The Amazing Spider-Man 2 (2014)

Eat your heart out Sam Raimi


Waar na de vorige installment de onterechte termen als overbodige 'remake' je om de oren vlogen kunnen die nu voor goed de ijskast in. Webb laat weer zien alles weer op een rijtje te hebben en treft Raimi met zijn Spider-man films af. Zoals de titel van Webb's franchise doet vermoeden is hij veel en veel trouwer aan de comics (al is er nog genoeg ruimte voor creativiteit want Webb recycled slechts de hoofdzakelijke verhaalelementen). Dat was al zeker maar Webb benadrukt dat nog eens extra.


Wees gerust Webb maakt niet dezelfde fout als Raimi om met een overkill aan villains. Rhino geldt pas op voorbode van het volgende deel, het gaat hier om Electro en Green Goblin, en de laatstgenoemde dient zich pas aan nadat Electro verslagen is. Sluit echt naadloos aan elkaar aan en voelt geen enkel moment aan dat Webb teveel wilt. Webb weet precies wat hij wilt, echt zeer kundig geregisseerd. Ode voor Webb dat ie de gewaagde keuzes durft te maken. Er zijn wat missers mbt humor en dialogen maar the good outweighs the bad.


Webb bewijst voor de derde film op rij dat hij als geen ander weet hoe je een love subplot moet aandienen. Het vorige deel slaagde hij al met de tot stand koming, nu doet ie dat zeer treffend met het in stand houden. Tuurlijk blijft de chemie tussen Garfield en Stone ook weer electrifying. De finale is de meest zenuwslopende finale in een comicverfilming to date, en wat weet Webb een gritty sfeer te creëeren. Comiclezers, HET gebeurd dit deel dus brace yourself. Gwen's dood is ook erg mooi gedaan zeg, ook goed geacteerd weer van Garfield. Sentimenteel wel, maar het werkt gewoon goed. De finale is dan ook één grote fuck you naar Sam Raimi, hoe het dus had moeten zijn.


De cast is echt geweldig. Garfield en Stone doen het weer, en DeHaan en Foxx maken indruk als villains, vooral eerstgenoemde. Het design is ook spot on, Lizard sloeg nogal de plank mis maar Webb verandert bij Foxx het één en ander t.o.v. zijn comic counterpart maar het werkt zo enorm goed. Prachtig design en CGI, Green Goblin spreekt voor zich, beter dan dat stalen ding waar Raimi mee kwam. Electro is ook echt werkelijk magnifiek. Ode.


Ik kom net uit de bios, en ben dus nog behoorlijk euforisch maar The Amazing Spider-Man 2 is amazing en mag zich wat mij betreft de beste Marvel verfilming tot nu toe noemen. Captain America? Iron Man? The Avengers? Bwahaha. Ik mag hopen dat de termen als overbodige remake nu voorgoed verleden tijd zijn. Webb, held, bedankt voor deze geweldige avond en dat je maar weer bevestigd dat jij wel de juiste man op de juiste plaats bent. De ultieme Spider-man film, met misschien wel hét grootste plotelement uit de hele comicreeks.

Wat een topfilm! Ik had hoge verwachtingen toen ik ging kijken, wat altijd wel gevaarlijk is. Maar ze zijn zeker en vast ingelost. De cinema gaf een grote meerwaarde aan The Amazing Spider-Man 2. Dus ik raad dit dan ook zeker aan!

Dit vervolg had alles wat een 'nerd' zoekt in een film. De special effects waren uitermate goed. En er zat voldoende actie en snelheid in om de actieliefhebbers zoet te houden. De actiescènes vond ik op sommige momenten zelfs revolutionair. Maar dat is mijn mening. Voor degenen die niet enkel actie zoeken in een film is er ook goed nieuws want er zit eveneens voldoende drama in verwerkt, en dat op de juiste momenten. (Ik denk dat er zelfs iemand aan het wenen was in de zaal).

Het verhaal vond ik goed onderhouden en soms zelfs origineel uit de hoek komend. Sommige zaken zag ik niet altijd aankomen, en werd er aangenaam door verrast. Het acteerwerk was naar mijn mening subliem. Andrew Garfield was overdonderend goed en heeft bewezen dat hij elke soort rol aan kan. Ook Jamie Foxx speelde zijn rol erg overtuigend en goed! Hoe hij Electro neer heeft gezet was om van te genieten. Emma Stone kon mij eveneens bekoren door een sterke acteerprestatie neer te zetten.

Nog even snel vermelden dat ik de humor ook zalig vond. Deze kwam op de juiste momenten.

Ik ben en blijf fan van The Amazing Spider-Man! Ik denk dat Tobey Maguire toch stilletjes aan moet afvragen wat er mis is gelopen met zijn neergezette Spiderman.

P.s. Voor de mensen die nog altijd niet weten dat ze moeten blijven zitten bij een Marvelfilm tot na de eerste aftiteling, blijf nu toch eens even wachten!! Het is ZEKER de moeite om even te blijven zitten!

Did your "traffic jam" have anything to do with, I don't know, being shot at by machine guns?

De laatste maanden is het weer lekker veel pret op gebied van Marvel verfilmingen. De nieuwe Captain America is al een tijdje uit en we mogen ons nog verwachten aan iets wat misschien wel de ultieme X-Men film kan worden alsook nog het geweldig uitziende Guardians of the Galaxy. Daartussen zit dan nog dit tweede deel in de Amazing Spider-Man cyclus. Ook ik was in 2012 een beetje sceptisch rond deze reboot, maar Webb bleek een uiterst begenadigd regisseur te zijn om de avonturen van ieders favoriete web-crawler te tonen. Het mag dus gezegd zijn dat ik wel erg benieuwd was naar dit tweede deel.

En gisteravond werkelijk weggeblazen. Het is dan ook jammer dat de cinema ervaring op zich niet top-notch was (slechte plaatsen en een vreselijk irritant publiek), want voor de rest doet Webb hier bitter weinig verkeerd. Niet alles werkt altijd even goed (zo is het jammer dat Rhino zijn Ultimate Universe technologische make-over krijgt, iets dat me ook al wat tegenstond bij de Falcon in Captain America), maar de manier waarop de relatie tussen Gwen en Peter wordt neergezet is zo waanzinnig goed dat ik dat de regisseur allemaal vergeef. Als lezer van de comics wist ik natuurlijk al wat er met Gwen ging gebeuren en toch kromp ik nog altijd ineen wanneer ze naar beneden valt. Knap ook dat Webb, hoewel hij zich niet naadloos aan de comics houdt, er toch in slaagt om met een aantal veranderingen het gewenste effect weet te benaderen. Al blijf ik het ergens wel jammer vinden dat er niet voor is gekozen om de dood van Gwen te houden voor het derde deel. Het had de ideale afsluiter geweest voor de trilogie en dan had je meteen ook een beter onderscheid gehad tegenover de Raimi trilogie. Nu zal Webb nog serieus moeten werken om het niveau van zijn twee eerdere films te halen. Al getuigen de knipogen, waaronder Smythe (!), Felicia (Hardy?) en de Sinister Six al wel van een interessante uitgangspositie.

Ik was sowieso al wel een fan van Emma Stone, maar ik had nooit verwacht dat ze zo fantastisch goed ging zijn als Gwen Stacy. Ze weet het personage zo subliem te benaderen waardoor de relatie met Peter nog net dat beetje extra krijgt. Ongetwijfeld ook dankzij een geweldige Andrew Garfield. De sterfscène van Gwen is nog altijd één van de meest emotionele geladen scènes in de comicbook wereld en Garfield en Stone slagen er perfect in om dat naar het grote beeld over te zetten. Foxx is goed als Electro, maar wordt eerlijk gezegd een beetje weggespeeld door Dane DeHaan die er zelfs in slaagt om James Franco, die ik als Harry Osborn vrij hoog heb zitten, te overtreffen. Qua design en actie ook erg degelijk trouwens. De film kickt meteen in en een aantal vechtscènes zien er fantastisch uit. Het geheel wordt dan ook nog eens lekker luchtig gehouden (onder andere Electro die Itsy Bitsy Spider speelt wanneer hij Spider-Man als in een pinball machine van het kastje naar de muur smijt) waardoor het van de eerste tot de laatste minuut genieten is. Al ben ik wel teleurgesteld in de after credits scène. Hoewel ik erg benieuwd ben naar Days of Future Past wil ik bij een film van Spider-Man effectief een scène met Spider-Man en niet een nietszeggende teaser voor een andere film.

Ik ben al sinds gisteravond aan het twijfelen tussen 4* en 4.5* en ik denk dat ik in een deftige zaal (dus niet met een idioot die tijdens de dood van Gwen begint te schaterlachen) voor de laatste categorie zou hebben gekozen. Maar zelfs met dit verwerpelijk soort volk heb ik hier enorm van genoten en is dit de beste Marvel verfilming sinds The Avengers. Eat your heart uit DC, je begint serieus achter te lopen.

4.5*

Ik was één van de weinigen die de eerste film wél kon appreciëren, Ik vond hem lang niet perfect maar ik had 2jaar geleden genoten van een avondje met mijn friendly neighbourhood Spider-Man!!

En deze middag had ik het genoegen om nog eens te mogen genieten van een goeie summer blockbuster sequel die zijn voorganger voorbij steekt in vele aspecten.

Ik kan zelfs zeggen dat ik deze film kan plaatsen naast (Raimi's) Spiderman2.

Ik hou eigenlijk zowizo al veel meer van dit soort films dan van (de ietswat donkerdere) Nolan's Batman trilogy of de recente Captain America ... de sfeer, de humor, de "Spiderman swinging around New York", The costume (dit was voor mij HET grootste probleem uit de eerste Amazing Spider-man, het kostuum was voor mij nooit "echt Spiderman" genoeg) , de score van Hans Zimmer (ik was zelf ook een fan van James Horner's, maar deze doet er nog een schepje bovenop).

Ik vind echt dat deze film geleerd heeft van de enkele fouten die de eerste WEL heeft gemaakt, en ik denk echt dat de regisseur naar de wensen van de fans heeft geluisterd!

Wat mij vooral opviel was dat, hoewel ik al vele superhelden films heb gezien en de formule (vooral hoe deze films eindigen) een beetje cliché begint te worden, heeft deze film me toch aangenaam verrast. Zeker met de plotwendingen die de film nam , het einde had me toch erg verrast, niet veel films hebben de ballen om deze superhero-formule te breken ... en ik denk dat mensen die de film al hebben gezien wel weten welke scene ik bedoel! (Ik had hierover in de comics al gelezen, maar ik dacht dat dit in een filmversie van Spiderman nooit echt gepast kon overkomen)

ik heb geprobeert zoveel mogelijk clips en trailers te vermijden (ik heb alleen 1of2 trailers gezien) om toch een beetje spoiler-free deze film in te gaan! En ik kan echt zeggen dat film -en Spiderfans deze film zeker en vast zullen waarderen.

Ik was ook aan het twijfelen tussen een 4* en 4.5* .... maar ik dacht, Screw it ... Loved this movie!!

Eindelijk zien we Spider-man (terug) in all his glory!!

4.5*

Voor mij de beste spiderman film. De perecte mix tussen humor, emotie, actie en spanning!

Dit deel is niet heel slecht, maar ik had moeite om niet in slaap te vallen. We hebben het nu toch allemaal wel gezien. Spiderman vliegt tussen gebouwen door. Bad guy hier, bad guy daar. Boem, bats, beng, beng, en klaar is kees. Ik ga nu echt niet meer naar de volgende Amazing Spiderman. De film duurt ook véél te lang. Inkorten naar 90 minuten was een 'must' geweest.

Gisteren in Imax 3D gekeken, nadat ik thuis de blue-ray versie van deel 1 nog eens heb zitten kijken.
Wat een mooie start van een film waarin je werkelijk het gevoel hebt dat heel de geschiedenis met alle ins en outs naar voren gaan komen. (vader moeder, oscorp, watskebeurt) Maar dan begint voor mij het makke van de film. Wat krijg je serieus veel verhaal om alles uitgelegd te krijgen. Mede daarom duurt de film 2,5 uur en dat had ie nodig, maar ook weer niet. Relaties, vijanden, alles erop en eraan. En ja dan uiteindelijk moet webb kiezen welke vijanden er allemaal in voorkomen. Leuk giamatti op het einde maar voegt werkelijk niks meer toe aan het verhaal. Harry.... veel te snel afgelopen die actie scene. Om nog maar te zwijgen over de speurtocht van Peter om alles over zijn vaders project te weten te komen. Begrijp me niet verkeerd, alles ziet er gelikt uit en de beleving is geweldig, maar toch.... ik blijf een beetje met een dubbel gevoel zitten. Te veel in een film is ook niet goed en laten we stellen: Spidey is toch voornamelijk te kijken om de voortreffelijke actie en niet om een diepgaande psychisch achtergrond verhaal te krijgen.

Genoten: Ja
Perfecte spiderman film: nee
3D: vet ,maar had soms serieus moeite met de combinatie beelden en de ondertiteling (blurrie)

daarvoor hebben we denk ik ook teveel films en regisseurs gehad.....

Helaas is ook dit tweede deel in de Spider-Man reeks van regisseur Marc Webb niet de gehoopte topfilm die het had kunnen zijn en voelt het over het algemeen vrij underwhelming aan. Nadat de marketingmachine op volle toeren draaiden en een overdosis aan afbeeldingen, trailers, clips, posters leverden, beloofde dit een alleraardigste Spidey-film te worden. Vanwege verschillende aspecten kon deze belofte niet geheel ingelost worden. De teleurstelling komt mede door het weinig boeiende en drukke verhaal waarin Webb binnen 142 minuten veel wilt vertellen; de origin van Electro, de enigszins geforceerde vriendschap tussen Harry en Peter, de ontvouwing van het mysterie van Peter’s ouders, de set-up van en naar Rhino plus Sinister Six voor de vervolgfilms en uiteraard de relatie tussen Peter en Gwen. Godzijdank is M.J. eruit gelaten en worden Felicity en Alistair Smythe niet verder verkent. Webb neemt hiermee teveel hooi op zijn vork waardoor er een onevenwichtig lopend verhaal is. Met name de tenenkrommende versie van Rhino in deze franchise, die er belachelijk uitziet en wel héél erg comic booky is, en het gemis van J. Jonah Jameson zijn gemiste kansen. The Amazing Spider-Man 2 is zeker niet enkel kommer en kwel. Hoofdrolspeler Andrew Garfield vult de rol van Peter Parker wederom goed in en geeft de humor van de Friendly Neighborhood Spider-Man uitstekend weer. De momenten tussen Peter en Gwen zijn overduidelijk het sterkst, waar Webb beslist meer in zijn element is, en zorgt ervoor dat één van de meest memorabele gebeurtenissen in de comics zeer overtuigend in beeld wordt gebracht. DeHaan en Foxx zijn prima als respectievelijk Harry Osborne/Green Goblin en Max Dillon/Electro, maar missen overtuigende motivaties voor hun handelen. De visuele effecten, geluidseffecten en zelfs de 3D in de film, zijn uitstekend en weinig op aan te merken. The Amazing Spider-Man 2 is verre van amazing, maar is wel een verbetering ten opzichte van zijn eveneens weinig bijzondere voorganger.

"You wanted to be the hero. And now you gotta pay the price!"

Nadat ik van de week het eerste deel had gezien - die ik niet zo boeiend vond -, pakte ik 'm vandaag met lage verwachtingen in Imax 3D mee. Gelukkig werd ik in positieve zin verrast.

Het grootste pluspunt zit 'm in het feit dat je geen herkauwd verhaaltje krijgt voorgeschoteld; geen gedoe meer met krachten ontdekken en al die andere onzin. Na pakweg vijf minuten word je als kijker dan ook zowat letterlijk in de film gegooid. De manier waarop Spider-Man zichzelf webslingerend en al voortbeweegt is gewoonweg fantastisch te noemen, mede doordat het zo dicht op de huid is gefilmd. Hierbij mag de gebruikelijke Spidey-humor zeker niet ontbreken. Man, het leek alsof ik weer naar die oude tekenfilm (Spider-Man: The Animated Series) zat te kijken. Wat dat betreft heeft Marc Webb mij weer gewonnen.

De relatie tussen Peter Parker en Gwen Stacy komt beter tot zijn recht, met als voorbode hetgeen wat zich voorafgaand in deel één heeft afgespeeld. De chemie tussen Andrew Garfield en Emma Stone komt goed over, al helpt het natuurlijk wel dat ze in het echt een stelletje zijn. De veelbesproken scène die je als comiclezer ziet aankomen, wordt met enkele verschillen gedegen gebracht. Alhoewel de impact van het gebeuren mij niet veel deed.

Alleen jammer dat de bad guys maar zozo zijn. Jamie Foxx als Electro is redelijk, maar moet het meer van de grootse gevechten hebben. Gelukkig komt Dane DeHaan als Green Goblin beter uit de verf. Erg tof om te zien hoe hij langzaamaan gestoord wordt.

Daarnaast lijkt het alsof men te veel in de film wil stoppen, waardoor het enigszins onevenwichtig is. Het zorgt ervoor dat het geheel op een gegeven moment de langdradige kant opgaat. Ik snap dat er enkele subplotjes moeten worden uitgezet voor het vervolg, maar dit was misschien iets teveel van het goede.

Al met al een vermakelijk vervolg dat op alle fronten boven zijn voorganger uitstijgt, ondanks een paar mindere elementen. Kom maar op met deel drie zou ik zeggen en dit keer graag met J. Jonah Jameson.

3,5 Sterren.

Ook al had ik weinig met de eerste Amazing Spider-Man, Sam Raimi maakte van zijn Spider-Man 2 ook zijn beste. Dus je weet maar nooit. Echter, The Amazing Spider-Man 2 lijkt niet op Spider-Man 2 van Raimi. De film heeft meer overeenkomsten met Spider-Man 3. Oftewel, teveel plotlijnen en teveel schurken.

De eerste film liet het op het gebied van die schurken erg afweten met enkel een lullige, charismaloze kikker als tegenstander. Maar kwantiteit is ook niet de oplossing, zo bewijst Webb hier. Ten eerste is er een schmierende Paul Giamatti - die het duidelijk naar zijn zin heeft, maar wiens rol niet meer dan een cameo mag heten. Dus is de hoop gevestigd op Jamie Foxx, die de eerste helft van de film een Eddie Murphy- typetje lijkt te spelen. Zijn Max Dillon is een kalende sul dat zo uit de film Norbit had kunnen komen, compleet met bril, spleet tussen zijn tanden en veel te hoog opgetrokken broek. Een stuk stoerder is hij na zijn transformatie als hij als Electro de stad onveilig maakt. Enkel zijn beweegredenen om Spider-Man ineens te haten zijn behoorlijk flauw en geforceerd.

De laatste schurk werkt verrassend genoeg nog het beste. Dane DeHaan neemt het stokje over van James Franco en speelt de rijke en verwaande Harry Osborn. En waar Franco er drie films voor nodig had om uiteindelijk te veranderen in een ware aartsvijand van Spider-Man, doet de nieuwe Harry dat meteen in de eerste film waarin hij verschijnt. DeHaan zet een sterke rol neer, maar krijgt jammer genoeg te weinig tijd om zich echt van zijn beste kant te laten zien. Want The Amazing Spider-Man 2 heeft zoveel plotlijnen lopen (Visioenen van schoonpa, ontdekkingen over zijn ouders, Gwen die naar Engeland wil) dat het uiteindelijke gevecht tussen Spider-Man en Green Goblin behoorlijk tegenvalt. Je bent ‘m eigenlijk zo weer vergeten.

Verder valt op dat de film qua toon nogal schommelt. Aan de ene kant is de film luchtig van toon, met bijvoorbeeld een droogkomische Spider-Man en een compleet over de top optreden van Giamatti als Rhino. Maar zodra het masker afgaat en Peter Parker tegenover Gwen Stacy komt te staan, wordt de toon ineens wel erg dramatisch en zwaar. Om niet veel later weer compleet cartoonesk te worden met een Duitse dokter, die experimenten uitoefent op Electro. Webb kon blijkbaar niet echt kiezen welke toon de film zou krijgen en besloot alles maar uit te proberen. Ook iets waar Raimi al mee onderuit ging in Spider-Man 3. Eén element dat in alle vijf films van Spider-Man voorkomt is in tact gebleven; het sentimentele gezeik rondom de vele fans van Spidey. Er is schijnbaar een vuistregel dat elke film met de webslingeraar minimaal één mierzoete scène met burgers uit New York moet bevatten. Het liefst nog met een Amerikaanse vlag, wapperend op de achtergrond. Kunnen ze daar alsjeblieft heel snel mee kappen?

Valt er nog wat positiefs te melden over The Amazing Spider-Man 2? Jawel, gelukkig wel. Zo wordt bevestigd dat Andrew Garfield met zijn nuchtere houding en sarcasme een goede keuze blijkt als Spider-Man. Verder zijn de special effects - zoals we inmiddels ook wel mogen verwachten - van torenhoog niveau en het zweven met Spider-Man door de straten van New York is en blijft een spektakel. Ook de gevechten met Electro en Green Goblin zitten ok in elkaar, ook al zijn ze soms nog zo kort. Eveneens is het een goede keuze geweest om de zoete soundtrack van James Horner van de eerste film in te ruilen voor een wat stevigere (en akkoord, een redelijk voorspelbare) score van Hans Zimmer.

Maar hoe vermakelijk de film ook is, toch blijft de vraag waarom Spider-Man zo nodig een reboot nodig had, als Webb uiteindelijk in precies dezelfde valkuilen stapt als Raimi. En dan kwam Raimi - met onder andere Alfred Molina als Doc Ock en Thomas Haden Church als Sandman - ook nog eens met betere bad guys op de proppen. Hij had zelfs Dylan Baker als Lizard en John Malkovich als Volture nog in de planning voor zijn Spider-Man 4. Bij The Amazing Spider-Man 2 lijkt het erop dat er toegewerkt wordt naar een film met The Sinister Six, de bekende groep tegenstanders van Spider-Man. We zijn dus hoe dan ook nog lang niet verlost van onze webslingerende, vriendelijke buurjongen.

3 sterren.

Aardig voor in de bioscoop natuurlijk, maar heb me meer gestoord aan dingen dan bij deel 1. Vind dat de nadruk teveel op humor ligt. Spiderman moet lijkt wel bij alles wat hij doet een leuke one-liner zeggen. En het werd ook af en toe te romkom gefilmd. Meer actie was fijn geweest. Maar al bij al wel vermakelijk en een leuke cast. Wel jammer dat de trailer zoveel heeft verpest.

3.5*

."The Amazing Spider-Man is simpelweg Amazing"

En dat begint al in de proloog die qua toon en onderwerp gelijk is aan die in The Amazing Spider-Man uit 2012. Een film die ik meer en meer ben gaan waarderen. Waar ik in eerste instantie het Webb kwalijk nam dat hij te veel afweek van het geweldige originele bron materiaal, zoals ik aldaar vermeld heb in mijn review, heb ik respect voor hem gekregen dat hij zijn eigen mythologie en ideeën aan de serie wil meegeven. Dit is genieten voor fans van de comics en voor niet fans.

In The Amazing Spider-Man 2 wordt nog steeds afgeweken van de comics, maar vond dat dit keer niet storend. Je weet wat je min of meer kan verwachten. Dit betekent niet dat het minder vernieuwend, saai of voorspelbaar is. Integendeel. Dit deel bied nog veel meer.Tevens leuk zijn de easter eggs die verwijzen naar het verleden en toekomst. En over die toekomst later meer.

Wat zo goed in deze films werkt zijn de onderlinge relaties en dan vooral die tussen Peter en Gwen. Deze relatie werkt gewoon ontzettend goed. De onderlinge chemie voel je door het scherm heen en wordt eerlijk en opecht naar het publiek gespeeld door Stone en Garfield. Vooral Garfield is enorm gegroeid als acteur sinds The Social Network. En dit komt dan ook vooral in het einde van de film ten goede. Toch wel fijn ook dat we iets minder "Emo" Peter Parker krijgen dit keer. Ook wordt er gewerkt naar een hernieuwde vriendschap tussen Peter en Harry. Dit is ook mooi uitgespeeld al had daar vooral script technisch iets meer uitgehaald kunnen worden en dan ook met betrekking tot de Green Goblin die naar het einde toe een erg grote rol gaat spelen maar tegelijkertijd wel erg makkelijk wordt afgetroefd . Naast de fantastische Dane DeHaan Krijgen we nog een aantal introducties. Max Dillon wordt erg leuk voorgesteld en Foxx speelt zijn rol overtuigend. Je snapt hem ook als hij uiteindelijk Electro is. Giamatti als Sytsevich lijkt inwisselbaar maar kan nog een beter uitgewerkte rol krijgen in de toekomst . Aunt May krijgt terecht iets minder screen time maar is toch nog erg belangrijk in deze als tweede deel van een trilogie aanvoelende film.

Zoals gezegd staan vooral de relaties in de film centraal. De film begint waar deel ons achterliet. Peter heeft zijn alterego geaccepteerd en kan beter met zijn krachten omgaan en zijn rol als misdaad bestrijder. Buiten zijn rol als Spider-Man is Parker nog steeds onzeker en bang om zijn geliefden te verliezen. De keuzes die hij en ook Stacey moeten blijven maken maken het er niet eenvoudiger op en zorgt voor een sterke character-arc van de geliefden. Doordat die relatie zo goed is uitgewerkt werkt dit in het einde extra goed. De onvermijdelijke dood van Gwen kwam toch echt even rauw op mijn dak . Wat heeft Webb die scene goed uitgewerkt en vormgegeven. Prachtig gedaan. De opbouw vanaf het moment dat Osborn haar loslaat en dan nog een aantal keren uitstel van executie krijgt om uiteindelijk toch te sterven gingen door merg en been . Vooral ook weer door het goede spel van Stone en een op het hoogtepunt van zijn kunnen acterende Garfield.

Naast alle emotionele ontwikkelingen hebben we natuurlijk ook nog altijd te maken met een blockbuster. De film kent twee geweldige actie scenes aan het begin. Maar degene die er toch uitspringen zijn die op Times Square en de climax. De effecten zien er grandioos uit. Van het wapperende kostuum van Spider-Man in het begin tot de dynamische web slinger momenten door de straten van New York. Alles ziet er fantastisch uit. Ook Electro ziet er qua vormgeving goed uit. Al deed het me zo af en toe wel wat denken aan Dr. Manhattan uit Watchmen. Net als het mooie design van Green Goblin trouwens. Alle actie scenes zijn fraai in beeld gebracht met als toppunten de Spider-sense momenten. Maar ook in de kleinere actiemomenten is er genoeg aan besteed. Overall zorgt dit voor een erg structurele look en feel zonder dat er maar iets out of place voelt.

Filmtechnisch niets minder dan perfect. Af en toe een ietwat zwak cgi shot, maar nergens zo dat het je uit de film haalt. Voor de rest ziet het er perfect uit. De muziek was eigenlijk een grote verassing. Zimmer, in samenwerking met Pharell Williams en Johnny Marr laat in deze film iets minder bombasme horen en laat een prachtige wat meer ingetogen en fijne score op het publiek los. Dit in goede samenwerking met de geluidseffecten. Net als in de rest van de film een goede symbiose tussen verschillende elementen. Ook lof trouwens voor de mooie editing weer van Scalia en de prachtige fotografie van Dan Mindel.

Ik heb al eerder aangeven dat dit tweede deel in alles aanvoelt en lijkt op een middenstuk van een trilogie. Van mij mogen het zeker meer dan drie worden. Zeker in de lijn van kwaliteit die Webb met de gehele cast en crew aflevert. Daarnaast blijft er genoeg over om in de toekomstige film(s) op door te bouwen. Zo krijgen we in deze film oa. hints naar Felicia Hardy, Sinister Six, Alistair Smythe en Gustav Fliers a.k.a. Wilson "Kingpin" Fisk.

Voor nu levert Webb weer een sterk staaltje blockbuster vermaak af met meer inhoud dan de gemiddelde zomer film. " With great power, comes great responsibility", dus laten we hopen dat Webb en zijn team dit niveau kunnen vasthouden. The Amazing Spider-Man is toch een serie geworden die ik nu al hoog heb zitten.

Lastig. Liep toch de bioscoop uit met een teleurgesteld gevoel. Ik kan er echter niet mijn vinger op leggen waarom. Hoofd oorzaak zal wellicht het script zijn. Vind Electro nogal een makkelijke en simpele bad-guy. Zijn motieven komen nogal kinderlijk over en Jaimie Foxx is niet heel denderend. Design van deze slechterik is echter wel erg sterk, en zijn stem is een prima vondst.

Daarnaast is de chemie tussen het koppeltje Garfield en Stone goed aanwezig, maar komt deze relatie ook wat simpel uit de verf. Dramatiek en complexiteit in deze relatie had wel wat sterker aanwezig mogen zijn.

Maar waar ik het meest in teleurgesteld ben is de muziek. Waar we in deel een nog een heerlijk thema voorgeschoteld kregen, die muzikaal centraal moet staan en herkenbaar moet zijn van de amazing spider-man serie, is de score nu een zooitje. Het thema is in zijn geheel laten vallen en vervangen door een 'Mars Attacks' aftreksel. Jammer, jammer. Daarnaast was de toegevoegde muziek van de 'magnificent six' dramatisch misplaatst.

Vermakelijk is de film wel. Bijzonder fraaie actie scenes en de film kent zijn emotionele momenten. Effecten waren een vooruitgang ten opzichte van zijn voorganger en de designs waren verfrissend en modern. De film beloofd veel voor de toekomst als in een Spider-man Universe.

Ik moet de film over een tijdje nog eens bekijken om hem meer te waarderen. Dit ging ook zo met het eerste deel.

The Amazing Spider-Man 2 is een prima superhelden blockbuster die meer dan twee uur duurt en maar 3 echte actiescènes heeft en dus meer leunt op de verhoudingen binnen de film en dat mag gewaardeerd worden. De meeste films binnen dit genre bouwen alleen op naar actie en in dit geval is de actie alleen noodzakelijk.Gwen Stacy is het perfecte voorbeeld hiervan, ze is namelijk een echt karakter en geen meisje in nood wat toevallig gered moet worden. Toch hadden er zeker wat dingen beter gekund. Er zijn genoeg interessante villains in het Spider-Man wereldje, er had er zeker één beter geweest dan electro. Echter is Peter Parker nog nooit zo goed vertolkt als in deze film.

‘The Amazing Spider-Man 2′ Review | Filmtakers

Dit was vergeleken met deel 1 zeeeeeeeeer slecht

Kijker wordt niet serieus genomen. Wispelteurig en bij kinderachtig af.

Mooie herstelling

Toen deel 1 van The Amazing Spider-Man enkele jaren geleden verscheen was mijn mening hier over luid en duidelijk: een reboot die véél te snel kwam naar de laatste Raimi film, die ook weinig nieuws ten op zichtte van zijn origineel te bieden had. Hetzelfde verhaal werd hier nog een keer verteld, met een andere vijand weliswaar, maar alles in deze film voelde verder uitgekauwd aan.

Op een deel 2 zat ik dan eigenlijk ook niet te wachten, maar nu ik toch weer in het bezit ben van een Pathé unlimited pas ben ik niet zo kieskeurig en besloot ik dit vervolg toch maar even -hoewel je het woord ''even'' hier niet te letterlijk moet nemen aangezien de titel meer dan 2 uur duurt- een kans te geven. En ik ben blij toe dat ik dit uiteindelijk gedaan heb want dit vervolg is een heel stuk beter dan zijn voorganger. Zo is er hier namelijk wel ruimte voor een nieuw verhaal, en voelt dit deel daardoor gelijk ook al een heel stuk frisser aan. De acteurs zijn ook duidelijk gegroeid in hun rol en ik stoorde mij hier ook niet meer aan het personage van Emma Stone (wat ik voorheen wel deed) wat het geheel een stuk meer genietbaar maakte. Ook Jamie Foxx deed het hier uitstekend als Electro en deze kreeg ook lekker veel screentijd. Wel vond ik het jammer dat de Green Goblin van DeHaan na zijn transformatie wel iets te weinig screentijd kreeg. De Rhino bij de eindscené vond ik overigens maar een misplaatst personage. Hoewel het einde hierdoor anders is dan anders, vond ik dit personage veel te ver weg liggen van de Rhino zoals ik hem ken uit de cartoonreeks die liep van 1994-1998

Wat ook goed was om te zien was dat de personages hier gegroeid waren en mede dankzij de drastische wending met betrekking tot de dood van Stacey weet je dat Peter Parker in het onvermijdelijke derde deel ook niet meer dezelfde zal zijn als dat hij ooit was. Wel een serieus nadeel in het hele plaatje vond ik de speelduur van dit vervolg. 1 uur en 50 minuten was ruimschoots voldoende geweest om het verhaal uiteen te zetten en het gaat dus ook allemaal net iets te lang door. Dit geldt ook met name voor de actie scene's waarbij ik de Green Goblin en Electro beide sterke bad guys vond, maar de actie scene's soms iets te uitgesponnen vond aanvoelen. Ze missen met name richting het einde, toch een beetje inspiratie. Hierdoor boet de film toch wel een beetje aan kwaliteit in, en dat is jammer. Vooralsnog geef ik dit vervolg 3,5 sterren, maar dit zijn een héle dikke 3,5 sterren en heb ik alleen gegeven omdat ik geen 3,75 kan geven. Laat dat vervolg er maar komen!


3,5*

The Amazing Spider-Man 2 is een topper in de Marvel filmreeks en ziet er in 3D fantastisch uit. Als Spider-Man enkel zou slingeren door de straten en daarbij de ‘normale’ schurken (bankrovers etc.) zou uitschakelen, is dat voor mij al genoeg materiaal voor een film van anderhalf uur. Ik heb al veel positieve punten genoemd, maar er is één die mij erg opviel. Marvel films hebben vaak een komisch tintje, zo ook deze. In een scene gaat Peter Parker zijn telefoon over en hoor je de welbekende tune van de Spider-Man tekenfilmserie. Dit is dan ook een mooie ode (lees: easter egg) aan de serie uit de jaren zestig. Over easter eggs gesproken, fans van de comics of tekenfilmserie kunnen hun hart ophalen. Zo zitten er een groot aantal bekende personages in de film die je zult herkennen. Daarnaast komt er een geheel onverwachte vijand aanvliegen, net als je denkt dat de film bijna voorbij is. Met vele onverwachte wendingen en een gigantische dosis Spider-Man is The Amazing Spider-Man 2 één van de beste films dit jaar.

Recensie The Amazing Spider-Man 2 (Fabian van der Starre) - Filmhoek.nl

Gisteravond in Pathe deze film mogen aanschouwen, en hij heeft al mijn verwachtingen overtroffen.
Deze film mag dan misschien verre van geloofwaardig zijn en daardoor altijd controverse oproepen, ik heb me van begin tot eind verkneukeld aan een brok amusement van bijna 2,5 uur.
Garfield en Stone zijn geknipt voor hun rollen; de chemie tussen die 2 is prachtig, en nog meer voelbaar dan in deel 1. Het levert enkele mooie, emotionele scenes op in wat verder een rollercoaster van actie en cinematografische hoogstandjes is.
3D is bij deze film een enorme meerwaarde: op sommige momenten voelt het alsof jij zelf als Spider-man de lucht doorklieft. Beelden en locaties zijn prachtig.
Het plot heeft mijns inziens een enorme boost gehad: de activiteiten van Peter´s vader worden uitvergroot, en op knappe manier worden via flashbacks gebeurtenissen uit deel 1 teruggehaald. de metro met de verborgen video vond ik briljant gevonden
Zo komt dit deel ook meer over als een spionagefilm, naast het standaard ´superheld red de stad´-imago.
Harry Osborn is goud gecast, hij komt vanaf het begin evil over ( nog meer dan James Franco ), al had hij als the Green Goblin wel wat meer screentime mogen krijgen.
Electro is mooi gevonden; zijn karakter levert spectaculaire scenes op en wordt aardig vertolkt door Foxx, die een flinke transformatie ondergaat.
De dood van Stone was een ontzettend heftig moment: ik had dit totaal niet zien aankomen. Het gebrek aan een happy end maakt de film echter wel beter en doet me nog meer op deel 3 verheugen: hoe gaat Garfield door zonder Stone? aan het eind van deel 2 wordt al een tipje van de sluier opgelicht.
Fantastische soundtrack van Hans Zimmer met medewerking van een stel andere artiesten.
Ik heb zo genoten dat ik 5* geef; geen idee welke minpunten ik zou moeten aanstippen die ervoor zorgen dat ik een lagere score uitdeel.

Deze net in Antwerpen gaan zien.

Moeilijk deze film echt goed te beoordelen.

Film valt eigenlijk in twee helften uit een:

eerste helft met wat weinig en niet echt indrukwekkende actie wordt afgewisseld met niet al te interessante drama scènes.

Tweede helft heeft superieure actie en een ontroerende scene (waar fans al jaren op zaten te wachten) die je hart er uit lijkt te trekken en maakt veel, maar niet alles goed.

Garfield en Stone zijn een goed filmpaar, hoewel ik Garfield in zijn tweede Spidey avontuur toch iets wat vond tegenvallen t.o.v. deel 1.

Foxx als hoofdschurk wekte mij in zijn menselijke gedaante ongelooflijk veel irritatie op, ik vond hem ontzettend flauw en melig. Had soms een beetje het idee dat hij de rol niet al te serieus nam. Ook komt hij aanvankelijk nog niet echt goed over als badguy. Pas in de finale zet hij een goede schurk neer,

maar het is uiteraard Dane DeHaan die de show steelt als Harry Osborn. Feitelijk is hij al meteen vanaf zijn eerste scene creepy en sinister en dat mondt uiteindelijk uit in een grandioze finale.

De actie en SFX zijn dik in orde, hoewel ik nu langzamerhand wel de slowmotion en stilstaande beelden midden in een actie scene ongelooflijk beu wordt. Dat was 15 jaar geleden in The Matrix verfrissend en nieuw, maar nu zo achterhaald en onorigineel als het maar zijn kan.

Laatste actie scene was er net eentje te veel en kwam pas na de film er achter dat ik al die tijd naar Paul Giamatti had zitten te kijken. Totaal niet herkend.

Verder kwam er midden in de aftiteling nog een stukje scene van de nieuwe X-Men film, maar wat die er in deed is mij een raadsel. Behalve dat het niets met Spiderman te maken heeft, was het nietszeggend en te kort om enige indruk te maken.

Muziek van Hans Zimmer (en The Magnificent 6 Huh??) is toereikend, hoewel ik dat trompet-achtige actietheme wel erg vond lijken op "Fanfare for the Common Man".

Film scoort voor mij wel een voldoende, maar vond hem toch niet goed genoeg om echt volledig te kunnen overtuigen. Ga hem zeker niet aanschaffen, of snel weer een keer kijken.

Een dikke zes, ofwel drie sterren.

Na het zeer tegenvallende eerste deel van deze reboot toch vol goede moed richting de cinema vertrokken in de hoop dat, nu het originverhaal is verteld, er niet zo vluchtig gefilmd zou worden en een heel aardige blockbuster zou overblijven. Helaas, toch wel weer voelt het zo gehaast, ondanks de forse lengte.

Garfield is sowieso niet mijn favoriete Parker en Spider-Man. Hij is nu wel iets minder vervelend dan in het eerste deel, maar zijn hele air en arrogantie zijn me net iets teveel, zeker omdat hij het als mens én als superheld heeft. Gwen Stacy is ook niet mijn favoriet en zij heeft eigenlijk een erg karige rol de hele film door (al mogen we dus wel hopen op Mary Jane in deel 3). Wel is de chemie tussen beide goed en is Emma Stone gewoon een pracht van een vrouw, maar het is wel typisch dat Webb met zo een sterke romcom als (500) Days of Summer zo matig is in zijn liefdesscènes nu. Deels door het script met gekunstelde dialoog, en deels doordat het gewoon niet interessant is.

Verder is de gebruikelijke kritiek op Raimi’s derde film het blik aan vijanden dat werd opengetrokken, maar daar kan deze film ook wat van, het is allemaal net teveel waardoor het geheel rommelig wordt en ze allemaal net niet genoeg ruimte krijgen. Electro is aardig als schurk maar Foxx is niet mijn favoriete acteur en zijn switch naar bad guy gaat wel heel erg rap. Daarnaast is er nog Harry Osborn die zijn eigen hele korte afgeraffelde verhaaltje krijgt, al heeft hij wel een betere acteur om tot leven te komen en lijkt vooral opmaat voor volgende films (vraag is wel, hoe komt hij ineens in dat gesticht?). Verder is ook het hele verhaal van de ouders van Parker nogal een losstaand stuk dat op zichzelf niet direct duidelijk maakt waarom dit in de film moest. Allicht ook voor verdere delen, maar in deze film komt het nooit goed uit. Kortom, net als met de eerste film: het voelt allemaal zo afgeraffeld aan. En het gekke is, er wordt wel tijd in gestoken. Geen idee wat het is, en ik heb geen zin de film kapot te analyseren om erachter te komen. Daarnaast mis ik echt humor, of dat nu J. Jonah Jameson is in de drie films van Raimi, of humor ook maar überhaupt (al zat het kleine kroost in de zaal allemaal soms hardop te lachen, dus ik heb iets gemist blijkbaar). En dan dat gedoe met die vliegtuigen, als je het hebt over overbodigheid en op verkeerde locaties inzoomen tijdens een spannend bedoelde scène, dan is dit een schoolvoorbeeld.

Visueel is het nu eens erg lelijk en pover maar dan weer heel aardig. De 3D voegt vaak weinig toe, al is deze niet lelijk en een enkel moment is het echt wel mooi (als Stacy valt, een enkele keer als Spidey vliegt, dat shot op de begraafplaats). De actie is vaker wel dan niet onoverzichtelijk gefilmd, maar zeker tegen het einde wordt dat echt wel goed. Daarnaast word je ook niet helemaal murw gebeukt zoals minkukel Michael Bay daar patent op heeft. Dus dat gaat er best mee door.

Wel heeft de film zijn momenten, vooral als de muziek erbij mag komen. Dat had het eerste deel ook al, en deze Spidey kent ook een aantal genotsmomentjes met An der Schöne Blauwe Donau, het gevecht in de centrale, die industrial (?) track die er constant onder zit en vooral als Garfield de straat oversteekt onder de tonen van een almachtig mooie Song for Zula. Dat is dus wel de eigen inbreng van Webb en dat mag dan ook gezegd worden. Daarnaast kijkt de film goed weg, ondanks de lengte, en weet redelijk te vermaken, dus het is ook niet helemaal bagger. 2,0*.

Weet je zeker dat je The Amazing Spider-Man 2 hebt gekeken?

en niet "Spider-Man 2"?

deel 3, of terwijl "The Amazing Spider-Man 3" moet nog gemaakt worden...

EDIT:

en hij geeft een 0.5 waardering... waarom geen 5.0 ?

Vermakelijke actiefilm. Het gebruik van 3D heeft hier wel een meerwaarde, zeker in de (actie)scènes waarin Spiderman door de lucht vliegt. Qua plot is het niet zo heel bijzonder, beide bad guys komen ook niet heel erg goed uit de verf. Het acteerwerk van Garfield en Stone is prima, ze vormen een overtuigend koppeltje. Aardig om een keertje op het grote scherm te hebben gezien, meer ook niet.

Ook dit tweede deel bewijst maar weer dat je het fanboy commentaar niet altijd voor lief moet nemen, want Webb gaat op een aantal momenten weer flink de fout in met dit deel.

De film begint ook zo ontzettend traag. Nietszeggende flashbacks cq. plotelementen sieren de film en lijken enkel als filler gebruikt te worden om die twee uur maar te halen. De sequence met Peter zijn ouders voelen doelloos aan, net als Peter's zoektocht naar zijn ouders. Aunt May heeft nog nooit zo overbodig aangevoeld in alle vier de voorgaande Spidey films als nu. Elke keer als ze langskwam in de film begon ze weer te jammeren over hoe erg ze het vond dat Uncle Ben er niet bij kon zijn. Na de twaalfde keer geloof je het wel

Garfield als Spider-Man is nog steeds niet mijn ding. Wat wel een vooruitgang heeft gemaakt is de onderlinge relatie tussen Spidey en Gwen Stacey. Iets dat overigens ook niet erg lastig is omdat het in het eerste deel erg pover was. Er is meer screentime samen en emotioneel komt zij ook beter uit de verf. De finale waar zij komt te overlijden is dan ook een gewaagde stap binnen dit genre en kan ik dan wel weer waarderen.

Spider-Man villains kan ik vaak wel waarderen. Over het algemeen zijn dit "echte" mensen die door een bepaalde gebeurtenis de weg kwijt raken. Deze menselijke villains zijn voor mij een verademing. Foxx speelt zijn rol dus overtuigend.

Dat gezegd hebbende weet Webb met de bijna 2,5 uur weinig raad. Net wanneer je denkt dat het helemaal los gaat met Electro zakt de film weer als een pudding in elkaar en volgt een ontzettend trage aanloop naar het laatste half uur.

Harry Osborne zijn rol voegt echt helemaal niets toe en dat Peter en hij zogenaamd beste vrienden zijn kwam totaal niet uit de verf in deze film. Misschien had Webb zijn flashbacks beter aan hun kunnen besteden...

Zo is dit ook weer een teleurstelling geworden. Natuurlijk profiteert Webb van de technieken anno 2014 en ziet het er uiteindelijk veel gelikter uit dan de "oude" films. Een film moet ook een ziel hebben en Webb weet met veel personages in zijn twee films ontzettend veel irritatie op te wekken en raakt uiteindelijk verstrikt in zijn eigen web(b) van langdradigheid, slecht en overbodig geschreven personages. The Amazing Spider-Man 2 had makkelijk in 100 minuten gekund i.p.v. 142 minuten.

2,5*

Ik was eigenlijk nooit zo'n fan van superheldenfilms, maar ik wilde deze film toch wel zien (als een soort van introductie ).

Ik vond de film ijzersterk, er werd goed gebruik gemaakt van de 3D-effecten (wat bij veel films weinig er aan toevoegde), en de nodige humor die erin werd verwerkt. Ook lekker veel actie en de acteurs zaten goed in hun rol.

Al met al een geslaagde, voor mij eerste superheldenfilm!

Ik heb moeite met Spider-man films. Of eigenlijk denk ik Spider-man als groter geheel. Deze serie kan mij niet bekoren, en de serie met Tobey Maguire al helemaal niet. Spider-man is voor mij een weinig aansprekend karakter, er zit geen grit in, geen emotionele motivatie zoals dat bij de meeste andere superhelden wel bestaat. De bad-guys zijn ook nogal lullig en raken stuk voor stuk psychopatisch na één of ander ongeluk of mislukt experiment. Zo ook in deze film, uiteraard.

Sterker nog, The Amazing Spider-Man 2 heeft 3 bad-guys nodig om de film interessant te maken, althans dat proberen ze. Want zoals al eerder aangehaald is het eigenlijk gewoon een slecht romantisch drama. De bad guys worden behoorlijk indrukwekkend neergezet, van Electro verwachtte ik nog wel wat. Maar uiteindelijk wint de superheld die tegen gebouwen plakt zonder al te veel problemen in een paar minuutjes van deze uber-sterke bad-guy. En dat terwijl hij eigenlijk maar 2 keer contact met hem heeft gehad (op Times-square en aan het eind).

Daarnaast nog een aantal andere dingen die mij irriteerden. Twee vliegtuigen die elkaar uiteraard net ontwijken, in een weinig spannende scene. En als toppunt nog zijn vriendin die doodgaat van wat eigenlijk? Zwaartekracht?

Een van de slechtste Spider-Man films. 1,5 sterren.

Sterke Spider-Man.

De grootste kracht van deze film is toch echt wel de relatie tussen de personages, en dan natuurlijk vooral die tussen Peter en Gwen. Het schijnt dat Garfield en Stone in het echt ook een stel zijn, en dat geloof je ook wel als je naar hun scènes kijkt. Zelden was een relatie in een superhelden-film zo realistisch.

Maar gelukkig is er aan actie ook geen gebrek. De film is zeker geen non-stop actiespektakel, maar de spectaculaire scènes die de film wel bevat zijn fantastisch geschoten. Electro's krachten zijn zeker een stuk spectaculairder dan ik me herinner uit de comics, en visueel ziet al die rondvliegende elektriciteit er prachtig uit. Foxx ziet er ook wel cool uit, wat zijn oninteressante personage nog redt.

Rhino is een leuk extraatje, en dat pak was de enige manier om het dreigend te laten lijken. Giamatti is trouwens echt een show-steler. Harry Osborn/Green Goblin's verhaallijn had eigenlijk een film op zich kunnen en misschien moeten zijn. Het voelt allemaal een beetje geforceerd aan, en de Goblin-transformatie had weinig impact. Ook DeHaan's acteerkunsten als Goblin waren niet om over naar huis te schrijven. Maar zonder hem hadden we natuurlijk één ding niet gehad...

Het grootste element tegen het eind is natuurlijk de dood van Gwendie je als je iets weet over de comics met angst en beven aan voelt komen. Je hoopt dat de makers een andere richting inslaan, en dat zorgt echt voor een aantal intense momenten. Het is achteraf gezien misschien een beetje gemeen dat je zit te kijken naar een gedoemde relatie, maar het is zo goed gedaan dat ik denk dat het in de toekomst van (de) Spider-Man (films) echt zijn sporen na zal laten.

Uiteindelijk duurt deze film wat te lang, maar ik denk dat dit wel de beste Spider-film tot nu toe is. Het zal mij benieuwen welke bad guys hun opwachting gaan maken (Sinister Six?), maar met Garfield als Peter Parker/Spider-Man hebben we in elk geval de echte belichaming van het personage.

Marc Webb nestelt zich weder in het web van Peter en Gwen, vestigt een oprecht gevecht en bedwelmde al snel mijn sceptische instelling. Ik stel mij nu de kwestie wat exact als differentie kan worden bestempeld en of er wellicht een verscherpte perceptie bij mezelf was te bekennen. Vergeleken met de andere helft van de Amazing Spider-Man heeft deze opzet grotendeels gewerkt en vond ik zelfs de inbreng van Emma treffend verwerkt. Vrijwel niets heeft me belemmerd om me te mengen in een heftige samenstelling van badguys en helden die elkaar grotesk bevechten. Met hun speciale wensen hebben ze ook effect op de rest van de mensen en het is een ware prestatie van de makers om het op deze wijze in beeld te brengen.

Er zwemmen enkele bekende ingrediënten maar als de stelling aan mij bestemd is bevestig ik een regeling in de agenda voor het volgende spectaculaire level.

Ik noem alleen paar minpunten

- korte en vrij simpele gevechten

- rhino viel me tegen qua uiterlijk .

- spiderman had wel wat gespierder gemogen hij lijkt broodmager.

Na een sterk eerste deel, valt het tweede deel wat tegen, maar is zeker niet slecht. De film is wat ongebalanceerd. Het lijkt erop of de bad guys even snel geïntroduceerd worden om naast het drama (liefde tussen spiderman en Gwen) voor wat actie te zorgen. Daarnaast zitten er wat kinderlijke grappen in als of je naar bloopers zit te kijken. Daarentegen ziet de film er visueel prachtig uit en is er genoeg chemie tussen het liefdeskoppel. De special effects zijn uitstekend. Na het abrupte einde verwacht je nog een mooie teaser tijdens aftiteling. Helaas kom je bedrogen uit. Een nietszeggende teaser. 3.0

Eerste deel was beter. Zowel qua humor als qua verhaallijn. Werd naar het einde toe iets te langdradig en dat laatste gevecht met Rhino was niks. Desondanks vermaakt met de chemie tussen beide hoofdacteurs. Blijf een grote liefhebber van Emma Stone, prachtvrouw.