Starred Up (2013)

Uitstekende film waarin een jonge jeugdgevangene wordt overgeplaatst naar een normale gevangenis. Een rauw gevangenisdrama met een flink portie geweld. Een flink aantal clichés die gepaard gaan met dit soort films worden niet ontweken, maar dit is zeker niet storend. Qua verhaal neemt de film iets teveel hooi op de vork. Het acteerwerk is intens.

Tamelijk saaie bajesfilm. Aardig acteerwerk, maar er gebeuren zoveel rellen, gedonder. Er is zowel gedoe dat het je in de helft van de film helaal koud laat.

Ik houd van gevangenis films maar deze is erg onder de maat.

Slechtste film die ik dit jaar gezien heb en we zitten al in december..

Prima gevangenisfilm, lekker rauw en goed geacteerd. Qua geloofwaardigheid ontspoort het tegen het einde wel een beetje, maar daarvoor viel er al veel te genieten.

De sterkste scenes kwamen wat mij betreft uit de verhitte groepsgesprekken.

Ik ben het eigenlijk wel eens met 93.9. Zeker aardig acteerwerk, maar het geheel kon me niet echt boeien. Er zijn veel betere gevangenisfilms. 2,5 *

Lekker rauw en gewelddadig. Wat prima past in dit genre.

Zeer gewelddadige gevangenisfilm die me niet kon boeien.

Vond het verloren tijd, te langdradig ook.

Redelijke rauwe film, maar het verhaal is net te mager voor een hogere score. Volgens mij had er meer in gezeten. Het is wel goed in beeld gebracht dat je als vader een negatieve invloed hebt op een kind. In het echt zie je ook vaak dat gedetineerden uit een 'slecht nest komen'.

Best een meevaller.

Was aanvankelijk nogal sceptisch bij het zien van deze film, aangezien originaliteit vaak een taboe blijkt voor dit soort gevangenisfilms. Nu kleurt deze film nou ook niet echt heel erg buiten de lijntjes, nochtans is de uitwerking wel best solide.

Sterkte zit hem vooral in de personages vind ik. Geen domme stereotiepen, (bijna) geen wandelende clichés, maar stuk voor stuk voornamelijk geloofwaardige en overtuigend neergezette karakters. O'Connell doet het uitermate goed, ook Mendelsohn, die ik tegenwoordig steeds vaker in films op zie duiken, doet het zeker niet verkeerd. Best een fijn acteur sowieso, hoewel zijn rollen meestal niet zo veel van elkaar verschillen. Niks mis met het acteerwerk dus, enkel de ietwat clichématige directeur viel wat uit de toon.

Zoals wel vaker aangegeven, wordt de film in latere fasen een beetje te overdreven zwaarmoedig, zoals bij die zelfmoordscene. Waar de film zich grotendeels geloofwaardig en realistisch profileerde, gooide dat soort scenes wat roet in het eten. Ook audiovisueel is het net wat te gewoontjes, al had ik op dat gebied ook geen torenhoge verwachtingen.

Uiteindelijk wel een boeiend en solide gevangenisdrama. Best een verademing eigenlijk, na tal van vreselijk slechte films in dit genre (*kuch* shawshank *kuch*). 3,0*.

Starred up is een rauwe, geweldadige film waar constant een spanning hangt. Ook al zijn een aantal dingen wat ongeloofwaardig, geeft het volgens mij een redelijk beeld van hoe het er in een gevangenis aan toe gaat. Het acteerwerk is één van de sterkste punten. Dat de personages moeite hebben met communiceren en het oplossen met geweld werd erg goed geuit. Een scene die er bij mij uitsprong was toen Eric naar de cel van zijn vader gaat om te praten, maar hij volledig blokkeert en met wat gescheld de cel weer verlaat. Er had echter zeker meer in gezeten waardoor mijn score niet hoger uitvalt.

Hele sterke film waarin rouwe agressie en intimidatie vol continue aanwezig zijn in een behoorlijk explosieve omgeving. Toch zit onder die laag een complexe onderstroom van andere emoties die de film zeker de moeite waard maakt. Indrukwekkend acteerwerk en een mooie spanning tussen de vader en zoon.

Goede film. Helaas veel fanta wat er in de gevangenis allemaal gebeurt. Waar zijn de camera's? Als je daar doorheen kijkt. Krijg je een zeer vermakelijke grove actie film. De jongen speelt prachtig. Ook de mede gevangenen acteren sterk.

Tegenvaller. Vaag verhaal dat me weinig kon boeien. Er werd heb hem uitgezeten omdat ik een climax op het einde verwachte die er ook kwam. Maar dit was het niet waard om eerst 1,5 uur er doorheen te moeten komen.

Daar sluit ik me bij aan.

Vanavond 22u NPO3!

De meest realistische gevangenisfilm die ik ooit heb gezien. Dat zorgde er ook voor dat ik soms niet alles helemaal meekreeg door het taalgebruik. Bij het laatste deel had ik wat moeite om er helemaal in mee te gaan, het is wat ongeloofwaardig dat die ene cipier de boel zo wil tegenwerken en zelfs zo ver wil gaan om Eric te vermoorden.

Wrange scene bij de groepssessie, dat Eric net wat progressie maakt en dat hij uitgerekend dan wordt weggehaald. Vond die sessies wel de mooiste en spannendste scenes opleveren.

Zeer prima film, die zo realistisch begon, maar op het einde helaas wat uit de bocht vliegt.

bescheiden 4*

Een goede drama film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Rupert Friend (TV Serie Homeland)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Heel goed...

Sterke film. Ondanks dat we al menig gevangenisdrama hebben gezien, heeft deze weer een andere invalshoek dat de voorgaande, en dat is knap. Kan me namelijk niet voor de geest halen in een dergelijk film ooit gezien te hebben dat de hoofdpersonen zo amoreel, gewelddadig en onsympathiek waren. Je zou makkelijk een hekel aan ze kunnen krijgen. Dat dit niet gebeurd, en dat je zelfs enigszins medeleven kan opbrengen voor de foute, bijkans krankzinnige O'Connell is de verdienste van deze jonge getalenteerde acteur. Ook Mendelsohn laat trouwens weer zien wat voor een veelzijdig acteur hij is.

Wat als een schaduw over Starred Up hangt is de extreme gewelddadigheid. Je kunt je eigenlijk niet voorstellen dat het er echt zo aan toe gaat in de bajes, en na afloop vraag je je vooral af in hoeverre dit waarheidsgetrouw is, maar het werkt wel.

Uiterst sterk begin van de film. Rauw, gewelddadig en naar de keel grijpend.
Hoofdpersonage komt, ondanks zijn onmogelijke aard, geloofwaardig over en dat is een pluspunt voor de acteur en voor de film.
Daarna komen er m.i. te veel gelijkaardige scènes, zonder dat de film eigenlijk opschiet. Wordt aldus langdradig en dat van die plooien die met zijn vader kunnen worden platgestreken komt eerder flauwtjes over.
De rol van die therapeut heb ik niet echt begrepen.

Sterke film

Sterkste aspect van deze film zijn toch wel de acteerkwaliteiten. Verder vind ik het over het algemeen geen hoogvlieger.

Hmm, ik moest echt tot de laatste minuten wachten voordat ik enige waardering kon opbrengen voor deze film. Het is continu een herhaling van zetten met een gewelddadige actie als climax. De psycholigische kant komt nooit helemaal van de grond, omdat die ook al in het geweld verzuipt. Nee, dan het einde maar.

Snoeiharde, rauwe gevangenisfilm... bijna een live versie.

Als jeugdige in een volwassen gevangenis belanden... dan moet er wel heel veel gebeurd zijn. Dit overkomt Eric Love. Met de opening van de film werd ik al meteen in de kille sfeer meegeslokt alsof je zelf de gevangene bent. Subtiel volgen we Eric naar zijn celblok en op den duur lijkt het erop dat we hier te maken hebben met een echte psychopaat... met nadruk op "lijkt"... want er zit toch wel iets meer achter... En zo worden we geconfronteerd met het complexe leven, de dagelijkse routines, het geweld onder de gevangenen en de bewakers, de regels, maar ook een therapie die de gevangenen op een objectievere manier bekijkt... tegen de principes in... maar ondertussen ook de ontmoeting van Eric's vader... Waarbij er een bittere vader en zoon relatie ontstaat binnen de gevangenismuren.

En ja dat climax... Zouden ze die methode ook bij Dr. Death hebben uitgevoerd?

Sterk!

4,0*

Middelmaat, niks bijzonders! Onrealistisch hoe de gevangenen en cipiers met elkaar omgaan. Wel een aantal rauwe gewelddadige scenes en redelijk acteerwerk.

Te veel geweld en gevloek. Het verhaal sprak mij niet erg aan. Wel goed geacteerd, maar niet mijn ding. 1,5*

Deze grimmige maar mooie Drama film met een glansrol van Jack O'Connell, was afgelopen nacht te zien op de Nederlandse televisiezender "NPO 3" (dus gelukkig zonder reclames en vervellende banners, want anders had ik de film ook niet bekeken) en omdat deze film veel goed recensies kreeg, besloot ik om deze film een kans te geven bij gebrek aan beter (buiten een Aziatische film, waar ik nog geen zin in had om naar te kijken, had ik ook niets meer op de plank liggen).

In dit verhaal draait het om de jonge 19-jarige gedetineerde Eric Love (Jack O'Connell), die dermate gewelddadig is, dat hij wordt overgeplaatst van een jeugdgevangenis naar een gevangenis voor volwassenen. Daar zit toevallig ook al zijn vader Neville Love (Ben Mendelsohn) in, die hem niet met open armen verwelkomt.

Regisseur David Mackenzie maakt het de kijker in deze film niet makkelijk, want hij verlaat de gevangenis geen moment (de film is ook volledig chronologisch gedraaid en bevat vrijwel geen muziek en effecten) en sluit ons als het ware op met Eric Love. Gedurende het hele verhaal lopen lopen we min of meer mee in de schoenen van deze kansarme klootzak (bij wie elke moment de stoppen kunnen doorslaan en wat ook een aantal keren gebeurt en wat resulteert in een aantal harde en grove scènes) , waarbij Eric niet vraagt om sympathie, maar die wel aan het eind (best sterk) van het verhaal krijgt.

Behalve angstaanjagend en kwaad, is Eric ook kwetsbaar en angstig, want Eric is geen eendimensionaal personage. Achter de keiharde façade gaat een jongeman schuil die behalve dader ook slachtoffer is van de omstandigheden, al worden op een paar hints naar kindermisbruik die omstandigheden nooit helemaal duidelijk.

Hoewel we al vaker gevangenisdrama's hebben gezien, weet deze film toch te boeien en weet deze film ook een frisse blik te werpen op het leven in de gevangenis. Geholpen door een sterk scenario en een ijzersterke acteerploeg (waarbij Jack O'Connell er met kop en schouders bovenuit steekt), weet deze film realistisch over te komen. Op het scenario valt overigens best wat aan te merken, want het is opvallend dat Eric een scheermes en een aansteker in de cel kan nemen, terwijl hij net toch grondig gefouilleerd is (inclusief volledig uit de kleren, waarbij er ook in zijn kont gekeken wordt ). En de corrupte en wrede gevangenisbewaarder Haynes (Sam Spruell) is natuurlijk een wandelend cliché. Maar aangezien dit allemaal in dienst van het verhaal staat, kunnen we dit soort schoonheidsfoutjes door de vingers zien.

Over schoonheid gesproken, de vrouwelijke gevangenisdirecteur Cardew (gespeeld door Sian Breckin) mocht er zeker wezen en vanwege haar, ben ik op dit moment ook de Thriller film "Donkey Punch (2008)" aan het pindakazen, die beschreven staat als "The sexiest, most shocking thriller of the year" en dat spreekt me natuurlijk aan.

Buiten de eerder geprezen Jack O'Connell, spelen verder ook Ben Mendelsohn en Rupert Friend (in de rol van Oliver Baumer, die zich als een soort vaderfiguur probeert op te werpen. Oliver biedt de helpende hand, maar Eric's trots, agressie en zijn echte vader, lijken een vruchtbare samenwerking in de weg te staan) sterk en overtuigend.

Al met al is deze Drama film geen film waarbij de grenzen tussen "goed en kwaad", "schuld en onschuld" en "oorzaak en gevolg" duidelijk worden getrokken, maar het is wel een film die je niet onberoerd laat. De film duurt met circa 100 minuten niet al te lang, waardoor hij lekker wegkijkt en ook nog eens weet te boeien van de eerste tot de laatste minuut.

prachtige film heerlijk kalm in beeld maar wel indringend.

Rauwe bikkelharde gevangenisfilm vanuit Britse hoek. Een film over een ontspoorde jongere die totaal geen besef heeft van sociale regelsof hoe hij zich moet gedragen tijdens conversaties, humor, opmerkingen of kritiek. Hij kent steeds maar één antwoord en dat is zijn vuistwerk. Veel vrienden maakt hij er niet mee en er is letterlijk geen land met hem te bezeilen. Hij is een tikkende tijdbom zonder toekomstperspectief met dergelijk gedrag.

Een film die non-stop in de gevangenis draait is niet makkelijk. MacKenzie deed het daarom meer dan behoorlijk. De film verveelt niet en blijft spannend. De film voelt bij momenten wel repetitief aan. Het contact met zijn vader is vreemd te noemen al verbetert dit naar het einde toe wat. Achter al dat macho geweld schuilt ook een bange onzekere jongere. Het personage van Eric wordt dan ook degelijk uitgewerkt al wordt het aangekaarte misbruik louter informatief meegedeeld. De maatschappij ligt er immers ook niet wakker van...

Geen zwart-wit film zoals het aanvankelijk deed, maar ook niet met de oeverloze clichés die je als compensatie zou kunnen verwachten. Sterk pittig drama waarbij je binnen de survival of the fittest ook nood heb aan vriendschap en vertrouwen. Alleen red je het immers niet ...

Na de wat tegenvallende gevangenisfilm get the gringo deze gekeken. Dit valt meer in de smaak bij mij;rauw, drama en meer realisme.

Jack O’Connor debuteert op indrukwekkende wijze in dit gevangenisdrama dat – hoewel ik niet heb geteld – erg hoog scoort op de F-schaal. O’Connor speelt de rol van Eric Love die een lange gevangenisstraf uitzit vor een geweldsdelict. Op zijn 19e wordt hij overgeplaatst van de jeugdgevangenis naar een faciliteit voor volwassenen waar zijn vader [Ben Mendelsohn] eveneens vast zit en flink wat invloed heeft. Erics wantrouwen tegenover zijn medegevangenen resulteren al snel in een enorme geweldsexplosie, maar Oliver Baumer [Rupert Friend], de leider van een praatgroep voor gevangenen, denkt Eric te kunnen helpen met zijn rehabilitatie. Zeer gewelddadig, maar vooral zeer goed geacteerd door de drie hoofdrolspelers en dat maakt dit tot één van de beste gevangenisdrama’s in jaren.