Anchorman 2: The Legend Continues (2013)

Ik ben een groot fan van Anchorman 1, dus dan kijk je ook wel uit naar dit vervolg. Toch is het maar de vraag of een vervolg het succes kan benaderen van het origineel, aangezien Anchorman 1 vrij bizar en vreemd was. Gelukkig hebben ze er toch nog wel een aardig verhaal uit weten te persen, al is het wel vergezocht. Maar goed, daar klagen we maar niet over bij deze films.

Anchorman 2 is vooral meer van hetzelfde. Veel meer, want de film duurt bijna 2 uur. Veel te lang natuurlijk, want ze houden het niveau van het begin en het eind van de film niet vast. Het middenstuk is te vaak langdradig en niet altijd even grappig. Gelukkig hebben ze dat wel goed gemaakt met een schitterend slot, als we net als in deel 1 een groot gevecht tussen de nieuwsploegen krijgen, inclusief een vrachtwagen vol cameo's van bekende sterren. Denk aan onder andere Will Smith, Liam Neeson, John C. Reilly , Jim Carrey, Kanye West, Vince Vaugh, Baron Sacha Cohen en Harrison Ford. Erg gaaf hoor.

Anchorman 2 voelt vooral goed omdat het een feest van herkenning is. De hele oude cast is terug en is weer net zo absurd bezig. Will Ferrell is op dreef als Ron Burgundy, die weer lekker plat, lomp en direct is. Toch wel Ferrell zijn leukste personage. De film kent weer een hoop leuke momenten met hem, zoals met het opvoeden van een haai, inclusief een 2e ontmoeting. Slaat nergens op, maar ik kan erom lachen. Ongetwijfeld krijgt de film een hoop onvoldoendes van mensen die de over de top humor niet pruimen, maar het heeft mij weer een prima avondje opgeleverd.

3,5*

Leuk.

Anchorman was geloof ik de eerste film van Ferrell en crew die ik écht grappig vond, dus had wel zin in het tweede deel. Heb zelf de unrated versie gezien, toch wel een belangrijke voetnoot aangezien er volgens McKay 700 nieuwe grappen inzitten. Da's eigenlijk gewoon een bijna volledig nieuwe film (is dan ook opnieuw in de bioscoop uitgebracht in Amerika). Daarnet nog even de trailer gekeken en herkende bijna geen enkele grap.

Echt verwonderlijk is het niet trouwens. Als je kijkt naar de aftiteling van Step Brothers zag je al dat bepaalde scenes tich keer over werden gedaan, om daarna de beste grappen te selecteren. In ieder geval is dit tweede deel vooral meer van hetzelfde.

De intro loopt wat stroef, komt omdat deze film op z'n best is wanneer de vier heren tesamen zijn. Eens het team samen is, wordt het plots allemaal veel leuker. Omdat de film 2 uur duurt zakt het af en toe een beetje in, al had de eerste film daar ook wel wat last van. De finale is in ieder geval wél erg geslaagd. Een geweldige lijst aan cameos en gestoord verloop. Erg zinnig mag het dan allemaal niet zijn, grappig is het zeker wel.

Wat mij betreft op hetzelfde niveau als het eerste deel. De verrassing is er wat af, de herkenning van de personages zorgt voor dat beetje extra lol. Brick blijft m'n persoonlijke favoriet, maar het is vooral het team van 4 dat érg goed op elkaar ingespeeld is.

Misschien binnenkort die andere versie maar eens zien te bemachtigen.

3.0*

Onvermijdelijke tegenvaller die in alle valkuilen van de vervolgfilm valt. Groter, langer, meer plot, meer personages... Het resultaat is een geforceerde komedie die slechts sporadisch leuk is en puur blijft drijven op het charisma van de akteurs. Hele plotlijnen hadden zo geschrapt kunnen worden (de vuurtoren, Doby de haai) en de finale (waarin half Hollywood komt opdraven) is tenenkrommend onleuk. Grootste misser is echter de flink uitgebreide rol van Brick (Steve Carell), die hier volledig de plank misslaat. Een half uur eruit en een strakkere montage had wonderen kunnen doen voor het materiaal, maar dan nog zou dit een overbodig vervolg geweest zijn.

Eigenlijk best een leuk vervolg en persoonlijk vond ik deze zelfs iets leuker. Het is alleen jammer van de laatste vreselijke 20 minuten (ondanks het uitpakken daar met een sterrencast) die gewoon te achterlijk voor woorden zijn en ook totaal niet leuk of grappig zijn. Dat hele achterlijke en totaal overbodige gevecht had men gewoon compleet moeten schrappen.

Ondanks het zeer slechte einde heb ik me wel prima geamuseerd met deze leuke komedie en heb ik ook regelmatig moeten lachen. Vooral bij de scenes met de tourbus (beter gezegd het ongeluk ermee en wat er dan allemaal gebeurt) en het familiediner bij de zwarte familie heb ik in een deuk gelegen van het lachen. Ook zitten er meer dan voldoende andere grappige momenten in en dat komt vooral natuurlijk op conto van de cast die het gewoon leuk deed. Will Ferrell is natuurlijk heerlijk achterlijk overdreven en zeer in zijn element in deze film maar ook Paul Rudd, David Koechner en zelfs Christina Applegate (zag er ook niet onaardig uit) deden het leuk. De enige die juist enorm tegenviel was Steve Carell in de achterlijke rol van Brick Tamland die totaal niet grappig was, maar juist beschamend was (hetzelfde geldt eigenlijk voor de rol van Kristen Wiig) om te zien.

Het verhaal stelt misschien niet zoveel voor maar toch zat er min of meer een historisch toontje achter wat betreft het voorlezen van het nieuws en het presenteren ervan (vooral m.b.t. de kijkcijfers). Al met al heb ik me op de laatste 20 minuten van het verhaal goed geamuseerd met deze leuke komedie.

P.S. ik heb overigens de 119 minuten versie gezien.

Lang niet zo goed als het origineel. Dat komt vooral doordat de film qua absurditeit pas op het laatst met Farrell als blinde dude en de royal rumble tussen de nieuwsteams eindelijk echt grote vormen aanneemt. Wat het anderhalf uur ervoor allemaal gebeurt is bij vlagen grappig, maar je mist de frisheid uit het eerste deel toch wel een beetje. Steve Carell slaat overigens wel erg vaak de plank mis, heb weinig met zijn komische rollen. Hij is toch leuker wanneer hij serieuzer acteert.

Uiteindelijk blijf ik een zwak houden voor dit soort films uit de Will Ferrell stal, maar ze moeten het wel bij het tweede deel houden.

3,0*

Aardige film waarin de nieuwslezer Ron Burgundy wordt gevraagd voor de eerste 24-uurs nieuwszender. Deze zoveelste samenwerking tussen Will Ferrel en Adam McKay is een laat vervolg op hun eerste film. Ondanks een ietwat andere setting (New York begin jaren '80) is het meer van hetzelfde, maar zeker vermakelijk met een hoop lekker onnozele dialogen. Ook weer dezelfde leuke cast met aardig wat cameo's tijdens het eindgevecht.

het eerste half uur ,en met name de dolfijn show en het camper ongeluk,was hylarisch.

pijn in mijn buik van het lachen.

comedy's die te lang duurde zijn vaak minder na verloop van de tijd.

hier stoorde ik me niet aan,al lijkt me de extended version wel iets te veel van het goede.

platte grappe,bizarre grappen,en zelfspot betreft het "nieuwe nieuws" wat we tegewoordig normaal vinden,althans grotendeels in de US. met die car chasings.

ja ,,,,lachen,,,en wat een te gekke eind battle.

ruime voldoende.

Ik heb beide versies gezien (ongeveer). Half jaar geleden aanwezig bij de eerste test screening, die echt fantastisch was en volgens mij veelal overeen zal komen met de extended cut. Vandaag de bioscoopversie gezien. Nog steeds onwijs hilarisch maar vond het wel zonde dat ze niet de andere versie hier hebben uitgebracht (al snap ik dat het niet bij iedereen aanslaat). Hij is nog steeds grof, maar de eerste versie (die ik dus bij de test screening zag) was veel grover. Maar het blijven geweldige figuren en vooral Brick is deze film geweldig. Steve is ondertussen natuurlijk ook wel wat groter dan bij deel 1 dus dat is begrijpelijk. Maar ja heb gewoon weer heel erg genoten.

Op basis van de eerste versie die ik zag gewoon 4.5*, zelden zo hard gelachen als toen. Al ben ik als Anchorman fanboy misschien niet heel objectief. Maar dat mag.

Nee, geen fan hier van Anchorman. De eerste was al niet veel soeps en deze is van hetzelfde laken een pak. Soms zelfs letterlijk, zoals bij de uit de klauwen lopende vechtpartij tussen de diverse rivaliserende NewsChannels. De enigszins bijtende kritiek op de onzinnigheid en dubieuze keuzes van de diverse 24-uurskanalen (en dan met name Fox lijkt me zo) is nog wel aardig, een enkele absurditeit ook wel (chicken of the cave) maar het is allemaal wat weinig voor 2 uur ongein.

Halfje hoger dan deel 1, ik word milder met de jaren. 2*.

Lekker vervolg is dit hoor. De eerste film vond ik erg humoristisch en dat wordt hier lekker doorgezet. Ron zelf is natuurlijk leuk, maar met name Brick steelt toch de show. In tegenstelling tot het vorige deel heeft hij hier een grotere rol en die vult hij met verve in. Het verhaal van Ron zit een een lekker jasje gegoten met een hoge grapdichtheid. Het begin van de film is goed, maar op een gegeven moment wordt het een beetje langdradig. Gelukkig zit er een goed slot aan de film met weer zo'n absurde battle. Al met al een waardige opvolger van deel I, die wel ietsjes beter was. 3.5*

Je verwacht toch als er tien jaar tussen een origineel en een vervolg zit, er tijd genoeg is om iets nieuws te bedenken? Adam McKay en Will Ferrell doen echter wat veel regisseurs en schrijvers doen bij een succes; een herhaling met af en toe een schepje erbovenop. In het geval van Anchorman is dat nog niet zo heel erg, want in de complete ongein en chaos die het origineel ons bracht zit nog wel wat vermaak. Zeker een karakter als Brick blijft nog best komisch en ook de vele cameo's zijn best geinig. Desondanks worden bij Anchorman 2 hier en daar zeker wel slijtageplekken zichtbaar. Het is dan ook maar goed dat de heren het hierbij laten zitten en geen derde film gaan maken. Anders krijg je Hangover- praktijken. En dat wil natuurlijk helemaal niemand!

Vooruit, 3 sterren.

Burgundy's Blu-ray.

Een ieder die gelachen heeft om het eerste deel is aan het juiste adres bij het vervolg op Anchorman. De hilarische film over de knotsgekke nieuwslezer Ron Burgundy en zijn team van idioten krijgt na negen jaar het vervolg die het verdient, met een sequel waarin de gekte gewoon wordt voortgezet. Alsof de tijd heeft stilgestaan. Dus wederom gestoorde humor van plat naar platter en van droog naar droogst. Van op het randje tot erover en van melig tot meliger. Alles komt voorbij in een lachlawine.

Will Ferrell steelt uiteraard de show als aanvoerder van het team weirdo's, waarbij Steve Carell minstens zo leuk is. Sterker nog, zijn onderonsjes met een vrouwelijke collega doen schuddebuiken van het lachen. Natuurlijk zijn er ook minpuntjes, zoals de royale speelduur en de wirwar aan zijplotjes die niet allemaal even sterk zijn. Het zal het resultaat zijn van zo lang moeten wachten. Ferrell en Carell wilden al veel eerder een vervolg maken en zelfs een deel van hun salaris hiervoor inleveren, maar het mocht niet baten.

De film, de laatste Amerikaanse 35mm-film ooit van Paramount (men gaat vanaf nu alleen nog maar digitaal te werk), wordt uitgebracht in de 'theatrical release'. De originele bioscoopversie van 113 minuten dus. Die lengte is al fors, maar de zogenaamde "Super Sized R-Rated Version" duurt met zijn 143 minuten wellicht te lang voor de doorsnee kijker en is zodoende geen gemiste kans, al was de optie voor de hardcore fans leuk geweest. Gelukkig zijn de bewuste scènes (en meer) wel los te zien via de bonus.

Wat er nog meer op de bonus-disc van de dubbele Blu-ray staat: Behind the Scenes / Previusualizations / Auditions / Benefit voor 826LA: 'Spoiler Alert' / Trailers en Deleted Scenes (naast de Extended/ Alternate Scenes dus). Op de eerste disc staan naast de film ook nog flink wat extra's: Behind the Scenes: Newsroom / 2 Gag Reels / 2 Line-O-Ramas / Cast Table Read en meer. Alles tezamen meer dan drie uur aan bonusmateriaal. De film bevat tevens een bizarre commentary track met o.a. Ferrell en Rudd.

Zeer goed.

Met dank aan Paramount Pictures voor het recensie-exemplaar.

Mislukte komedie die veel te lang duurt en waarbij bijna alle grappen de plank misslaan. De rol van Carell is pijnlijk onleuk en beledigend en de overige karakters zijn in het eerste deel al 'opgebruikt'. Ferrell kan meestal de boel nog wel redden, maar hier krijgt hij dat niet voor mekaar. Het verhaal stelt natuurlijk ook niets voor en dient uitsluitend als kapstok voor grappen, als dat laatste dan uitblijft is er niet veel meer over. Het einde had grappig kunnen zijn maar na zo'n draak van een film werkt dat ook niet meer.

Anchorman 2 is nogal wisselend ontvangen bij liefhebbers van de eerste, maar voeg mij bij de mensen die hem wel leuk vinden. Het is wel al weer een tijdje geleden dat ik deel 1 zag overigens, wat wellicht hielp om dit weer fris aan te laten voelen.

Niettemin is de aantrekkingskracht weer hetzelfde: vol overgave complete stompzinnigheid brengen. Volledig over-the-top gaan kan irritant zijn (Anchorman spreekt volgens mij ook vooral een zeer specifiek publiek aan), maar McKay en deze acteurs weten het voor mij precies goed te doen, waardoor de onzinnigheid werkelijk geïnspireerd aanvoelt. Het helpt ook dat het allemaal losjes aanvoelt. Het verhaal is niet erg strikt en biedt genoeg mogelijkheden voor zijwegen, improvisaties of gewoon volstrekt willekeurige grappen. Het gevoel dat je kijkt naar een komedie waar eens geen filter op zat is min of meer de charme, al helpt het dat ik niet de gecensureerde, originele versie uit de VS zag. Misschien is het wat te lang, dat wel.

Hoe dan ook, ik heb weer goed gelachen. Het blijft jammer dat veel van deze komieken doorgaans in films belanden die wat meer ingetogen zijn of zelfs denken serieuze momenten nodig te hebben. Ze zijn vaak op hun best als ze los gaan.

4*

Het origineel pas een jaar geleden voor het eerst gezien en ik vond 'm erg leuk. Ik keek vanaf dat moment ook wel uit naar dit vervolg, maar door de annulering van de bioscooprelease heb ik hem nu pas gezien.

Deze film doet eigenlijk de eerste film nog eens dunnetjes over, alleen dan net wat anders. Op zich is dat misschien ook wel het beste. Bij een compleet andere aanpak bestaat er immers het risico dat de film niet aanslaat bij de fans van het origineel. De herkenbaarheid is sowieso altijd iets dat me wel bevalt bij dit soort sequels.

Will Ferrell heeft geen enkele moeite om zijn bekende typetje weer precies zo neer te zetten als dat hij in 2004 deed. Maar dat compliment geldt eigenlijk voor het complete nieuwsteam. Zodra de groep weer bij elkaar is, duurt het niet lang voor ik de eerste lach niet kan onderdrukken. Steve Carrell is, net zoals in de voorganger, weer de absolute held van Anchorman 2. Brick hoeft alleen maar zelf te lachen en ik lig al plat. Zijn conversaties met zijn love interest zijn ook stuk voor stuk geweldig, met zijn 'date' als hoogtepunt. Christina Applegate is wederom een aangename verschijning en de schat aan cameo’s is opnieuw geweldig. Het massagevecht is nog niet eens zozeer grappig, als wel erg vet om naar te kijken. Naast onder meer Liam Neeson, Jim Carrey en Will Smith komen er nog een hele hoop andere bekende gezichten opdraven.

Wat me dit keer wel opviel, was dat ik de film toch als iets te lang ervaarde. Dit soort komedies kunnen zich beter beperken tussen de 90 en 100 minuten. Ook opmerkelijk hoe redelijk abrupt er opeens een einde aan de film gebreid werd (in de 113 minuten versie). De eerste keer dat de film begon te rekken was bij het hele gebeuren waar Ron blind wordt. De grapdichtheid komt hier lager te liggen en de grappen die gemaakt worden, slaan niet zozeer aan. De ronduit krankzinnige finale maakt een hoop goed, maar dat neemt niet weg dat de film ergens wel wat ingekort had gemogen.

Verder is Anchorman 2 weer volop genieten. Het vervolg sluit gemakkelijk aan bij het eerste deel en er valt genoeg te lachen, mits je met de flauwe, overdreven humor overweg kunt. De personages zijn bijzonder kleurrijk en goed uitgewerkt. Ik heb me niet verveeld, maar blijf er wel bij dat er hier en daar wat meer geselecteerd had kunnen worden. Wat dat betreft kan ik me niet zo goed voorstellen dat de 140 minuten versie beter kan zijn. Al ben ik er eigenlijk ook wel weer benieuwd naar. Met Burgundy weet je het immers nooit.

You stay classy, San Diego.

3*

Deze was op tv, daarom deze toch eens meegepikt. Tja, het was wel een vermakelijke film, al was het natuurlijk geen humor van de bovenste plank. Wel een redelijk lange film, maar vervelen deed hij niet. De cast was goed op dreef en de muziek was ook wel leuk.

Prima om eens mee te pikken via tv, maar toch niet veel meer.

Een prul, de meest onbenullige onderbroekenlol ooit en meest hysterische dombo-grappen. De doelgroep is duidelijk van diegenen over niet meer dan één hersencel beschikken.
Wél met een grappig gevonden en lange, in slow-motion uitgevoerde scene van een tourbus die een paar keer over de kop rolt.

Dit tweede deel viel toch wel vies tegen vergeleken het eerste deel. Veel stukken waren te flauw waardoor deze niet grappig waren en de cast kon het soms niet naar boven krijgen om een lachje te verwekken. Ferrell was de enige in de film die nog een beetje voor pret kon zorgen, en waarom ik moest lachen maar de rest deden het echt niet beter dan hiervoor. Het verhaal was wel geinig maar daar blijft het allemaal wel bij. Ik houd het nu echt even kort en simpel, de film vliegt voorbij maar het is allemaal niet goed genoeg. Jammer, de volgende keer beter.

2.5*

“If you've got an ass like the North Star, wise men are gonna want to follow it.”

Aardig vervolg op de eerste Anchorman film. Het eerste gedeelte is weer veruit het leukst, en het is een groot pluspunt dat alle acteurs weer zijn teruggekomen. Ferrell, Applegate, Rudd, Carell en Koechner zijn weer geweldig op dreef en ze voelen zich zichtbaar als een vis in het water in deze rollen. Na een half uur wordt het wel wat langdradig, en de grappen werken steeds minder goed. Het laatste gedeelte in het park is dan wel weer sterk, en de vele cameo's van bekende acteurs levert wat humoristische momenten op.

Vervolg.

Ik was niet de grootste fan van het eerste deel, maar dat is ondertussen weer een jaartje of 2 terug, dus misschien is mijn gevoel voor humor wat anders geworden. Dat leek tijdens dit tweede deel ook even het geval te zijn, maar uiteindelijk begint de film een beetje te vervelen, en dan is een speelduur van 113 minuten wel echt te lang.

Ferrell, Carell, Rudd en Koechner hebben het allemaal duidelijk naar diens zin en je merkt al snel dat de film waarschijnlijk een groot feest was om te maken. Er zitten een hoop scenes in deze film die een stuk te duur zijn voor dit soort komedies, maar daardoor wel behoorlijk leuk zijn. Zeker de finale en een bepaalde scene met een bus en een bowlingbal steken er bovenuit.

Verder kent de film een aantal aardige grappen die genoeg droogheid bevatten om me aan het lachen te krijgen, maar die verschijnen voornamelijk tijdens het redelijk doelloze eerste uur. Eenmaal de film echt ergens voor wilt gaan begint het in te zakken en zijn de grapjes duidelijk wat minder, gezien het vooral leunt op geschreeuw en woordgrapjes.

Je kan de film uiteindelijk gewoon wat lui noemen met de grapjes, en de leukste stukjes zitten toch in de scenes die groots en episch zijn. Anchorman 2 is te vlot in zijn geheel om vanuit mijn kant een onvoldoende te krijgen, maar echt goed kan ik het niet noemen. Ik lag nooit echt compleet dubbel van de lach, en terwijl de film daar wel uit alle macht voor gaat.

Het vermaakt, maar duurt te lang en het tweede uur is toch niet echt heel leuk meer. Het acteerwerk van enkele bijrollen is ook moeilijk te behappen, zoals een Applegate of Good. Toch van die types die te serieus en saai zijn om in zo'n dwaze film als Anchorman rond te lopen. Droog, vermakelijk en soms grappig, daar houdt het voor deze film ook weer zo'n beetje op.

Meer van hetzelfde, maar dan allemaal wat minder. De scène van Ron aan het diner bij Linda's familie is ijzersterk, en daaromheen zit genoeg meligheid om me te vermaken, maar als geheel heeft dit toch niet meer de frisheid en de energie van het origineel, hoewel Steve Carell ook nu weer indruk maakt ("I have a date! What is a date?").

Anchorman 2: The Legend Continues ligt, logischerwijze, qua humoristische stijl in hetzelfde straatje als het eerste deel, maar verrassend genoeg voor een groot deel van de speelduur ook qua niveau. Klopt, het is allemaal een stuk meer over the top (Bricks 'begrafenis' en het auto-ongeluk, bijvoorbeeld), en in z'n geheel wat platter en minder slim geschreven. Maar toch amuseerde ik me er kostelijk mee, en zit er een grote grapdichtheid in het pakweg eerste uur. De hele cast keert terug en is nog steeds ontzettend leuk. Steve Carell heeft in de tien jaar sinds het eerste deel een populariteits-boost gekregen, duidelijk te merken aan zijn wat prominentere aanwezigheid in deze film, maar zeker ook Ferrell, Rudd en Koechner blijven erg grappig in hun type-rolletjes. Vanaf dat Burgundy blind wordt en alles weer bergaf gaat voor hem, beleeft de film echter even een dip. Het is ook hier dat de speelduur van twee uur zich negatief laat voelen; veel te lang natuurlijk. Het hele laatste gedeelte duurde dus te lang, waardoor het minder gaat boeien én ook minder grappig wordt. Op één groots moment na; de vechtscène. Die is wel nog even heel hilarisch, met al die random cameo's. Dat sluit de film dan toch nog net met een goed gevoel af.

In ieder geval tovert dit soort humor wel constant een glimlach op m'n gezicht en is deze Anchorman 2, zeker voor zo'n laat vervolg te zijn, van een heel degelijk niveau. Dikke 3*.

Op zich best grappig maar op een gegeven moment wordt t erg eentonig

De eerste film viel nog mee, ik kon er nu en dan wel eens om gniffelen, maar dit overbodig vervolg is te kinderlijk en ongrappig. Vooral Steve Carell doet het toch al bedenkelijke niveau zakken tot beneden alle peil. Hij staat de hele tijd een constiperend gezicht te trekken en luid te schreeuwen: "MY PIPI IS HARD!!" Plaatsvervangende schaamte geeft mij dat!

Ron Burgundy [Will Ferrell] en Veronica Corningstone [Christina Applegate] zijn getrouwd en hebben een zoon [Judah Nelson]. Aan hun relatie komt abrupt een einde wanneer de legendarische Mack Tannen [Harrison Ford] Veronica aanwijst als zijn opvolger en Ron per direct ontslaat. Wanneer Freddie Shapp [Dylan Baker] Ron benadert voor het eerste 24 uurstelevisienetwerk sluiten Brick Tamland [Steve Carell], Brian Fantana [Paul Rudd] en Champ Kind [David Koechner] zich direct aan. De terugkeer van dit gouden team van weleer is het startschot voor een egostrijd zonder weerga. De capriolen van Ron en zijn minstens zo idiote collega’s was net voldoende voor één film. Dit vervolg bestaat uit een aaneenschakeling van flauwe, gedateerde en vaak infantiele grappen die de cast maximaal uitmelkt.