A Band Called Death (2012)

Aandoenlijke docu.

Vooral het begin is een leuk verhaal. De naam Death die niemand slikt. De weg van de twee broers die uiteindelijk maar reggae gingen maken. Na 45 minuten is de koek wel wat op. En vullen ze het laatste deel met hoe de plaat dan toch nog bij het "grote" publiek terecht is gekomen. Ze lijken het alleen wat groter te maken dan het eigenlijk is. Wat underground niche muziekliefhebbers hebben het uiteindelijk op een plaat weten te krijgen. Het is nu ook weer geen wereld bekende plaat geworden daarna. Eigenlijk niet eens nationaal een bekende plaat. Ook doordat niemand het echt gehoord heeft, is de invloed en dat ze als eerste een soort punkband waren er eigenlijk ook niet. Ook dat religieuze toontje over hun broer die het wist, irriteerde daardoor wat. Hij wist helemaal niks, want het is nu nog steeds amper bekend.

Beetje onnodig. Vond het begin van wat zwarte jongens die een andere kant opgaan dan motown een stuk boeiender.

2.5 sterren.

Hoewel The Ramones terecht gezien worden als de grondleggers van de Amerikaanse punkrock was er een band in Detroit die een jaar eerder was opgericht en twee jaar voor het debuutalbum van The Ramones probeerden hun demotape met snoeiharde, agressieve en snelle rock (de naam punkrock bestond nog niet) te slijten aan platenmaatschappijen. Het waren de broers Bobby, Dannis en David Hackney, drie zwarte jongeren uit een achterstandswijk in Detroit, die een uitlaatklep vonden voor hun frustratie en agressie door samen te spelen in één van de slaapkamers in hun ouderlijk huis. Veel platenmaatschappijen waren enorm onder de indruk van de muziek, maar ze stelden één eis: de jongens moesten hun bandnaam "Death" laten varen. Voor gitarist/zanger David had "Death" echter een diep persoonlijke en spirituele betekenis en dus weigerde hij halsstarrig de bandnaam te veranderen. Na een paar jaar besloten Bobby en Dannis een andere muzikale richting in te gaan en decennialang luisterde bekommerde niemand zich meer om "Death". Deze documentaire vertelt het verhaal achter de geschiedenis van de band, hoe het de broers verder is vergaan en wat de plotseling hernieuwde interesse in hun muziek betekent voor de broers.

De oorspronkelijke opnames verschenen in 2009 onder de titel "...For the Whole World to See" en iedere muziekliefhebber doet er goed aan om dat album eens te beluisteren. Voor de documentaire was het interessanter geweest als er wat meer interessants te vertellen was over de periode tussen de opheffing van de band en de herontdekking. De muziek is nog steeds zeer hoogstaand, de bijdrages van onder andere Henry Rollins, Alice Cooper en Kid Rock onderstrepen de geloofwaardigheid van deze band en er is een ontroerende finale.