Showgirls (1995)

De film weet blijkbaar met zichzelf geen blijf. Het idee is niet slecht, maar Paul Verhoeven heeft het precies zonder script moeten stellen. De film komt nogal onsamenhangengd over. Het acteerwerk (voor zover dat nodig was tussen het tietzwaaien) viel nog best mee. Camerawerk is wel een pak minder en ik begrijp goed dat Paul Verhoeven een razzy gewonnen heeft. Als regisseur heeft hij bij deze film tekort geschoten. Ook het einde vrij slecht, beetje het jammerlijke niveau van War of the worlds anno 2005. Toch nog 2 sterren voor het showgedeeltje en de acteurs.

Dit vind ik nou een leuke film, kan me niet schelen wat iedereen er van denkt!

OK er wordt zeker door Elizabeth Berkley bar slecht geacteerd en de meer bekendere gezichten doen het ook niet al te goed, maar who cares?

Ik geloof dat Verhoeven en Walgvogel samen met mezelf de enige zijn die hem echt goed vinden.

Ik kon niet wachten tot dat ie op dvd uitkwam en had hem jaren geleden al op Engelse import dvd gekocht, zo tof vind ik hem!

Mooie plaatjes, mooie vrouwen, goede muziek, mooi geschoten, verstand op nul en genieten maar!

Toch wel 4 sterren!

Ik vond deze film nou niet zo slecht, als dat ik de meeste mensen hoor zeggen. Het verhaal en de show eromheen is leuk. Het acteerwerk is best slecht, zeker door Berkley. Maar dan nog ..... Trouwens, die belachelijke scene waarin Berkly het doet met haar manager ( of wat hij ook mocht voorstellen), is zo over-de-top . Dat vond ik wel tenenkrommend slecht !

Ik kom er misschien op 5...

Wat een janboeltje deze film, vreselijk geacteerd (zelfs Gershon bakt er niks van), stupide verhaaltje... een afgang voor Verhoeven.

0,5*.

Wat een geweldig stuk entertainment is dit. En wat een geweldige filmmaker is Verhoeven ook. Waarschijnlijk heeft hij zelfs Berkley overtuigt dat dit een uiterst serieuze film is. Film gaat geweldig over-the-top en heeft daarvoor precies de juiste personages, locaties, sets en acteurs, zodat het allemaal geweldig klopt.

Gelukkig zijn er nog een paar mensen die dat begrijpen. 3,5*

Veel bloot en een mooie Elizabeth Berkley en Gina Gershon. Het verhaal vond ik best aardig en wist me ook nog eens te boeien. Ach ik verveel me eigenlijk nooit bij deze film. Snap eigenlijk niet waarom hij zo wordt afgekraakt.

Deze bioscoopflop is minder slecht dan vaak gedacht. Toch is e.e.a. te gemiddeld om echt goed te worden bevonden. Naast een aantal erotisch getinte scenes valt er weinig te beleven aan deze film. Doordat de film op zijn minst vreemd, maar origineel kan worden genoemd, en enigszins onderhoudend/vermakelijk is, kan je stellen dat hij niet volledig mislukt is. De kans is aannemelijk dat Verhoeven iets anders in gedachten had. Gemiddeld filmpje.

In 1 woord GEWELDIG!!!!

Zo heerlijk "slecht" Pure cult!

Over de top acteren, mooie dansscenes, slechte dialogen etc etc

Gewoon zitten, een hapje en drankje naast je en genieten van dit kitscherige dans spektakel

Veel, erg veel naakt. Maar voor de rest is dit toch een duidelijke miskleun van Paul Verhoeven . De cultfactor en zogenaamde ironie als ook maatschappelijke kritiek kan ik er niet inzien.

Dat Showgirls zou floppen in het puriteinse Amerika, mag op zich geen verrassing heten, maar zo slecht als men nog wel eens wilt beweren, is de film niet. Onze preutse medemens mag misschien schrikken van het vele naakt dat in deze film te zien is - dat lang niet altijd even elegant of stijlvol in beeld is gebracht -, maar uiteindelijk is dat niets om je echt aan te storen (erg geil vond ik het trouwens ook niet, maar dat zal wel aan mij liggen). Storender zijn de zeldzaam slechte acteerprestaties van Elizabeth Berkley: ouch! Ook het verhaal is weinig bijzonder en de omgevingen zijn uitzonderlijk lelijk (hetgeen overigens meer aan Las Vegas dan aan Paul Verhoeven te wijten is), maar toch weet de film prima te vermaken. Het camerawerk en de montage zijn uitstekend en de muziek is ook prima. Het eind is ietwat afgeraffeld, maar de film duurt toch iets te lang, dus storend is het niet; bovendien is het einde nog best bevredigend ook. De vele razzies die Showgirls in ontvangst heeft genomen, zijn in ieder geval onterecht verdiend; het is namelijk simpelweg een vermakelijk filmpje.

2,5*

Een ranziger, moderne variant op het aloude All About Eve thema. Maar een die me ook regelmatig deed denken aan de onbedoelde parodie daarop uit de jaren '60, Valley Of The Dolls. Al was deze film veel zelfbewuster en zijn de actrices vervangen door strippers.

Erg goed gemaakt, vind dit misschien wel de best geschoten en best gemonteerde film die ik van Verhoeven heb gezien. Eerder op een ambachtelijke dan op een mooie manier trouwens. En met een typische Paul Verhoeven nare kijk op de wereld. Bij zijn films is meestal geen mens helemaal oprecht.

Berkley is duidelijk niet gecast op haar acteertalent (want dat laat ze in deze film niet zien), maar dat past ook wel weer in het plaatje. Vrijwel iedereen acteert niet best.

Bijlange na niet zo slecht als de reputatie van deze film in de jaren '90 was. Maar vermakelijke platte onzin, met een duidelijke Verhoeven-touch en veel beter gemaakt dan veel andere platte onzin.

Overigens zie ik nu dat deze film 131 minuten duurde, het voelde korter.

Kleine 3.0*

Viel mij enorm mee. ik begrijp dat veel mensen hier niet zo dol op zijn aangezien het een behoorlijk gewaagde film is, echter Ik kan het nog wel waarderen. Verhaaltechnisch natuurlijk matig, maar zolang je het als duure exploitatie ziet is het een behoorlijke traktatie. De dansscenes zijn zeer geslaagd met name door de schoonheden die door het beeld wandelen. Showgirls valt nog goed te pruimen.

Kitscherige en enigzins vermakkelijke film over een showgirl in Las Vegas. De vele borsten en vrouwelijk naakt kunnen niet verbloemen dat het verhaal een nogal hoog soap gehalte heeft. Ook de dialogen zijn vaak nogal lachwekkend (I like having nice tits.), en het acteerwerk is ook niet veel beter (kijk bijvoorbeeld maar eens hoe Elizabeth Berkley op het begin ketchup over haar friet gooit als ze boos is). De dansscenes zien er zeker wel mooi en kleurrijk uit, maar ook die heb je op een gegeven moment wel gezien.

Ik heb er geen moeite mee deze film het predicaat slechtste film aller tijden toe te kennen. acteerprestaties zijn tenenkrommend. verhaal is flinterdun. die combinatie roept irritatie op. veel aantrekkelijk bloot. dat dan weer wel> 1 ster.

Heerlijke cheesie en opwindende onzin dat geen blad voor de mond neemt! dikke 3,5*

De meeste films van Paul Verhoeven kan ik wel waarderen. Hij heeft vaak goede ideeën en weet die vaak ook goed uit te werken, of het nu in Nederland of Hollywood is. Showgirls is een van de uitzonderingen die deze regel bevestigt. Het idee snap ik wel en is ook nog niet zo verkeerd, maar de uitwerking is bijzonder matig.

Berkley, die ik alleen kende van Saved by the Bell zet op zich best een gedurfde rol neer, waarin ze letterlijk en figuurlijk veel van zichzelf moet laten zien. Het acteerwerk is over het geheel redelijk, al is het hier en daar wat aan de overdreven kant. Verhoeven probeert de wereld van de hebzucht en de afgunst neer te zetten. Dat lukt redelijk. Vaak is het echter ook onsamenhangend en rommelig. Inhoudelijk stellen de dialogen ook niet veel voor. Waar ik bij een film als Starship Troopers goed de satire en de humor ervan in zag, daar zie ik dat hier totaal niet.

Uiteindelijk neemt de interesse dan wat af en duurt het allemaal net wat te lang. Showgirls is misschien best een gewaagd experiment, maar persoonlijk vind ik het Verhoeven zijn minste film.

2,0*

Beter, véél beter, dan verwacht.

Was altijd al wel benieuwd naar deze Verhoeven. Al vreesde ik, mede door de lage score hier en op IMDB, voor een zware tegenvaller. Des te leuker als hij dan toch goed blijkt te zijn natuurlijk.

De cast is misschien niet top maar ze passen wel perfect bij de sfeer die de film, en het wereldje op zich, uitstralen.

Veel blingbling, weinig mededogen, hard maar glamoureus tegelijk. En natuurlijk, veel bedrog en overdreven gedoe. En net dat laatste stralen de acteurs/actrices ook gewoon uit.

Dat was volgens mij dan ook gewoon Verhoeven z'n bedoeling. Geslaagd zou ik zeggen.

Het verhaal vind ik, in tegenstelling tot de meeste mensen hier, wél heel realistisch neergezet.

Eigenlijk een vrij simpel rise and fall verhaaltje maar de sfeer tilt hem gewoon nog een stapje hoger.

Verschrikkelijk om te zien hoe sommigen zichzelf verkopen om te overleven of om beroemd te willen zijn. Hoe kan je nu op zo'n manier een deftig leven hebben?

Blij dat ik deze eindelijk een kans heb gegeven want dat verdient hij zeker en vast!

Het is geloof ik nogal in om Showgirls in retrospect erg goed te vinden, maar mij lukt dat niet zo. Het zal helpen om er met andere ogen tegenaan te kijken, maar labeltjes als sociaal commentaar, satire, camp, exploitatie of wat dan ook, maken de film er niet echt veel beter op. Het heeft nog wel de energie die de Amerikaanse films van Verhoeven zo typeren.

Het opgeblazen toontje daarentegen slaat bij mij niet aan. Lomp, onbehouwen en overdreven, maar niet in die mate dat het leuk wordt. Wat ook niet meezit, is het Saved by the Bell meiske. Vervelend mens en dat al binnen het kwartier. Berkley bakt er inderdaad niet veel van, maar wat het arme kind zoal te doen krijgt, is ook niet om over naar huis te schrijven.

Sowieso maar weinig die overeind blijven in deze sfeer. Davi en MacLachlan enigszins en Gershon heeft tenminste nog een krachtige uitstraling. Hoe valser, hoe beter, dat dan weer wel, het tweede uur gaat er wat dat betreft iets beter in, maar daarin overdrijft het scenario als het Carver opvoert. Er gaat al met al wat teveel mis om hier echt iets mee te kunnen.

Showgirls heb ik ruim 10 jaar geleden eens gezien, maar daarna nooit meer. Daarom afgelopen avon maar eens een herziening gedaan en helaas bleef hij wat matig.

De bij mij van "Saved by the Bell" bekende Elizabeth Berkley speelt een redelijke hoofdrol die behoorlijk vaak uit de kleren moet. Dergelijke "sleaze" kan je van Verhoeven wel verwachten.

Verder is het verhaal rondom haar en de andere dames die concurreren in de Las Vegas dansindustrie behoorlijk langdradig en had Verhoeven zich misschien beter aan een film van anderhalf uur kunnen houden in plaats van deze ruim 2 uur durende prent.

Het gebodene is namelijk niet boeiend genoeg om de gehele speelduur de film boeiend te houden. Wat gekissebis tussen de dames, flink wat naakt en hier en daar een klein beetje geweld en actie.

Niet spectaculair.

There's always someone younger and hungrier coming down the stairs after you

Recentelijk ben ik Paul Verhoeven aan het (her)ontdekken en vooralsnog ben ik vooral geïnteresseerd in zijn Hollywood periode. Dan kun je natuurlijk niet om titels heen zoals Robocop en Total Recall maar ook het indertijd verguisde Showgirls (Verhoeven was de eerste regisseur die effectief zijn Razzie ging ophalen bij de uitreiking) kan dan niet ontbreken. Ooit wel eens eerder wat fragmenten van gezien, maar kon me in ieder geval maar weinig voor de geest halen. Redelijk blind aan begonnen dus.

Vreemd filmpje, zoveel is duidelijk. Tof dat Verhoeven het heeft kunnen klaarspelen om een film te maken waar hij en enkel hij volledige controle over had, het succes van Robocop en Total Recall zullen er daar wel voor iets tussen zitten, maar hier mispakt hij zich toch serieus. Een film die ogenschijnlijk bedoeld is als een satire/parodie op heel het instituut Las Vegas verzandt in een halve pornofilm met een plotlijntje dat op de achterkant van een bierviltje kan worden neergeschreven. Het komt er op neer dat in ieder iets slechts in iedereen zit en dat Las Vegas dat naar boven haalt. Hoewel, iedereen is misschien niet correct aangezien Molly het toonbeeld van een goede vriendin voor Nomi is maar die wordt dan weer brutaal verkracht. Op dat moment begint Verhoeven eindelijk wat rond zich heen te schoppen (de wraak van Nomi op Andrew Carver is wel heerlijk bruut) maar tegen dan is het kalf al lang verdronken. Toch blijft dit op een zekere lijn wel boeien en dat is ook een kunst op zichzelf.

Vooral omdat dit er visueel best nog ok uitziet. Ik ben verre van een fan van dit soort abstracte dans-dingen, maar je hebt groots en je hebt blijkbaar ook Goddess groots. Verder best nog een wisselende cast. Fijn om Elizabeth Berkley uit Saved by the Bell nog eens terug te zien (de "She grew up, she filled out" quote van Hartigan in Sin City is hier ook wel toepasbaar) maar ze overtuigt niet altijd. Zeker haar introductie wanneer ze meelift is werkelijk tenenkrommend, dan ging het haar op het einde in diezelfde scène heel wat beter af. Tof ook om Kyle MacLachlan nog eens in iets terug te zien, maar die lijkt ook de helft van de tijd niet goed te beseffen waar hij eigenlijk in is terecht gekomen. Gina Gershon is nog wel een uitstekende toevoeging als de concurrerende Cristal maar bijvoorbeeld Glenn Plummer als James (die Nomi wilt leren dansen) is tenenkrommend.

Onterecht compleet afgemaakt aangezien er talloze films zijn die veel slechter zijn dan dit, maar rekening houdend dat dit een Amerikaans product uit de jaren '90 is verschiet ik er ook weer niet van. Heeft Verhoeven zich ergens mispakt aan hoe ver hij kon gaan met seks en naakt in Amerika? Geen idee, maar het levert wel een bijzondere film op. Over het algemeen op elk vlak nogal matig, maar genoeg uitspringers om dit toch nog eens een keer in je leven gezien te hebben.

2.5*

Gisteravond in een uitverkochte CINEMATEKbe op 35mm mogen bewonderen, visueel behoorlijk overweldigend op het grote scherm. Er rammelt genoeg aan de dramatische narratief, maar Verhoevens beeldregie is geweldig en wordt perfect gecomplementeerd door het dynamische camerawerk van Vacano en Goldblatts virtuoze montage.

Het overdreven spel en de brutale toon van de film werken eigenlijk heel goed, net zoals het totale gebrek aan goede smaak, jammer dat men scripttechnisch behoorlijk wat steken heeft laten vallen. Het meest problematisch zijn nog wel de 'bookend' scènes met de liftende Nomi.

Solide 3.5*.

ik heb die film ooit op DVD gekocht maar omdat toentertijd dit als slechtste film ooit werd uitgeroepen (kreeg verschillende raspberry awards o.a. slechtste film, slechtste regisseur, slechtste scenario, slechtste actrice) heb ik deze film maar links laten liggen. Maar nu lees ik een enthousiaste Quentin review en dus moet ik die film (na het stof er even te hebben afgeblazen) een kans geven. Ik zie hier een beetje het verhaal van Faust in – ten alle prijze de top willen bereiken en Verhoeven maakt Las Vegas een beetje als een hel die de kijker allerlei verleidingen in het gezicht slingert. Vooral de dansstukken (getiteld goddess !) zijn extravangante kitcherige hellevegen. Daarboven zijn alle personages (behalve de roommate van berkley) amoreel, iedereen misbruikt iedereen en niemand is wat hij/zij laat uitschijnen. Tja, 'un film raté' zeggen ze in mijn geliefd Frankrijk. Persoonlijke visie (zijn Amerikaanse werkelijkheid van showbizz) in een schitterende cinematografie maar het verhaal is als een 'flatline' nl geen pieken. In zijn boek 'meer Verhoeven' besluit Paul Verhoeven dan ook dat dit thema een beter scenario verdiende en ik zal dan ook de auteur niet tegenspreken.

Niet zo heel bijzonder.

Blijkbaar is er vroeger aardig wat te doen geweest rond deze film, in ieder geval vreemd om te lezen dat dit als één van de slechtere films (ooit?) werd gezien. Ik vond het een redelijk typisch Hollywood dingetje, met dat beetje extra dat Verhoeven er doorgaans in Amerika bijgooit.

Zo'n showbiz drama dat eigenlijk amper interessant is. Het verhaaltje is redelijk banaal, acteerwerk is eerder pover en de film duurt veel te lang. Het zijn gewoon genreclichés van dit soort films. Dan komt het neer op de regie, waarin Verhoeven zijn typische zelf kan zijn.

Net iets zwierderiger dan gewoon, net wat riskanter dan ze gewend zijn in Hollywood. Zal allemaal wel shockerend zijn voor de gemiddelde Amerikaan, maar dat maakt verder mijn zaak niet. Misschien dat Verhoeven ook wat pech heeft dat de wereld ondertussen iemand als Luhrmann heeft ontdekt, die zou van dit type verhaaltje ongetwijfeld iets veel beter gemaakt hebben.

Zit wel genoeg zwier in de film en Verhoeven doet dat beetje extra, maar dat is niet genoeg om deze film in z'n geheel te kunnen redden.

2.0*

Niet zo slecht als de rating doet vermoeden. Het blijft na al die jaren een hippe film met vrouwelijk schoon dus welke man (of vrouw) vindt dat niet prettig om naar te kijken.

Om eerlijk te zijn vind ik Showgirls een beetje The Neon Demon avant la lettre. Deze heeft geen horrorelementen en is visueel ongetwijfeld minder interessant, maar wel veel toegankelijker. Het is voor mij dus een fijnere film en deze keer stoorde ik me minder aan de rivaliteit tussen de dames. Ze hebben allebei wel iets. Van Gina Gershon ben ik fan van sinds Bound. Berkley kende ik niet, maar nu ik alles heb gezien van haar kan ik zeggen dat ik haar niet snel zal vergeten.

Het slechtste is nog dat bookend einde zoals dat blijkbaar noemt. Daar geef ik los een een punt aftrek voor. Veel te ongeloofwaardig.

Enorm vermakelijk. Kijkt weg als een exploitatieifilm. Wat de film zo boeiend maakt is de totaal vervaagde lijn tussen parodie en mislukt product. Het verschil is niet meer te zien. Hoge grapdichtheid en cool camerawerk. Ook tetten.

Ik begrijp heel goed waarom deze film geflopt is. Showgirls pakt namelijk "the American dream" en maakt hem helemaal kapot. Maar echt tot de grond aan toe wordt de illusie gesloopt. Zoals we weten vinden Amerikanen niks ergers dan wanneer ze de realiteit onder ogen moeten zien. Dus werd deze film de grond in getrapt. Maar Verhoeven toont zijn ballen, jammer dat het grote publiek er niet tegen kon. Wel mooi om te zien dat zoveel jaar na dato mensen toch beginnen te begrijpen wat deze film nou echt wilde zeggen. Echt een film waar een hoop mensen over hebben gepraat en gedacht, missie geslaagd dus!

Na laatst Spetters te hebben gekeken vond ik het wel leuk om ook Showgirls weer eens aan te zetten, 12 jaar geleden voor de laatste keer gezien en net als 12 jaar geleden, snap ik nog steeds niet waarom deze film van Verhoeven zo ondergewaardeerd is en zo veel kritiek heeft gekregen. Te veel erotiek waarschijnlijk? Paul Verhoeven heeft in ieder geval wel lef om een film zoals dit te maken, wetende dat het echt geen allemansvriend zal gaan worden maar toch maken wat hij wilt, zonder daarin een stap terug te nemen en dat bewonder ik wel aan hem!

Showgirls is een hele lange zit, maar tegelijkertijd wel je tijd waard. Er gebeurd in ieder geval genoeg in die tijd en in het midden is de film wel even een klein beetje slepend maar gelukkig duurt dat ook niet te lang en wordt het verhaal al snel weer interessanter.

Voor mij blijft deze film op een 4 staan, doet soms ook wel denken aan Boogie Nights, maar aangezien die pas 2 jaar later verscheen lijkt het hier wel wat inspiratie uitgehaald te hebben.

Helemaal niet zo slecht als de reputatie en het gemiddelde hier je willen doen geloven. Wellicht dat men door de erotiek en het naakt destijds (en nu ook nog) meteen in een reflex schoot van 'dit kan niks zijn' maar het heeft - zeker het eerste uur - behoorlijk wat pit, flair en tempo terwijl je misschien nu 25 jaar later iets veel suffers zou verwachten.

Leuke aan de film is dat Nomi eigenlijk bijna geen moment hulpeloos en gebruikt is en eigenlijk telkens stevig de touwtjes in handen heeft. Ze mag dan wel naakt ronddartelen, maar ze is er wel goed in en kiest er zelf voor (oke tot op zekere hoogte dan, gezien haar achtergrond).

De optredens, de dans en het naakt zijn allemaal erg overtuigend, meer dan prima geschoten en gewoon vermakelijk om naar te kijken. Buiten dat zijn de acteerprestaties van Elizabeth Berkley niet echt om over naar huis te schrijven, maar ik vroeg me wel af of dat niet ook ligt aan hoe ze geregisseerd is. Met name haar woede-uitbarstingen en hoe ze boos wegstormt zijn erg overdreven en hadden met wat bijsturen best minder gekund.

Verder gewoon best een oke film over het wereldje, misschien wat aan de lange kant met af en toe een wat onbeholpen plot (en een middenstuk dat wat sleept), maar verder echt helemaal niet zo slecht als de reputatie die het heeft.

3,5*

Eindelijk was het dan zover. Een hernieuwde kijkbeurt dit keer op een mooie 4K transfer. Moet het wel doen met Engelse Subs, maar dat is in deze film geen enkel probleem mits je Engels redelijk is. Over de film en beeld op 4K was veel te doen. Zelf vond ik mijn eerste kijkbeurt helemaal niet zo erg. Vond 'm wel vermakelijk. Het is inderdaad een wereldje dat Amerika niet graag wil zien, maar in de praktijk wel gebeurd. Vrouwen die worden gebruikt en geshockeerd is met Me Too alleen maar erger geworden. Ik moet zeggen dat onze hoofrolspeelster (toch wel een bits) haar grenzen toch wel goed kent al was ze wel erg naief met de lifter in het begin. We zien in deze film een overdaad aan mooie borsten dus dat kan sowieso niet gaan voor de Razzie prijs in 1995. Dat het plot dun is okay het verhaal duurt ook wat te lang in dit genre. Het zit allemaal wel goed in elkaar. Soms een beetje rommelig druk, maar er zitten toch een paar patronen in die deze film wel afmaakt tot een geslaagd einde. Muziek en beeld is verder okay. Paul Verhoeven wil wel heel veel laten zien je komt dus ogen te kort. Ik vind Showgirls wel geslaagd, maar je moet wel van het genre houden denk ik.

Dan het beeld. Deze is in Frankrijk geloof ik overgezet op een fraaie 4k transfer. Volgens critici zou hij teveel DNA hebben gekregen. In sommige scenes lijkt dat ook wel een beetje. Storend? Nou nee de hele film is natuurlijk allemaal glitter en glamour en zeer zeer kleurrijk. Daarbij scheelt het ook wie je filmt. Wordt vaak vergeten, maar dat verschilt wel degelijk per acteur. Tja Nomi ziet er wel wat "wassenbeeld" uit. Ruis is uiteraard niet te zien en heel sporadisch zag ik wat kleine mini mini puntjes voorbij komen. Maar overall vind ik dit toch wel zeker voor dit genre een goede 4k transfer.

Het geluid is zeker goed muziek ook komt duidelijk naar voren toe, alleen de dialogen zijn wat zacht. Het helpt iets als je wat stelt met je tv/blu ray speler, maar het had wat beter gekund. De digibook is een fraai exemplaar.

Film 3.5

Beeld 4.5 (4K)

Geluid 4,0

Toch ook de 4k disc maar gekocht. Zag dat die alweer uitverkocht was, maar gelukkig had Amazon.nl nog een exemplaar voor de ‘normale’ prijs.

Ik moet zeggen: de film ziet er fantastisch uit! De klachten over te veel DNR zijn behoorlijk overtrokken. Het is juist de bedoeling dat de hoofdrolspelers er soms als van plastic uitzien. De kleuren spatten van het scherm en de film heeft er gewoon nooit beter uitgezien.

Verder vond ik de film dit keer ook extreem vermakelijk. De film is plat en ordinair, het personage van Nomi is ook geweldig. Ze is egoïstisch, laag opgeleid en beschadigd , maar Verhoeven weet haar toch de nodige sympathie mee te geven. En streetwise en onbezonnen is ze wel. Dat maakt van Showgirls een fijne rollercoaster vol glitter en plastic glamour. Een heerlijke rol is ook weggelegd voor agent Cooper. Een van de eerlijkste films over The American Dream.

4,5