Knight of Cups (2015)

Wat een pracht van een film zeg. Ik heb verder niks van Malick gezien dus geen idee of het altijd deze stijl is. Maar het was dromerig, psychedelisch bijna. Beelden en scènes volgen elkaar bijna associatief op maar er zit zeker wel een lijn in qua verhaal. Als kijker volg je de existentalistische mijmeringen van Bale over zijn zoektocht naar liefde en de zin van het/zijn leven, en hoe dat allemaal verlopen is. Diverse hoofdpersonen van zijn leven geven commentaar op hem en hun gedeelde tijd, alsof Ebenezer Scrooge door de tijd wordt genomen. Bale acteert nog het minst, de bijrollen zijn behoorlijk interessant en overtuigend.

De mijmeringen worden nooit echt belerende boodschappen maar blijven daardoor ook een beetje in continu gemijmer hangen en raken nooit echt met de voeten de grond. Of dat erg is weet ik eigenlijk niet, want visueel (cameravoering en beelden zijn wow) en auditief (Biosphere bv. allemaal heerlijke soundtracks) is deze film een heerlijke ambienttrip. Super genieten en ik denk dat qua bespiegelingen iedereen zich wel ergens geraakt voelt of herkenning treft. Bijzondere film.

En ik twijfel constant of ik het 4* of 4.5* waard vind...ergens raakte het me niet zó veel en vaak dat ik het 4.5* waard vind, maar qua stijl en uniciteit eigenlijk weer wel... moeilijk.

Mooi dat de film je zo goed beviel verder natuurlijk! Ik ben zelf zeer benieuwd. Malick altijd wel bijzonder. Ben blij dat-ie nou eindelijk uit komt, wacht hier al een paar jaar op.

Waarschijnlijk een voor het internet sterk verkorte recensie

Leland Palmer schreef:

(quote)

Je hebt een paar dagen geleden nog op 'Badlands' gestemd.

Mooi dat de film je zo goed beviel verder natuurlijk! Ik ben zelf zeer benieuwd. Malick altijd wel bijzonder. Ben blij dat-ie nou eindelijk uit komt, wacht hier al een paar jaar op.

Da's waar, maar die vond ik onvergelijkbaar

Tree of Life ligt hier gehuurd van de bieb, kijken of ik daar vanavond aan toekom

Niet? Oh dat was ook mijn eerste gedachte. Bizar, ik zou idd een wat uitgebreider stuk van Linssen verwachten.

Waar in de randstad is deze film op een (semi) groot scherm te zien? In Utrecht mag je in de kleinste zaal met het kleinste scherm er van proberen te genieten...

Heb dat artikel van Linssen ook op proberen te zoeken op LexisNexis, was tot mijn verbazing net zo kort.

De magie van Malick lijkt toch per film te slinken.

" Malick's back! With the least interesting spiritual crisis in history " | Peter Bradshaw | The Guardian

Ben ik blij dat ik niet eerder iets in deze stijl van 'm gezien heb, en dat zure van die bobo's daarom niet deel Vanaf welke film wordt het deze stijl? Thin Red Line volgens mij ooit wel gezien en vond ik gewoon 'n oorlogsfilm (als m'n geheugen de juiste oprakelt), en die van Pocahontas lijkt me ook nog niet dit existentialistische gemijmer? Pas vanaf Tree Of Life dan?

The New World is de eerste samenwerking met Lubezki, maar die is nog wat trager gemonteerd naar mijn idee en ook wel echt anders qua stijl, maar zeker niet minder mooi.

Denk dat je The Tree of Life, To The Wonder en Knight of Cups het beste als een soort trilogie over de moderniteit & zingeving kan zien, en die liggen stilistisch ook het dichts bij elkaar.

(hoewel To The Wonder en Knight of Cups volgens mij nog wel net iets meer op elkaar lijken dan op The Tree of Life)

Edit: ik vergeet het belangrijkste uit je vraag: de existentiële inslag zit zowel in The Thin Red Line als in The New World. Die films hebben echter nog wel een duidelijk aanwezig plot, i.t.t. z'n laatste films.

Op de grote sites gemiddeld een 5/10 van de critics en 7/10 van de normale bezoekers, toch apart voor zo'n film. Hoop hem ook snel te kunnen zien, want heb wel weer zin om op visueel gebied geïmponeerd te worden.

En hoe luidt het verdict ??

Dank je! Ik heb zojuist The Tree Of Life gekeken, en die vond ik aardser (behalve de space imagery...) dan deze Knight Of Cups. Het lijkt of Malick hier veel beter voor mekaar krijgt het "etherische" sfeertje ín het uitbeelden van het dagelijks bestaan van de hoofdpersoon te brengen, zonder toevlucht te hoeven nemen tot (m.i.) onnodige bombastische beelden...

Film die me volledig koud liet. Vooral inhoudelijk kon me dit nergens boeien. Ik zag er ook geen visie op het lege leven van Hollywood in zoals sommigen. Anders dan Fellini in La Dolce Vita doet met een buitenstaander als protagonist laat Malick zijn belangrijkste man iemand van binnen de wereld zijn, die weinig lust lijkt te hebben en met halve jeugdtrauma's rondloopt. Kortom, het gaat niet om Hollywood, maar om Bale met zijn problemen. Jammer ook dat Bale zelf de zwakste schakel is en wel heel flets acteert (dat hij lusteloos moet zijn doet daar niets aan af). En dan met dat quasi-filosofisch geneuzel op de achtergrond ben je me dan snel kwijt. Je leert Bale nergens kennen (en nee, datgene hij constant mompelt helpt ook niet mee) terwijl dat nu net wel voor mij de film was. Verder was de film te eentonig waardoor het nergens spannend wordt en zelfs wat saai. Constant maar die zacht dromerige sfeer, zelfs in een club waar de beat er best even in mag. Lijkt op Beach House wat dat betreft, ook mooie muziek maar ook nergens dat het schuurt.

Wel zijn de plaatjes erg mooi. L.A. ziet er fantastisch afgestoft en gelikt uit, de stad sprankelt en is volledig clean. De sfeer die de stad ademt in deze film is heerlijk. De stad leeft, altijd. En eigenlijk denk ik dan, had hier een eigentijdse versie van Sinfonie der Großstadt gemaakt. Had je én meer inhoud gehad, en je goede punten uitvergroot. En het tweede uur -als het allemaal wat abstracter wordt- is gek genoeg beter uit te zitten en daarom blijft de interesse er nog wel. 2,5*.

Wie is Terrence Malick nu eigenlijk? Waarom is hij zo briljant? En waarom zijn al zijn films meesterwerken? Bekijk dit mini-college en pak gelijk een inleiding voor Knight of Cups mee:

VoorDeFilm XL: Terrence Malick - YouTube

Vreemd hoe de sfeer van een Malick-film altijd nog even om je heen blijft hangen, althans bij mij. De licht hypnotiserende sfeer heeft absoluut z'n effect.

Afgezien van de invloed om mijn gemoedstoestand was het zelden zo moeilijk om iets van een film 'te vinden'. Na een perfect gecomponeerd 'To The Wonder' was het voor mij heel erg zoeken naar het ritme van de film, denk dat ik na een half uur/drie kwartier pas had geaccepteerd dat de film geen uitschieters heeft maar juist constant blijft deinen. Dit vraagt veel van de kijker, en Malick maakt hier absoluut geen vrienden mee. Ik heb zeker een 2e kijkbeurt nodig om te bepalen of ik de deining nou een zwaktebod vind, of juist een passende vorm.

Overigens denk ik gek genoeg niet dat er te weinig wordt gepraat in de film zoals velen lijken te zeggen in recensies, in tegendeel, er wordt veel te veel gepraat. Van mij had de muziek mij meer aan duizelen mogen brengen, in plaats van de stroom van woorden.

De grote aanklacht die Malick hier lijkt te maken - in de lijn van TTOL en TTW - is de afwezigheid van de verticale spanning in het moderne leven. In combinatie met het intense familie drama had er een heel mooi einde gepast bij de film, namelijk de priester die het lijden als een geschenk van God presenteert. Daarmee zou de verticale spanning hersteld zijn, op een vrij bittere manier. Ik stond strak van het kippenvel, maar vreemd genoeg ging de film door. En toen was het opeens afgelopen.

Een briljant einde? Een fatale fout? Ik ben er nog niet uit. Daarnaast is dit een typisch 'oeuvre' werk, naar mijn mening. Iemand die nog nooit een Malick film gezien heeft kan het erg moeilijk krijgen. De tweede kijkbeurt hoop ik ergens anders te kunnen doen. Zowel beeld als geluid kwam maar matig tot z'n recht in de kleinste zaal van het Louis Hartlooper Complex. Om nog maar te zwijgen over het ongeduldige publiek.

En als je het niet erg vind wil ik deze er voorlopig ingooien.

Tja, Terrence Malick in een midlife crisis. Dat is ook datgene wat ik uit deze film haalde. Alleen boeide het mij totaal niet. Zal wel komen omdat ik die crisis al lang achter de rug heb. Kijk, op het camerawerk valt weinig aan te merken. Dat ziet er allemaal mooi uit, maar de rest. Tja, waar moet ik daar nu mee? Het verhaal is bijzonder warrig. Krijgen we hier een afspiegeling te zien van de fantasieën van de in midlife crisis verkerende regisseur? je zou het haast wel denken. Maar kom, laat ik het kort houden. Knight of Cups is het dus duidelijk niet voor mij net zoals trouwens het zeer overschatte "The Tree of Life". De opvolger daarvan "To the Wonder" vind ik daarentegen een zeer mooie film. Ik heb er dus alle vertrouwen in dat Terence Malick volgende film - als die er tenminste nog komt, de goede man is inmiddels al 71 jaar - mij wel weet te raken.

Oh ja, voordat ik het vergeet te vermelden; de score is mooi, dat wel.

2,0*

En ik ben benieuwd wat mijn vriend McSavah ervan vond?

Ik ga zelf in ieder geval snel ook kijken. Waarschijnlijk volgende week woensdag.

Waarom? (los van het feit dat ze wederom in de aftiteling genoemd is, en het zijn huidige echtgenote is?)

Ik hoorde al dat de avondvoorstelling inderdaad in Zaal 4 is, is de middag voorstelling dat ook? Dat is wel een reden om uit te wijken naar een andere stad.

Ja, toen ik probeerde te reserveren kreeg ik dezelfde zaal te zien.

Volgende week vrijdag ga ik misschien naar UGC in Antwerpen, die hebben hopelijk wel goede schermen + goed geluid.

Zaal 4 is dat met het trappetje omhoog met een deur naar het toilet achterin de zaal? Heeft A'dam beter opties, MR?

Ik denk dat je in de war bent met 't Hoogt.

Mooi maar saai. Gebrek aan dialoog begon me ook op te breken op een gegeven moment. Jammer.

Ja ik ben in de war inderdaad

Ben nog zoekende en wil hem binnenkort nogmaals zien. Mijn cijfer zou een (half) punt omhoog of omlaag kunnen, al heb ik goede hoop dat de film bij herziening verder gaat groeien.

Mijn probleem zit nu nog vooral bij Rick, Bale's personage, waarvan ik het gebrek aan context door zijn allegorische vertelling nog wel kan accepteren, maar die simpelweg niet genoeg geloofwaardig overkomt. Ik 'voel' hem niet. Dat wordt door Malicks aanpak zoals verwacht al zeer bemoeilijkt, maar ook binnen die beperkte ruimte had zijn rol met meer overtuiging neergezet kunnen worden, zowel door de regie als door Bale zelf. Dat is althans mijn eerste indruk. Nu kan je gezien de vragen waar hij kennelijk mee worstelt het ook juist de perfecte invulling noemen. De film lijkt namelijk een soort out-of-body experience van Rick, die is opgeroepen door de existentiële leegte van zijn leven. Weliswaar voel ik Rick niet, maar dat is volslagen logisch, want Rick voelt zichzelf ook niet; hij kijkt met ons mee.

Dat is misschien weer een te simpele gedachte, maar ik weet in ieder geval dat ik nog niet klaar ben met Knight of Cups.

Dit lijkt me trouwens wel goed leesvoer voor wie de film nog gaat zien: The Pilgrim's Progress - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Vond dat dit nummer trouwens prachtig verwerkt was door Malick, het drama van Rick werd zo intens voelbaar toen de dame de voordeur sloot en dit nummer werd gedraaid: Edvard Grieg's Solveig's Song - YouTube

(hoofdstuk met Cate Blanchett vond ik trouwens echt ijzersterk)

Was ik inderdaad ook al mee begonnen. Voor de herziening misschien toch maar eens mee verdergaan.