Starred Up (2013)

Jack O'Connell zet dit soort types zo goed neer dat je zou denken dat hij echt zo'n rat is als hij zo vaak speelt

Trailer (Youtube SD)

Nu ook in HD: YouTube - LFF (2013) Starred Up Movie Clip #1 - British Drama HD

Ben benieuwd...

Geweldige film! Verrassing Iffr. Overtuigend en knallend acteerwerk. Deze blijft nog wel even in mijn hoofd hangen!

Intens verhaal dat ontzettend boeit (ha!). Mede geschreven n.a.v. bevindingen van een gevangenispsycholoog, zo dacht ik te verstaan tijdens de Big Talk met Mackenzie gisteren @IFFR in een vol en warm Oude Luxor. Deze film bewijst dat een kanonnade aan scheldwoorden niet altijd garant staat voor een plat verhaal. Fuck, wat een "in your face" weergave van emoties in een gevangenis tussen vader en zoon! Dit is zonder meer al 1 van de beste films van 2014.

McKenzie doet niet veel bijzonders met het genre, maar werkt een goed verhaal sterk uit. Komt allemaal bijzonder geloofwaardig over dankzij de goed uitgewerkte personages en goede dialogen. Ruw en hard maar menselijk. Alleen het ophangen geloofde ik niet zo op het einde. Ruime 3.5*.

Ps. Jongen was 19, niet 17.

Mijn verwachtingen werden toch niet helemaal ingelost tijdens deze film. Dit komt wellicht doordat ik zelf regelmatig contact heb met gevangenen, ook enkelen die in Engeland vast zitten. Sommige dingen zijn gewoon echt niet realistisch, en ik moest mezelf er af en toe toe dwingen te beseffen dat het een film is en geen documentaire

Had ik deze voorkennis niet gehad, dan had hij zeker hoger gescoord, want als verhaal was het een pakkend, indrukwekkend geheel over een verstoorde vader-zoon relatie. Enige minpunt los van de enkele niet zo realistische scenes: dat in echt elke zin wel 3 x het woord 'fucking' zat. Totaal oordeel voor mij 3 van de 5.

Eerlijk rauw gevangenisdrama.

Misschien iets te sensationeel, maar dat is wat mij betreft toegestaan.

Van het begin tot het einde op het puntje van mijn stoel gezeten.

Een van de beste van het IFFR!

De meest intense en indringendste film die ik in lange tijd heb gezien. Het is voor een deel een standaard gevangenisdrama, maar er spelen verhaallijnen in mee die het geheel heel wat gelaagder en intrigerender maakt. Elk aspect wordt even goed gedoseerd belicht, wel volgens redelijk standaardplots maar perfect opgebouwd en gebalanceerd. Qua beeldvoering wordt er afgewisseld tussen steady shots en handheld, wat een afwisseling oplevert die meehelpt aan het aan het scherm gekluisterd blijven.

Emotioneel is het een loodzware zit. Het is allemaal keihard, rauw en intens en alle personen vertolken hun rol perfect, met zeker de jonge gast als topper van de film. Perfect hoe hij de woede, de innerlijke strijd, de emoties in beeld brengt. Ook hulde aan de schrijvers hoe die perfect zo'n verknipte? getraumatiseerde? geest voor het voetlicht brengen; psychologisch zit het uitmuntend in mekaar.

Ik zat eerst te denken 4,5 te geven, omdat er wat onwaarschijnlijke en verrassend debiele gevangenistechnische aspecten aan zitten; zo'n gevaarlijk gastje op zo'n afdeling in het begin tandenborstel en scheermesje meegeven?! En al die ander mogelijke wapens op zo'n afdeling? Kom op zeg... maar het is zo'n sterke emotionele rollercoaster dat ik dat nu niet over m'n hart kan verkrijgen en ik het de volle mep gun.

Ik zat met tranen in de ogen en rillend van spanning in de stoel en kwam emotioneel murwgeslagen de bioscoop uit. Ik heb nog een kwartier op m'n fiets laveloos voor me uit zitten kijken voor ik me zelf het verkeer in durfde wagen, en ben nu doodop. Verklaart dat de 5* voldoende? Me dunkt. Zien die hap, aanrader. Beste nieuwe film die ik dit jaar tot nu toe zag (maar ik kan me nu niet eens één andere herinneren...).

De schrijver deed jarenlang hetzelfde werk als Oliver in de film, vandaar het inzicht denk ik.

ziet er wel gaaf uit. prison movies zijn vaak vol met spanning.

Aha, de rare psychologische manipulatieve kronkels die Eric maakt zijn erg realistisch. Zetten je klem in een hoek, hopeloos geniaal zijn die psychopatische gastjes.

De 19-jarige Eric Love is een jeugdgevangene die zo onhandelbaar is dat hij wordt overgeplaatst naar de volwassen gevangenis. De Britten hebben hier blijkbaar regels voor en op deze manier komt de jonge Eric tussen doorgewinterde criminelen terecht. Het uitgangspunt van deze film is niet bijzonder origineel noch het script. Toch weet dit gevangenisdrama op ieder aspect te overtuigen door de rauwe en oprechte benadering en een zeer sterke cast aangevoerd door ‘rising-star’ Jack O’Connell

‘Starred Up’ Review | Filmtakers

mooi rauw gevangenisdrama! geweldig acteren en af en toe pittig geweld...

soms is de gevangenis setting niet helemaal realistisch en dat is eigenlijk mijn enige kritiekpuntje

Weer een bewijs dat Britten dit soort films gewoon erg goed doen. Nee, niet gevangenisfilms, maar verhalen over mensen uit moeilijkere milieu's. Ik weet niet wat het is, maar het levert in Brittannië vaak erg bijzondere werken op die erin hakken zonder ook maar iets aan geloofwaardigheid in te leveren.

Hier zie je dat vooral erg sterk terug in de eerste helft. Ik ben nog nooit in een gevangenis geweest en heb geen idee hoe het er aan toe gaat, maar dit ligt dicht bij mijn vermoedens. Het is niet zo heel moeilijk te begrijpen waarom zoveel nauwelijks beter uit de gevangenis komen als je ziet wat voor een gevaarlijke plaats het is. Tot op zekere hoogte is dit dan ook de anti-Shawshank Redemption. Het gevangenismilieu wordt goed getroffen. De acteurs leveren ook enorm sterke prestaties. Ze spelen bijna allemaal opgefokte criminelen, maar weten ze wel allemaal een eigen identiteit mee te geven. Daar ligt ook een gedetailleerd script aan de grondslag, denk ik, niet geheel verrassend geschreven door een ex-gevangenistherapeut.

Die therapiesessies hier waren sowieso een erg mooie toevoeging. Rupert Friends therapeut wordt bijna een heilige, maar Friend weet hem goed aan de grond te houden. Interessant is de methode die hij gebruikt om zijn groep elkaar niet de hersens te laten inslaan. Gewoon tussen hun in gaan staan, niets zeggen en zelfs doen alsof je niet luistert. Alweer geen idee in hoeverre dit een reguliere methode is, maar het kwam op mij geloofwaardig over. En het levert mooi vuurwerk op, hier.

Jammer alleen dat de tweede helft toch wat minder wordt. Het plot wordt wat dikker en er wordt iets te hard toegewerkt naar een soort van verlossing van de vader, waarvoor wat twists nodig zijn die wat te geschreven aanvoelen voor een film als dit. Het hele personage van die corrupte cipier was al wat karikaturaal en ook te weinig gemotiveerd, maar het wordt aan het einde erg slecht gebruikt. Ik kreeg nooit een goed gevoel van waarom hij nou zo graag Eric tegen wilde werken, vanaf het begin af aan al. Zelfs als je een corrupte gevangenismedewerker bent heb je toch een zekere baat bij gevangen die zich beteren, al is het maar om niet gesloten te worden. Waarom er dan zo hard tegen werken. Waarom het de therapeut (die maar een kleine groep heeft) moedwillig tegenwerken. Hij was iets te veel een mechanisme van het plot en dat past hier niet.

Sowieso was overigens het aftreden van de therapeut wat slap. Je maakt mij niet wijs dat hij Eric moet afstaan in een gesprek op de gang en hij er vervolgens geen weerwoord op kan geven, inclusief met een beschrijving van de ontwikkeling van Eric? Nogmaals, wat voor een gevangenis heeft baat bij het tegenwerking van zo'n man of van een zich verbeterende crimineel?

Niettemin, zelfs de tweede helft wordt enigszins gered door Mendelsohn en O'Connell en door de ruwe en ook realistische stijl die Mackenzie hanteert. De belofte wordt misschien niet helemaal ingewilligd, maar indrukwekkend is het vaak wel.
3,5*

Is deze film dan niet bedoelt om een soort statement te maken tegen de gevangenisbewaarders? De film is deels gebaseerd op de ervaring van schrijver Jonathan Asser, die zelf ook vrijwillig therapie gaf in een gevangenis, maar de gevangenisbewaarders worden in deze film zoals het in scene willen zetten van zelfmoord bepaald niet positief neergezet.
Verder een zeer sterke film en wat is dat Engelse accent toch heerlijk

"You have to behave, 'cause they will kill you."

Je moet het de Britse filmmakers wel nageven; op het gebied van dergelijke drama's behoren zij terecht tot de top.

In dit geval is dat mede te danken aan scenarioschrijver Jonathan Asser die zelf als vrijwillig therapeut heeft gewerkt in een gevangenis. Zijn ervaringen zorgen ervoor dat het gevangeniswezen in 'Starred Up' rauw en tegelijkertijd authentiek wordt weergegeven, ondanks enkele clichés die daarbij komen kijken. Hierdoor is het mooi, doch wrang om te zien hoe bepaalde gebeurtenissen zich voltrekken. Denk maar bijvoorbeeld aan het - buitensporig - geweld.

De verscheidene karakters zijn dan ook uitstekend geschreven en nog belangrijker, ze worden realistisch geportretteerd door een sterk spelende cast waarbij Jack O'Connell er vanzelfsprekend bovenuit steekt. Alleen al door de manier waarop zijn personage uit dat hij de klappen van de zweep kent, komt goed over.

De film is duidelijk een aanklacht tegen het Britse gevangenissysteem door o.a. de corruptie aan de kaak te stellen. Helaas wordt wat dat betreft het plot lichtelijk aangedikt, waardoor er in de tweede helft een stukje geloofwaardigheid verloren gaat. Desondanks blijft het verloop interessant.

Al met al een intens drama dat hard aankomt zonder enige genade te tonen naar het publiek, met alle emoties van dien. Het aangrijpende einde is hier een perfect voorbeeld van.

Dikke 3,5 sterren.

een regelrechte topper !!!

ik heb deze film gelukkig in de bioscoop mogen aanschouwen, waar ik dus geen seconde spijt van heb, want ik heb een schitterende gevangenisfilm gezien.

klasse acteerwerk, heel realistisch gemaakt, actie, drama, spanning, en het verhaal is ook mooi.

ja, dit is voor mij zeker 1 v/d beste gevangenisfilm die ik gezien heb, rauw, realistisch en keihard

Zoals eerder gezegd lijken britten wel patent te hebben op dergelijke beklijvende drama's die hun blik richten op individuën uit armere milieu's. Op impressionistisch vlak ook best een sterk gevangenisdrama ondersteund door een sublieme O'Connell. Erg aangrijpend zonder ook maar enigzins sentimenteel aan te voelen..

.. althans dat is zo in het begin. Mendelsohn is sterk als vader van Eric maar wel wordt het narratief en drama te dik aangezet in de tweede helft waar de film toch aanzienlijk minder wordt. Zelfs zo erg dat je in één van de latere seizoenen van Oz lijkt belandt.

Best wel een goede film, maar wel met de nodige kanttekeningen. Niet het foutlouze rauwe gevangenisdrama die velen je willen laten geloven wat het is.

Buitengewoon een kleine "masterpiece!" Uit zijn genre zeker de beste gevangenis film van het heden.

Sterk, uitmuntend acteerwerk, psychologisch knap gedaan maar toch net "ietsje"over de top"' (klein minpuntje)

*4+

Gevangenisfilm met een vader-zoon relatie als rode draad. Lekker rauw opgediend en zeker niet slecht, maar het verhaal vind ik ver gezocht met de corrupte cipiers, dat is op zich niets bijzonders maar hier tja.

Waar de VS al jaren leunt op special effects, actie, humor en andere vormen van crowd-pleasers, weten de Britten vaak juweeltjes af te leveren in het vertellen van een verhaal. Zo ook Starred up. De film vertelt het verhaal over een enigszins gestoorde jongen die, naar alle waarschijnlijkheid, mede in deze gevangenis is gekomen om contact te maken met zijn vader. Het leven in de gevangenis voor volwassen, maar ook de realiteit rondom zijn vader zijn geen makkelijke thema's voor deze jongen om te bevatten. De manier waarop het leven in de gevangenis is weergegeven, maar vooral de manier waarop de acteurs hun personage vorm geven is authentiek, geloofwaardig en akelig indrukwekkend.
Ben je opgewassen tegen een grauw, hard, zonder doekjes erom gebonden en indrukkend drama dan is dit een aanrader. Als je een Prison Break sfeertje verwacht kun je deze overslaan..

Heerlijke film.

geweldige film, goed geacteerd!!

Rauw en keihard gevangenisdrama met prima acteerwerk. Toch vond ik het verhaal niet echt interessant. Want je krijgt niet meer te zien dan een heethoofd dat uithaalt naar alles om zich heen, inclusief zijn vader. En aan het eind van de film bleef ik met een onbevredigd gevoel achter. 2,5 ster

Een werkelijk magnifieke film. In het begin van de film dacht ik dat het een middelmatig gevangenisdrama zou zijn, maar het naarmate het verhaal vorderde werd het beter en beter. De ontwikkeling van de protagonist werd ook heel goed in beeld gebracht. Het acteerwerk was ook heel goed. De eindscene met die cipiers vond werkelijk 1 van dé spannendste scenes die ik heb gezien. Een aanrader!

Sterk en vooral wreed gevangenisdrama waarbij een moeizame band tussen vader en zoon centraal staat. Bijzonder fraaie uiteenzetting van een confrontatie tussen een driftige en onzekere tiener en zijn vader die het slechte voorbeeld en grondslag van deze uitzichtloosheid blijkt te zijn. Groep sessies en corrupte cipiers ontbreken niet, maar staan aan de zijlijn van dit sterke verhaal. De cast is verbluffend en zorgt voor een diepgaande band met de personages en het verhaal an sich.

Goed maar niet super, het verhaal gaat over een vader en zoon die inde zelfde gevangenis zitten en hoe het dan in relatie tussen hun botst.. Hun eigen toekomst..

en hun probleemgedrag.

Film geeft een rauw beeld hoe het eraan toe kan gaan in de gevangenis, echter miste ik wel een stukje meer diepgang en achtergrond verhaal.

Het acteerwerk is verder erg sterk.

maar vanwege een aantal gemiste dingen niet de topper die ik verwacht had/die het had kunnen zijn

3*

Heftig filmpje.

Zo heftig dat ik me geregeld afvroeg hoe realistisch dit allemaal was, maar goed, dat heb ik vaker bij dit soort gevangenisfilms, dus waarschijnlijk is mijn beeld van de realiteit niet helemaal ok.