond de immigranten, vertoonde de film al te veel zwakke momenten, waarbij het script weinig spankracht bracht en de hoofdacteurs eerder warrige personages neerzetten.

Ten dele ontgoocheld, maar voor de cinematografie, het episch karakter en de grootse opzet van de film, niet volledig

Echt een curiosum dit, alleen daarom het bekijken meer dan waard. Werd na het grandioze The Deerhunter bij de release al vlug bestempeld als een artistieke flop en bleek ook commercieel een enorme tegenvaller voor Cimino. Tegenwoordig zijn er echter critici die dit betitelen als een moderne klassieker. De waarheid zal ergens in het midden liggen. Visueel en qua camerawerk tovert men werkelijk schitterende plaatjes tevoorschijn, de massa scènes zijn echt indrukwekkend en foutloos in elkaar gezet maar als verhalenverteller schiet Cimino flink tekort. Stroperig traag, veel kijkers zullen al zijn afgehaakt als Heaven's Gate in de tweede helft eindelijk interessant begint te worden. Overduidelijk dat de regisseur een bijna epische film in gedachten moet hebben gehad, wat het bij lange na niet is geworden en in dat opzicht is de film wel mislukt. Leuk om zo veel bekende acteurs te zien(waarvan de meeste als slachtvee worden afgeknald), maar echt overtuigend word er niet geacteerd. Kristofferson vond ik best ok in de hoofdrol(hoewel hij genomineerd werd voor een Raspberry), Walken is erg vlak, John Hurt speelt de vervelendste rol uit zijn loopbaan, Waterston is een plichtmatige booswicht en Huppert valt enkel op omdat ze met regelmaat in haar eva kostuum rondloopt. Jeff Bridges en Mickey Rourke zien er in hun korte bijrollen nog heerlijk jong uit en als je niet met je ogen knippert zie je ook Willem Dafoe nog door het beeld lopen. Zonde toch dat de pretenties niet volledig worden waargemaakt, maar toch is Heaven's Gate nog altijd iets beter dan wat je tegenwoordig gemiddeld aan films ziet voorbijkomen.

Blijft een eigenaardigheid dat Cimino met The Deerhunter zo rechtstreeks z'n publiek kon raken en met Heaven's Gate totaal niet. Alsof ie tegen zichzelf zei: ik laat me niet meer haasten, ik ga er eens goed voor zitten, waardoor hij (te) veel dingen (beelden) die hij in z'n hoofd had zitten begon uit te werken voor het bioscoopdoek. Ik vond het allemaal zo afstandelijk, alsof je naar figuranten in een groots bedoeld epos zat te kijken. Het kon me allemaal aan m'n reet roesten wat de uitkomst was, zo matig vond ik de film. 2* voor de moeite en de setting. Vraag me af of de nieuwe Director's Cut nou zoveel verschil gaat uitmaken. Hij heeft er elk geval wat credit mee teruggewonnen.

“You're not my class, Canton, and you never will be. You'd have to die first and be born again.”

Een associatie van landeigenaren schakelt een leger van huurlingen in om immigranten die verdacht worden van het stelen van vee te vermoorden. De sheriff van Johnson County is niet van plan om dat te laten gebeuren. Ondertussen is hij verwikkeld in een driehoeksverhouding met de eigenaresse van het plaatselijke hoerenhuis en een premiejager…

Michael Cimino breekt met de Hollywood-conventies voor het maken van een western. Geen verhaal met cowboys en Indianen maar een verslag van het harde leven van Oost-Europese migranten in de 19e eeuw. ‘Outlaws’ in de ogen van corporaties omdat ze vee slachten om niet te verhongeren. Het gebruik van Duits en Slavische talen in een Western lijkt misschien vreemd maar is wel realistisch.

Kris Kristofferson speelt een sterke hoofdrol. Naast hem een sterke cast van Christopher Walken, Isabelle Huppert (die een beetje uit de toon valt door haar Franse accent) en John Hurt. Verder nog rollen van Brad Dourif, Jeff Bridges en Joseph Cotten.

Heaven’s Gate is visueel een zeer indrukwekkende film van een zeer grote schaal. De Westerns van Leone waren qua schaal al indrukwekkend maar deze film weet ze in dat opzicht te overtreffen. Je ziet wat voor grote aandacht er naar alle details is gegaan om alles zo accuraat mogelijk te krijgen. De sterke cinematografie wordt begeleid door een subtiele sfeervolle soundtrack van David Mansfield met veel gitaar en viool.

Productiegeschiedenis

Michael Cimino liep de hele jaren '70 rond met persoonlijke ideeën voor films. Toen hij de kans kreeg om The Deer Hunter te maken en dit een mega-succes bleek te zijn gaf United Artists hem volledig de vrije hand om te maken wat hij ook maar wilde. United Artists had net nieuw bestuur gekregen zonder ervaring in de filmindustrie, waardoor ze het volledige beheer van het budget aan Cimino overlieten.

Aanvankelijk zou zijn film over the Johnson Country War een gemiddeld budget krijgen, maar Cimino bleef vragen om meer geld. Door zijn perfectionisme, detaillisme en streven naar historisch authenticiteit ging de film gigantisch over budget. Complete historische dorpen werden gebouwd, alle acteurs kregen rijlessen, schietlessen, leerde Slavische dialecten spreken, velden werden geïrrigeerd zodat ze groen zouden blijven en iedere scène werd minimaal in 33 takes gefilmd. Uiteindelijk is meer dan 400 kilometer (250 uur) aan film opgenomen en het budget van 11 miljoen naar 44 miljoen opgelopen.

En de film werd een van de grootste flops in de geschiedenis van de film. Na slechts een week gedraaid te hebben werd de film al uit de roulatie gehaald door de regisseur en ingekort, wat niets hielp. De film kreeg zeer slechte publiciteit en werd door critici afgebrand. Bovendien werd het verhaal van de film gezien als het om zeep helpen van the American Dream…

Heaven’s Gate betekende het einde voor New Hollywood. Nooit meer zou een regisseur in het studiosysteem vrij spel krijgen. Auteurs waren niet langer een goede investering en iedere producent maakte zeker dat hij inspraak had op het productieproces. Een ontwikkeling die heel duidelijk te zien is aan de focus op blockbusters in de jaren '80, al zijn er nog zat dure flops geweest zoals Lynch's Dune maar die waren dan meestal door Europese producenten zoals Dino DeLaurentiis bekostigd .

De productie was berucht om de vele dierenmishandeling die er heeft plaatsgevonden. Het hanengevecht is echt, het onthoofden van kippen en slachten van vee is echt en in de gevecht scènes zijn paarden niet alleen mishandeld (gebroken benen) maar ook gedood. In de film zijn zelfs beelden te zien van dynamiet dat zeer dicht bij een paard ontploft. Dit alles is aan het licht gekomen omdat de eigenaar van de paarden de studio heeft aangeklaagd. De American Humane Organisation was zwaar geschokt door de manier waarop dieren zijn behandeld en de Alliance of Motion Picture & Television Producers deelde die zorgen. Vanaf nu kreeg American Humane toestemming om iedere filmproductie met dieren bij te wonen en ontstond het gebruik om aan het einde van een film “There where no animals harmed in the making of this film” te tonen.

Conclusie

Op een of andere manier ben ik altijd nieuwsgierig naar films die zijn geflopt. Waarom? Omdat de maker hier meestal (te) veel vrijheid had gekregen en soms het publiek simpelweg niet klaar was voor een film (Blade Runner). Heaven’s Gate is het schoolvoorbeeld van een mislukt meesterwerk. De film is ongelofelijk indrukwekkend, prachtig geschoten en met een zeer accuraat beeld van het Amerika van de 19e eeuw. Het verhaal loopt alleen niet helemaal lekker en het is alles behalve een toegankelijke film door de lengte. Toch vind ik de film het kijken zeker waard.

Gisteren nog maar eens een aantal uren van mijn steeds krapper wordende levenstijd opgeofferd aan het bekijken van de lange versie van dit drama.

Een herhaalde poging om te ontdekken wat anderen blijkbaar weet te enthousiasmeren aan de film.

Het is helaas wéér niet gelukt.

Mijn waardering is zelfs naar beneden toe bijgesteld.

Wat ik zie zijn vaak heel mooie plaatjes (soms wel te "bruinig" naar mijn smaak) aanvaardbaar acteerwerk van een deel van de cast, en een warrig verhaal dat voortsleept alsof iemand de handrem aangetrokken heeft.

Deprimerend tot-en-met.

Een film die zelfs met de vooruit-spoelknop niet meer vaart lijkt te krijgen.

De pauzeknop bood daarentegen enig soelaas wanneer het té erg werd.

Heel veel onnodig geschoten kilometers film.

(Alle opnames met John Hurt hadden er van mij sowieso uit gemogen)

Een verhaal waarin, ondanks de massa aan personages, zowat niemand te vinden is met wie je als toeschouwer enige binding krijgt.

De chaotische finale schietpartij was voor mij eerder een dieptepunt dan een uitsmijter.

Dit ga ik mijzelf in ieder geval niet meer aandoen.

Het is anderen gegund ervan te genieten.

In 1980 was Michael Cimino een gevierd regisseur in Hollywood. Na zijn kaskraker The Deer Hunter (1978) kon hij maken wat hij wilde, en zijn keuze viel op een western. Met een voor die tijd astronomisch budget van 44 miljoen dollar maakte hij de duurste western aller tijden. Kosten noch moeite werden gespaard: er werd een compleet westernstadje uit de grond gestampt, een dure sterrencast ingehuurd en er werd niet gekeken op een figurantje meer of minder. De film wordt echter beschouwd als een van de grootste flops uit de filmgeschiedenis. Critici sabelden de film genadeloos neer en het publiek bleef massaal weg.

Het verhaal heeft dan ook weinig om het lijf: iets met Amerikaanse veebaronnen die het gemunt hebben op Oost-Europese nieuwkomers. Daarnaast zijn er wat romantische verwikkelingen tussen Kris Kristofferson en Isabelle Huppert die totaal niet uit de verf komen. De art direction is echter prachtig, dat kan niet anders met zo'n torenhoog budget, maar dat kan de film helaas niet redden. Het kostte mij in ieder geval erg veel moeite om de complete tweeënhalf uur uit te zitten. 2*

Een paar jaar geleden zag ik een documentaire over Vilmos Zsigmond - een speciale avond in het Institut Lumiere in Lyon. Wellicht een van de beste DoP's ooit, en enorm goed in epische, iconische wide angle shots met een voorloper van wat nu zo afgezaagd visual storytelling wordt genoemd. En in deze film samen met Michael Cimino, waar ze beiden overduidelijk op zoek zijn om het succes van The Deer Hunter te overtreffen. Beter, mooier, echter.

En dat is ook op alle fronten zonder meer gelukt eigenlijk, al is het ook wel overduidelijk dat zo'n harde tegenstelling met de American Dream nooit een box office succes kon worden. De geschiedenis van de Verenigde Staten was tenslotte al beschreven door John Wayne en zijn westerns, waarin het kwaad altijd succesvol onderdrukt werd door de brave hardwerkende Amerikaan, met soms wat hulp van een meewerkende Indiaan of zo. Geen plaats voor de werkelijkheid, waar vooral het kapitalisme en het geld de hoofdrol speelde.

Maar dat was natuurlijk wel de werkelijkheid, en Cimino slaagt er toch heel goed in om dat er genuanceerd maar ook hardhandig in te wrijven. Al is het me eigenlijk een raadsel wel ook waarom het verhaal aan de ene kant zwaar leunt op historische personages, maar aan de andere kant het inhoudelijk vrijwel geheel fictie is. Waarom dan niet het echte verhaal verteld - er is echt zat bekend over de echte Cattle Kate, de echte James Averill, en zelf de echte Nathan D. Champion - die overigens niets te maken had met deze geschiedenis. Dan maak je het de onwelwillenden wel heel makkelijk om je film als onzin terzijde te schuiven.

Volstrekt onterecht, want of je de boodschap nou horen wilt of niet, het is beslist een zeer interessante en mooie film geworden. Waar ik al mee begon, de cinematografie van Vilmos Zsigmond is onovertroffen - en zelfs voor hem misschien wel. Ik noem alleen maar even het shot waarin je de rook van de trein over een enorm wijds cinemascope landschap ziet waaien. Onovertroffen. En even makkelijk is het om te constateren dat dit soort regisseur met een ongelimiteerd budget misschien zakelijk gezien waanzin is, maar dat je die waanzin ook nodig hebt om iets beklijvends, iets echts op te leveren. Het contrast met de zoveelste superheldenfilm kon niet groter zijn.

De cast is al even interessant - een nog erg jonge Huppert, waarvan me dan van het hart moet dat ze hier veel beter speelt dan in de laatste tien, misschien wel twintig jaar. Vastgelopen in haar eigen typetjes, verworden tot een cliche van zichzelf. Maar dat geldt beslist niet voor Christopher Walken, met een vergelijkbaar vroege rol. Of het bijrolletje van Jeff Bridges, van voordat hij bekend werd. En zelfs Willem Dafoe, al moet je daar beter voor opletten dan ik.

Kris Kristofferson is dan wellicht het enige echte zwakke punt van de film. Misschien toch net niet echt een acteur, en daar komt hij heel, heel erg goed mee weg in rollen die hem precies op het lijf geschreven zijn. Maar dat gevoel had ik hier niet, de diepte ontbreekt net teveel. Wellicht dat het ook in dat opzicht beter geweest was om het bij de 'echte' James Averill te houden - waar voor zover duidelijk niet echt een academische achtergrond bij te vinden was, en dat stukje raamvertelling is ook beslist niet wat de film maakt. Zelfs niet met de overweldigend mooie beelden aan het einde. Het was beter geweest als de film het echte einde van Cattle Kate gevolgd had. Wellicht wat zwaar op de maag voor de Amerikaanse kijker, maar die was toch al lang voor het einde afgehaakt.

Ik zag de 219 minuten versie, en dat lukte niet in een enkele zitting - uiteindelijk drie keer een uurtje-of-wat. Maar toch voelde het nergens aan als te lang, de enige reden was simpelweg dat de tijd te kort was, niet de film te lang. Als ik de mythische 325 minuten versie ooit te pakken krijg, dan maak ik daar graag toch eens de volle tijd voor vrij.

Redelijke film over een aantal landeigenaren die niet blij zijn met alle migranten die komen. Een groots opgezette film die het tijdsbeeld prima weet neer te zetten. Het ziet er ook allemaal prachtig uit. Mooie aankleding en mooi camerawerk. Wel nogal langdradig. De personages weten niet echt te boeien en er zijn veel momenten waar verhaaltechnisch weinig gebeurd.

Slecht.

Een film met een reputatie, maar ook de film van de hand van de regisseur van The Deer Hunter dus ik was blij dat ik hem eindelijk kon zien. Alleen blijkt de reputatie toch te kloppen. 't Is inderdaad een project dat aan alle kanten rammelt. Het verhaal schiet alle kanten op, zonder dat ook maar één van de vele personages uit de verf komt.

Een film kan ook alleen maar epische proporties aannemen als het verhaal de kijker toch een kleine beetje mee kan nemen. Dat lukt niet. Zo blijft enkel een film over die visueel, en dan vooral qua productiewaarde - sets, kostumering, e.d. -, naar iets episch neigt. Dat betekent helaas niet dat de film er visueel ook bovenuit steekt, integendeel. Het is vaak slordig geschoten en spaarzame actiescènes zien er hopeloos gedateerd uit.

Spijtig, maar ik ben toch blij dat ik hem eindelijk van m'n denkbeeldige must see-lijstje kan schrappen.

1,5