Gimme Shelter (2013)

Tour de Force de Hudgens


Herzien en blijft uitermate hartverscheurend en vertederend. Na mijn recensie incident ivm een mislukte spoilertag geeft dit mij de mogelijkheid het nu wel goed te doen. Above all is Gimme Shelter natuurlijk Vanessa Hudgens' film, waar haar performance echt van angstaanjagende kwaliteit is. Dan mag het uit mijn mond niet het meest geloofwaardige zijn maar ze is echt zo goed. Verkies deze performance zonder twijfel boven de runner-up performance dit jaar (Marion Cotillard in Deux Jours, Une Nuit). Heel erg bezielend en ingetogen geacteerd met zeer sterke indrukwekkende emotionele explosieve uitbarstingen. Altijd emotioneel, nooit sentimenteel. Ook de karakterontwikkeling van Apple is behoorlijk sterk.


De scenes met haar vader (ook een magnifieke performance van Fraser), belichaamd ook precies wat er in zijn rol schuil gaat. Gewoon een wereldvent die in een benauwde situatie rare sprongen maakte. De scenes die Hudgens en Fraser delen zijn dan magnifiek. Die scenes en de scenes dat de meiden samen hun dossiers gaan doornemen en waardoor er veel onderling begrip en mededogen ontstaat is prachtig. De tweede scene die Hudgens deelt met Dawson is ook mooi maar wordt door de verdorvenheid van Dawson's personage teniet gedaan. Ook de scenes waar Apple moeder is zijn erg sterk en het einde is passend. Ik vind ook vooral de 'renovatie' inzake de band van pa en dochter een hele sterke in dit drama.


De sociale kritiek op het fostercare systeem is een terechte maar de film draaft nooit door in haar standpunt. Ik zei bij mijn eerste kijkbeurt dat ik de film niet bijzonder geregisseerd vond en dat hetzelfde gold voor het script maar dat rectificeer ik graag. Het schrijfwerk is toch bijzonder sterk vooral omdat de thema's erg sentimenteel gevoelig is maar dat Gimme Shelter nooit sentimenteel wordt. Oprecht, emotioneel, levensecht en subtiel. Ook de rol van 'geloof' is nooit misplaatst.


Ik heb weer gejankt als een baby en vind het echt een schitterende film. Met sterke regie, screenplay en vooral acteerwerk. Voor veel zal dit idd getypeerd worden als een RTL 4 woensdagavond drama of een film met vals sentiment maar als je je in de thematiek kan inleven en de film 'voelt' is het tegenovergestelde het geval. Jammer dat dit zo onderbekeken is. Nu maar weer even een donatie doen aan several sources shelter.

De eerste associatie die ik had met de titel was natuurlijk dat geweldige nummer van de Stones - ik dacht dan ook dat het daar wel ergens mee te maken zou hebben. Niettemin was ik wel benieuwd, vooral door een bepaalde gebruiker hier. Ik wist ook niet wat ik kon verwachten en het resultaat is niet heel slecht, al werd ik er ook niet wil van.

Het begint vooral met Hudgens die ik nooit helemaal kon accepteren. Je ziet haar teveel acteren. Het begint al met haar uiterlijk dat wel erg overdreven is (helemaal opvallend als al die andere jongeren in dat tehuis er wel normaal uitzien) maar ook haar gedrag en tics vind ik niet altijd overtuigen. Een beetje zoals Meryl Streep die vergeet in een personage te glijden en ook vooral acteert. Daarnaast is het verhaal niet heel bijzonder en eindigt nogal, tja, niet echt woorden voor. Ik werd er wel een beetje onpasselijk van. Daarnaast een aardig inkijkje in de wereld van de pleegzorg, maar dan zie ik liever een film als Short Term 12 over dit soort thema's die net een wat mooier en strakker afgekaderd beeld gaf.

Enfin, de muziek is wel leuk passend bij de leefwereld en geeft flair aan die scènes waarin het gebruikt wordt, de film ziet er af en toe aardig uit, Brendan Fraser heeft echt een mooie rol, het is leuk Darth Vader te zien en éénmaal toont Hudgens wel degelijk iets van haar talent (bij de bevalling). En ik heb me redelijk vermaakt zij het niet met volle interesse. 2,5*.

Dit op waargebeurde feiten gebaseerd drama probeert de kijker er wel erg van te overtuigen dat de maatschappij tienermoeders laat barsten. Privé instellingen blijken enige hoop en ondanks dat gegeven komt dat pas laat in beeld. Het ligt er erg dik op, dat de kind/ouders relatie erg moeizaam verloopt tot zelfs nooit is geweest. Als de regisseur er voor kiest om deze weg in te slaan dan is dat een keuze, maar hierbij mist het verhaal kracht door de middelmatige cast. Hierdoor is er weinig draagkracht voor sympathie en het stereotype image van de tienermoeder een van die vele kenmerken die het geheel wat te dik doet aanzetten.

Goeie film over een tiener met een moeilijke jeugd die wegloopt bij haar moeder. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal zoals er ongetwijfeld duizenden van dit soort verhalen zijn. Wel meeslepend verteld, maar het ligt er allemaal wel wat dik bovenop en de film schuwt het sentiment dan ook niet. De bijna onherkenbare Vanessa Hudgens, die hier nagenoeg onafgebroken in beeld is, speelt haar rol niet onverdienstelijk.

Tja, 'k vond het toch ook eerder een typische dramafilm. Vanessa Hudgens deed het zeker niet slecht.

Al bij al vond 'k het allemaal niet zo speciaal. Prima kijkvoer als je eens niet weet wat te kijken, maar 'k vond het toch niet echt een must-see.

Heb best wel een zwak voor dit soort coming of age tiener drama films.

Het verhaal wordt goed neergezet en verteld. Hierbij werken de conventionele scenes en elementen toch wel wat minder. Is toch een standaard iets geworden in dit soort films. Erg jammer van die paar scenes die je in tientallen andere films over dit onderwerp kunt vinden, waarbij Precious als eerste te binnen schiet. Ook de uitdieping van enkele personages laat wat te wensen over. Had graag wat meer gezien van de dames in de shelter. Ook de motieven van Kathy (Dowd) zijn wat te gemakkelijk over gebracht. Komt toch niet helemaal gemeend over. Toch is het duidelijk in sommige momenten dat de film iets meer is en bevat dan de meeste standaard films in dit genre. Het is juist op die momenten dat de film boven zichzelf uitstijgt en echt de ruimte krijgt om te schitteren. En dat maakt de wat mindere standaard momentjes meer dan goed.

Dit alles versterk door het erg goede acteerwerk van Hudgens, die dit keer een heel andere kant van zichzelf laat zien en ook toont gegroeid te zijn als actrice en volwassen is en ook de wat zwaardere rollen aankan. Ook Dawson speelt als verslaafde moeder erg goed. Ze laat zich helemaal gaan en heeft een aantal sterke momenten. Ook de transformatie is erg geslaagd moet ik zeggen. Herkende haar haast niet weer. Jammer dat Fraser niet wat meer rollen krijgt aangeboden in wat serieuzere films, het talent zit er wel degelijk. En James Earl Jones' rol is gewoon te kort

De muziek is helaas af en toe wat te sentimenteel. Vooral het nummer van Celine Dion aan het eind is echt verschrikkelijk. Verder is het visueel dik in orde met heerlijk rauw en op de huid camera werk.

Een film die de cliché's niet schuwt maar met genoeg eigenzinnige momenten komt om boven de middelmaat uit te stijgen en een glansrol van Hudgens, waar we in de toekomst nog veel mooie dingen van kunnen verwachten.

Begint erg sterk dit sociaal drama, met uitstekend spel van de drie hoofdrolspelers. Maar helaas gaat de film ergens halverwege, net als het personage Apple die dan in een opvangtehuis terechtkomt, behoorlijk zwalken, om uiteindelijk via een aantal onrealistische wendingen te eindigen als een onwaarschijnlijk sprookje. Niettemin een sympathieke, goedbedoelde poging om een maatschappij kritische observatie te maken, een film die je derhalve geen onvoldoende kunt geven. Jammer van de matige karakterisering, de intense acteurs hadden beter verdiend. Hudgens speelt haar beste rol uit haar nog prille carrière, Dawson heb ik ook nog nooit beter gezien als hier en zelfs de normaliter houterige Fraser is hier aandoenlijk als een rijk geworden Wall Street handelaar met de ongeloofwaardige attitude van een zacht ei. Laat zich lang goed aanzien, maar uiteindelijk een product waar vooral de evangelische omroepen blij van worden.

Met veel empathie gemaakte film over een verwaarloosde tiener, die definitief wil breken met haar verslaafde moeder en onderdak zoekt bij haar biologische vader, die ze nog nooit gezien heeft. Ook daar komt de onaangepaste tiener van een koude kermis thuis. Uiteindelijk vindt zij zoiets als rust en geborgenheid in een opvanghuis.

Het waargebeurde melodramatische verhaal wordt een beetje overgoten met een christelijk sausje, maar dat wordt overschaduwd door de tour-de-force van Vanessa Hudgens met een ingetogen, beklijvende rol. Ook de bijrollen worden goed ingevuld door Rosario Dawson (haar moeder), Brendan Fraser (haar vader) en Ann Dowd (de leidster van het opvanghuis).

Een sympathieke film, die aandacht vraagt voor de talloze jongeren die op zoek naar wat affectie doelloos rondzwerven in de hedendaagse samenleving en uiteindelijk de broodnodige warmte vinden bij elkaar.